Ang Pulong Sa Dios

Gipadayag 22

1Gipakita usab kanako sa anghel ang suba nga ang iyang tubig nagahatag ug kinabuhi. Nagagilak-gilak kini sama sa kristal, ug nagagikan sa trono sa Dios ug sa Karnero, ug midagayday kini sa tunga sa karsada sa siyudad. Sa isigka-daplin sa maong suba adunay kahoy nga nagahatag ug kinabuhi ug nagapamunga ug dose ka beses sulod sa usa ka tuig, kas-a matag bulan. Ug ang mga dahon niini gigamit nga tambal alang sa tanan nga mga tawo. Wala nay bisan unsa nga tinunglo sa Dios nga makita niadto nga siyudad. Atua didto ang trono sa Dios ug sa Karnero, ug ang iyang mga alagad magsimba kaniya. Makita na nila ang iyang panagway, ug ang iyang ngalan isulat diha sa ilang mga agtang. Wala nay gabii didto, busa dili na nila kinahanglanon ang mga suga o ang kahayag sa adlaw, kay ang Ginoong Dios mao na ang ilang kahayag. Ug magdumala sila isip mga hari sa walay kataposan.

Ang Pagbalik ni Jesus

Miingon ang anghel kanako, “Kini nga mga pulong tinuod ug masaligan. Ang Ginoong Dios nga nagsulti sa iyang mga propeta kon unsa ang mahitabo sa umaabot mao ang nagpadala sa iyang anghel aron sa pagpakita sa iyang mga alagad sa mga panghitabo nga hapit na moabot.”

Miingon si Jesus, “Hapit na ako moabot! Bulahan ang mga tawo nga nagatuman sa mga gipang-ingon sa Dios nga nasulat dinhi niini nga libro.”

Ako, si Juan, ang nakadungog ug nakakita gayod niining mga butanga nga akong gipangsulat dinhi. Human ko kini makita ug madungog, miluhod ako sa pagsimba sa anghel nga nagpakita kanako niining mga butanga. Apan miingon siya kanako, “Ayaw pagsimba kanako. Alagad lang usab ako sa Dios nga sama kanimo ug sa imong mga isigka-propeta, ug sa tanan nga nagatuman sa mga ginaingon dinhi niini nga libro. Ang Dios lang ang angay nimong simbahon!” 10 Midugang pa gayod siya sa pag-ingon kanako, “Ayaw ililong sa katawhan ang mga panagna nga nasulat dinhi niini nga libro, tungod kay hapit na kining tanan mahitabo. 11 Ang mga daotan magpadayon pa sa pagbuhat ug daotan, ug ang mga mahugawg hunahuna magpadayon pa sa paghunahuna ug mahugaw. Apan ang mga tawo nga matarong ug hinlo sa atubangan sa Dios magpadayon pa gihapon sa paghimo ug maayo.”

12 Miingon si Jesus, “Paminaw kamo, sa dili madugay mobalik na ako! Ug dad-on ko ang ganti nga alang sa matag usa sumala sa iyang mga binuhatan. 13 Ako ang Alpha ug ang Omega, nga ang buot ipasabot, ang kinaunahan ug ang kinaulahian, ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan.

14 “Bulahan ang nagahinlo sa ilang mga bisti[a] tungod kay tugotan sila nga mosulod sa mga pultahan sa siyudad ug mokaon sa bunga sa kahoy nga nagahatag ug kinabuhi. 15 Apan mahibilin sa gawas ang daotan nga mga tawo,[b] ang mga salamangkiro, ang mga nakighilawas gawas sa kaminyoon, ang mga mamumuno, ang mga nagasimba sa mga dios-dios ug ang tanan nga mga bakakon.

16 “Ako, si Jesus, nagsugo sa akong anghel aron isugilon kanimo kini nga mga hitabo alang sa mga tumutuo sa Dios sa nagkalain-lain nga mga lugar. Kaliwat ako ni David ug ako ang mahayag nga kabugwason.”

17 Miingon ang Espiritu Santo ug ang babaye nga kaslonon, “Dali!” Ug ang tanan nga naminaw moingon usab nga, “Dali!” Si bisan kinsa nga giuhaw ug gustong moinom moduol ug modawat sa tubig nga nagahatag ug kinabuhi. Wala kiniy bayad.

Ang Kataposang mga Pulong ni Juan

18 Ako, si Juan, nagapasidaan gayod sa matag usa nga naminaw sa mga panagna nga gisulat dinhi. Si bisan kinsa nga magdugang sa mga gisulat dinhi, idugang usab sa Dios sa iyang silot ang mga katalagman nga nakasulat dinhi niining libro. 19 Ug ang magkuha sa mga panagna nga gisulat dinhi niini, kuhaon sa Dios ang iyang bahin sa bunga sa kahoy nga nagahatag ug kinabuhi, ug dili siya pasudlon didto sa Balaan nga Siyudad, nga gipanghisgotan dinhi niini nga libro.

