Ang Pulong Sa Dios

Zacarias 1:1-21

Ang Pagtawag sa Pagbalik ngadto sa Ginoo

1Sa ikawalo nga bulan sa ikaduha nga tuig sa paghari Darius, ang pulong sa Ginoo miabot kang Zacarias anak ni Berekia, anak ni Iddo: 2-3“Ang Ginoo nasuko pag-ayo sa mga katigulangan. Busa sultihi ang katawhan: Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Makagagahum: ‘Balik kanako,’ nagaingon ang Ginoo nga Makagagahum, ‘ug ako mobalik kaninyo,’ naga-ingon ang Ginoo nga Makagagahum. 4Ayaw pagpakasama sa inyong mga katigulangan, diin ang nahaunang mga propeta nagdeklarar: Mao kini ang giingon sa Ginoo ‘Talikdi ang inyong dautang pamaagi ug binuhatan.’ Apan dili sila maminaw kanako, nagaingon ang Ginoo. 5Asa man ang inyong mga katigulangan karon? Ug ang mga Propeta, mabuhi ba sila sa kahangturan? 6Apan dili ba ang akong mga pulong ug mga gimbut-an, nga akong gisugo sa akong mga sulugoon ang propeta, naka-apas sa inyong mga katigulangan? Unya sila naghinulsol ug miingon, ‘Ang Ginoo nga Makagagahum naghimo diha kanato sa angayan sa atong paagi ug binuhatan. Ingon sa iyang gitinguha nga buhaton.’ ”

Ang Tawo taliwala sa mga kahoy nga Myrtol

7-8Sa ika biente-kuatro ka adlaw sa ika-onse ka bulan sa Shebat, sa ika-duha ka tuig ni Darius, ang pulong sa Ginoo miabot kang propeta Zacarias anak ni Berekia, ang anak ni Iddo. 9Nangutana ako sa anghel nga nakigsulti kanako, “Unsay buot ipasabot niini, sir?” Mitubag siya, “Ipahayag ko kanimo kon unsay buot ipasabot niini.” Sa panahon sa kagabhion adunay koy panan-awon, ug diha sa akong atubangan mao ang usa ka tawo nga nagsakay sa pula nga kabayo, nagbarug kini sa taliwala sa mga kahoy nga myrtol didto sa patag. Sa iyang likod mao ang mga pula, kaki ug puti nga mga kabayo.

10Unya ang tawo nga nagbarug sa taliwala sa kahoy nga myrtol mipasabut, “Mao ni sila ang gipadala sa Ginoo aron pad-adtu sa tibuok kalibutan.”

11Ug sila misulti sa anghel sa Ginoo nga nagbarug sa taliwala sa mga kahoy nga myrtol, “Kami miadtu sa tibuok kalibutan ug nakaplagan namo ang tibuok kalibutan nagapahulay ug malinawon.”

12Unya ang anghel sa Ginoo miingon, “Ginoo nga Makagagahum, hangtud kanus-a nimo ihikaw ang imong kaluoy sa Jerusalem ug sa mga lungsod sa Juda, nga imong gikalagutan sulod niining sitenta ka mga katuigan?” 13Busa ang Ginoo mitubag sa malumo ug makahupay nga mga pulong ngadto sa anghel nga nakigsulti kanako.

14Unya ang anghel nga nakigsulti kanako miingon, “Ipadayag kining mga pulong: Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Makagagahum: ‘Ako nangabugho sa Jerusalem ug sa Zion, 15ug labihan ang akong kasuko sa mga nasud nga mibati nga luwas. Ako gamay lang ang kasuko, apan misubra sila sa ilang pagsilot.’ 16Busa mao kini ang giingon sa Ginoo: ‘Ako mubalik sa Jerusalem uban ang kaluoy, ug diha ang akong balay pagatuloron. Ug ang linya sa sukdanan mao kini paga-inaton kini sa tibuok Jerusalem,’ nagaingon ang Ginoo nga Makagagahum.

