Священное Писание (Восточный Перевод)

1 Царств 16

Шемуил помазывает Давуда

1Вечный сказал Шемуилу:

– Сколько ты ещё будешь скорбеть по Шаулу? Я отверг его как царя над Исраилом. Наполни рог маслом и отправляйся в путь. Я посылаю тебя к Есею из Вифлеема. Я выбрал Себе в цари одного из его сыновей.

Но Шемуил спросил:

– Как же я пойду? Шаул услышит об этом и убьёт меня.

Вечный ответил:

– Возьми с собой телицу и скажи: «Я пришёл, чтобы принести жертву Вечному». Пригласи Есея к жертве, и Я укажу тебе, что делать. Ты должен помазать[a] Мне того, кого Я укажу.

Шемуил сделал, как сказал Вечный. Когда он пришёл в Вифлеем, старейшины города со страхом вышли ему навстречу. Они спросили:

– Ты пришёл с миром?

Шемуил ответил:

– Да, с миром. Я пришёл, чтобы принести жертву Вечному. Освятитесь и идите к жертве со мной.

Затем он освятил Есея и его сыновей и пригласил их к жертве. Когда они пришли, Шемуил увидел старшего сына Есея, Элиава, и подумал: «Конечно, это помазанник Вечного стоит здесь перед Вечным». Но Вечный сказал Шемуилу:

– Не смотри на его внешность и на высокий рост, потому что Я отверг его. Вечный смотрит не так, как человек. Человек смотрит на внешний вид, а Вечный смотрит на сердце.

Тогда Есей позвал второго сына, Авинадава, и провёл его перед Шемуилом. Но Шемуил сказал:

– И этого не выбрал Вечный.

Тогда Есей провёл третьего сына, Шамму, но Шемуил сказал:

– И этого не выбрал Вечный.

10 Есей провёл перед Шемуилом семерых своих сыновей, но Шемуил сказал ему:

– Их тоже Вечный не выбрал.

11 Шемуил спросил Есея:

– Все ли твои сыновья здесь?

– Есть ещё самый младший, – ответил Есей, – но он пасёт овец.

Шемуил сказал:

– Пошли за ним и приведи его. Мы не сядем, пока он не придёт сюда.

12 Он послал за ним, и его привели. Он был румяным[b], с красивыми глазами и приятной внешностью. И Вечный сказал:

– Встань и помажь его – это он.

13 Шемуил взял рог с маслом и помазал Давуда в присутствии братьев. Тогда Дух Вечного сошёл на Давуда и с того дня пребывал на нём. А Шемуил вернулся в Раму.

Давуд на службе у Шаула

14 Дух Вечного отошёл от Шаула, и злой дух от Вечного овладел им.

15 Слуги Шаула сказали ему:

– Злой дух от Всевышнего овладел тобой. 16 Пусть наш господин велит своим рабам найти кого-нибудь, кто умеет играть на арфе. Он будет играть, когда этот дух будет находить на тебя, и тебе будет лучше.

17 Шаул сказал слугам:

– Найдите кого-нибудь, кто хорошо играет на арфе, и приведите его ко мне.

18 Один из его слуг ответил:

– Я видел сына Есея из Вифлеема, он умеет играть на арфе. Он храбрый человек и воин, благоразумен в речах и хорош собою. И Вечный с ним.

19 Шаул послал вестников к Есею и сказал:

– Отошли ко мне своего сына Давуда, который пасёт овец.

20 Есей взял осла, навьючил на него лепёшки, взял козлёнка и бурдюк с вином и послал всё это вместе со своим сыном Давудом к Шаулу. 21 Давуд явился к Шаулу и поступил к нему на службу. Шаул очень полюбил его, и Давуд стал одним из его оруженосцев. 22 Шаул послал сказать Есею:

– Позволь Давуду остаться у меня на службе, потому что я им доволен.

23 Всякий раз, когда дух от Всевышнего находил на Шаула, Давуд брал свою арфу и играл. Шаулу становилось лучше, и злой дух оставлял его.

  1. 16:3 См. сноску на 9:16.
  2. 16:12 Слово, стоящее в тексте оригинала, может относиться как к цвету волос, так и к цвету кожи. Точно не известно, какой именно это был цвет.

