La Bible du Semeur

Exode 1:1-22

L’oppression des Israélites en Égypte

1Voici la liste des fils d’Israël qui ont accompagné Jacob en Egypte, chacun avec sa famille : 2Ruben, Siméon, Lévi et Juda ; 3Issacar, Zabulon et Benjamin ; 4Dan et Nephtali, Gad et Aser. 5Les descendants de Jacob étaient au nombre de soixante-dix en tout1.5 Voir Gn 46.27. Un manuscrit hébreu trouvé à Qumrân, l’ancienne version grecque et Ac 7.14 ont : soixante-quinze., Joseph étant déjà en Egypte à ce moment-là.

6Joseph mourut, ainsi que tous ses frères et toute leur génération1.6 Plusieurs siècles séparèrent la mort de Joseph de l’avènement du nouveau roi (v. 8).. 7Les Israélites furent féconds, proliférèrent, se multiplièrent et devinrent de plus en plus puissants, si bien que le pays en fut rempli1.7 Selon la promesse (Gn 46.3 ; voir 12.37). Les Israélites n’étaient pas seulement confinés au pays de Goshen, ils habitaient aussi au milieu des Egyptiens (3.22). Voir Ac 7.17..

8Un nouveau roi1.8 Certains l’ont identifié à Amosis (1570-1546 av. J.-C.), fondateur de la XVIIIe dynastie, qui a chassé les Hyksos (d’origine asiatique, ils avaient envahi la Basse-Egypte pour la dominer de env. 1730 à 1580), d’autres à Thoutmosis III, pharaon de la XVIIIe dynastie, d’autres à Séti Ier (1304/1293–1290/1279 av. J.-C.). vint au pouvoir en Egypte ; il ne connaissait pas Joseph. 9Il dit à ses sujets : Voyez, le peuple des Israélites est plus nombreux et plus puissant que nous. 10Il est temps d’aviser à son sujet, pour qu’il cesse de se multiplier. Sinon, en cas de guerre, il risque de se ranger aux côtés de nos ennemis et de combattre contre nous pour quitter ensuite le pays.

11Alors on imposa aux Israélites des chefs de corvée pour les accabler par des travaux forcés. C’est ainsi qu’ils durent bâtir pour le pharaon les villes de Pitom et de Ramsès1.11 Vers la frontière orientale de l’Egypte, près du canal qui reliait le Nil à la mer Rouge, près de l’actuel canal de Suez. pour servir de centres d’approvisionnement. 12Mais plus on les opprimait, plus ils devenaient nombreux et plus ils se répandaient, au point que les Egyptiens les prirent en aversion. 13Alors ceux-ci les réduisirent à un dur esclavage 14et leur rendirent la vie amère par de rudes corvées : fabrication de mortier, confection de briques, travaux en tous genres dans les champs1.14 Surtout des travaux d’irrigation (Dt 11.10)., bref, toutes les tâches auxquelles on les asservit avec cruauté.

15Il y avait deux sages-femmes pour les Hébreux. Elles se nommaient Shiphra et Poua1.15 Sans doute les responsables des sages-femmes. Elles portent des noms égyptiens.. Le pharaon leur donna cet ordre : 16Quand vous accoucherez les femmes des Hébreux, et que vous aurez constaté le sexe de l’enfant, si c’est un garçon, mettez-le à mort, si c’est une fille, qu’on la laisse vivre.

17Mais les sages-femmes craignaient Dieu ; elles n’obéirent pas au pharaon : elles laissèrent la vie sauve aux garçons. 18Alors le pharaon les convoqua et leur demanda : Pourquoi avez-vous fait cela ? Pourquoi avez-vous laissé vivre les garçons ?

19Les sages-femmes répondirent au pharaon : C’est que les femmes des Hébreux ne sont pas comme les Egyptiennes. Elles sont pleines de vie. Avant que la sage-femme arrive auprès d’elles, elles ont déjà mis leur enfant au monde.

20Dieu fit du bien aux sages-femmes, et le peuple continua de se multiplier et devint extrêmement puissant. 21Comme les sages-femmes avaient agi par crainte de Dieu, Dieu fit prospérer leurs familles.

22Alors le pharaon ordonna à tous ses sujets : Jetez dans le fleuve tous les garçons nouveau-nés des Hébreux1.22 Selon le Pentateuque samaritain, l’ancienne version grecque et des traditions rabbiniques. Absent du texte hébreu traditionnel., mais laissez vivre toutes les filles !

