Amplified Bible

Romans 12

Dedicated Service

1[a]Therefore I urge you, [b]brothers and sisters, by the mercies of God, to present your bodies [dedicating all of yourselves, set apart] as a living sacrifice, holy and well-pleasing to God, which is your rational (logical, intelligent) act of worship. And do not be conformed to this world [any longer with its superficial values and customs], but be [c]transformed and progressively changed [as you mature spiritually] by the renewing of your mind [focusing on godly values and ethical attitudes], so that you may prove [for yourselves] what the will of God is, that which is good and acceptable and perfect [in His plan and purpose for you].

For by the grace [of God] given to me I say to everyone of you not to think more highly of himself [and of his importance and ability] than he ought to think; but to think so as to have sound judgment, as God has apportioned to each a degree of faith [and a purpose designed for service]. For just as in one [physical] body we have many parts, and these parts do not all have the same function or special use, so we, who are many, are [nevertheless just] one body in Christ, and individually [we are] parts one of another [mutually dependent on each other]. Since we have gifts that differ according to the grace given to us, each of us is to use them accordingly: if [someone has the gift of] prophecy, [let him speak a new message from God to His people] in proportion to the faith possessed; if service, in the act of serving; or he who teaches, in the act of teaching; or he who encourages, in the act of encouragement; he who gives, with generosity; he who leads, [d]with diligence; he who shows mercy [in caring for others], with cheerfulness.

Love is to be sincere and active [the real thing—without guile and hypocrisy]. Hate what is evil [detest all ungodliness, do not tolerate wickedness]; hold on tightly to what is good. 10 Be devoted to one another with [authentic] brotherly affection [as members of one family], give preference to one another in honor; 11 never lagging behind in diligence; aglow in the Spirit, enthusiastically serving the Lord; 12 constantly rejoicing in hope [because of our confidence in Christ], steadfast and patient in distress, devoted to prayer [continually seeking wisdom, guidance, and strength], 13 contributing to the needs of God’s people, pursuing [the practice of] hospitality.

14 Bless those who persecute you [who cause you harm or hardship]; bless and do not curse [them]. 15 Rejoice with those who rejoice [sharing others’ joy], and weep with those who weep [sharing others’ grief]. 16 Live in harmony with one another; do not be haughty [conceited, self-important, exclusive], but associate with humble people [those with a realistic self-view]. Do not overestimate yourself. 17 Never repay anyone evil for evil. Take thought for what is right and gracious and proper in the sight of everyone. 18 If possible, as far as it depends on you, live at peace with everyone. 19 Beloved, never avenge yourselves, but leave the way open for God’s wrath [and His judicial righteousness]; for it is written [in Scripture], “Vengeance is Mine, I will repay,” says the Lord. 20 But if your enemy is hungry, feed him; if he is thirsty, give him a drink; for by doing this you will heap [e]burning coals on his head.” 21 Do not be overcome and conquered by evil, but overcome evil with good.

Footnotes

  1. Romans 12:1 Paul now begins outlining for the believer the practical application of the theological truths taught in chs 1-11.
  2. Romans 12:1 Lit brethren.
  3. Romans 12:2 From the Greek word meaning “metamorphosis.” Refers to the process that leads to an outward, permanent change.
  4. Romans 12:8 Or without ulterior motives.
  5. Romans 12:20 This may refer to an ancient Egyptian custom in which a penitent person carried a bowl of burning embers on his head to show his shame and guilt. By analogy, being kind to an enemy may lead him to shame and repentance.

Ang Pulong Sang Dios

Roma 12

Ang Pagkabuhi Bilang Kristohanon

1Gani mga utod, tungod sa kaluoy sang Dios sa aton, nagapangabay ako sa inyo nga ihalad ninyo ang inyo kaugalingon bilang buhi nga halad sa Dios. Itugyan ninyo ang inyo kaugalingon sa pag-alagad sa iya suno sa iya luyag. Amo ini ang husto nga pagsimba sa Dios. Indi kamo magsunod sa mga pagginawi sang mga tawo sa sini nga kalibutan. Tuguti ninyo ang Dios nga bag-uhon niya ang inyo hunahuna, agod mahibaluan ninyo ang kabubut-on sang Dios—kon ano ang maayo, husto, kag kon ano gid ang iya nagustuhan.

