Ang Pulong Sa Dios

Deuteronomio 14:1-29

Ang mga Mananap nga Giisip nga Hinlo ug Hugaw

1“Mga anak kamo sa Ginoo nga inyong Dios. Busa kon magsubo kamo alang sa patay, ayaw ninyo samari ang inyong kaugalingon o kiskisi ang ibabaw sa inyong ulo. 2Kay gilain kamo nga katawhan alang sa Ginoo nga inyong Dios. Sa tanang mga tawo sa kalibotan, kamo ang gipili sa Ginoo nga inyong Dios nga mahimong iyang pinasahi nga katawhan.

3“Ayaw kamo ug kaon sa bisan unsa nga mananap nga giisip nga hugaw. 4Mao kini ang mga mananap nga mahimo ninyong kaonon: baka, karnero, kanding, 5usa, ihalas nga kanding, ihalas nga karnero, ug uban pang matang sa usa.14:5 Ang ubang mga mananap dinhi sumala sa nasulat sa Hebreo lisod ilhon ug ang uban wala dinhi sa Pilipinas. 6Mahimo ninyong kaonon ang bisan unsa nga mananap nga pikas ug kuko ug ginausap pagbalik ang ilang kinaon. 7Apan ayaw ninyo kan-a ang mga mananap nga mousap pag-usab sa ilang kinaon apan dili pikas ug kuko, sama sa kamelyo, koneho, ug ‘badger.’ Kining mga mananapa isipon ninyong hugaw. 8Dili usab ninyo kaonon ang baboy, kay bisan tuod pikas ang iyang kuko apan dili niini usapon pagbalik ang iyang kinaon. Dili gayod kamo mokaon niini nga mga mananap o mohikap sa ilang mga patayng lawas.

9“Mahimo ninyong kaonon ang bisan unsa nga mananap nga nagapuyo sa tubig nga may mga silik ug mga himbis. 10Apan dili gayod ninyo kaonon ang walay silik ug himbis. Isipon ninyo kini nga hugaw. 11Mahimo ninyong kaonon ang bisan unsang matang sa langgam nga giisip nga hinlo. 12-18Apan ayaw gayod ninyo kan-a ang mga langgam nga sama sa mga agila, mga uwak, mga langgam nga mokaon ug patayng lawas sa tawo o sa mananap, mga banog, mga ngiwngiw, mga ostrich, mga langgam nga nagapangdagit ug isda, mga talabon, mga dugwak, ug mga kabog. 19Dili usab ninyo kaonon ang adunay pako nga mga insekto nga nagapanon. Mga hugaw kini. 20Apan mahimo ninyong kaonon ang adunay pako nga mga insekto nga giisip nga hinlo.

21“Ayaw ninyo kan-a ang bisan unsang mananap nga namatay lang ug iya. Mahimo ninyo kining ihatag o ibaligya sa mga langyaw nga nagapuyo sa inyong mga lungsod, ug mahimo nila kining kaonon. Apan kamo dili gayod mokaon niini, kay gilain kamo nga katawhan alang sa Ginoo nga inyong Dios.

“Dili ninyo lutuon ang nating kanding sa gatas sa iyang inahan.”

Ang Inyong Ikapulo

22“Kinahanglang ilain ninyo ang ikapulo nga bahin sa tanang abot sa inyong uma matag tuig. 23Dad-a ninyo ang ikapulo sa inyong trigo, duga sa ubas, lana, ug ang kamagulangan sa inyong mga kahayopan sa dapit nga pilion sa Ginoo nga inyong Dios diin pasidunggan ang iyang ngalan. Ug didto ninyo kini kan-on sa iyang presensya. Himuon ninyo kini aron makakat-on kamo sa pagtahod kanunay sa Ginoo nga inyong Dios. 24Apan kon layo sa inyo ang maong dapit nga gipili sa Ginoo, ug malisdan kamo sa pagdala sa ikapulo sa mga panalangin sa Ginoo nga inyong Dios, 25ibaligya ninyo ang inyong ikapulo ug ang halin dad-a ninyo didto sa dapit nga gipili sa Ginoo nga inyong Dios. 26Unya ipalit ninyo kini ug baka, karnero, bino, o sa bisan unsa nga inyong magustohan. Unya kaonon ninyo kini ug sa inyong pamilya sa presensya sa Ginoo nga inyong Dios ug paglipay kamo. 27Ug ayaw ninyo kalimti ang mga Levita nga nagapuyo sa inyong mga lungsod, kay wala silay yuta nga panulondon.

