Ang Pulong Sa Dios

Gipadayag 17

Ang Daotang Babaye

1Unya, miduol kanako ang usa niadtong pito ka anghel nga nagdalag mga yahong. Miingon siya, “Dali, ipakita ko kanimo kon unsaon sa pagsilot ang inilang babaye nga nagabaligya sa iyang dungog, nga didto nagalingkod sa daghan nga tubig. Nakighilawas kaniya ang mga hari sa kalibotan pinaagi sa pagsunod sa iyang pagtulon-an, ug ang mga tawo sa kalibotan nangahubog tungod sa iyang gipanudlo nga pulos daotan.”

Unya, gigamhan ako sa Espiritu Santo ug gidala ako sa anghel sa kamingawan. Didto aduna akoy nakitang babaye nga nagasakay sa pula nga mananap. Pito ang ulo sa mananap ug napulo ang iyang sungay, ug sa tibuok niyang lawas adunay nakasulat nga mga ngalan nga nagapasipala sa Dios. Ang babaye nagsul-ob ug panapton nga pulahon ug mahalon. Nagsul-ob usab siyag bulawan, mahalon nga mga bato, ug mga perlas. Aduna siyay gikuptang tasa nga bulawan nga puno sa law-ay ug hugaw nga mga butang nga bunga sa iyang pagpakighilawas. Adunay nakasulat nga ngalan diha sa iyang agtang nga may tinagong kahulogan. Mao kini ang nakasulat, “Ang inila nga siyudad sa Babilonia nga mao ang inahan sa tanang nagabaligya sa ilang dungog[a] ug inahan usab sa tanang kangil-aran sa tibuok nga kalibotan.” Ug nakita ko usab nga nahubog siya sa dugo sa katawhan sa Dios nga iyang gipamatay tungod sa ilang pagsunod kang Jesus.

Natingala gayod ako sa pagkakita ko kaniya. Apan miingon ang anghel kanako, “Ayaw katingala. Suginlan ko ikaw sa tinago nga kahulogan sa babaye lakip sa mananap nga iyang gisakyan nga may pito ka ulo ug napulo ka sungay. Ang mananap nga imong nakita buhi kaniadto, apan patay na karon. Hapit na siyang mogawas gikan sa kinahiladman sa yuta, apan paggawas niya laglagon siya. Makita siya sa mga tawo sa kalibotan kansang mga ngalan wala malista diha sa libro nga gilistahan sa mga nakaangkon ug kinabuhi nga walay kataposan. Kini nga libro nahuman nang daan sa wala pa matuga ang kalibotan. Ug kon makita nila ang mananap, matingala gayod sila, tungod kay kaniadto buhi kini, ug namatay, apan nabuhi pag-usab.

“Kinahanglan gayod ang kaalam aron masabtan kon unsa ang kahulogan niini. Ang pito ka ulo mao ang pito ka bukid nga gilingkoran sa babaye. Ug kini nagakahulogan usab sa pito ka hari. 10 Ang lima sa pito ka hari patay na, ang usa nagahari pa karon, ug ang usa wala pa moabot. Kon moabot na siya, dili na pod siya molungtad ug dugay. 11 Ang mananap nga buhi kaniadto, apan patay na karon, mao ang ikawalo nga hari. Sama usab siya sa pito ka hari, ug laglagon usab siya.

12 “Ang napulo ka sungay nga imong nakita mao ang napulo ka hari nga wala pa magsugod sa ilang paghari. Kini sila hatagan ug gahom sa paghari uban sa mananap, apan sa mubo lang nga panahon.[b] 13 Kining napulo ka hari may usa lang ka katuyoan, ug ihatag nila ang ilang gahom ug katungod sa mananap.[c] 14 Makig-away sila sa Karnero, apan pildihon sila tungod kay ang Karnero mao ang Ginoo nga labaw sa tanan nga mga ginoo ug Hari nga labaw sa tanan nga mga hari. Uban sa Karnero ang mga matinumanon nga gipili ug gitawag.”

