Священное Писание (Восточный Перевод)

Иеремия 17

Грех и наказание Иудеи

1– Грех Иудеи начертан железным резцом,
    вырезан алмазным остриём
на их окаменевших сердцах
    и на рогах их жертвенников.
Даже их дети помнят
    эти жертвенники и столбы Ашеры[a]
у тенистых деревьев,
    на высоких холмах
    и на горах страны.
Ваши богатства и все ваши сокровища
    Я отдам на разграбление,
вместе с вашими капищами на возвышенностях,
    за грехи, совершённые по всей вашей стране.
По своей же вине вы теряете
    удел, который Я дал вам.
Я отдам вас в рабство вашим врагам,
    в страну, которая вам незнакома,
так как вы разожгли огонь Моего гнева –
    он будет пылать вовеки, – говорит Вечный.

Вечный – надежда для праведника

Так говорит Вечный:

– Проклят тот, кто полагается на смертного,
    опирается на плоть
    и отвращает своё сердце от Вечного.
Он будет как куст в пустыне;
    не увидит, как явится благо.
Будет жить в обожжённой зноем пустыне,
    в солёной, необитаемой земле.

Благословен тот, кто полагается на Вечного,
    чья надежда – Вечный.
Он будет как дерево, посаженное у воды,
    что корни свои простирает к реке.
Не боится оно, что настанет зной;
    листья его пребудут зелёными.
Не тревожится в год засушливый
    и плодоносить не перестанет.

Сердце лукавее всего
    и крайне испорчено –
    кто в силах понять его?

10 – Я, Вечный, проникаю в сердце
    и испытываю разум,
чтобы каждому воздать по поступкам,
    по плодам его рук.

11 Как куропатка сидит на яйцах, которых она не несла,
    так и тот, кто копит богатство нечестно:
в середине его жизненного пути оно уйдёт от него,
    и в конце он окажется глупцом.

12 Наш храм – славный престол Вечного,
    вознесённый издревле.
13 О Вечный, надежда Исраила,
    всякий, кто оставит Тебя, будет опозорен;
кто от Тебя отвернётся,
    уподобится именам, написанным на песке,
потому что оставил Вечного,
    источник живой воды.

14 Исцели меня, Вечный, и я буду исцелён;
    спаси меня, и я буду спасён,
    потому что я славлю Тебя.
15 Все твердят мне:
    «Где слово Вечного?
    Пусть исполнится!»
16 Не отказывался я быть пастухом у Тебя;
    Ты знаешь, рокового дня я не желал;
    Тебе открыто то, что сходило с моих губ.
17 Не будь ужасом для меня;
    Ты – убежище моё в день бедствия.
18 Пусть покроются позором мои гонители,
    но меня от позора сохрани;
пусть их терзает страх,
    а меня защити от страха.
Пошли им день бедствия,
    сокруши их тяжким ударом.

Святость субботы

19 Так сказал мне Вечный:

– Пойди и встань у Народных ворот, через которые входят и выходят цари Иудеи, а потом иди и встань у других ворот Иерусалима. 20 Скажи им: Слушайте слово Вечного, цари и весь народ Иудеи, и все жители Иерусалима, кто ходит через эти ворота. 21 Так говорит Вечный: «Если любите жизнь, смотрите, не носите ноши в субботу[b] и не проносите их через ворота Иерусалима. 22 Не выносите ноши из своих домов и не делайте никакой работы в субботу – храните субботу священной, как Я повелел вашим предкам. 23 Однако они не слушали, и не внимали, и проявляли упрямство; они не слушали и не принимали наставлений. 24 Но если вы будете слушаться Меня, – возвещает Вечный, – и не станете проносить ноши через ворота этого города в субботу, а станете хранить субботу священной, не делая в этот день никакой работы, 25 то через ворота этого города будут входить цари, которые сидят на престоле Давуда, и их приближённые. Будут проезжать в колесницах и на конях цари и их приближённые, народ Иудеи и жители Иерусалима, и город этот вечно будет населён жителями. 26 Из городов Иудеи, из окрестностей Иерусалима, из земель Вениамина, с западных предгорий, с нагорий и из Негева будут приходить люди со всесожжениями и жертвами, хлебными приношениями, благовониями и благодарственными дарами для дома Вечного. 27 Но если вы не послушаетесь Меня, не будете соблюдать святость субботы и будете проносить ношу, входя через ворота Иерусалима в субботу, то Я зажгу в воротах Иерусалима неугасимое пламя, которое уничтожит его дворцы».

Footnotes

  1. 17:2 Столбы Ашеры   – культовые символы вавилонско-ханаанской богини Ашеры. Ашера считалась матерью богов и людей, владычицей моря и всего сущего.
  2. 17:21 Суббота   – седьмой день недели у иудеев, день, посвящённый Вечному. В этот день, согласно повелению Вечного, исраильский народ должен был отдыхать и совершать ритуальные жертвоприношения (см. Исх. 31:12-17; Чис. 28:9-10).