17“Idugang kini pagpadayag: Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Makagagahum: ‘Ang Akong kalungsuran mubalik pag-awas sa kadagaya, ug ang Ginoo mubalik sa paghupay sa Zion ug pilion ko ang Jerusalem.’ ”

Upat ka mga Sungay ug Upat ka mga Panday

18Unya mihangad ako sa ibabaw, ug diha sa akong atubangan mga upat ka sungay. 19Ako nangutana sa anghel nga nakigsulti kanako, “Unsa kini sila?” Siya mitubag kanako, “Mao kini ang mga sungay nga mipatibulaag sa Juda, sa Israel ug sa Jerusalem.”

20Unya ang Ginoo mipakita kanako sa upat ka mga panday. 21Nangutana ako, “Unsa man kining ilang pagabuhaton?” Siya mitubag, “Mao kini ang mga sungay nga magpatibulaag sa Juda aron wala nay makapaisa sa ilang mga ulo, Apan ang mga panday miabot aron sa paglisang kanila ug paglabay kanila kining sungay sa mga nasud nga miisa sa ilang mga sungay batok sa yuta sa Juda sa pagpatibulaag sa iyang katawhan.”

New International Reader’s Version

Zechariah 1:1-21

The Lord Wants His People to Return to Him

1A message from the Lord came to Zechariah the prophet. Zechariah was the son of Berekiah. Berekiah was the son of Iddo. It was the eighth month of the second year that Darius was king of Persia. Here is what Zechariah said.

2The Lord who rules over all was very angry with your people of long ago. 3And now he says to us, “Return to me. Then I will return to you,” announces the Lord. 4“Do not be like your people of long ago. The earlier prophets gave them my message. I said, ‘Stop doing what is evil. Turn away from your sinful practices.’ But they would not listen to me. They would not pay any attention,” announces the Lord. 5“Where are those people now? And what about my prophets? Do they live forever? 6I commanded my servants the prophets what to say. I told them what I planned to do. But your people refused to obey me. So I had to punish them.

“Then they had a change of heart. They said, ‘The Lord who rules over all has punished us because of how we have lived. He was fair and right to do that. He has done to us just what he decided to do.’ ”

A Vision of a Horseman Among Some Myrtle Trees

7A message from the Lord came to Zechariah the prophet. Zechariah was the son of Berekiah. Berekiah was the son of Iddo. The message came during the second year that Darius was king. It was the 24th day of the 11th month. That’s the month of Shebat.

8I had a vision at night. I saw a man sitting on a red horse. He was standing among the myrtle trees in a valley. Behind him were red, brown and white horses.

9An angel was talking with me. I asked him, “Sir, what are these?”

He answered, “I will show you what they are.”

10Then the man standing among the myrtle trees spoke. He said, “They are the messengers the Lord has sent out. He told them to go all through the earth.”

11They brought a report to the angel of the Lord. He was standing among the myrtle trees. They said to him, “We have gone all through the earth. We’ve found the whole world enjoying peace and rest.”

12Then the angel of the Lord spoke up. He said, “Lord, you rule over all. How long will you keep from showing your tender love to Jerusalem? How long will you keep it from the towns of Judah? You have been angry with them for 70 years.” 13So the Lord replied with kind and comforting words. He spoke them to the angel who talked with me.

14Then the angel said, “Announce this message. Say, ‘The Lord who rules over all says, “I am very jealous for my people in Jerusalem and Zion. 15And I am very angry with the nations that feel secure. I was only a little angry with my people. But the nations went too far and tried to wipe them out.”

16“ ‘So the Lord says, “I will return to Jerusalem. I will show its people my tender love. My temple will be rebuilt there. Workers will use a measuring line when they rebuild Jerusalem,” announces the Lord.

17“ ‘He says, “My towns will be filled with good things once more. I will comfort Zion. And I will choose Jerusalem again.” ’ ”

A Vision of Four Horns and Four Skilled Workers

18Then I looked up and saw four animal horns. 19I spoke to the angel who was talking with me. “What are these horns?” I asked.

He said, “They are the powerful nations that scattered Judah, Israel and Jerusalem.”

20Then the Lord showed me four skilled workers. 21I asked, “What are they coming to do?”

He answered, “The horns are the powerful nations that scattered the people of Judah. That made Judah helpless. But these four skilled workers have come to terrify the horns. The workers will destroy the power of those nations. Those nations had used their power to scatter Judah’s people.”