Ang Pulong Sa Dios

Deuteronomio 6:1-25

Higugmaa ang Ginoo nga inyong Dios

1“Mao kini ang mga sugo, mga tulumanon, ug mga lagda nga gihatag sa Ginoo nga inyong Dios kanako nga itudlo kaninyo. Tumana ninyo kini didto sa yuta nga inyong panag-iyahon didto sa tabok sa Jordan, 2aron kamo ug ang inyong mga kabataan ug mga kaapohan motahod sa Ginoo nga inyong Dios samtang nagakinabuhi kamo. Kon tumanon ninyo ang tanan niyang mga pamalaod ug mga sugo nga gihatag ko kaninyo, magakinabuhi kamog dugay. 3Pamati kamo, O katawhan sa Israel, ug tumana ninyo pag-ayo ang iyang mga sugo aron mahimong maayo ang inyong kahimtang, ug aron modaghan gayod kamo didto sa maayo ug mabungahon nga yuta,6:3 maayo… yuta: sa Hebreo, yuta nga nagaagas ang gatas ug dugos. sumala sa gisaad kaninyo sa Ginoo, ang Dios sa inyong mga katigulangan.

4“Pamati kamo, O katawhan sa Israel: Ang Ginoo nga atong Dios mao lang ang Ginoo.6:4 Ang Ginoo nga atong Dios mao lang ang Ginoo: o, Ang Ginoo nga atong Dios, usa lang nga Ginoo; o, Ang Ginoo mao ang atong Dios, ang Ginoo usa lang. 5Higugmaa ang Ginoo nga inyong Dios sa tibuok ninyong kasingkasing, sa tibuok ninyong kalag, ug sa tibuok ninyong kusog. 6Ayaw gayod ninyo kalimti kining mga sugo nga gihatag ko kaninyo karong adlawa. 7Itudlo kini kanunay sa inyong mga kabataan. Hisgoti ninyo kini kon anaa kamo sa inyong mga balay ug kon nagalakaw kamo o kon nagahigda kamo o kon mobangon kamo. 8Ihigot kini sa inyong mga bukton ug ibutang sa inyong mga agtang aron sa pagpahinumdom kaninyo. 9Isulat ninyo kini sa kilid sa mga pultahan sa inyong mga balay ug sa mga ganghaan sa inyong lungsod.

10“Dad-on na kamo sa Ginoo nga inyong Dios didto sa yuta nga iyang gisaad nga ihatag sa inyong mga katigulangan nga si Abraham, Isaac, ug Jacob. Kining yutaa may dagko ug mauswagong mga lungsod nga dili kamo ang nagtukod. 11May mga balay usab kini nga puno sa maayong mga butang nga dili kamo ang naghago, may mga atabay nga dili kamo ang nagkalot, ug may mga tamnanan sa ubas ug sa mga kahoyng olibo nga dili kamo ang nagtanom. Ug kon makakaon na gani kamo ug mangabusog, 12pagbantay gayod kamo nga dili ninyo malimtan ang Ginoo nga nagpagawas kaninyo gikan sa Ehipto diin kamo giulipon.

13“Tahora ninyo ang Ginoo nga inyong Dios; siya lang ang inyong alagaran ug manumpa kamo sa iya lang nga ngalan. 14Dili kamo magsunod sa laing mga dios, ang mga dios sa mga katawhan sa inyong palibot; 15kay ang Ginoo nga inyong Dios nga nagapuyo uban kaninyo dili buot nga may lain kamong ginasimba. Kon magsimba kamo sa laing dios mahiagom kamo sa kasuko sa Ginoo ug wagtangon niya kamo sa kalibotan. 16Dili ninyo sulayan ang Ginoo nga inyong Dios sama sa inyong gihimo didto sa Masa. 17Tumana gayod ninyo ang mga sugo, mga pagtulon-an, ug mga tulumanon nga gihatag kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios. 18Himoa ninyo ang husto ug ang maayo atubangan sa Ginoo aron mahimong maayo ang inyong kahimtang ug mapanag-iyahan ninyo ang maayong yuta nga iyang gisaad sa inyong mga katigulangan. 19Abugon niya sa inyong atubangan ang tanan ninyong mga kaaway sumala sa iyang giingon.