Het Boek

Jeremia 17

Jeremia waarschuwt het volk

1‘De mensen van Juda zondigen alsof het een bevel is, alsof het kwaad een wet is die met een diamanten stift in hun stenen harten en op hun altaren is gegraveerd. 2,3 Zoals zij aan hun kinderen denken, denken zij aan hun altaren. Zij aanbidden afgoden onder elke boom, hoog op de heuvels en in het vlakke laagland. Daarom geef Ik al uw rijkdommen en voorraden aan uw vijanden, als een prijs die u moet betalen voor al uw zonden. De prachtige erfenis die Ik u heb gegeven, zult u weer moeten afstaan. Ik zal u als slaven wegsturen naar vijanden in verre, onbekende landen. Want u hebt het vuur van mijn toorn aangestoken en dat zal voor altijd blijven branden.’

De Here zegt: ‘Vervloekt is de man die zijn vertrouwen stelt op sterfelijke mensen en zijn hart van God afkeert. Hij lijkt op een kale struik in de woestijn, zonder enige hoop voor de toekomst, hij staat op zoute grond in een barre wildernis waar geen mens woont. Maar gelukkig is de man die op de Here vertrouwt en al zijn geloof en hoop op Hem richt. Hij lijkt op een boom die aan een rivier staat, een boom die geen last heeft van de hitte en niet lijdt onder maandenlange droogte. Zijn bladeren blijven groen en hij blijft vrucht dragen. Het hart is het meest bedrieglijke ding dat bestaat. Het is door en door slecht. Niemand kan ooit precies weten hoe slecht het is! 10 Behalve Ik, de Here! Ik doorgrond alle harten en toets de meest verborgen gedachten, om zo ieder mens het loon te geven dat hij verdient, afhankelijk van zijn daden en levenswijze. 11 Als een patrijs die eieren uitbroedt die zij niet zelf heeft gelegd, zo is de man die op oneerlijke manier rijk wordt. Vroeg of laat zal hij zijn rijkdom verliezen en zijn dood tegemoet gaan als een arme, oude dwaas.’

12 Maar onze toevlucht is uw troon, eeuwig en hoog verheven in heerlijkheid. 13 O Here, hoop van Israël, allen die zich van U afkeren, zullen voor schut gezet worden. Zij zijn tot verdwijnen gedoemd zoals letters geschreven in het zand, want zij hebben de Here, de fontein van levend water, verlaten.

14 Here, alleen U kunt mij genezen, alleen U kunt mij redden en mijn lofprijzingen zijn voor U alleen. 15 De mensen zeggen spottend tegen mij: ‘Wat zijn dat voor woorden van de Here, waarover u het steeds maar hebt? Als die dreigementen van u werkelijk van God afkomstig zijn, waarom komen ze dan niet uit?’ 16 Ik heb niet verzuimd hun herder te zijn. U weet dat ik niet verlangd heb naar de dag van het oordeel. U weet wat ik gezegd heb, U kent al mijn woorden. 17 Here, U wilt mij toch niet afschrikken? U bent toch mijn toevlucht wanneer ze mij in het nauw drijven? 18 Breng verwarring en moeilijkheden over allen die mij vervolgen, maar geef mij vrede. Ja, breng een dubbele vernietiging over hen! 19 Toen zei de Here tegen mij: ‘Ga bij de poorten van Jeruzalem staan, het eerst bij die waardoor de koning naar buiten gaat en dan bij elk van de andere poorten. 20 Zeg tegen ieder die langskomt: luister naar het woord van de Here, koningen van Juda en inwoners van dit land en van de stad Jeruzalem.’ 21,22 De Here zegt: ‘Luister naar deze waarschuwingen, zodat u in leven zult blijven. Werk niet op de sabbat, maar maak er een heilige dag van. Ik gaf uw voorouders dit gebod, 23 maar zij weigerden te luisteren en te gehoorzamen. Koppig weigerden zij er aandacht aan te besteden. Zij wilden niet worden onderwezen. 24 Maar als u Mij gehoorzaamt en weigert op de sabbat vracht te vervoeren door de poorten van deze stad en de sabbat in ere houdt als speciale, heilige dag, 25 dan zal dit volk tot in eeuwigheid blijven bestaan. Onafgebroken zullen afstammelingen van David op de troon in Jeruzalem zitten en door deze poorten in- en uitgaan. Altijd zullen er koningen en prinsen met pracht en praal onder uw mensen rondrijden en deze stad zal voor altijd blijven bestaan. 26 Uit de wijde omgeving van Jeruzalem, uit de steden van Juda en Benjamin, vanuit het heuvelland, de Negev en de laagvlakten ten westen van Juda zullen de mensen met hun brandoffers, vredeoffers, graanoffers en reukwerk hier naar toe komen om de Here in zijn tempel te prijzen. 27 Maar als u niet naar Mij luistert en weigert de sabbat heilig te houden en—net als op de andere dagen—ladingen koopwaar door deze poorten van Jeruzalem blijft brengen, dan zal Ik deze poorten in brand zetten. Het vuur zal zich uitbreiden tot aan de paleizen en die totaal verwoesten, en niemand zal het blussen.’