28“Sa kataposan sa matag tulo ka tuig, tigoma ninyo ang ikapulo sa inyong abot sa maong tuig, ug dad-a sa tipiganan niini sa inyong mga lungsod. 29Ihatag ninyo kini sa mga Levita (kay wala silay yuta nga panulondon), sa mga langyaw nga nagapuyo uban kaninyo, sa mga ilo, ug sa mga biyuda sa inyong mga lungsod aron makakaon usab sila ug mabusog. Kon himuon ninyo kini, panalanginan kamo sa Ginoo nga inyong Dios sa tanan ninyong buhaton.”

Persian Contemporary Bible

تثنيه 14:1-29

نهی از عزاداری به روش بت‌پرستان

1شما قوم خداوند هستيد، پس هنگام عزاداری برای مردگان خود، مثل بت‌پرستان، خود را زخمی نكنيد و موی جلو سرتان را نتراشيد. 2شما منحصراً به خداوند، خدايتان تعلق داريد و او شما را از ميان قومهای روی زمين برگزيده است تا قوم خاص او باشيد.

حيوانات حلال و حرام گوشت

(لاويان 11‏:1‏-47)

3‏-5گوشت هيچ حيوانی را كه من آن را حرام اعلام كرده‌ام نبايد بخوريد. حيواناتی كه می‌توانيد گوشت آنها را بخوريد از اين قرارند:

گاو، گوسفند، بز، آهو، غزال، گوزن و انواع بز كوهی.

6هر حيوانی را كه سم شكافته دارد و نشخوار می‌كند می‌توانيد بخوريد. 7پس اگر حيوانی اين دو خصوصيت را نداشته باشد، نبايد آن را بخوريد. بنابراين شتر، خرگوش و گوركن را نبايد بخوريد. اينها نشخوار می‌كنند، ولی سمهای شكافته ندارند.

8خوک را نبايد بخوريد، چون با اينكه سم شكافته دارد نشخوار نمی‌كند. حتی به لاشهٔ چنين حيواناتی نبايد دست بزنيد.

9از حيواناتی كه در آب زندگی می‌كنند فقط آنهايی را كه باله و فلس دارند می‌توانيد بخوريد. 10تمام جانوران آبزی ديگر برای شما حرامند.

11‏-18همه پرندگان را می‌توانيد بخوريد به‌جز اين پرندگان را:

عقاب، جغد، باز، شاهين، لاشخور، كركس، كلاغ، شترمرغ، مرغ دريايی، لک‌لک، مرغ ماهيخوار، مرغ سقا، قره‌قاز، هدهد و خفاش.

19‏-20حشرات بالدار، به‌جز تعداد معدودی از آنها14‏:19‏و20 نگاه کنيد به لاويان 11‏:20‏-23.‏، نبايد خورده شوند.

21حيوانی را كه به مرگ طبيعی مرده است نخوريد. آن را به غريبی كه در میان شما باشد بدهيد تا بخورد و يا آن را به بيگانگان بفروشيد؛ ولی خودتان آن را نخوريد، چون نزد خداوند، خدايتان مقدس هستيد.

بزغاله را در شير مادرش نپزيد.

قانون عشريه

22از تمامی محصولاتتان هر ساله بايد يک دهم را كنار بگذاريد. 23اين عشريه را بياوريد تا در محلی كه خداوند، خدايتان به عنوان عبادتگاه خود انتخاب خواهد كرد در حضورش بخوريد. اين شامل عشريه‌های غله، شراب تازه، روغن زيتون و نخست‌زادهٔ گله‌ها و رمه‌هايتان می‌باشد. منظور از اين كار اين است كه بياموزيد هميشه خداوند را در زندگی خود احترام كنيد. 24اگر مكانی كه خداوند به عنوان عبادتگاه خود انتخاب می‌كند به قدری دور باشد كه براحتی نتوانيد عشريه‌های خود را به آنجا حمل كنيد، 25آنگاه می‌توانيد عشريهٔ محصولات و رمه‌هايتان را بفروشيد و پولش را به عبادتگاه خداوند ببريد. 26وقتی كه به آنجا رسيديد با آن پول هر چه خواستيد بخريد گاو، گوسفند، شراب يا مشروبات ديگر تا در آنجا در حضور خداوند، خدايتان جشن گرفته، با خانوادهٔ خود به شادی بپردازيد. 27در ضمن لاویان شهرتان را فراموش نكنيد، چون آنها مثل شما صاحب ملک و محصول نيستند.

28در آخر هر سه سال بايد عشريهٔ تمام محصولات خود را در شهر خود جمع كنيد 29تا آن را به لاویان كه در ميان شما ملكی ندارند، و همچنين غريبان، بيوه‌زنان و يتيمان داخل شهرتان بدهيد تا بخورند و سير شوند. آنگاه خداوند، خدايتان شما را در كارهايتان بركت خواهد داد.