Bibelen på hverdagsdansk

Mikas Bog 1:1-16

1Mika fra byen Moreshet modtog en række profetiske budskaber fra Herren på den tid, hvor henholdsvis Jotam, Ahaz og Hizkija regerede i Juda. Gud viste ham, hvad der skulle ske med Samaria og Jerusalem.

Dom over Nordriget og Sydriget

2Hør godt efter, alle folkeslag.

Lyt til mig, alle jordens beboere.

Herren, den Almægtige, dømmer sit folk,

tordner mod dem fra sin trone i Himlen.

3Han forlader sin himmelske bolig,

træder ned på bjergenes tinder.

4De smelter som voks under hans vrede,

som ved en syndflod skylles højene væk.

5For Israels folk har vendt sig fra Herren,

Judas folk har syndet mod deres Gud.

Hvem gik forrest i Israels frafald?

Var det ikke Samaria?

Hvem førte an i Judas afgudsdyrkelse?

Var det ikke Jerusalem?

6Derfor bliver Samaria til en ruinhob,

et sted, hvor der plantes vinstokke.

Herren smider husenes sten ned i dalen,

så fundamenterne ligger blottede tilbage.

7Alle stenstøtter skal smadres,

alle afgudsbilleder brændes.

De afskyelige afguder

skal blive til affald.

Byens rigdom kom fra gaver til dens afguder,

nu bliver rigdommen givet til andre folks guder.

8Derfor vil jeg sørge og klage,

gå barfodet omkring uden kjortel.

Jeg vil hyle som en sjakal

og skrige som en struds.

9For Samaria er dødeligt såret,

og Juda vil få samme skæbne.

Ulykken banker på mit eget folks port,

snart når den frem til Jerusalem.

10Fortæl det ikke til filistrene i Gat,

vis dem ikke jeres sorg.

Kast støv på hovedet,

Bet-Leafras borgere.1,10 At kaste støv eller aske i hovedet på sig selv var et tegn på dyb sorg. Navnene på de ti byer danner ordspil. Bet-Leafra betyder „støvets hus”. Sandsynligvis er der tale om fem byer nord for Jerusalem i v. 10-12 og fem byer syd for i v. 13-15. Tallet 10 betyder herredømme eller kongerige, og det antyder, at Judas kongedømme snart er forbi.

11Shafirs folk bliver ydmyget,

i laser bliver de ført i eksil.

Za’anan bliver belejret,

så ingen kan komme ud.

Bet-Etzel er klædt i sorg,

for ulykken standsede ikke der.

12Marots indbyggere håber på det bedste,

men det er forgæves.

Herrens straf er på vej,

den nærmer sig Jerusalems port.

13Spænd hestene for vognen og flygt,

I folk fra Lakish.

Det var jer, der indførte Israels afguder,

og derved førte I Jerusalem til fald.

14Tag afsked med Moreshet-Gat,

for den bliver overtaget af nye ejere.

Akzib har intet haft af værdi,

som Judas1,14 Ordret: „Israels konger”, men der tænkes sandsynligvis på den del af Israel, som normalt kaldes Juda. konger kunne bruge.

15Maresha bliver erobret af fjenden,

Judas ledere søger tilflugt i Adullams hule.

16Judas land, græd over dine indbyggere,

klip dig skaldet som en grib,

for de bliver taget fra dig

og ført bort som fanger.

Persian Contemporary Bible

ميكاه 1:1-16

1در دوران سلطنت يوتام و آحاز و حزقيا، پادشاهان يهودا، خداوند اين پيام را دربارهٔ اورشليم و سامره، به صورت رؤيا به ميكاه مورشتی داد.

مجازات سامره و اورشليم

2ای تمام قومها بشنويد! ای همهٔ ساكنان زمين گوش دهيد! خداوند از خانه مقدس خود بر ضد شما شهادت می‌دهد.

