Ang Pulong Sa Dios

Deuteronomio 19:1-21

Ang mga Lungsod nga Dalangpanan

(Num. 35:9-34; Josue 20:1-9)

1“Kon laglagon na sa Ginoo nga inyong Dios ang mga nasod kansang mga yuta ginahatag niya kaninyo, ug kon mapapahawa na ninyo sila ug mamuyo na kamo didto sa ilang mga lungsod ug mga balay, 2-3bahina ninyo sa tulo ka distrito ang yuta nga ginahatag kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios nga inyong panag-iyahan. Pagpili kamo ug usa ka lungsod nga dalangpanan sa matag distrito. Ayoha ninyo ang mga dalan paingon niini nga mga lungsod, aron nga si bisan kinsa nga makapatay ug tawo makadangop dinhi niini nga mga lungsod. 4Kon ang usa ka tawo makapatay sa iyang isigka-tawo nga wala niya tuyoa ug wala usay pagdumot, makadangop siya sa usa niining mga lungsod nga dalangpanan ug walay makahilabot kaniya.

5“Pananglit miadto ang usa ka tawo ngadto sa kakahoyan uban sa iyang silingan aron sa pagpangahoy. Samtang nagputol siya ug kahoy kalit lang nga nahuso ang ulo sa iyang atsa ug naigo ang iyang silingan ug namatay kini. Mahimo siyang modangop sa usa niining mga lungsod nga dalangpanan ug walay makahilabot kaniya. 6Kon usa lang ang lungsod nga dalangpanan tingalig layo kini alang sa tawo nga nakapatay, ug magukod siya sa tawo nga buot manimalos kaniya, ug mamatay siya. Dili siya angay nga patyon kay ang iyang pagpatay wala tuyoa ug walay pagdumot. 7Mao kini ang hinungdan kon nganong gisugo ko kamo sa pagpili ug tulo ka lungsod nga dalangpanan.

8“Palapdon sa Ginoo nga inyong Dios ang inyong teritoryo sumala sa iyang gisaad sa inyong mga katigulangan, ug mainyo na ang tibuok nga yuta nga iyang gisaad kanila. 9Himuon kini sa Ginoo nga inyong Dios kon sundon ninyo pag-ayo kining tanang mga sugo nga ginasugo ko kaninyo karon, nga higugmaon ninyo siya ug magkinabuhi kamo kanunay sumala sa iyang mga pamaagi. Kon molapad na ang inyong teritoryo, magdugang kamo ug laing tulo pa ka lungsod nga dalangpanan. 10Himoa ninyo kini aron ang dili sad-an nga tawo dili mapatay diha sa inyong yuta nga ginahatag kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios ingon nga panulondon, ug aron dili kamo ang manubag sa kamatayon sa inosenteng tawo.

11“Apan kon ang usa ka tawo nagadumot sa iyang isigka-tawo ug giatngan niya kini ug gipatay, ug unya miikyas siya sa usa sa mga lungsod nga dalangpanan, 12kinahanglang ipakuha siya sa mga tigdumala sa iyang lungsod ug itugyan sa gustong manimalos kaniya aron patyon siya. 13Ayaw ninyo siya kaloy-i. Kinahanglan nga wad-on ninyo sa Israel ang pagpatay sa mga inosenteng mga tawo aron mahimong maayo ang inyong kahimtang.

Bahin sa Utlanan sa Yuta

14“Kon moabot kamo sa yuta nga ginahatag kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios nga inyong panag-iyahan, ayaw kawati ang yuta sa imong isigka-tawo pinaagi sa pagbalhin sa muhon sa iyang yuta nga gibutang sa inyo pang mga katigulangan.

Ang mga Saksi

15“Ayaw ninyo hukmi nga nakasala ang usa ka tawo tungod sa pagpamatuod sa usa lang ka saksi. Kinahanglan nga may duha o tulo ka mga saksi nga makapamatuod nga ang usa ka tawo nakasala. 16Kon ang usa ka bakakon nga saksi motindog sa korte ug magpadayag nga nakasala ang usa ka tawo, 17silang duha patindogon sa presensya sa Ginoo atubangan sa mga pari ug sa mga maghuhukom nga nagaalagad nianang higayona. 18Kinahanglan nga imbistigaron gayod kini pag-ayo sa mga maghuhukom. Ug kon mapamatud-an nga namakak ang saksi pinaagi sa pagbutang-butang sa iyang isigka-tawo, 19ipahamtang kaniya ang silot nga buot unta niyang mahitabo sa iyang gibutang-butangan. Kinahanglang wad-on ninyo kining daotang buhat diha kaninyo. 20Ang makadungog bahin niini mahadlok ug wala na gayoy maghimo pag-usab niining daotan nga binuhatan. 21Kinahanglang dili ninyo sila pakitaan ug kalooy. Kon gipatay sa usa ka tawo ang iyang isigka-tawo, kinabuhi bayran ug kinabuhi. Mata bayran ug mata. Ngipon bayran ug ngipon, kamot bayran ug kamot, tiil bayran ug tiil.

New International Version – UK

Deuteronomy 19:1-21

Cities of refuge

1When the Lord your God has destroyed the nations whose land he is giving you, and when you have driven them out and settled in their towns and houses, 2then set aside for yourselves three cities in the land the Lord your God is giving you to possess. 3Determine the distances involved and divide into three parts the land the Lord your God is giving you as an inheritance, so that a person who kills someone may flee for refuge to one of these cities.

4This is the rule concerning anyone who kills a person and flees there for safety – anyone who kills a neighbour unintentionally, without malice aforethought. 5For instance, a man may go into the forest with his neighbour to cut wood, and as he swings his axe to fell a tree, the head may fly off and hit his neighbour and kill him. That man may flee to one of these cities and save his life. 6Otherwise, the avenger of blood might pursue him in a rage, overtake him if the distance is too great, and kill him even though he is not deserving of death, since he did it to his neighbour without malice aforethought. 7This is why I command you to set aside for yourselves three cities.

8If the Lord your God enlarges your territory, as he promised on oath to your ancestors, and gives you the whole land he promised them, 9because you carefully follow all these laws I command you today – to love the Lord your God and to walk always in obedience to him – then you are to set aside three more cities. 10Do this so that innocent blood will not be shed in your land, which the Lord your God is giving you as your inheritance, and so that you will not be guilty of bloodshed.

11But if out of hate someone lies in wait, assaults and kills a neighbour, and then flees to one of these cities, 12the killer shall be sent for by the town elders, be brought back from the city, and be handed over to the avenger of blood to die. 13Show no pity. You must purge from Israel the guilt of shedding innocent blood, so that it may go well with you.

14Do not move your neighbour’s boundary stone set up by your predecessors in the inheritance you receive in the land the Lord your God is giving you to possess.

Witnesses

15One witness is not enough to convict anyone accused of any crime or offence they may have committed. A matter must be established by the testimony of two or three witnesses.

16If a malicious witness takes the stand to accuse someone of a crime, 17the two people involved in the dispute must stand in the presence of the Lord before the priests and the judges who are in office at the time. 18The judges must make a thorough investigation, and if the witness proves to be a liar, giving false testimony against a fellow Israelite, 19then do to the false witness as that witness intended to do to the other party. You must purge the evil from among you. 20The rest of the people will hear of this and be afraid, and never again will such an evil thing be done among you. 21Show no pity: life for life, eye for eye, tooth for tooth, hand for hand, foot for foot.