Amplified Bible

2 Samuel 12

Nathan Rebukes David

1And the Lord sent Nathan [the prophet] to David. He came and said to him,

“There were two men in a city, one rich and the other poor.

“The rich man had a very large number of flocks and herds,

But the poor man had nothing but one little ewe lamb
Which he had purchased and nourished;
And it grew up together with him and his children.
It ate his food, drank from his cup, it lay in his arms,
And was like a daughter to him.

“Now a traveler (visitor) came to the rich man,
And to avoid taking one from his own flock or herd
To prepare [a meal] for the traveler who had come to him,
He took the poor man’s ewe lamb and prepared it for [a]his guest.”

Then David’s anger burned intensely against the man, and he said to Nathan, “As the Lord lives, the man who has done this deserves to die. He shall make restitution for the ewe lamb four times as much [as the lamb was worth], because he did this thing and had no compassion.”

Then Nathan said to David, “You are the man! Thus says the Lord, the God of Israel, ‘I anointed you as king over Israel, and I spared you from the hand of Saul. I also gave you your master’s house, and put your master’s wives into your [b]care and under your protection, and I gave you the house (royal dynasty) of Israel and of Judah; and if that had been too little, I would have given you much more! Why have you despised the word of the Lord by doing evil in His sight? You have struck down Uriah the Hittite with the sword and have taken his wife to be your wife. You have killed him with the sword of the Ammonites. 10 Now, therefore, the sword shall never depart from your house, because you have despised Me and have taken the wife of Uriah the Hittite to be your wife.’ 11 Thus says the Lord, ‘Behold, I will stir up evil against you from your [c]own household; and I will take your wives before your eyes and give them to your companion, and he will lie with your wives in [d]broad daylight. 12 Indeed you did it secretly, but I will do this thing before all Israel, and [e]in broad daylight.’” 13 David said to Nathan, “I have sinned against the Lord.” And Nathan said to David, “The Lord also has allowed your sin to pass [without further punishment]; you shall not die. 14 Nevertheless, because by this deed you have given [a great] opportunity to the enemies of the Lord to blaspheme [Him], the son that is born to you shall certainly die.” 15 Then Nathan went [back] to his home.

Loss of a Child

And the Lord struck the child that Uriah’s widow bore to David, and he was very sick. 16 David therefore appealed to God for the child [to be healed]; and David fasted and went in and lay all night on the ground. 17 The elders of his household stood by him [in the night] to lift him up from the ground, but he was unwilling [to get up] and would not eat food with them. 18 Then it happened on the seventh day that the child died. David’s servants were afraid to tell him that the child was dead, for they said, “While the child was still alive, we spoke to him and he would not listen to our voices. How then can we tell him the child is dead, since he might harm himself [or us]?” 19 But when David saw that his servants were whispering to one another, he realized that the child was dead. So David said to them, “Is the child dead?” And they said, “He is dead.” 20 Then David got up from the ground, washed, anointed himself [with olive oil], changed his clothes, and went into the house of the Lord and worshiped. Then he came [back] to his own house, and when he asked, they set food before him and he ate.

21 Then his servants said to him, “What is this thing that you have done? While the child was alive you fasted and wept, but when the child died, you got up and ate food.” 22 David said, “While the child was still alive, I fasted and wept; for I thought, ‘Who knows, the Lord may be gracious to me and the child may live.’ 23 But now he is dead; why should I [continue to] fast? Can I bring him back again? I will go to him [when I die], but he will not return to me.”

Solomon Born

24 David comforted his wife Bathsheba, and went to her and lay with her; and she gave birth to a son, and David named him Solomon. And the Lord loved the child; 25 and He sent word through Nathan the prophet, and he named him Jedidiah (beloved of the Lord) for the sake of the Lord [who loved the child].

