Ang Pulong Sa Dios

Amos 8:1-14

Ang Panan-awon ni Amos sa usa ka Bukag nga may Hinog nga mga Prutas

1Mao kini ang panan-awon nga gipakita sa Ginoong Dios kanako: Nakita ko ang usa ka bukag nga may hinog nga mga prutas. 2Nangutana ang Ginoo kanako, “Amos, unsa ang imong nakita?” Mitubag ako, “Usa ka bukag nga may hinog nga mga prutas.” Unya miingon ang Ginoo kanako, “Miabot na ang kataposan8:2 kataposan: sa Hebreo, ang mga pulong nga “hinog nga mga prutas” ug “kataposan” morag managsama kon paminawon. sa akong katawhan nga mga Israelinhon. Dili ko na palabyon ang ilang mga sala. Silotan ko na sila. 3Niana unyang adlawa, ang masadyang panag-awit sa templo8:3 templo: o, palasyo. mahimong panaghilak. Daghang mga patayng lawas ang magkatag bisan asa. Ug wala nay madunggan nga saba.8:3 Ug… saba: sa literal, Paghilom! Ako, ang Ginoong Dios, ang nagaingon niini.”

Ang Sala sa mga Adunahan nga Taga-Israel

4Pamatia ninyo kini, kamong nagapangdaog-daog sa mga kabos ug nagatinguha sa paglaglag kanila. 5Gusto ninyo nga madali ug kahuman ang Pista sa Pagsugod sa Bulan ug ang Adlaw nga Igpapahulay aron makabaligya na kamo ug trigo ug makaganansya ug dako pinaagi sa inyong limbongan nga mga taksanan, sukdanan, ug timbangan. 6Nagadali kamo nga makabaligya ug trigo nga may sagol nga tahop, ug makaangkon ug ulipon pinaagi sa pagpalit sa mga tawong kabos ug timawa nga gibaligya aron mahimong ulipon tungod kay dili sila makabayad sa ilang utang, bisan ug ang maong utang usa lamang ka parisan nga sandalyas. 7Busa nanumpa ang Ginoo, ang Dios nga gipasigarbo ninyong mga kaliwat ni Jacob, “Dili ko gayod kalimtan ang tanang kadaotan nga inyong gihimo. 8Tungod niini tay-ogon ko ang inyong yuta pinaagi sa linog ug magbangotan kamo. Matay-og ang inyong yuta sa hilabihan gayod. Moalsa kini, moulbo, ug mounlod pagbalik daw tubig sa nagabaha nga Suba sa Nilo sa Ehipto. 9Nianang adlawa nga silotan ko kamo, pasalopon ko ang adlaw sa panahon sa kaudtohon, busa mongitngit bisan ug adlaw pa. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagaingon niini. 10Himuon kong pagbangotan ang inyong kasadya sa pista, ug himuon kong pagminatay ang inyong panag-awit. Pabistihon ko kamo ug sako ug paupawan ko kamo, timailhan sa inyong pagsubo. Himuon ko kining daw adlaw diin nagbangotan kamo alang sa inyong bugtong anak nga lalaki, ug mahuman kini nga daw usa ka adlaw nga hilabihan ka pait.”

11Miingon pa gayod ang Ginoong Dios, “Moabot ang adlaw8:11 adlaw: sa Hebreo, mga adlaw. nga padad-an ko ug kagutom ang inyong yuta. Apan dili kini kagutom sa pagkaon o kauhaw sa tubig, kondili kagutom ug kauhaw sa pagpamati sa akong pulong. 12Magsusapinday kamo nga maglatagaw sa pagpangita sa tawo nga makasugilon kaninyo sa akong pulong, apan dili gayod ninyo kini makaplagan bisan asa pa kamo moadto. 13Nianang adlawa nga silotan ko kamo, bisan ang inyong matahom nga mga dalagang putli ug ang inyong mga batan-ong lalaki makuyapan sa kauhaw. 14Pagalaglagon kamong nagapanumpa sa ngalan sa mga dios sa Samaria, Dan, ug Beersheba, ug dili na gayod makabangon pa pag-usab.”

Nova Versão Internacional

Amós 8:1-14

A Visão de um Cesto de Frutas Maduras

1O Senhor, o Soberano, me mostrou um cesto de frutas maduras. 2“O que você está vendo, Amós?”, ele perguntou.

Um cesto de frutas maduras, respondi.

Então o Senhor me disse: “Chegou o fim de Israel, o meu povo; não mais o pouparei”.

3“Naquele dia”, declara o Senhor, o Soberano, “as canções no templo se tornarão lamentos.8.3 Ou “os cantores do templo se lamentarão. Muitos, muitos serão os corpos, atirados por todos os lados! Silêncio!”

4Ouçam, vocês que pisam os pobres

e arruínam os necessitados da terra,

5dizendo:

“Quando acabará a lua nova

para que vendamos o cereal?

E, quando terminará o sábado,

para que comercializemos o trigo, diminuindo a medida,

aumentando o preço8.5 Hebraico: diminuindo o efa, aumentando o siclo., enganando com balanças desonestas

6e comprando o pobre com prata

e o necessitado por um par de sandálias,

vendendo até palha com o trigo?”

7O Senhor jurou contra o orgulho de Jacó: “Jamais esquecerei coisa alguma do que eles fizeram.

8“Acaso não tremerá a terra por causa disso,

e não chorarão todos os que nela vivem?

Toda esta terra se levantará como o Nilo;

será agitada e depois afundará como o ribeiro do Egito.

9“Naquele dia”, declara o Senhor, o Soberano:

“Farei o sol se pôr ao meio-dia

e em plena luz do dia escurecerei a terra.

10Transformarei as suas festas em velório

e todos os seus cânticos em lamentação.

Farei que todos vocês vistam roupas de luto

e rapem a cabeça.

Farei daquele dia um dia de luto por um filho único,

e o fim dele, como um dia de amargura.

11“Estão chegando os dias”, declara o Senhor, o Soberano,

“em que enviarei fome a toda esta terra;

não fome de comida nem sede de água,

mas fome e sede de ouvir as palavras do Senhor.

12Os homens vaguearão de um mar a outro,

do Norte ao Oriente,

buscando a palavra do Senhor,

mas não a encontrarão.

13“Naquele dia, as jovens belas e os rapazes fortes

desmaiarão de sede.

14Aqueles que juram pela vergonha8.14 Ou por Asima; ou ainda pelo ídolo de Samaria,

e os que dizem:

‘Juro pelo nome do seu deus, ó Dã’

ou ‘Juro pelo nome do deus8.14 Ou poder de Berseba’,

cairão, para nunca mais se levantar!”