20 Si Jesus mao ang nagapamatuod sa tanan nga nakasulat dinhi. Miingon siya, “Tinuod gayod nga hapit na ako mobalik.” Miingon usab ako, “Hinaut pa. Ginoong Dios, balik na.”

21 Hinaut nga tanan kamo [nga mga katawhan sa Dios] panalanginan ni Ginoong Jesus.

Footnotes

  1. Gipadayag 22:14 bisti: Tan-awa ang 7:14.
  2. Gipadayag 22:15 daotan nga mga tawo: Sa literal, mga iro.

Bibelen på hverdagsdansk

Aabenbaringen 22

1Så viste englen mig en flod med livgivende vand, rent og klart som krystal. Den udsprang fra Guds og Lammets trone, som står i byen, og floden fortsatte ned midt gennem byens hovedgade. På hver side af floden voksede livgivende træer. Det er træer, der bærer frugt 12 gange om året, en gang hver måned, og bladene er til lægedom for folkeslagene.[a] Intet i byen er under forbandelse, for den er under ledelse af Gud selv og Lammet, og Guds tjenere er altid parate til at tjene ham. De får lov til at se hans ansigt, og de går rundt med hans navn på panden. Der skal ikke være nat mere, og de vil ikke have brug for nogen lampe eller for solens lys, for Gud Herren vil lyse for dem, og de skal være hans medregenter i al evighed.

Afsluttende ord

Derpå sagde englen til mig: „Det, du har hørt og set, er troværdigt og sandt. Gud, Herren, som giver profeterne sin Ånd, sendte sin engel for at vise sine tjenere, hvad der snart skal ske. Hør efter! Jeg kommer snart! Velsignet er den, der tager de profetiske ord i denne bog til sig.”

Jeg, Johannes, er den, som hørte og så disse ting. Da jeg havde hørt og set det hele, kastede jeg mig ned for fødderne af englen for at hylde ham. Men han sagde til mig: „Nej, gør det ikke! Jeg er Guds tjener ligesom du og de andre profeter og alle dem, der tager ordene i denne bog til sig. Giv al ære til Gud!” 10 Han fortsatte: „Du skal ikke holde de profetiske ord i denne bog hemmelige, for tiden er nær.”

11 Lad dem, der gør det onde, fortsætte med det. Lad dem, der lever et urent liv, fortsætte med det. Lad dem, der gør det gode, fortsætte med det. Lad dem, der lever et rent liv, fortsætte med det. 12 „Ja, jeg kommer snart,” siger Jesus. „Jeg vil belønne alle i forhold til deres handlinger. 13 Jeg er Alfa og Omega, den første og den sidste, begyndelsen og afslutningen.”

14 Velsignede er de, som har gjort deres dragter rene,[b] så de har lov til at spise af frugten fra livets træ og gå ind gennem byens porte. 15 Men de andre hører ikke til i byen: De perverse,[c] de okkulte og de, der lever i seksuel synd, voldsmændene, afgudsdyrkerne, ja alle, der hellere vil leve på en løgn.

16 „Jeg sendte min engel,” sagde Jesus, „for at du skal fortælle det her til menighederne. Jeg er Davids rodskud[d] og efterkommer, den strålende morgenstjerne.”

17 Ånden og bruden siger: „Kom!” Lad dem, der hører det, sige: „Kom!” De, som er tørstige, må komme. Enhver, som ønsker det, kan drikke så meget, de vil, af det livgivende vand.

18 Jeg understreger kraftigt for enhver, som hører de profetiske ord i denne bog: Hvis I lægger noget til, vil Gud lægge alle de plager på jer, som er beskrevet i denne bog. 19 Og hvis I tager noget væk, vil Gud fratage jer retten til livets træ og den hellige by, som der er skrevet om i denne bog.

20 Han, som fortæller de her ting, siger: „Jeg kommer snart!”

Ja, Herre Jesus, kom snart!

21 Herren Jesu nåde være med jer alle.

Footnotes

  1. 22,2 Den græske tekst er uklar, så det vides ikke med sikkerhed, om der er et eller flere træer, og hvor de står i forhold til floden. Jf. Ez. 47,1.7.12.
  2. 22,14 Jf. 7,14.
  3. 22,15 Eller: „hundene”. Det er uklart, hvad der sigtes til, måske mandlige prostituerede, jf. 5.Mos. 23,18, hvor den hebraiske tekst taler om „hundeløn”.
  4. 22,16 „Davids Rodskud” er en titel for Messias, som går tilbage til Es. 11,1.10, og det hebraiske ord ligger til grund for titlen „Nazaræer”. Morgenstjernen indvarsler en ny dag, her en helt ny tidsalder.