Bilang apostol nga amo ang bugay sang Dios sa akon, ginahambalan ko kamo tanan nga indi kamo maghunahuna nga daw si sin-o gid kamo, kundi hunahunaon ninyo sing husto kon ano ang inyo mga abilidad suno sa pagtuo nga ginhatag sang Dios sa inyo. Kay kon paano nga ang aton lawas may madamo nga parte, kag ang kada parte may iya nga buluhaton, kita nga mga tumuluo amo man. Bisan matuod nga madamo kita, isa lang kita ka lawas sa aton paghiusa kay Cristo, kag nagaalangot kita sa isa kag isa. Kag tungod nga ang kada isa sa aton may iya nga abilidad nga nabaton suno sa bugay sang Dios, gamiton ta ining ginhatag niya. Kon may ginhatagan sing abilidad sa pagsugid sang mensahi sang Dios, gamiton niya ina suno sa iya pagtuo. Kag kon may ginhatagan sing abilidad sa pagserbisyo sa iya isigkatawo, dapat magserbisyo siya; kon sa pagtudlo, dapat magpanudlo; kon sa paglaygay, dapat magpanglaygay; kon sa paghatag sa mga imol, dapat maalwan nga manughatag; kon sa pagdumala, magdumala nga may kapisan; kag kon sa pagbulig sa mga nalisdan, magbulig nga may kalipay.

Kinahanglan sinsero gid ang aton paghigugma. Likawan ta ang malaot, kag himuon permi ang maayo. 10 Bilang mag-ulutod kay Cristo maghigugmaanay gid kita, kag magtinahuray sa isa kag isa. 11 Magmapisan kita kag indi magtinamad; mag-alagad kita sa Ginoo nga hugot gid sa aton tagipusuon. 12 Kag tungod nga may paglaom kita nga maayo ang aton palaabuton, dapat mangin malipayon kita. Batason ta ang mga kabudlayan, kag magpangamuyo kita permi. 13 Buligan ta ang mga katawhan sang Dios sa ila mga kinahanglanon, kag batunon ta sa aton balay ang mga dumuluong.

14 Ipangamuyo ninyo sa Dios nga pakamaayuhon niya ang mga tawo nga nagahingabot sa inyo. Indi kamo magpangamuyo nga silutan sila sang Dios. 15 Magkalipay kamo upod sa mga nagakalipay, kag magkasubo upod sa mga nagakasubo. 16 Tratara ninyo ang isa kag isa sing palareho.[a] Indi kamo magpabugal kundi magpakig-abyan sa mga tawo nga kubos. Indi kamo maghunahuna nga maalam gid kamo.

17 Kon may maghimo sang malain sa inyo, indi kamo magbalos sang malain. Kundi pinsaron ninyo kon paano kamo makahimo sing maayo sa atubangan sang mga tawo. 18 Himua ninyo ang inyo masarangan nga wala gid sing gamo sa inyo pagpakig-upod sa tanan nga tawo. 19 Mga hinigugma, indi gid kamo magtimalos; pabay-i ang Ginoo nga magsilot sa ila sa iya kaakig. Kay nagasiling ang Ginoo sa Kasulatan, “Ako ang magatimalos; ako ang magasilot sa ila.”[b] 20 Gani sundon ta ang ginasiling sang Kasulatan: “Kon ang imo kaaway ginagutom, pakauna; kon ginauhaw, paimna. Kay kon himuon mo ini mahuya siya sa iya ginahimo sa imo.”[c] [d] 21 Indi kamo magpadaog sa malain, kundi dauga ninyo ang malain paagi sa paghimo sang maayo.

Footnotes

  1. 12:16 Tratara… palareho: ukon, Magkabuhi kamo nga may paghiusa.
  2. 12:19 Deu. 32:35.
  3. 12:20 mahuya siya sa iya ginahimo sa imo: sa literal, magatumpok ka sang baga sa iya ulo.
  4. 12:20 Hul. 25:21-22.