Ang Pulong Sa Dios

Deuteronomio 26:1-19

Ang mga Halad gikan sa Abot ug ang Ikapulo

1“Kon mapanag-iya na ninyo ang yuta nga ginahatag kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios ingon nga panulondon, ug atua na kamo didto mamuyo, 2pagkuha kamo ug bahin sa inyong unang abot, ug ibutang kini sa basket ug dad-a sa dapit nga pilion sa Ginoo nga inyong Dios diin pasidunggan ang iyang ngalan. 3Adto kamo sa pari nga nagaalagad nianang higayona ug ingna siya, ‘Pinaagi niini nga halad, ginaila ko karong adlawa nga ang Ginoo nga atong Dios mao ang nagdala kanako niining yutaa nga iyang gisaad sa atong mga katigulangan nga ihatag kanato.’

4“Kuhaon dayon sa pari ang basket gikan kaninyo ug ibutang kini atubangan sa halaran sa Ginoo nga inyong Dios. 5Unya, isulti ninyo kini sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios: ‘Ang among katigulangan nga si Jacob usa ka Aramehanon nga walay permanenteng puloy-anan. Miadto siya sa Ehipto ug nagpuyo didto kauban sa iyang panimalay. Gamay ra sila kaniadto, apan sa kaulahian midaghan sila, ug nahimo kaming dako ug gamhanan nga nasod. 6Apan gidaog-daog kami sa mga Ehiptohanon. Gipaantos nila kami ug gipugos sa pagpatrabaho. 7-8Nangayo kami ug tabang sa Ginoo, ang Dios sa among mga katigulangan, ug gipamatian niya kami. Nakita niya ang among mga pag-antos, mga kalisdanan, ug ang mga pagdaog-daog kanamo. Busa gikuha kami sa Ginoo gikan sa Ehipto pinaagi sa iyang dakong gahom ug makalilisang nga mga buhat. Naghimo siya ug mga milagro ug katingalahang mga butang. 9Gidala niya kami niining lugara, ug gihatag kanamo kining maayo ug mabungahon nga yuta.26:9 maayo… yuta: sa Hebreo, yuta nga nagaagas ang gatas ug dugos. Mao usab sa bersikulo 15. 10Busa ania karon, O Ginoo, ginadala namo ang bahin sa unang abot sa yuta nga gihatag mo kanamo.’ Pagkahuman ninyo ug sulti niini, ibutang dayon ninyo ang basket sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios, ug magsimba kamo kaniya. 11Unya paglipay kamo tungod sa maayong mga butang nga ginahatag sa Ginoo nga inyong Dios kaninyo ug sa inyong pamilya. Ipaapil usab ninyo sa kasaulogan ang mga Levita ug ang mga langyaw nga nagapuyo uban kaninyo.

12“Sa matag ikatulo ka tuig, ihatag ninyo ang ikapulo sa inyong mga abot ngadto sa mga Levita, sa mga langyaw nga nagapuyo uban kaninyo, sa mga ilo, ug sa mga biyuda, aron may abunda silang pagkaon. 13Unya moingon kamo sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios: ‘Gikuha ko na sa akong balay ang balaang bahin nga mao ang ikapulo, ug gihatag sa mga Levita, sa mga langyaw nga nagapuyo uban kanamo, sa mga ilo, ug sa mga biyuda sumala sa tanan mong gisugo kanamo. Wala ako naglapas o nalimot sa bisan usa sa imong mga sugo. 14Wala ako mokaon sa ikapulo samtang nagsubo ako; wala ko kini hikapa samtang giisip ako nga hugaw, ug wala ko kini ihalad sa patay. O Ginoo nga akong Dios, gituman ko ikaw. Gihimo ko ang tanang gisugo mo kanamo. 15Hatagi kami sa imong pagtagad gikan sa imong balaang puloy-anan sa langit, ug panalangini ang imong katawhan nga mga Israelinhon ug ang maayo ug mabungahon nga yuta nga gihatag mo kanamo sumala sa imong gisaad sa among mga katigulangan.’

