La Bible du Semeur

Ecclésiaste 12:1-14

1Et tiens compte de ton Créateur |au temps de ta jeunesse,

avant que t’adviennent |les jours mauvais

et avant que viennent |les années dont tu te diras :

« Je n’y prends pas plaisir ! » ;

2avant que s’obscurcissent |le soleil, la lumière,

et que la lune et les étoiles |perdent leur éclat,

et que les nuages reparaissent |sitôt après la pluie.

3C’est l’époque où se mettent à trembler12.3 La description qui suit illustre, de façon poétique, le vieillissement de l’homme qui aboutit à la mort. Elle fait allusion aux différentes parties du corps : bras, dos, dents, yeux, oreilles, cordes vocales, cheveux, etc. |les gens qui gardent la maison,

et où se courbent |les hommes vigoureux,

où cessent les broyeuses |car les voilà trop peu nombreuses,

et où celles qui regardent par les ouvertures |sombrent dans l’obscurité ;

4où les deux battants de la porte |se ferment sur la rue,

où le bruit de la meule |s’affaiblit,

où l’on se lève |dès le chant de l’oiseau,

et où faiblissent toutes les chanteuses.

5C’est le temps où l’on craint la moindre pente,

et où l’on a peur en chemin :

où l’amandier fleurit,

et où la sauterelle devient lourde,

où la câpre n’a plus de goût.

Et ainsi s’en va l’homme |vers la demeure qui l’attend, |dans les ténèbres12.5 D’autres comprennent : vers sa demeure éternelle.

et, déjà, les pleureuses |s’assemblent dans les rues.

6Oui, tiens compte de Lui |avant que se rompe |le fil d’argent,

que se brise |la coupe d’or,

que la jarre à la fontaine se casse,

que la poulie se brise |et tombe dans le puits,

7que la poussière |retourne à la terre |comme elle était auparavant,

et que l’esprit retourne |à Dieu qui l’a donné.

Thèse

8Dérisoire, absolument dérisoire, dit le Maître, oui, tout est dérisoire !

Le Maître et son œuvre

9Non seulement le Maître fut un sage, mais il a enseigné la sagesse au peuple. Il a pesé, examiné et mis en forme un grand nombre de proverbes. 10Il s’est efforcé de trouver des propos agréables et d’écrire avec honnêteté des paroles vraies.

11Les paroles des sages sont comme des aiguillons et ceux qui rassemblent ces paroles ressemblent à des clous bien plantés. Elles sont données par un Berger12.11 Autre traduction : berger. unique.

12Par-dessus tout cela, mon disciple, prête attention à ce qui suit. On peut multiplier les livres sans fin et le corps se fatigue à force d’étude.

13Voici la conclusion de ce discours, maintenant que tout a été entendu : Crains Dieu et obéis à ses commandements, car cela vaut pour tout homme. 14En effet, Dieu prononcera son jugement sur toute œuvre, même celles qui ont été accomplies en cachette, les bonnes et les mauvaises.

Kurdi Sorani Standard

ژیرمەندی 12:1-14

1بەدیهێنەری خۆت لەبیر بێت

لە سەردەمی گەنجیێتیت،

پێش ئەوەی ڕۆژگاری خراپە بێت

یان ئەو ساڵانە نزیک بێتەوە کە بڵێی:

«خۆشییان تێدا نابینم.»

2پێش ئەوەی درەوشانەوەی خۆر و

ڕووناکی و مانگ و ئەستێرە تەواو بێت،

پێش ئەوەی گەڕانەوەی هەوری باران ئاسمان تاریک بکات؛

3ئەو ڕۆژەی پارێزەرانی ماڵ دەلەرزن،

پیاوانی بەهێز دەچەمێنەوە،

ئەو ئافرەتانەی کە ئیشی دەستاڕیان دەکرد لەبەر کەمی لە کار دەکەون،

تاریک دادێن ئەو ژنانەش کە لە پەنجەرەکانەوە تەماشا دەکەن؛

4کاتێک دەرگاکانی لە بازاڕ داخراون

دەنگی هاڕین نزم دەبێتەوە؛

ئەو ڕۆژەی کە پیرەمێرد لە دەنگی چۆلەکە هەڵدەستێت،

هەرچەندە بەلایەوە گۆرانی کچەکان کز دەبن؛

5ئەو ڕۆژەش کە خەڵک لە بەرزایی دەترسن و

لە ڕێگا تۆقیون،

کە بادەم چرۆ دەکات و

کوللەحاجی خۆی ڕادەکێشێت و

هیچ ئارەزوو نامێنێت.

ئیتر مرۆڤ بەرەو ماڵی هەتاهەتایی خۆی دەچێت و

شینگێڕەکان بە شەقامەکاندا دەسووڕێنەوە.

6لەبیرت بێت، پێش ئەوەی زنجیری زیو بپچڕێت و

قاپی زێڕین بشکێت؛

پێش ئەوەی گۆزە لەسەر کانی وردوخاش بکرێت،

یان چەرخە لەسەر بیر بشکێنرێت و

7خۆڵ دەگەڕێتەوە سەر زەوی وەک پێشوو،

ڕۆحیش دەگەڕێتەوە لای ئەو خودایەی کە بەخشیویەتی.

8وتاربێژی ژیرمەند دەڵێت: «بێ واتای بێ واتایان!

هەموو شتێک بێ واتایە!»

دەرئەنجامی بابەتەکە

9سەرباری ئەوەی کە وتاربێژی ژیرمەند دانا بوو، گەلیشی فێری زانین کرد، شارەزای هەڵسەنگاندن و پشکنین و ڕێکخستنی پەندی زۆر بوو. 10وتاربێژی ژیرمەند هەوڵی دا وشە شادی بەخشەکان بدۆزێتەوە کە بە سەرڕاستی نووسراون و وشەکانی ڕاستین.

11وشەکانی پیاوی دانا وەک نەقیزە وایە، وەک بزمارە چەقیوەکانن لە پیاوانی کۆمەڵ، لەلایەن یەک شوانەوە دراون. 12سەرەڕای ئەمانەش، ئەی ڕۆڵە، سەرنجی ئەم شتانە بدە.

دانانی پەڕتووکی زۆر کۆتایی بۆ نییە، لێکۆڵینەوەی زۆریش لەش ماندوو دەکات.

13هەموو شت ئێستا بیستراوە و

دەرئەنجامەکەی ئەوەیە:

لە خودا بترسە و ڕاسپاردەکانی بەجێبگەیەنە،

چونکە ئەمە ئەرکی سەر شانی هەموو مرۆڤە.

14چونکە خودا حوکم بەسەر هەموو کارێک دەدات،

لەسەر هەموو کارێکی نهێنی،

جا چ چاک بێت یان خراپ.