20“Sa umaabot nga panahon, kon mangutana ang inyong mga kabataan, ‘Unsa ang buot ipasabot sa mga pagtulon-an, mga tulumanon, ug mga lagda nga gimando kaninyo sa Ginoo nga atong Dios?’ 21Ingna sila, ‘Mga ulipon kami kaniadto sa hari6:21 hari: sa Hebreo, Faraon. Mao usab sa bersikulo 22. sa Ehipto, apan gipagawas kami sa Ginoo gikan sa Ehipto pinaagi sa iyang gahom. 22Nakita namo mismo ang daghang mga milagro ug katingalahang mga butang nga iyang gihimo sa pagsilot sa mga katawhan sa Ehipto, apil na sa ilang hari ug sa tibuok niini nga panimalay. 23Ug gipagawas niya kami gikan sa Ehipto aron dad-on niining yutaa nga iyang gisaad sa atong mga katigulangan. 24Gimandoan kami sa Ginoo nga tumanon namo kining tanang mga tulumanon ug motahod kaniya nga atong Dios, aron magmauswagon kami kanunay ug magkinabuhi ug dugay sama sa nagakahitabo karon. 25Ug kon tumanon lang nato pag-ayo kining tanang sugo sa Ginoo nga atong Dios, sumala sa iyang gimando kanato, mahimo kitang matarong sa iyang panan-aw.’ ”

New International Version – UK

Deuteronomy 6:1-25

Love the Lord your God

1These are the commands, decrees and laws the Lord your God directed me to teach you to observe in the land that you are crossing the Jordan to possess, 2so that you, your children and their children after them may fear the Lord your God as long as you live by keeping all his decrees and commands that I give you, and so that you may enjoy long life. 3Hear, Israel, and be careful to obey so that it may go well with you and that you may increase greatly in a land flowing with milk and honey, just as the Lord, the God of your ancestors, promised you.

4Hear, O Israel: the Lord our God, the Lord is one.6:4 Or The Lord our God is one Lord; or The Lord is our God, the Lord is one; or The Lord is our God, the Lord alone 5Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your strength. 6These commandments that I give you today are to be on your hearts. 7Impress them on your children. Talk about them when you sit at home and when you walk along the road, when you lie down and when you get up. 8Tie them as symbols on your hands and bind them on your foreheads. 9Write them on the door-frames of your houses and on your gates.

10When the Lord your God brings you into the land he swore to your fathers, to Abraham, Isaac and Jacob, to give you – a land with large, flourishing cities you did not build, 11houses filled with all kinds of good things you did not provide, wells you did not dig, and vineyards and olive groves you did not plant – then when you eat and are satisfied, 12be careful that you do not forget the Lord, who brought you out of Egypt, out of the land of slavery.

13Fear the Lord your God, serve him only and take your oaths in his name. 14Do not follow other gods, the gods of the peoples around you; 15for the Lord your God, who is among you, is a jealous God and his anger will burn against you, and he will destroy you from the face of the land. 16Do not put the Lord your God to the test as you did at Massah. 17Be sure to keep the commands of the Lord your God and the stipulations and decrees he has given you. 18Do what is right and good in the Lord’s sight, so that it may go well with you and you may go in and take over the good land that the Lord promised on oath to your ancestors, 19thrusting out all your enemies before you, as the Lord said.

20In the future, when your son asks you, ‘What is the meaning of the stipulations, decrees and laws the Lord our God has commanded you?’ 21tell him: ‘We were slaves of Pharaoh in Egypt, but the Lord brought us out of Egypt with a mighty hand. 22Before our eyes the Lord sent signs and wonders – great and terrible – on Egypt and Pharaoh and his whole household. 23But he brought us out from there to bring us in and give us the land that he promised on oath to our ancestors. 24The Lord commanded us to obey all these decrees and to fear the Lord our God, so that we might always prosper and be kept alive, as is the case today. 25And if we are careful to obey all this law before the Lord our God, as he has commanded us, that will be our righteousness.’