Sunda Ninyo ang mga Sugo sa Ginoo

16“Karong adlawa gisugo kamo sa Ginoo nga inyong Dios sa pagtuman niining mga tulumanon ug mga lagda. Tumana gayod ninyo kini pag-ayo sa tibuok ninyong kasingkasing ug kalag. 17Gipadayag ninyo karong adlawa nga ang Ginoo mao ang inyong Dios ug magakinabuhi kamo sumala sa iyang mga pamaagi, ug tumanon ninyo ang iyang mga tulumanon ug mga sugo, ug sundon ninyo siya. 18Ug gipadayag usab sa Ginoo karong adlawa nga kamo iyang pinasahi nga katawhan ug bahandi sumala sa iyang gisaad, ug angay kamong motuman sa tanan niyang mga sugo. 19Ug sumala sa iyang gisaad, himuon niya kamong labaw sa tanang nasod kay pagadayegon ug pagapasidunggan kamo. Mahimo kamong katawhan nga pinili sa Ginoo nga inyong Dios.”

New International Reader’s Version

Deuteronomy 26:1-19

Give the Lord His Share

1You will enter the land the Lord your God is giving you as your own. You will take it over. You will make your homes in the land. 2When you do, get some of the first share of everything your soil produces. Put it in a basket. It’s from the land the Lord your God is giving you. Take your gifts and go to the special place he will choose. He will put his Name there. 3Speak to the priest in office at that time. Tell him, “I announce today to the Lord your God that I have come to this land. It’s the land he promised to give us. He promised it to our people of long ago.” 4The priest will receive the basket from you. He’ll set it down in front of the altar of the Lord your God. 5Then you will speak while the Lord is listening. You will say, “My father Jacob was a wanderer from the land of Aram. He went down into Egypt with a few people. He lived there and became the father of a great nation. It had huge numbers of people. 6But the people of Egypt treated us badly. They made us suffer. They made us work very hard. 7Then we cried out to the Lord. He is the God of our people who lived long ago. He heard our voice. He saw how much we were suffering. The Egyptians were treating us badly. They were making us work very hard. 8So the Lord used his mighty hand and powerful arm to bring us out of Egypt. He did great and terrifying things. He did signs and amazing things. 9He brought us to this place. He gave us this land. It’s a land that has plenty of milk and honey. 10Now, Lord, I’m bringing you the first share of crops from the soil. After all, you have given them to me.” Place the basket in front of the Lord your God. Bow down to him. 11Then you and the Levites and the outsiders among you will be full of joy. You will enjoy all the good things the Lord your God has given to you and your family.

12You will set apart a tenth of everything you produce in the third year. That’s the year for giving the tenth to people who have greater needs. You will give it to the Levites, outsiders and widows. You will also give it to children whose fathers have died. Then all of them will have plenty to eat in your towns. 13Speak to the Lord your God. Say to him, “I have taken your sacred share from my house. I have given it to the Levites, outsiders and widows. I have also given it to children whose fathers have died. I’ve done everything you commanded me to do. I haven’t stopped obeying your commands. I haven’t forgotten any of them. 14I haven’t eaten any part of your sacred share while I mourned over someone who had died. I haven’t taken any of it from my house while I was ‘unclean.’ And I haven’t offered any of it to the dead. Lord my God, I’ve obeyed you. I’ve done everything you commanded me to do. 15Look down from the holy place where you live in heaven. Bless your people Israel. Bless the land you have given us. It’s the land you promised to give to our people of long ago. It’s a land that has plenty of milk and honey.”

Obey the Lord’s Commands

16This day the Lord your God commands you to obey all these rules and laws. Be careful to obey them with all your heart and with all your soul. 17Today you have announced that the Lord is your God. You have said you would live exactly as he wants you to live. You have agreed to keep his rules, commands and laws. And you have said you would listen to him. 18Today the Lord has announced that you are his people. He has said that you are his special treasure. He promised that you would be. He has told you to keep all his commands. 19He has announced that he will make you famous. He’ll give you more praise and honor than all the other nations he has made. And he has said that you will be a holy nation. The Lord your God has set you apart for himself. That’s exactly what he promised to do.