Kurdi Sorani Standard

دەرچوون 1:1-22

چەوساندنەوەی نەوەی ئیسرائیل

1ئەمانە ناوی کوڕەکانی ئیسرائیلن کە لەگەڵ یاقوب چوونە میسر، هەریەک لەگەڵ خێزانەکەی: 2ڕەئوبێن، شیمۆن، لێڤی و یەهودا، 3یەساخار، زەبولون و بنیامین، 4دان و نەفتالی، گاد و ئاشێر. 5هەموو وەچەکانی یاقوب حەفتا1‏:5 لە هەندێک دەستنووسی کۆندا بە ژمارەی حەفتا و پێنج هاتووە. بڕوانە پەیدابوون 46‏:27 و کردار 7‏:14.‏ کەس بوون، بێجگە لە یوسف کە لە میسر بوو.

6یوسف و هەموو براکانی و هەموو ئەو نەوەیە مردن، 7بەڵام نەوەی ئیسرائیل بەردار بوون، زۆر زیاد بوون و زۆر و توانادارتر بوون، خاکەکە پڕ بوو لەوان.

8ئینجا لە میسر پاشایەکی نوێ هاتە سەر تەخت کە یوسفی نەدەناسی. 9بە گەلەکەی گوت: «تەماشا بکەن، نەوەی ئیسرائیل گەلێکن لە ئێمە زۆرتر و بەتواناترن. 10وەرن با دانا بین، نەوەک زۆرتریش ببن، کاتێک بکەوینە جەنگەوە، ئەوان بچنە پاڵ دوژمنەکانمان و لە دژمان بجەنگن و ئەم خاکە بەجێبهێڵن.»

11ئیتر سەرکاری بێگارییان لەسەر دانان، بۆ ئەوەی بە بارگرانییەکەیان زەلیلیان بکەن، هەروەها شارەکانی پیتۆم و ڕەعمسێسیان بۆ ئەمبارکردن بۆ فیرعەون بنیاد نا. 12بەڵام هەرچەندە زەلیلیان دەکردن ئەوەندە گەشەیان دەکرد و بەربڵاو دەبوون، ئیتر لەبەر ئەوە میسرییەکان بەرامبەر بە نەوەی ئیسرائیل ترسیان لێ نیشت. 13میسرییەکان بە زەبرەوە کۆیلایەتییان بە نەوەی ئیسرائیل دەکرد. 14ژیانیان تاڵ کردن بە کۆیلایەتییەکی سەخت، بە قوڕکاری و خشت دروستکردن و هەموو جۆرە کارێکی کێڵگە، هەموو کارێک کە پێیان دەکردن بە زەبرەوە بوو.

15پاشای میسر بە دوو مامانی ژنە عیبرانییەکانی گوت، کە ناوی یەکێکیان شیفرە و ئەوی دیکەیان پوعە1‏:15 ناوەکانی پوعە و شیفرە تەنها لێرە هەن. ئیتر مەرج نییە عیبری بوو بن، بەڵام یارمەتی ژنە عیبرانییەکانیان دەدا.‏ بوو، 16گوتی: «کاتێک مامانی بۆ ژنە عیبرانییەکان دەکەن لە شوێنی منداڵبوون، تەماشایان بکەن، ئەگەر کوڕ بێت بیکوژن، بەڵام ئەگەر کچ بێت با بژیێت.» 17بەڵام مامانەکان لە خودا ترسان و ئەوەیان نەکرد کە پاشای میسر پێی گوتبوون، هێشتیان کوڕەکان بژین. 18دواتر پاشای میسر مامانەکانی بانگکرد و لێی پرسین: «بۆچی ئەمەتان کردووە؟ بۆ هێشتتان کوڕەکان بژین؟»

19مامانەکانیش وەڵامی فیرعەونیان دایەوە: «چونکە ژنە عیبرانییەکان وەک ژنە میسرییەکان نین، ئەوان گورجوگۆڵن و پێش گەیشتنی مامان منداڵیان دەبێت.»

20ئیتر خودا لەگەڵ مامانەکان باش بوو، گەلیش زۆر و بە توانا بوون. 21ئەوە بوو کە مامانەکان لە خودا ترسان، خوداش خێزانی پێ بەخشین.

22ئینجا فیرعەون فەرمانی بە هەموو گەلەکەی دا و گوتی: «هەر کوڕێکی عیبرانی کە لە دایک دەبێت، فڕێیبدەنە ناو ڕووباری نیل، بەڵام با هەموو کچەکان بژین.»