15 Miingon usab kanako ang anghel, “Ang mga tubig nga imong nakita, nga gilingkoran sa babayeng nagabaligya sa iyang dungog, mao ang mga tawo gikan sa nagkalain-laing kaliwatan, nasod ug pinulongan. 16 Ang napulo ka sungay nga imong nakita ug ang mananap magdumot sa babayeng nagabaligya sa iyang dungog. Kuhaon nila ang tanan niyang kabtangan ug huboan nila siya ug wala gayoy mabilin kaniya. Unya kaonon nila ang iyang unod ug sunogon dayon nila ang nahibilin niini. 17 Ipabuhat kini kanila sa Dios aron mahitabo ang iyang katuyoan. Magkasabot ang mga hari nga ipasakop sa mananap ang ilang gahom sa pagdumala hangtod nga matuman ang gisulti sa Dios.

18 “Ang babaye nga imong nakita mao ang inila nga siyudad nga nagahari sa mga hari sa kalibotan.”

Footnotes

  1. Gipadayag 17:5 Tingali ang buot ipasabot: inahan sa tanan nga nanagsimba sa mga dios-dios.
  2. Gipadayag 17:12 mubo lang nga panahon: Sa literal, sulod sa usa ka oras.
  3. Gipadayag 17:13 ihatag . . . sa mananap: tingali ang buot ipasabot, tabangan nila ang mananap pinaagi sa ilang gahom ug awtoridad.

La Bibbia della Gioia

Apocalisse 17

La donna vestita di rosso scarlatto

1Poi uno dei sette angeli che avevano seminato i flagelli venne a parlarmi. «Vieni qui», disse, «e ti farò vedere che cosa capiterà alla famosa prostituta che abita vicino a molte acque. Con lei hanno fatto allʼamore i re della terra; e gli abitanti del mondo si sono ubriacati col vino della sua corruzione!»

E mi trasportò in ispirito nel deserto. Là vidi una donna seduta sopra un animale di colore scarlatto, un mostro con sette teste e dieci corna, tutto coperto di scritte blasfeme contro Dio. La donna indossava abiti color porpora e rosso scarlatto. Aveva gioielli meravigliosi dʼoro, di pietre preziose e di perle, e in mano teneva un calice dʼoro colmo delle oscenità della sua depravazione.

Quella donna portava scritto in fronte un nome misterioso: «Babilonia», la grande, la madre delle prostitute e delle abominazioni della terra. Mi accorsi che era ubriaca del sangue di quelli che appartengono a Dio e dei martiri di Gesù. La fissai con sorpresa.

Allora lʼangelo mi chiese: «Perché ti meravigli? Ti spiegherò io chi è quella donna e che cosa rappresenta il mostro che cavalca. Il mostro che hai visto era, ma non è più. Sta per salire dal pozzo senza fondo per andarsene alla perdizione eterna. Gli abitanti della terra, i cui nomi sono scritti nel libro della vita fin dallʼinizio della creazione, saranno sorpresi nel vederlo riapparire dopo la sua morte.

Qui ci vuole acume, rifletti: le sette teste del mostro rappresentano sette colli, su cui la donna ha la sua residenza. 10 Rappresentano anche sette re. Cinque sono già caduti, il sesto regna attualmente e il settimo non è ancora venuto, ma quando verrà, il suo regno durerà per poco. 11 La bestia che era e non è più è anchʼessa un re, lʼottavo, che ha regnato come uno degli altri sette. Dopo aver regnato, finirà in perdizione. 12 Le dieci corna del mostro rappresentano dieci re, che non sono ancora saliti al potere, ma regneranno insieme con il mostro soltanto per poco tempo. 13 Costoro firmeranno tutti un trattato per dare al mostro la loro forza e il loro potere. 14 Insieme dichiareranno guerra allʼAgnello, ma lʼAgnello li vincerà, perché è il Signore dei signori, il Re dei re. Con lui prenderanno parte alla vittoria quelli che sono stati chiamati e prescelti: i suoi fedeli».

15 Lʼangelo proseguì: «E gli oceani, i laghi, i fiumi, sulle cui rive abita la prostituta, rappresentano i popoli di ogni nazione e lingua.

16 Il mostro scarlatto e le sue dieci corna, che rappresentano i dieci re, odieranno la prostituta, lʼattaccheranno e la lasceranno desolata e nuda; divoreranno la sua carne e il resto lo daranno alle fiamme. 17 Infatti Dio metterà in mente ai dieci re un piano per mezzo del quale raggiungerà i suoi scopi: essi si metteranno tutti dʼaccordo per dare il loro potere al mostro scarlatto finché le parole di Dio non si saranno avverate. 18 E quella donna che hai visto rappresenta la grande città che governa sopra i re della terra».