3اينک خداوند تخت فرمانروايی خود را در آسمان ترک نموده و از فراز كوهها به زمين می‌آيد. 4كوهها در زير پاهايش مثل موم آب می‌شوند و مانند سيل از بلنديها به دره سرازير می‌گردند.

5تمام اينها به سبب گناهان مردم اسرائيل و يهودا اتفاق می‌افتد. بت‌پرستی و ظلم سامره و اورشليم را كه پايتختهای اسرائيل و يهودا هستند، پر ساخته است.

6خداوند می‌فرمايد: «شهر سامره را به صورت توده‌ای از خاک درمی‌آورم؛ آن را چنان شيار می‌كنم كه بتوان برای كشت انگور از آن استفاده كرد. حصار و قلعه‌های آن را خراب نموده، سنگهايش را به دره می‌ريزم تا بنيادش نمايان شود. 7تمام بتهايش خرد خواهند شد و بتكده‌های آراستهٔ آن كه از هدايای بت‌پرستان ساخته شده به آتش كشيده خواهند شد.»

گريه و ماتم

8من گريه می‌كنم و ماتم می‌گيرم، مثل شغال زوزه می‌كشم و مانند جغد شيون می‌كنم. از غصه و سرافكندگی با پای برهنه و تن عريان راه می‌روم، 9چون زخم قوم من عميقتر از آنست كه شفا يابد. خداوند نزديک دروازه‌های اورشليم آماده ايستاده است تا قوم مرا مجازات كند.

10اين را به شهر جت1‏:10 در اصل عبری در آيات 10‏ الی 15 بازی با کلمات ديده می‌شود، و بين اسم هر شهر و مطلبی که در مورد آن شهر آمده رابطه‌ای وجود دارد: «جت» به معنی «گفتن» است، «بيت‌عفره» به معنی «خانهٔ خاک»، «شافير» به معنی «زيبا»، «صعنان» به معنی «بيرون آمدن»، «بيت‌ايصل» به معنی «خانهٔ پهلويی»، «ماروت» به معنی «تلخی»، «لاکيش» به معنی «گروه (اسبان)»، «مورشت جت» به معنی «عروس جت»، «اکزیب» به معنی «فريب»، «مريشه» به معنی «مسلط».‏ نگوييد و مگذاريد اهالی آنجا گريهٔ شما را بشنوند! ای ساكنان بيت‌عفره از شدت درد و شرمندگی در خاک بغلتيد! 11مردم شافير عريان و سرافكنده به اسارت برده می‌شوند. اهالی صعنان جرأت نمی‌كنند از خانه‌هايشان بيرون بيايند. وقتی صدای ماتم مردم بيت‌ايصل را بشنويد، بدانيد كه در آنجا پناهگاهی نيست. 12ساكنان ماروت بی‌جهت در انتظار روزهای بهتری هستند، چون خداوند بر ضد اورشليم برخاسته و تلخی و مرارت در انتظار ايشان است.

13ای مردم لاكيش بشتابيد! بر سريعترين عرابه‌های خود سوار شده، فرار كنيد، چون شما اولين شهر يهودا بوديد كه گناه بت‌پرستی اسرائيل را دنبال كرديد و برای ساير شهرها سرمشق شديد.

14ای مردم يهودا، با شهر مورشت جت خداحافظی كنيد، زيرا اميدی برای نجات آن نيست. شهر اكزيب پادشاهان اسرائيل را فريفته است. 15ای مردم مريشه، دشمنانتان بر شما مسلط خواهند شد و بزرگان اسرائيل به غار عدولام پناه خواهند برد.

16برای بچه‌های خود گريه كنيد، چون آنها را از آغوشتان خواهند ربود و ديگر هرگز آنها را نخواهيد ديد. از غصه سرهای خود را بتراشيد، زيرا فرزندان عزيزتان را به سرزمينهای دور دست به اسارت خواهند برد.