โยบ 4 TNCV - Job 4 NIV

โยบ
Elegir capítulo 4

Thai New Contemporary Bible

โยบ 4

เอลีฟัส

1แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า

“ถ้าใครจะพูดอะไรกับท่านสักคำ ท่านพอจะทนฟังได้ไหม?
แต่ใครเล่าจะอดใจไว้ไม่พูดออกมา?
คิดดูสิว่าท่านเคยแนะนำคนมากมาย
เคยช่วยให้คนที่อ่อนเปลี้ยเพลียแรงมีกำลังขึ้นมาแล้วอย่างไร
คำพูดของท่านเคยค้ำจุนผู้ที่สะดุดล้ม
ท่านทำให้คนที่ล้มพับลงเข้มแข็งขึ้นมาได้
แต่เดี๋ยวนี้เมื่อความทุกข์ร้อนมาถึงท่าน ท่านก็ท้อแท้
เมื่อความทุกข์ร้อนกระหน่ำใส่ ท่านก็หมดกำลังใจ
ไม่ควรหรือที่คุณธรรมของท่านจะให้ความมั่นใจแก่ท่าน
และความประพฤติดีพร้อมของท่านจะให้ความหวังแก่ท่าน?

“บัดนี้จงใคร่ครวญดูเถิด มีหรือที่คนบริสุทธิ์ต้องพินาศ?
มีหรือที่คนชอบธรรมต้องถูกทำลาย?
ข้าสังเกตว่าคนที่ไถความชั่วและหว่านความเดือดร้อน
ก็จะเก็บเกี่ยวสิ่งนั้น
พวกเขาพินาศโดยลมหายใจของพระเจ้า
ย่อยยับโดยพระพิโรธของพระองค์
10 สิงโตอาจจะส่งเสียงขู่คำราม
แต่เขี้ยวเล็บของราชสีห์ก็ยังถูกหัก
11 สิงโตย่อยยับเพราะหาเหยื่อไม่ได้
ลูกสิงห์ต้องกระจัดกระจายไป

12 “มีถ้อยคำมาถึงข้าอย่างลี้ลับ
เป็นเสียงกระซิบที่หูของข้าได้ยิน
13 ในฝันร้ายซึ่งเข้ามายามค่ำคืน
ขณะที่ผู้คนหลับสนิท
14 ความหวาดหวั่นพรั่นพรึงจู่โจมข้า
ทำให้กระดูกทุกซี่ของข้าสั่นสะท้าน
15 วิญญาณดวงหนึ่งวูบผ่านหน้าข้าไป
ข้าขนลุกซู่
16 วิญญาณดวงนั้นหยุด
แต่ข้าบอกไม่ได้ว่ามันเป็นอะไร
มีร่างหนึ่งอยู่ตรงหน้าข้า
และข้าได้ยินเสียงเบาๆ เสียงหนึ่งกล่าวว่า
17 ‘มนุษย์จะชอบธรรมกว่าพระเจ้าได้หรือ?
คนเราจะบริสุทธิ์กว่าพระผู้สร้างของเขาได้หรือ?
18 หากว่าพระเจ้ายังทรงไว้วางพระทัยผู้รับใช้ของพระองค์เองไม่ได้
หากว่าพระองค์ยังทรงกล่าวโทษความผิดพลาดของเหล่าทูตสวรรค์
19 แล้วผู้ที่อาศัยในเรือนดินจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด
ผู้ซึ่งมีรากฐานอยู่ในธุลีดิน
ซึ่งขยี้ให้ตายได้ง่ายดายยิ่งกว่าแมลงเม่า!
20 จากรุ่งอรุณถึงสนธยา เขาถูกห้ำหั่นเป็นชิ้นๆ
พินาศไปนิรันดร์โดยไม่มีผู้ใดสังเกต
21 เชือกขึงเต็นท์ของพวกเขาถูกดึงออก
จนเขาตายไปโดยปราศจากสติปัญญาไม่ใช่หรือ?’[a]

Notas al pie

  1. 4:21 ผู้ตีความพระคัมภีร์บางคนใส่เครื่องหมายคำพูดปิดหลังข้อ 17

New International Version

Job 4

Eliphaz

1Then Eliphaz the Temanite replied:

“If someone ventures a word with you, will you be impatient?
    But who can keep from speaking?
Think how you have instructed many,
    how you have strengthened feeble hands.
Your words have supported those who stumbled;
    you have strengthened faltering knees.
But now trouble comes to you, and you are discouraged;
    it strikes you, and you are dismayed.
Should not your piety be your confidence
    and your blameless ways your hope?

“Consider now: Who, being innocent, has ever perished?
    Where were the upright ever destroyed?
As I have observed, those who plow evil
    and those who sow trouble reap it.
At the breath of God they perish;
    at the blast of his anger they are no more.
10 The lions may roar and growl,
    yet the teeth of the great lions are broken.
11 The lion perishes for lack of prey,
    and the cubs of the lioness are scattered.

12 “A word was secretly brought to me,
    my ears caught a whisper of it.
13 Amid disquieting dreams in the night,
    when deep sleep falls on people,
14 fear and trembling seized me
    and made all my bones shake.
15 A spirit glided past my face,
    and the hair on my body stood on end.
16 It stopped,
    but I could not tell what it was.
A form stood before my eyes,
    and I heard a hushed voice:
17 ‘Can a mortal be more righteous than God?
    Can even a strong man be more pure than his Maker?
18 If God places no trust in his servants,
    if he charges his angels with error,
19 how much more those who live in houses of clay,
    whose foundations are in the dust,
    who are crushed more readily than a moth!
20 Between dawn and dusk they are broken to pieces;
    unnoticed, they perish forever.
21 Are not the cords of their tent pulled up,
    so that they die without wisdom?’