Het Boek

1 Samuël 16

David door Samuël gezalfd

1Ten slotte zei de Here tegen Samuël: ‘U hebt nu lang genoeg getreurd om het feit dat Ik Saul als koning van Israël heb verworpen. Vul een hoorn met olie, ga naar Bethlehem en zoek daar Isaï op. Ik heb een van zijn zonen uitgekozen om koning te worden.’ Samuël vroeg: ‘Hoe kan ik dat nu doen? Als Saul dat hoort, zal hij mij zeker doden.’ ‘Neem een kalf mee,’ zei de Here, ‘en zeg dat u bent gekomen om de Here een offer te brengen. Roep Isaï dan bij het offer en Ik zal u laten zien welke van zijn zonen u voor Mij moet zalven.’

Samuël voerde de opdracht van de Here uit. Toen hij in Bethlehem kwam, kwamen de leiders van de stad angstig naar hem toe. ‘Wat is er mis?’ vroegen zij. ‘Niets om u bezorgd over te maken,’ antwoorddde Samuël. ‘Ik ben gekomen om de Here een offer te brengen. Reinig uzelf, dan kunt u eraan deelnemen.’ Hij voerde zelf de reinigingsvoorschriften uit bij Isaï en zijn zonen en nodigde ook hen uit. Toen zij arriveerden en Samuël Eliab zag, dacht hij: ‘Dat moet de man zijn die de Here heeft gekozen!’ Maar de Here zei tegen hem: ‘Beoordeel een man niet op zijn uiterlijk of zijn lengte, want dit is niet de man die Ik bedoel. Ik beslis op andere gronden dan u! De mensen beoordelen iemand naar zijn uiterlijk, maar Ik kijk naar zijn gedachten en hoe hij innerlijk is.’ Toen riep Isaï zijn zoon Abinadab naar voren en stuurde hem naar Samuël. Maar Samuël zei: ‘Hij is het ook niet.’ Daarna was Samma aan de beurt, maar ook nu zei Samuël: ‘Nee, dit is hem evenmin.’ 10,11 Zeven zonen stelden zich aan Samuël voor maar de Here had geen van hen uitgekozen. Samuel vroeg aan Isaï: ‘Heb ik nu al uw zonen gezien?’ ‘Nee, mijn jongste zoon is niet hier. Hij is bij de schapen in het veld,’ vertelde Isaï hem. ‘Laat hem meteen halen,’ beval Samuël, ‘want wij gaan pas eten wanneer hij hier is.’ 12 Isaï liet hem halen. Het was een knappe jongen met rood haar en vriendelijke ogen. De Here zei: ‘Dit is degene die Ik bedoel, sta op en zalf hem.’

13 En terwijl David daar tussen zijn broers stond, pakte Samuël de olie die hij had meegebracht en goot die over Davids hoofd. Op dat moment kwam de Geest van de Here over David en vervulde hem vanaf die dag. Samuël keerde hierna terug naar Rama.

14 Maar de Geest van de Here had Saul verlaten en in plaats daarvan stuurde de Here hem een boze geest, die hem depressief en angstig maakte. 15 Enkele dienaren stelden hem voor dat hij iets moest doen om daarvan te genezen. 16 ‘Wij zullen een goede harpspeler zoeken, die kan dan voor u spelen, telkens als u last hebt van die martelende geest,’ zeiden zij. ‘De harpmuziek zal u kalmeren en u er snel weer bovenop brengen.’ 17 ‘Goed,’ zei Saul, ‘zoek maar een goede harpspeler.’ 18 Een van zijn dienaren zei: ‘Ik ken een jongen in Bethlehem, de zoon van een zekere Isaï, die niet alleen goed de harp bespeelt, maar ook moedig, sterk en knap is. Bovendien heeft hij een goed en betrouwbaar oordeel. En wat nog belangrijker is,’ voegde hij eraan toe, ‘de Here is met hem.’

19 Dus stuurde Saul boodschappers naar Isaï met de vraag of hij zijn zoon David, de schaapherder, naar hem toe wilde sturen. 20 Isaï stuurde David toen naar het hof en gaf hem een bokje en een ezel, beladen met brood en wijn, mee. 21 Bij de eerste oogopslag kreeg Saul bewondering en genegenheid voor David, en David werd zijn wapenknecht. 22 Saul schreef Isaï: ‘Laat David bij mij aan het hof blijven, want ik ben erg op hem gesteld.’ 23 En steeds als de geest die God had gestuurd Saul dwars zat, speelde David op de harp, zodat Saul zich beter ging voelen en de boze geest hem met rust liet.