La Bible du Semeur

Joël 1:1-20

Fléau de sauterelles

1Parole que l’Eternel a adressée à Joël, fils de Petouël.

Sur la désolation du pays

2Ecoutez ceci, vous, |responsables du peuple1.2 Ou : vieillards (v. 14 ; 2.16 ; 3.1 où le mot reparaît avec l’un ou l’autre sens).,

vous tous, habitants du pays, |prêtez l’oreille.

Est-il, de votre temps,

ou bien du temps de vos ancêtres, |survenu rien de tel ?

3Racontez-le à vos enfants,

qu’eux-mêmes le racontent |à leurs propres enfants,

qui, eux, le transmettront |à leurs propres enfants.

4Ce qu’a laissé le vol de sauterelles,

d’autres sauterelles l’ont dévoré ;

ce que les sauterelles ont laissé,

les criquets l’ont mangé ;

ce que les criquets ont laissé,

les grillons l’ont mangé1.4 Dans ce verset, l’hébreu semble employer quatre mots synonymes qui désignent la sauterelle. D’autres pensent à quatre sortes de sauterelles ou d’insectes, ou à quatre stades du développement du même animal, de la larve à l’insecte adulte..

5Réveillez-vous, ivrognes, |pleurez !

Hurlez, tous les buveurs de vin,

oui, car le vin nouveau |est ôté de vos bouches.

6Un peuple attaque mon pays,

il est puissant, |on ne peut le compter.

Il a des crocs de lion,

il a des dents de lion.

7Il a fait de mes vignes |une dévastation,

et mes figuiers, |il les a mis en pièces,

il a complètement |pelé leurs troncs |et jonché le sol de débris,

leurs rameaux sont tout blancs.

8Lamente-toi, mon peuple, |comme une jeune femme |qui aurait revêtu |le vêtement de deuil

pour pleurer le mari |de sa jeunesse.

9Quant au temple de l’Eternel, |libations et offrandes |lui font défaut1.9 Sur les libations, voir Ex 30.9 ; Lv 23.18 ; Nb 15.1-16. Comme tous les produits du sol ont été détruits, on ne peut plus faire d’offrande au Temple. ;

les prêtres qui font le service |de l’Eternel, |sont dans le deuil.

10Les champs sont ravagés,

la terre est dans le deuil,

car le blé est détruit,

le vin nouveau est dans la honte,

l’huile fraîche a tari.

11Les laboureurs sont dans la honte,

les cultivateurs des vergers |et les vignerons hurlent,

à cause du blé et de l’orge,

car il ne reste rien |de la moisson des champs.

12Les vignes sont honteuses

et les figuiers s’étiolent,

le grenadier et le palmier, |ainsi que le pommier,

tous les arbres des champs |sont desséchés.

La joie est dans la honte |parmi les hommes.

Jeûne et lamentation nationaux

13Ceignez-vous, vous, les prêtres, |d’une toile de sac,

lamentez-vous ! |Hurlez, vous tous qui officiez |devant l’autel !

Venez passer la nuit |vêtus d’un habit de toile de sac1.13 Marque de deuil.,

vous qui servez mon Dieu,

parce qu’il n’y a plus d’offrandes, |ni de libations qui arrivent |dans le temple de votre Dieu.

14Publiez donc un jeûne, |et convoquez |une réunion cultuelle,

rassemblez les responsables du peuple |avec tous les habitants du pays

au temple |de l’Eternel, de votre Dieu.

Suppliez l’Eternel !

La sécheresse

15Hélas, quel jour !

Le jour de l’Eternel1.15 Voir Es 13.6-9 ; Ez 30.2-3 ; Am 5.18 ; Ab 15 ; So 1.7. approche !

Comme un fléau dévastateur |déchaîné par le Tout-Puissant, |il va venir.

16Car ne nous a-t-on pas ôté |la nourriture sous nos yeux ?

Et du temple de notre Dieu

n’a-t-on pas retiré |la joie et l’allégresse ?

17Les graines répandues |pourrissent sous les mottes,

les greniers sont en ruine,

les silos démolis,

car le blé fait défaut1.17 Ce verset contient plusieurs termes que l’on ne rencontre qu’ici et dont le sens n’est pas connu. La traduction de ce verset est donc incertaine..

18Ecoutez le bétail, |comme il gémit !

Les troupeaux de bovins |ne savent où aller1.18 Autre traduction : sont consternés.,

car ils ne trouvent plus |de pâturages

et les troupeaux de moutons et de chèvres |sont atteints eux aussi.

19C’est vers toi, Eternel, |que je pousse des cris.

Oui, car le feu dévore |les pâturages de la steppe,

et la flamme consume |tous les arbres des champs.

20Et même les bêtes sauvages |vers toi se tournent,

car les cours d’eau se sont taris1.20 Réminiscence du Ps 42.2.,

le feu dévore |les pâturages de la steppe.

Kurdi Sorani Standard

یۆئێل 1:1-20

1پەیامی یەزدان کە بۆ یۆئێلی کوڕی پەتوئێل هات:

هێرشی کوللە

2ئەی پیران، گوێ لەمە بگرن،

ئەی هەموو دانیشتووانی خاکەکە، گوێ شل بکەن.

