Ang Pulong Sa Dios

Haggai 2:1-23

Ang Gisaad nga Himaya sa Bag-ong Balay

1-2sa ika beinte uno ka adlaw sa ika pito nga bulan, ang pulong sa GINOO miabot pinaagi kang propeta Haggai: “Sultihi si Zerubabel anak ni Shealtiel, gobernador sa Juda, kang Joshua anak ni Jozadak, ang pangulong pari, ug ngadto sa mga nahabilin sa katawhan. Pangutan-a sila, 3‘Kinsa man kaninyo ang nahabilin nga nakakita niining balay ug ang kanhi-ay niyang himaya? Unsa may inyong panan-aw karon? Dili ba kini alang kaninyo mura lag wa? 4Apan karon magmalig-on ka, Zerubabel,’ nagaingon akong Ginoo. ‘Magmalig-on ka, Joshua anak ni Jozadak, ang pngulong pari. Magmalig-on ka, Kamong tanan nga katawhan sa yuta,’ nagaingon ang Ginoo, ‘ug magtrabaho. Kay ako mag-uban kaninyo,’ nagaingon ang Ginoo nga Gamhanan. 5‘Mao kini ang akong pakigsaad diha kaninyo dihang miabot kamo gawas sa Ehipto. Ug ang akong Espiritu nagpabilin diha kaninyo. Ayaw kahadlok.’

6“Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Ganhanan: ‘Sa makausa sa dili madugay akong uyogon ang kalangitan ug ang kalibutan, ang kadagatan ug ang ugang yuta. 7Akong uyogon ang tanang kanasuran, ug unsa ang gitinguha sa tanang kanasuran kini muabut, ug akong pun-on kini nga balay uban sa himaya,’ nagaingon ang Ginoo nga Gamhanan. 8‘Ang plata akoa ug ang bulawan ako usab,’ nagaingon ang Ginoo nga Gamhanan. 9‘Ang himaya niini karon nga balay mas mulabaw sa himaya sa kanhing balay,’ nagaingoan ang Ginoo nga Gamhanan. ‘Ug niini nga dapit akong itugot ang kalinaw,’ nagaingon ang Ginoo nga Gamhanan.”

Panalangin sa Nahugawan nga Katawhan

10Sa ika beinte kuatro ka adlaw sa ikasiyam nga bulan, sa ikaduha nga tuig ni Darius, ang pulong sa Ginoo miabot ngadto kang propeta Haggai: 11“Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Makagagahum: ‘Pangutan-a ang mga kaparian unsay giingon sa balaod: 12“Kong may usa nga magdala ug gisagrado nga karne sa pilo sa iyang bisti, ug ang pilo nasaghid sa pipila sa tinapay o sabaw, pipila ka bino, lana nga olibo o uban nga pagkaon, dili ba kini mahimo usab nga sagrado?” ’ ” Ang mga kaparian mitubag, “Dili.” 13Unya si Haggai miingon: “Kon ang usa ka tawo nahugawan sa paghikap sa patay nga lawas nakahikap usa niining mga butanga, dili ba kini mahugawan?” “Oo,” ang mga kaparian mitubag, “kini nahimong nahugawan.” 14Unya si Haggai miingon, “ ‘Mao usab kini ang mga tawo ug kini nga nasud sa akong panan-aw,’ nagaingon ang Ginoo. ‘Bisan unsa ang ilang buhaton ug bisan unsa ang ilang ihalag kini nahugawan na. 15Karon hatagi ug maampingon nga paghunahuna alang niining adlawa ug padayon—ikonsiderar giunsa ang mga butang sa wala pa ang bato gipahiluna ngadto sa lain diha sa Templo sa Ginoo. 16Sa dihang may usa nga miabot sa tapok nga biente ka takos, diha lamay napulo. Sa dihang may usa nga miadto sa sudlanan sa bino sa pagkuha ug singkwenta ka takos, diha lamay biente. 17Akong gihapsan ang tanang buhat sa imong mga kamot sa salot, talumtom, ug yelo, apan wala kamo mubalik kanako,’ nagaingon ang Ginoo. 18‘Gikan karon ug sa, gikan sa ika beinte-kuatro nga adlaw sa ika-siyam nga bulan, hatagi ug maampingon nga paghunahuna sa adlaw sa dihang ang pondasyon sa templo sa Ginoo gipahimutang na. Hatagi ug maampingon nga paghunahuna: 19Aduna nabay binhi nahabilin sa kamalig? Hangtud karon, ang kaparasan ug ang kahoyng igos, ang granada ug ang kahoyng olibo wala makahatag ug bunga. Gikan karon ug hangtud Ako magpanalangin kaninyo.’ ”