War Again

26 Now Joab fought against [f]Rabbah of the Ammonites and captured the royal city. 27 Joab sent messengers to David and said, “I have fought against Rabbah; I have even taken the city of waters. 28 So now, assemble the rest of the men, and camp against the city and capture it, or I will take the city myself, and it will be named after me.” 29 So David gathered all the men together and went to Rabbah, then fought against it and captured it. 30 And he took the crown of their king from his head; it weighed a [g]talent of gold, and [set in it was] a precious stone; and it was placed on David’s head. And he brought the spoil out of the city in great amounts. 31 He also brought out the people who were there, and put them to [work with] the saws and sharp iron instruments and iron axes, and made them work at the brickkiln. And he did this to all the Ammonite cities. Then David and all the men returned to Jerusalem.

  1. 2 Samuel 12:4 Lit the man who had come to him.
  2. 2 Samuel 12:8 Lit bosom.
  3. 2 Samuel 12:11 This prophesy was fulfilled by David’s lawless children: Amnon’s attack on his half-sister Tamar (13:14) and his subsequent murder by his half-brother Absalom (13:28, 29); Absalom’s escape to a foreign land (13:38) and his three years in exile, followed by his estrangement from David for two more years (14:28); Absalom’s deliberate, rebellious attempt to win the hearts of the people and supplant his father (15:6); David’s flight from Jerusalem, with the mass of the people against him (15:14), the terrible battle in the forest of Ephraim, won by David’s forces, with Absalom killed in flight (18:6). David’s heartbreak is echoed repeatedly in the history of these tragedies (2 Sam 13:1; 19:4) and in some of his psalms. Even when David was dying, his son Adonijah was attempting to usurp the throne, and was later executed as a traitor (1 Kin 1:5; 2:25).
  4. 2 Samuel 12:11 Lit the sight of this sun.
  5. 2 Samuel 12:12 Lit before the sun.
  6. 2 Samuel 12:26 The modern city of Amman, Jordan, is located approximately on the same site as Rabbah.
  7. 2 Samuel 12:30 I.e. about 75 lbs. If the crown actually weighed 75 lbs. it must have been used primarily as a decorative symbol of power.

Het Boek

2 Samuël 12

De profeet Nathan

11,2 Daarom stuurde de Here de profeet Nathan naar David om hem het volgende verhaal te vertellen: ‘Er woonden twee mannen in een stad. De ene was erg rijk en bezat grote kudden runderen en schapen. De andere man was erg arm, hij had maar één lammetje kunnen kopen. Dat lam was samen met zijn kinderen opgegroeid. Het at met de pot mee en kreeg te drinken uit de beker van de arme man. Hij liet het dier op zijn schoot slapen en hield van het dier alsof het zijn dochtertje was. Op een gegeven moment kreeg de rijke man een gast op bezoek. Maar in plaats dat hij een lam of rund uit zijn eigen kudde liet slachten om het de reiziger voor te zetten, nam hij het lam van de arme man, roosterde het en bood het zijn gast aan.’ David was woedend. ‘Ik zweer bij de levende God,’ brieste hij, ‘dat iemand die zoiets doet, ter dood moet worden gebracht, hij moet de arme man vier lammeren terugbetalen voor het lam dat hij stal en omdat hij geen medelijden toonde.’

Toen zei Nathan scherp tegen David: ‘U bent die rijke man! De Here, de God van Israël zegt: “Ik maakte u koning over Israël en redde u uit de handen van Saul. Ik gaf u zijn paleis en zijn vrouwen en de koninkrijken Juda en Israël. En als dat nog niet genoeg was geweest, had Ik u wel nog veel meer gegeven. Waarom hebt u de wetten van God dan veracht en deze vreselijke misdaad begaan? Want u hebt Uria vermoord en zijn vrouw gestolen. 10 Daarom zal moord van nu af aan een voortdurende bedreiging voor uw familie vormen, omdat u Mij hebt beledigd door Uria zijn vrouw af te nemen. 11 Ik zweer dat Ik uw eigen gezin tegen u in opstand zal laten komen, omdat u dit hebt gedaan. Ik zal uw vrouwen aan een andere man geven, die op klaarlichte dag met hen naar bed zal gaan. 12 U deed alles in het geheim, maar Ik zal u dit openlijk aandoen, voor de ogen van heel Israël.” ’

