La Bible du Semeur

Ézéchiel 8

Le départ de la gloire

L’idolâtrie dans le Temple

1Le cinquième jour du sixième mois de la sixième année[a], j’étais assis chez moi et les responsables du peuple de Juda étaient assis devant moi. Soudain, la main du Seigneur, l’Eternel, tomba sur moi.

Je regardai et je vis un être qui ressemblait à un homme[b]. En dessous de ce qui semblait être ses reins, c’était comme du feu, et au-dessus, il y avait comme l’éclat d’un métal.

Cet être tendit une forme de main et me saisit par une mèche de mes cheveux, et l’Esprit me souleva entre ciel et terre et me transporta dans une vision divine à Jérusalem, à l’entrée de la porte du parvis intérieur du Temple, celle qui est tournée vers le nord, où se trouve la statue de la provocation, celle qui provoque l’Eternel qui ne tolère aucun rival[c]. Et voici que la gloire du Dieu d’Israël m’apparut là, exactement comme je l’avais vue dans la plaine[d].

Et il me dit: Fils d’homme, lève les yeux du côté du nord.

Je levai les yeux du côté du nord, et voici qu’au nord de la porte de l’autel[e], cette statue de la provocation se dressait dans l’entrée. Il me dit encore: Fils d’homme, vois-tu ce qu’ils font? Regarde les pratiques si abominables que les Israélites commettent en ce lieu pour m’éloigner de mon sanctuaire. Mais tu verras encore d’autres abominations très graves.

Puis il me conduisit à l’entrée du parvis, et je vis qu’il y avait un trou dans le mur. Et il me dit: Fils d’homme, perce la muraille.

Je la perçai, et une ouverture apparut. Il me dit: Entre et regarde les horreurs abominables qu’ils commettent ici!

10 J’entrai et je regardai, et voici que je vis, dessinées sur la paroi tout autour, toutes sortes de représentations de reptiles et de bêtes répugnantes et toutes les idoles de la communauté d’Israël[f]. 11 Soixante-dix hommes, responsables de la communauté d’Israël, se tenaient debout devant les idoles, chacun d’eux avait en mains son encensoir d’où s’élevait le parfum d’un nuage d’encens, et Yaazania[g], le fils de Shaphân, se trouvait au milieu d’eux. 12 Le Seigneur me demanda: As-tu vu, fils d’homme, ce que les responsables du peuple d’Israël font en cachette, chacun dans l’obscurité, chacun dans la chambre de son idole? Car ils se disent: «L’Eternel ne nous voit pas, l’Eternel a quitté le pays.»

13 Et il ajouta: Tu vas voir qu’ils commettent encore d’autres abominations aussi graves.

14 Il m’emmena à l’entrée de la porte nord du temple de l’Eternel, et je vis des femmes assises là, qui pleuraient la mort du dieu Tammouz[h]. 15 Et il me dit: As-tu vu, fils d’homme? Tu verras encore d’autres abominations plus graves que celles-ci.

16 Il m’entraîna vers le parvis intérieur du temple de l’Eternel et voici qu’à l’entrée de ce temple de l’Eternel, entre le portique et l’autel, j’aperçus environ vingt-cinq hommes qui avaient le dos tourné au sanctuaire et se tenaient face à l’orient: ils se prosternaient en direction de l’orient pour adorer le soleil[i]. 17 Il me demanda: As-tu vu, fils d’homme? La communauté de Juda estime-t-elle donc qu’il n’est pas suffisant de commettre toutes ces abominations auxquelles ils se livrent en ce lieu? Faut-il encore qu’ils remplissent le pays de leurs actes de violence et qu’ils reviennent sans cesse m’irriter? Regarde! Les voilà qui élèvent le rameau jusqu’au nez[j]! 18 A mon tour d’agir avec colère! Je n’aurai pas un regard de pitié et je serai sans merci. Ils auront beau crier à tue-tête vers moi, je ne les écouterai pas.

Footnotes

  1. 8.1 C’est-à-dire en septembre 592 av. J.-C.
  2. 8.2 à un homme : d’après l’ancienne version grecque et le contexte. Le texte hébreu traditionnel a: à un feu. Les mots homme et feu se ressemblent en hébreu.
  3. 8.3 La statue de quelque idole étrangère (voir Ex 20.5), peut-être celle de Tammouz (v. 14) ou d’Ashéra que Manassé avait dressée dans le Temple (2 Ch 33.7; 2 R 21.7).
  4. 8.4 Voir 3.22-23. 8.1 à 11.25 décrit le départ de la gloire de l’Eternel du Temple et de Jérusalem (9.3; 10.18-19; 11.23). Pour son retour, voir 43.2.
  5. 8.5 Celle qui conduisait à l’autel des holocaustes et par laquelle on amenait les victimes dans le parvis.
  6. 8.10 Voir Ex 20.4; Dt 4.16-18; Nb 16.
  7. 8.11 Yaazania : il ne s’agit pas de la même personne que dans 11.1. Ironiquement, son nom signifie: l’Eternel entend, ironie soulignée au v. 12.
  8. 8.14 Divinité babylonienne dont on pleurait la mort et dont on célébrait la renaissance selon le cycle de la végétation, par des fêtes joyeuses et licencieuses.
  9. 8.16 Culte mentionné en 2 R 23.5-11.
  10. 8.17 Rite païen.

