Ang Pulong Sa Dios

Amos 8:1-14

Ang Panan-awon ni Amos sa usa ka Bukag nga may Hinog nga mga Prutas

1Mao kini ang panan-awon nga gipakita sa Ginoong Dios kanako: Nakita ko ang usa ka bukag nga may hinog nga mga prutas. 2Nangutana ang Ginoo kanako, “Amos, unsa ang imong nakita?” Mitubag ako, “Usa ka bukag nga may hinog nga mga prutas.” Unya miingon ang Ginoo kanako, “Miabot na ang kataposan8:2 kataposan: sa Hebreo, ang mga pulong nga “hinog nga mga prutas” ug “kataposan” morag managsama kon paminawon. sa akong katawhan nga mga Israelinhon. Dili ko na palabyon ang ilang mga sala. Silotan ko na sila. 3Niana unyang adlawa, ang masadyang panag-awit sa templo8:3 templo: o, palasyo. mahimong panaghilak. Daghang mga patayng lawas ang magkatag bisan asa. Ug wala nay madunggan nga saba.8:3 Ug… saba: sa literal, Paghilom! Ako, ang Ginoong Dios, ang nagaingon niini.”

Ang Sala sa mga Adunahan nga Taga-Israel

4Pamatia ninyo kini, kamong nagapangdaog-daog sa mga kabos ug nagatinguha sa paglaglag kanila. 5Gusto ninyo nga madali ug kahuman ang Pista sa Pagsugod sa Bulan ug ang Adlaw nga Igpapahulay aron makabaligya na kamo ug trigo ug makaganansya ug dako pinaagi sa inyong limbongan nga mga taksanan, sukdanan, ug timbangan. 6Nagadali kamo nga makabaligya ug trigo nga may sagol nga tahop, ug makaangkon ug ulipon pinaagi sa pagpalit sa mga tawong kabos ug timawa nga gibaligya aron mahimong ulipon tungod kay dili sila makabayad sa ilang utang, bisan ug ang maong utang usa lamang ka parisan nga sandalyas. 7Busa nanumpa ang Ginoo, ang Dios nga gipasigarbo ninyong mga kaliwat ni Jacob, “Dili ko gayod kalimtan ang tanang kadaotan nga inyong gihimo. 8Tungod niini tay-ogon ko ang inyong yuta pinaagi sa linog ug magbangotan kamo. Matay-og ang inyong yuta sa hilabihan gayod. Moalsa kini, moulbo, ug mounlod pagbalik daw tubig sa nagabaha nga Suba sa Nilo sa Ehipto. 9Nianang adlawa nga silotan ko kamo, pasalopon ko ang adlaw sa panahon sa kaudtohon, busa mongitngit bisan ug adlaw pa. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagaingon niini. 10Himuon kong pagbangotan ang inyong kasadya sa pista, ug himuon kong pagminatay ang inyong panag-awit. Pabistihon ko kamo ug sako ug paupawan ko kamo, timailhan sa inyong pagsubo. Himuon ko kining daw adlaw diin nagbangotan kamo alang sa inyong bugtong anak nga lalaki, ug mahuman kini nga daw usa ka adlaw nga hilabihan ka pait.”

11Miingon pa gayod ang Ginoong Dios, “Moabot ang adlaw8:11 adlaw: sa Hebreo, mga adlaw. nga padad-an ko ug kagutom ang inyong yuta. Apan dili kini kagutom sa pagkaon o kauhaw sa tubig, kondili kagutom ug kauhaw sa pagpamati sa akong pulong. 12Magsusapinday kamo nga maglatagaw sa pagpangita sa tawo nga makasugilon kaninyo sa akong pulong, apan dili gayod ninyo kini makaplagan bisan asa pa kamo moadto. 13Nianang adlawa nga silotan ko kamo, bisan ang inyong matahom nga mga dalagang putli ug ang inyong mga batan-ong lalaki makuyapan sa kauhaw. 14Pagalaglagon kamong nagapanumpa sa ngalan sa mga dios sa Samaria, Dan, ug Beersheba, ug dili na gayod makabangon pa pag-usab.”

O Livro

Amós 8:1-14

Um cesto de fruta madura

1O Senhor Deus revelou-me numa visão um cesto de fruta madura. 2“Que vês tu, Amós?”

“Um cesto de fruta madura”, respondi.

Então o Senhor disse-me: “Esta fruta representa o povo de Israel, maduro para o castigo. Não alterarei o seu castigo. 3Os ruídos de cânticos devassos que se ouvem no templo tornar-se-ão em choro. Ver-se-ão cadáveres por toda a parte, que serão levados para fora da cidade, mas em silêncio!” Foi isto o que o Senhor Deus falou.

4Escutem, vocês os comerciantes que roubam o povo e espezinham os necessitados. 5Vocês que anseiam pelo fim do sábado e pelo término das festas religiosas, para poderem logo retomar as fraudes; o uso de dois tipos de pesos e medidas abaixo da bitola. 6Vocês que escravizam os pobres, comprando-os por uma peça de prata ou um par de sapatos, ou vendendo-lhes até palha por trigo. 7O Senhor, a glória de Israel, jurou: “Jamais me esquecerei dos vossos atos! 8A terra tremerá, enquanto espera a sua condenação, e todos chorarão; será como uma enchente do Nilo; será agitada e afundar-se-á. 9Eis que naquele dia farei com que o Sol desapareça ao meio-dia e a terra fique às escuras, diz o Senhor Deus. 10As vossas festanças mudá-las-ei em tempo de choro. As vossas canções alegres tornar-se-ão em gritos de desespero. Andarão vestidos de luto, rapando a cabeça em sinal de tristeza, como se tivessem perdido um filho único. Bem amargo será esse dia!

11Chegou certamente o tempo, diz o Senhor Deus, em que mandarei sobre a terra a fome; não fome de pão, nem sede de água, mas fome e sede de ouvir a palavra do Senhor. 12As pessoas atravessarão os oceanos à procura da palavra do Senhor, correndo de um lado para o outro, mas sem a encontrar. 13Formosas raparigas e belos moços ficarão enfraquecidos e sem cor, pela sede da palavra de Deus. 14Os que adoram ídolos em Samaria, Dan e Berseba cairão e nunca mais se levantarão.”