Ɔsɛnkafoɔ 12 – ASCB & PCB

Asante Twi Contemporary Bible

Ɔsɛnkafoɔ 12:1-14

1Kae wo Bɔfoɔ

wɔ wo mmeranteberɛ mu,

ansa na nnabɔne no aba

na mfeɛ a wobɛka sɛ,

“Menni mu anigyeɛ biara” no reba,

2ansa na owia ne hann,

ɔsrane ne nsoromma aduru sum,

na omununkum asane aba osutɔ akyi.

3Ɛberɛ a efie no awɛmfoɔ ho popo,

na mmarima ahoɔdenfoɔ akom,

ɛberɛ a ayamfoɔ agyae adwumayɛ, sɛ wɔsua enti

na wɔn a wɔhwɛ mpoma mu no ani so ayɛ kusuu;

4ɛberɛ a wɔatoto abɔntene no apono mu

na ayammeeɛ nnyegyeeɛ ano abrɛ ase;

ɛberɛ a nnipa te nnomaa su na wɔanyane,

nanso wɔn nnwontoɔ ano brɛ ase;

5ɛberɛ a nnipa suro ɛsoro kɔ

ne mmɔntene so amanenyasɛm;

ɛberɛ a sorɔno dua bɛgu nhyerɛnne

na abɛbɛ wea korɔ

na nkatedeɛ ho adwodwoɔ.

Afei onipa kɔ ne daa homeɛ mu

na agyaadwotwafoɔ tu gu mmɔntene so.

6Kae no, ansa na dwetɛ ahoma no ate,

anaasɛ sikakɔkɔɔ ayowaa no abɔ;

ansa na sukuruwa no abobɔ wɔ asutene ho,

anaasɛ asubura so nkyimiiɛ abubu,

7na dɔteɛ sane kɔ asase a ɛfiri mu baeɛ,

na honhom no tu kɔ Onyankopɔn a ɔde maeɛ no nkyɛn.

8“Ahuhudeɛ mu ahuhudeɛ” ɔsɛnkafoɔ no na ɔseɛ.

“Biribiara yɛ ahuhudeɛ!”

Asɛm No Awieeɛ

9Ɔsɛnkafoɔ no yɛ onyansafoɔ na ɔde nimdeɛ maa nnipa nso. Ɔdweneeɛ na ɔyɛɛ nhwehwɛmu na ɔbubuu mmɛ bebree. 10Ɔsɛnkafoɔ no hwehwɛɛ sɛ ɔbɛnya nsɛm a ɛfata, na deɛ ɔtwerɛeɛ no yɛ pɛ na ɛyɛ nokorɛ nso.

11Anyansafoɔ nsɛm te sɛ anantwikafoɔ mpea. Wɔn nsɛm a wɔaboa ano te sɛ nnadewa a wɔde abobɔ dua mu ma akɔ mu yie. Saa nsɛm yi nyinaa firi Odwanhwɛfoɔ baako nkyɛn. 12Mebɔ wo kɔkɔ sɛ twe wo ho firi biribiara a ɛka yeinom ho, me babarima.

Nwoma bebrebe atwerɛ nni awieeɛ, na ne sua pii no ma honam yɛ mmerɛ.

13Afei ne nyinaa atɔ asom;

nsɛm no awieeɛ nie:

Suro Onyankopɔn na di nʼahyɛdeɛ so,

na onipa asɛdeɛ nyinaa nie.

14Onyankopɔn bɛbu adeyɛ biara atɛn,

deɛ wɔayɛ asie nso ka ho,

sɛ ɛyɛ papa anaa bɔne.

Persian Contemporary Bible

جامعه 12:1‏-14

آفرينندهٔ خود را در روزهای جوانيت به ياد آور، قبل از اينكه روزهای سخت زندگی فرا رسد روزهايی كه ديگر نتوانی از آنها لذت ببری. 1‏-2آفرينندهٔ خود را به ياد آور قبل از اينكه ابرهای تيره آسمان زندگی تو را فرا گيرند، و ديگر خورشيد و ماه و ستارگان در آن ندرخشند؛ 3دستهای تو كه از تو محافظت می‌كنند، بلرزند و پاهای قوی تو ضعيف گردند؛ دندانهايت كم شوند و ديگر نتوانند غذا را بجوند و چشمانت كم سو گردند و نتوانند چيزی را ببينند؛ 4گوشهايت سنگين شوند و نتوانند سر و صدای كوچه و صدای آسياب و نغمهٔ موسيقی و آواز پرندگان را بشنوند؛ 5به سختی راه روی و از هر بلندی بترسی؛ موهايت سفيد شوند، قوت تو از بين برود و اشتهايت كور شود؛ به خانهٔ جاودانی بروی و مردم در كوچه‌ها برای تو سوگواری كنند.

6بلی، آفرينندهٔ خويش را به ياد آور، قبل از آنكه رشتهٔ نقره‌ای عمرت پاره شود و جام طلا بشكند، كوزه كنار چشمه خرد شود و چرخ بر سر چاه آب متلاشی گردد، 7بدن به خاک زمين كه از آن سرشته شده برگردد و روح به سوی خداوند كه آن را عطا كرده، پرواز كند.

8«حكيم»12‏:8 نگاه کنيد به 1‏:1.‏ می‌گويد: «بيهودگی است! بيهودگی است! همه چيز بيهودگی است!»

خاتمه

9«حكيم» آنچه را كه می‌دانست به مردم تعليم می‌داد، زيرا مرد دانايی بود. او پس از تفكر و تحقيق، مثلهای بسياری تأليف كرد. 10«حكيم» كوشش كرد با سخنان دلنشين، حقايق را صادقانه بيان كند.

11سخنان مردان حكيم مانند چوبهای تيزی هستند كه شبانان با آنها گوسفندان را هدايت می‌كنند و مثل ميخهايی هستند كه محكم به زمين كوبيده شده باشند. اين سخنان جماعت را هدايت می‌كنند، زيرا همهٔ آنها توسط يک شبان يعنی خداوند داده می‌شوند. 12ولی پسرم، از همهٔ اينها گذشته، بدان كه نوشتن كتابها تمامی ندارد و مطالعهٔ آنها بدن را خسته می‌كند.

13در خاتمه، حاصل كلام را بشنويم: انسان بايد از خداوند بترسد و احكام او را نگاه دارد، زيرا تمام وظيفهٔ او همين است. 14خدا هر عمل خوب يا بد ما را، حتی اگر در خفا نيز انجام شود، داوری خواهد كرد.