Zerubabel ang singsing-espesyal sa Ginoo

20Ang pulong sa Ginoo miabot kang Haggai sa ikaduha ka higayonsa ika beinte-kuatro nga adlaw sa bulan: 21“Sultihi si Zerubabel gobernador sa Juda nga akong uyogon ang kalangitan ug ang kalibotan. 22Akong ilimbuwag ang mga harianong trono ug dugmokon ko ang gahum sa langyaw nga gingharian. Akong buntogon ang mga karwahi ug ang iyang tigmaneho niini; mga kabayo ug ang iyang sakay mangahagbong, tagsa-tagsa sa espada sa iyang igsoon. 23‘Niadto unyang adlawa,’ nagaingon ang Ginoo nga Makagagahum, ‘Akong kuhaon kaninyo, akong sulogoon Zerubabel anak ni Shealtiel,’ nagaingon ang Ginoo, ‘ug akong himoon ikaw nga akong singsing-espesyal, kay gipili ko ikaw,’ nagaingon ang Ginoo nga Makagagahum.”

Bibelen på hverdagsdansk

Haggajs Bog 2:1-23

Guds herlighed skal fylde templet

1Den 21. dag i den syvende måned talte Herren igen til Haggaj: 2„Sig til Zerubbabel, Josva og resten af folket: 3Er der stadig nogen tilbage iblandt jer, som kan huske, hvor herligt det forrige tempel var? I sammenligning med det synes I sikkert, at det, I er ved at bygge, ikke ser ud af noget. 4Men jeg siger til dig, Zerubbabel: Tab ikke modet! Det samme siger jeg til dig, Josva: Tab ikke modet! Ja, jeg siger det til hele folket: Tab ikke modet! Fortsæt arbejdet, for jeg er med jer, 5og min Ånd er til stede midt iblandt jer, som jeg lovede jer, dengang I kom ud af Egypten. I har intet at frygte.

6Snart vil jeg endnu en gang ryste himlen og jorden, både havet og landjorden. 7Ja, jeg vil ryste alle verdens nationer, så deres kostbarheder bliver bragt hertil, og jeg vil fylde templet med min herlighed. 8Sølvet og guldet tilhører nemlig mig.

9I skal få at se, at dette tempel bliver herligere end det forrige tempel, for jeg vil lade min fred og velsignelse være over dette sted,” siger Herren, den Almægtige.

10Den 24. dag i den niende måned samme år sagde Herren til profeten Haggaj: 11„Stil præsterne følgende spørgsmål: 12Hvis en af jer bærer et stykke helligt offerkød i sin kappe, og kappen kommer i berøring med brød eller kød, vin eller olie eller anden mad, bliver de andre ting så hellige?” Da Haggaj stillede dem det spørgsmål, svarede præsterne: „Nej!”

13Haggaj fortsatte: „Hvis en person er blevet uren ved at røre et lig, betyder det så, at det, han kommer i berøring med, også bliver urent?” Hertil svarede præsterne: „Ja!”

14Derefter sagde Haggaj: „Herren siger: Sådan var det også med jer, mit folk. I var urene i jeres forhold til mig. Derfor lykkedes jeres arbejde ikke, og jeres ofringer kunne jeg ikke acceptere.

15Tænk over, hvordan det gik jer, før I begyndte genopbygningen af templet. 16Dengang høstede I kun halvt så meget korn, som I havde regnet med, og fik kun 20 ankre vin, hvor I havde forventet 50. 17Jeg ødelagde jeres afgrøder med skimmel, meldug og hagl, og alligevel vendte I jer ikke til mig.

18-19Men læg mærke til, hvordan det går jer fra i dag, den 24. dag i den niende måned. I dag er templets fundament færdigt, og fra i dag vil jeg velsigne jer. Selvom I endnu ikke har tilsået jeres marker, og selvom vinstokkene, figentræerne, granatæbletræerne og oliventræerne endnu ikke bærer frugt, så vil jeg fra i dag velsigne jer!”

20Samme dag fik Haggaj endnu et budskab fra Herren 21til Zerubbabel. Budskabet lød: „Jeg ryster himlen og jorden, 22jeg afsætter konger, tilintetgør stormagter og vælter deres stridsvogne. Heste og ryttere styrter, og hærene slår hinanden ihjel. 23Til den tid vil jeg give min tjener Zerubbabel den samme autoritet, som jeg har,2,23 Ordret: „Jeg vil tage dig, Zerubbabel, min tjener, og gøre dig til en seglring.” Zerubbabel var af Davids slægt og repræsenterede således Davids rige. Seglringen henviser til den autoritet, som ejeren af ringen havde. Det er en profetisk hentydning til en kommende Davidssøn og opfyldes gennem Jesus, som er efterkommer af Zerubbabel (Matt. 1,12), en Guds tjener, som skulle blive grundvolden til et nyt „tempel” og oprette et nyt, åndeligt Davidsrige. for han er min udvalgte tjener,” siger Herren den Almægtige.