Thai New Contemporary Bible

เอเสเคียล 8

การกราบไหว้รูปเคารพในพระวิหาร

1ในวันที่ห้าเดือนที่หกปีที่หก ขณะที่ข้าพเจ้านั่งอยู่ในบ้าน และบรรดาผู้อาวุโสของยูดาห์นั่งอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้า พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตมาเหนือข้าพเจ้าที่นั่น ข้าพเจ้ามองดูก็เห็นร่างหนึ่งคล้ายมนุษย์[a] จากส่วนที่ดูคล้ายบั้นเอวของผู้นั้นลงมาเป็นไฟ และจากส่วนนั้นขึ้นไปเหมือนโลหะสุกปลั่ง ผู้นั้นยื่นส่วนที่คล้ายมือออกมาจับผมบนศีรษะของข้าพเจ้า พระวิญญาณทรงยกข้าพเจ้าขึ้นระหว่างพิภพโลกและฟ้าสวรรค์ และในนิมิตของพระเจ้านั้น พระองค์ทรงพาข้าพเจ้ามายังเยรูซาเล็มตรงทางเข้าประตูทิศเหนือของลานชั้นใน ซึ่งเป็นที่ตั้งของรูปเคารพ ซึ่งยั่วยุพระพิโรธของพระเจ้า ที่นั่นพระเกียรติสิริของพระเจ้าแห่งอิสราเอลอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้าเหมือนในนิมิตซึ่งข้าพเจ้าเห็นในที่ราบนั้น

แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงมองไปทางเหนือ” ข้าพเจ้าก็มองไปและข้าพเจ้าเห็นรูปเคารพที่ยั่วยุพระพิโรธตรงทางเข้าด้านเหนือของประตูแท่นบูชา

และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่หรือไม่? คือสิ่งที่น่ารังเกียจอย่างยิ่ง ซึ่งพงศ์พันธุ์อิสราเอลกำลังทำอยู่ที่นี่ สิ่งซึ่งจะผลักไสเราให้ไกลห่างจากสถานนมัสการของเรา แต่เจ้าจะเห็นสิ่งที่น่ารังเกียจยิ่งกว่านี้อีก”

แล้วพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามาที่ทางเข้าลาน ข้าพเจ้ามองดู เห็นช่องช่องหนึ่งในกำแพง พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเจาะเข้าไปในกำแพงเดี๋ยวนี้” ข้าพเจ้าก็เจาะและเห็นเป็นทางเข้าไป

แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเข้าไปเถิด ไปดูสิ่งชั่วร้ายและน่าชิงชังที่พวกเขากำลังทำอยู่ที่นี่” 10 ข้าพเจ้าจึงเข้าไปดู เห็นบนผนังโดยรอบมีภาพวาดสัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์ที่น่ารังเกียจทุกชนิด และรูปเคารพทั้งสิ้นของพงศ์พันธุ์อิสราเอล 11 ผู้อาวุโสของพงศ์พันธุ์อิสราเอลเจ็ดสิบคนยืนอยู่ตรงหน้าสิ่งเหล่านั้น และยาอาซันยาห์บุตรชาฟาน ก็ยืนอยู่ในหมู่พวกเขาด้วย แต่ละคนถือกระถางไฟและมีควันจากเครื่องหอมลอยขึ้นไป

12 พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นแล้วใช่ไหมว่า บรรดาผู้อาวุโสของพงศ์พันธุ์อิสราเอลซุ่มทำอะไรอยู่ในความมืด? แต่ละคนอยู่ที่สถานบูชารูปเคารพของตน พวกเขาพูดว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่เห็นเราหรอก องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทิ้งดินแดนนี้ไปแล้ว’ ” 13 แล้วพระองค์ตรัสอีกว่า “เจ้าจะเห็นพวกเขาทำสิ่งที่น่ารังเกียจยิ่งกว่านี้อีก”

14 แล้วพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามาที่ทางเข้าประตูทิศเหนือของพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าเห็นพวกผู้หญิงนั่งร้องไห้ไว้อาลัยแก่พระทัมมุส 15 พระองค์ตรัสว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม เจ้าจะได้เห็นสิ่งที่น่ารังเกียจยิ่งกว่านี้อีก”

16 แล้วพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามายังลานชั้นในของพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้าและที่ประตูทางเข้าพระวิหาร ระหว่างมุขกับแท่นบูชา มีผู้ชายประมาณ 25 คนหันหลังให้พระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่หันหน้าไปทางทิศตะวันออก พวกเขากำลังหมอบกราบดวงอาทิตย์ทางทิศตะวันออก

17 พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม? นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยหรือที่พงศ์พันธุ์ยูดาห์ทำสิ่งน่ารังเกียจอย่างที่พวกเขาทำอยู่ที่นี่? พวกเขาทำให้แผ่นดินเต็มไปด้วยความทารุณ และยั่วโมโหเราอยู่เนืองๆ ดูเถิด พวกเขากำลังเย้ยหยันเรา![b] 18 ฉะนั้นเราจะจัดการกับพวกเขาด้วยความโกรธ เราจะไม่เอ็นดูสงสารหรือไว้ชีวิตพวกเขา แม้พวกเขาจะตะโกนใส่หูเรา เราก็จะไม่ฟัง”

Footnotes

  1. 8:2 หรือเห็นร่างที่ลุกเป็นไฟร่างหนึ่ง
  2. 8:17 หรือดูเถิด พวกเขาเอากิ่งไม้ใส่ในจมูกของตน!