Ang Pulong Sa Dios

Job 41:1-34

1Job, mapingwit mo ba ang Leviatan? Mahiktan mo ba ang iyang baba41:1 baba: sa literal, dila. ug pisi? 2Matuhog mo ba ug pisi ang iyang ilong? Makaw-itan mo ba ang iyang apapangig? 3Magsige ba siyag pakilooy kanimo nga imong siyang buhian? Mosulti ba siya ug malumong mga pulong kanimo? 4Makigsabot ba siya kanimo aron mahimo mo na siyang ulipon sa tibuok niyang kinabuhi? 5Mahimo mo ba siyang alimahan sama sa langgam o ihatag sa mga batang babaye aron ilang dulaan? 6Paliton ba siya sa mga negosyante ug tadtaron aron ibaligya? 7Makadulot ba ang bangkaw sa iyang panit o sa iyang ulo? 8Kon imo kining madakop, dili mo na gayod makalimtan ang kalisod sa pagpakigbisog kaniya, ug dili mo na kini usbon pa. 9Walay pulos ang pagtinguha sa pagdakop kaniya. Pagkakita mo pa lang kaniya mawad-an ka na ug kaisog. 10Kon walay mangahas sa pagtugaw kaniya, kinsa may makahimo sa pagpakigkontra kanako? 11Kinsay makaingon nga may utang ako kaniya? Akoy tag-iya sa tanang butang dinhi sa kalibotan.

12“Sultihan ko pa gayod ikaw bahin sa lawas sa Leviatan ug kon unsa siya kagamhanan ug kakusgan. 13Kinsay makalaksi sa iyang panit o makadulot niini? 14Kinsay makaabli sa iyang baba nga may makalilisang nga mga ngipon? 15Ang iyang likod daw may daghan kaayong mga taming nga nagpilit. 16-17Nagsikit kini pag-ayo nga bisan ang hangin daw dili makasulod, ug walay makalaksi niini. 18Inigpangusmo niya mokilab ang kahayag gikan sa iyang ilong, ug ang iyang mga mata sama kapula sa pagbanagbanag sa adlaw. 19Mobuga siya ug kalayo, 20ug manggawas gikan sa iyang ilong ang aso nga daw gikan sa nagbukal nga kolon sa nagadilaab nga sugnod. 21Ang iyang gininhawa makapasiga sa uling, kay gagawas ang kalayo sa iyang baba. 22Kusgan ang iyang liog, ug ang makakita kaniya mahadlok gayod. 23Bisan ang iyang unod labihan kagahi. 24Ang iyang kasingkasing sama kagahi sa galingan nga bato. 25Kon mobangon siya mangataranta sa kahadlok ang gamhanan nga mga tawo.41:25 gamhanan nga mga tawo: o, mga dios. 26Walay espada, bangkaw, o pana nga makadulot kaniya. 27Alang kaniya ang puthaw daw dagami lang kahumok, ug ang bronsi daw gabok nga kahoy. 28Ang mga pana dili makaabog kaniya. Ang mga bato gikan sa lambayog daw tahop lang alang kaniya. 29Ang bunal daw dagami lang alang kaniya, ug kataw-an lang niya ang gahadyong nga bangkaw. 30Ang iyang tiyan nalukop sa himbis nga daw hait nga mga bildo. Busa kon mokamang siya sa lapok, daw gikarasan ang iyang giagian. 31Makutaw ang tubig kon anaa siya sa dagat. Daw tubig kini nga nagbukal diha sa kolon o nagbukal nga lana diha sa kaldero. 32Ang tubig nga iyang maagian mobula ug puti, nga abi mo ug mga puting buhok. 33Walay sama kaniya dinhi sa kalibotan. Usa siya ka mananap nga walay kahadlok. 34Ubos ang iyang pagtan-aw sa tanang garboso nga mga mananap. Siya ang hari sa tanang ihalas nga mga mananap.”

O Livro

Job 41:1-34

1Poderias pescar o monstro marinho41.1 Ver nota a 3.8. com linha e anzol

ou atar-lhe a língua com uma corda?

2Serias capaz de o prender com uma corda no nariz,

ou furar-lhe as queixadas com uma escápula?

3Porventura iria pedir-te que desistisses das tuas intenções

e tentar brandamente fazer-te mudar de ideias?

4Aceitaria, alguma vez,

que fizesses dele teu escravo para toda a vida?

5Farias dele um animalzinho domesticado,

como um passarinho que se cria numa gaiola,

que darias às tuas filhinhas para brincar?

6Os teus companheiros de pesca

vendê-lo-iam aos comerciantes na lota?

7A sua pele, poderia ela ser furada por ganchos,

ou a cabeça presa por arpões?

8Se lhe pusesses as mãos em cima,

durante muito tempo haverias de te lembrar da luta

e nunca mais o farias outra vez!

9Não! É absolutamente inútil tentar capturá-lo!

Até só o pensar nisso aterroriza!

10Não há ninguém tão ousado, que se atreva a provocá-lo

e muito menos a conquistá-lo;

se ninguém lhe resiste, quem poderia erguer-se contra mim?

11Nada recebi de ninguém;

tudo o que existe debaixo dos céus é meu.

12Não deixarei de fazer referência à tremenda força dos seus membros,

nem da sua grande força, nem de seu belo porte.

13Quem poderia penetrar a sua pele,

ou quem ousaria ficar ao alcance das suas goelas?

14Quem jamais lhe abriu o focinho,

guarnecido como está de dentes terríveis?

15As escamas que possui,

sobrepostas como escudo, são o seu orgulho;

16são como uma proteção compacta,

de tal forma que nem o ar passa entre elas,

17e assim é impossível separá-las.

18Quando ele espirra, a luz brilha;

os seus olhos são como as pálpebras da alva.

19Da sua boca saem chamas,

saltam dela fagulhas de fogo que estalam.

20O fumo brota das suas narinas,

até parece uma panela a ferver com água,

ou uma caldeira aquecida.

21A sua respiração bastaria para acender carvões;

jorram-lhe chamas da boca.

22A força enorme que tem no pescoço

lança o terror por onde passa.

23Tem uns músculos duros e firmes;

não se encontra nele carne flácida.

24O seu coração é duro como uma rocha,

é como uma mó de moinho.

25Quando se ergue, até os mais valentes têm medo

e ficam paralisados de terror.

26Não há espada que o detenha, nem qualquer outra arma,

seja lança, dardo ou flecha.

27Ferro, para ele, é como palha

e o bronze como madeira podre.

28Setas não o fariam fugir;

pedras de fundas valem contra ele tanto como estolho.

29Uma tranca, que lhe seja atirada, é perfeitamente inútil;

fica-se a rir das lanças projetadas na sua direção.

30O ventre, tem-no revestido de escamas;

espoja-se no chão duro como sobre relva!

31Quando se desloca, deixa atrás de si um rasto de espuma;

agita violentamente os abismos dos oceanos.

32Deixa atrás de si um sulco brilhante;

poderia pensar-se que o mar gelou!

33Não há nada mais tremendo, sobre a face da Terra,

que se lhe possa comparar.

34De todos os animais, é o mais altivo;

é o rei sobre todos os arrogantes.”