ئایا ئەمە لە سەردەمی ئێوە

یان لە سەردەمی باوباپیرانتان ڕوویداوە؟

3ئەمە بۆ کوڕەکانتان بگێڕنەوە،

کوڕەکانیشتان بۆ کوڕەکانیان،

کوڕەکانیشیان بۆ نەوەی دوای خۆیان.

4ئەوەی لەبەر کوللەی قرتێنەر مایەوە

کوللەی گەورە لووشیان دا،

ئەوەی لەبەر کوللەی گەورە مایەوە

پێکوڕە لووشیان دا،

ئەوەش کە لەبەر پێکوڕە مایەوە

وردە کوللەی لووشیان دا.

5ئەی سەرخۆشەکان، بەئاگا بێن و بگریێن!

ئەی هەموو ئەوانەی شەراب دەخۆنەوە،

واوەیلا بۆ شەرابی شیرین بکەن،

چونکە لە دەمتان بڕاوە.

6نەتەوەیەک پەلاماری خاکەکەمی دا،

بەهێز و بێشومارە،

ددانەکانی ددانی نەڕە شێرە و

کەڵبەی شێرە مێی هەیە.

7دار مێوەکەمی وێران کردووە و

دار هەنجیرەکەمی تێکشکاندووە،

توێکڵەکەی داتاشیوە و فڕێیداوە،

لقەکانی سپی بوونەوە.

8شین بگێڕە وەک پاکیزەیەکی جلوبەرگی گوش1‏:8 لە کاتی ماتەمگێڕان و تۆبەکردندا جلوبەرگی لە گوش دروستکراویان لەبەرکردووە کە ئەزیەتی پێستیانی داوە.‏ پۆشیو،

بۆ مێردی گەنجییەتی کە نەماوە.

9پێشکەشکراوی دانەوێڵە و شەراب

لە ماڵی یەزدان بڕایەوە،

کاهینەکان دەلاوێننەوە،

ئەوانەی خزمەتکاری یەزدانن.

10کێڵگەکان وێران بوون،

خاک شیوەنی گێڕا،

چونکە دانەوێڵە فەوتا،

شەرابی نوێ نەما،

ڕۆن لە هیزە بڕا.

11ئەی جوتیارەکان، نائومێد بن،

ڕەزەوانەکان، واوەیلا بکەن،

بۆ گەنم و جۆ،

چونکە دروێنەی کێڵگە لەناوچوو.

12دار مێو وشک هەڵگەڕا و

دار هەنجیر سیس بوو،

دار هەنار و خورما و سێو،

هەموو درەختەکانی کێڵگە وشک هەڵگەڕان.

بە دڵنیاییەوە شادی و خۆشی بۆ گەل نەما.

بانگەوازی تۆبەکردن

13ئەی کاهینەکان، گوش بپۆشن و بلاوێننەوە،

ئەی خزمەتکارانی قوربانگا، واوەیلا بکەن.

ئەی خزمەتکارانی خوداکەم،

وەرن و شەو بە بەرگی ماتەمەوە بمێننەوە،

چونکە پێشکەشکراوی دانەوێڵە و شەراب

لە ماڵی خوداتان ڕاگیراوە.

14ڕۆژووگرتنێک ڕابگەیەنن،

بۆ کۆبوونەوەیەکی پیرۆز بانگیان بکەن،

پیران کۆبکەنەوە،

هەموو دانیشتووانی خاکەکەش

بێنە ماڵی یەزدانی پەروەردگارتان،

هاوار بکەن بۆ یەزدان.

15ئای بۆ ئەو ڕۆژە!

چونکە ڕۆژی یەزدان1‏:15 لێرەدا مەبەست لە ڕووداوێکە کە دەبێتە سزای ئیسرائیل لەلایەن خوداوە لەسەر ستەمکاری و خراپەکارییان.‏ نزیک بووەتەوە،

وەک وێرانبوون لەلایەن خودای هەرە بە تواناوە دێت.

16ئایا لەبەرچاومان خواردن نەبڕاوە؟

ئایا لە ماڵی خودامان خۆشی و شادی ماوە؟

17تۆوی دانەوێڵەکان

لەژێر باڕستی خاکدا ڕزین،

کۆگاکان چۆڵ کران،

ئەمبارەکان وێران کران،

چونکە دانەوێڵە وشک بوو.

18ماڵاتەکان چۆن دەناڵێنن!

مێگەلەکان بەڕەڵا بوون،

چونکە لەوەڕگایان نییە،

تەنانەت ڕانە مەڕەکانیش ماندوون.

19ئەی یەزدان، هاوار بۆ تۆ دەکەم،

چونکە ئاگر لەوەڕگاکانی دەشتودەری خوارد،

گڕێک هەموو درەختەکانی کێڵگەی سووتاند.

20تەنانەت ئاژەڵە کێوییەکانیش چاویان لە دەستی تۆیە،

چونکە جۆگەلە ئاوەکان وشکیان کردووە و

ئاگر لەوەڕگاکانی دەشتودەری خواردووە.