Ang Pulong Sa Dios

Amos 8:1-14

Ang Panan-awon ni Amos sa usa ka Bukag nga may Hinog nga mga Prutas

1Mao kini ang panan-awon nga gipakita sa Ginoong Dios kanako: Nakita ko ang usa ka bukag nga may hinog nga mga prutas. 2Nangutana ang Ginoo kanako, “Amos, unsa ang imong nakita?” Mitubag ako, “Usa ka bukag nga may hinog nga mga prutas.” Unya miingon ang Ginoo kanako, “Miabot na ang kataposan8:2 kataposan: sa Hebreo, ang mga pulong nga “hinog nga mga prutas” ug “kataposan” morag managsama kon paminawon. sa akong katawhan nga mga Israelinhon. Dili ko na palabyon ang ilang mga sala. Silotan ko na sila. 3Niana unyang adlawa, ang masadyang panag-awit sa templo8:3 templo: o, palasyo. mahimong panaghilak. Daghang mga patayng lawas ang magkatag bisan asa. Ug wala nay madunggan nga saba.8:3 Ug… saba: sa literal, Paghilom! Ako, ang Ginoong Dios, ang nagaingon niini.”

Ang Sala sa mga Adunahan nga Taga-Israel

4Pamatia ninyo kini, kamong nagapangdaog-daog sa mga kabos ug nagatinguha sa paglaglag kanila. 5Gusto ninyo nga madali ug kahuman ang Pista sa Pagsugod sa Bulan ug ang Adlaw nga Igpapahulay aron makabaligya na kamo ug trigo ug makaganansya ug dako pinaagi sa inyong limbongan nga mga taksanan, sukdanan, ug timbangan. 6Nagadali kamo nga makabaligya ug trigo nga may sagol nga tahop, ug makaangkon ug ulipon pinaagi sa pagpalit sa mga tawong kabos ug timawa nga gibaligya aron mahimong ulipon tungod kay dili sila makabayad sa ilang utang, bisan ug ang maong utang usa lamang ka parisan nga sandalyas. 7Busa nanumpa ang Ginoo, ang Dios nga gipasigarbo ninyong mga kaliwat ni Jacob, “Dili ko gayod kalimtan ang tanang kadaotan nga inyong gihimo. 8Tungod niini tay-ogon ko ang inyong yuta pinaagi sa linog ug magbangotan kamo. Matay-og ang inyong yuta sa hilabihan gayod. Moalsa kini, moulbo, ug mounlod pagbalik daw tubig sa nagabaha nga Suba sa Nilo sa Ehipto. 9Nianang adlawa nga silotan ko kamo, pasalopon ko ang adlaw sa panahon sa kaudtohon, busa mongitngit bisan ug adlaw pa. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagaingon niini. 10Himuon kong pagbangotan ang inyong kasadya sa pista, ug himuon kong pagminatay ang inyong panag-awit. Pabistihon ko kamo ug sako ug paupawan ko kamo, timailhan sa inyong pagsubo. Himuon ko kining daw adlaw diin nagbangotan kamo alang sa inyong bugtong anak nga lalaki, ug mahuman kini nga daw usa ka adlaw nga hilabihan ka pait.”

11Miingon pa gayod ang Ginoong Dios, “Moabot ang adlaw8:11 adlaw: sa Hebreo, mga adlaw. nga padad-an ko ug kagutom ang inyong yuta. Apan dili kini kagutom sa pagkaon o kauhaw sa tubig, kondili kagutom ug kauhaw sa pagpamati sa akong pulong. 12Magsusapinday kamo nga maglatagaw sa pagpangita sa tawo nga makasugilon kaninyo sa akong pulong, apan dili gayod ninyo kini makaplagan bisan asa pa kamo moadto. 13Nianang adlawa nga silotan ko kamo, bisan ang inyong matahom nga mga dalagang putli ug ang inyong mga batan-ong lalaki makuyapan sa kauhaw. 14Pagalaglagon kamong nagapanumpa sa ngalan sa mga dios sa Samaria, Dan, ug Beersheba, ug dili na gayod makabangon pa pag-usab.”

New International Reader’s Version

Amos 8:1-14

Amos Has a Vision of a Basket of Ripe Fruit

1The Lord and King gave me a vision. He showed me a basket of ripe fruit. 2“What do you see, Amos?” he asked.

“A basket of ripe fruit,” I replied.

Then the Lord said to me, “The time is ripe for my people Israel. I will no longer spare them.

3“The time is coming when the songs in the temple will turn to weeping,” announces the Lord and King. “Many, many bodies will be thrown everywhere! So be quiet!”

4Listen to me, you who walk all over needy people.

You crush those who are poor in the land.

5You say,

“When will the New Moon feast be over?

Then we can sell our grain.

When will the Sabbath day come to an end?

Then people can buy our wheat.”

But you measure out less than the right amount.

You raise your prices.

You cheat others by using dishonest scales.

6You buy poor people to make slaves out of them.

You buy those who are in need for a mere pair of sandals.

You even sell the worthless parts of your wheat.

7People of Jacob, you are proud that the Lord is your God. But he has made a promise in his own name. He says, “I will never forget anything Israel has done.

8“The land will tremble because of what will happen.

Everyone who lives in it will mourn.

So the whole land will rise like the Nile River.

It will be stirred up.

Then it will settle back down again

like that river in Egypt.”

9The Lord and King announces,

“At that time I will make the sun go down at noon.

The earth will become dark in the middle of the day.

10I will turn your holy feasts into times for mourning.

I will turn all your songs into weeping.

You will have to wear the clothing of sadness.

You will shave your heads.

I will make you mourn as if your only son had died.

The end of that time will be like a bitter day.”

11The Lord and King announces,

“The days are coming

when I will send hunger through the land.

But people will not be hungry for food.

They will not be thirsty for water.

Instead, they will be hungry

to hear a message from me.

12People will wander from the Dead Sea to the Mediterranean.

They will travel from north to east.

They will look for a message from me.

But they will not find it.

13“At that time

“the lovely young women and strong young men

will faint because they are so thirsty.

14Some people make promises in the name of Samaria’s god.

That god has led them astray.

Others say, ‘People of Dan, you can be sure

that your god is alive.’

Still others say, ‘You can be sure

that Beersheba’s god is alive.’

But all these people will fall dead.

They will never get up again.”