13 ‘Ik heb tegen de Here gezondigd,’ beleed David tegenover Nathan. Nathan antwoordde: ‘Ja, dat hebt u inderdaad, maar de Here heeft u deze zonde vergeven en u zult daarom niet sterven. 14 Maar u hebt de vijanden van de Here een goede aanleiding gegeven Hem te beledigen en zijn naam te misbruiken. Daarom zal uw zoon sterven.’ 15 Na die woorden ging Nathan terug naar huis. En de Here maakte Bathsébaʼs baby dodelijk ziek. 16 David smeekte Hem het kind te sparen, hij at niets en lag de hele nacht voor de Here op de kale vloer. 17 De leiders van het land smeekten hem op te staan en met hen te eten, maar hij weigerde. 18 Op de zevende dag stierf het kind. Davids dienaren durfden het hem nauwelijks te vertellen. ‘Hij was er zo kapot van dat het kind ziek werd,’ zeiden zij onder elkaar, ‘wat zal hij doen als wij hem vertellen dat het dood is?’ 19 Maar toen David hen zag fluisteren, begreep hij wat er was gebeurd. ‘Is het kind dood?’ vroeg hij. ‘Ja,’ antwoordden zij, ‘het is gestorven.’

20 David stond op, waste zich, kamde zijn haar, trok andere kleren aan en ging de tabernakel in om tot de Here te bidden. Daarna keerde hij terug naar het paleis en at wat brood. 21 Zijn dienaren stonden versteld. ‘Wij begrijpen u niet,’ zeiden zij. ‘Toen het kind nog leefde, huilde u en weigerde u te eten. En nu het kind dood is, houdt u op met rouwen en eet u opeens weer.’ 22 David antwoordde: ‘Ik heb gevast en gehuild toen het kind nog leefde, want ik zei tegen mijzelf: “Misschien zal de Here toch nog genade tonen en hem laten leven.” 23 Maar waarom zou ik vasten nu hij dood is? Kan ik hem daardoor terugbrengen? Ik zal ooit naar hem toe gaan, maar hij zal niet bij mij terugkomen.’

24 Toen troostte David Bathséba en nadat hij weer met haar had geslapen, raakte zij in verwachting en bracht opnieuw een zoon ter wereld. Zij noemde hem Salomo. 25 De Here hield van deze jongen en stuurde de profeet Nathan met een boodschap over dit kind. Omdat de Here zoveel belang in hem stelde, werd hem de naam Jedidja, ‘Beminde van de Here,’ gegeven.

26,27 Ondertussen boekten Joab en het Israëlitische leger successen in het beleg van Rabba, de hoofdstad van Ammon. Joab stuurde boodschappers om David te vertellen: ‘Wij hebben Rabba en haar mooie haven vrijwel in handen! 28 Kom hierheen met de rest van het leger om het karwei af te maken, zodat u de eer van de overwinning krijgt en niet ik.’ 29,30 Daarop trok David aan het hoofd van zijn troepen naar Rabba en veroverde de stad. Een enorme buit werd naar Jeruzalem gebracht. David nam de kroon van de koning van Rabba—een schat met een zeer grote waarde, want hij was gemaakt van massief goud en versierd met kostbare edelstenen—en zette die op zijn hoofd. 31 Hij maakte de inwoners van de stad tot slaven en zette hen met zagen, houwelen en bijlen aan het werk in een grote steenbakkerij. Zo behandelde hij alle steden van de Ammonieten. Daarna keerden David en zijn leger terug naar Jeruzalem.