โยบ 27 TNCV - Job 27 SVL

โยบ
Elegir capítulo 27

Thai New Contemporary Bible

โยบ 27

1โยบกล่าวต่อไปว่า

“ตราบใดที่พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่ พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะให้ความยุติธรรมแก่ข้า
องค์ทรงฤทธิ์ผู้ทำให้ข้าลิ้มรสความขมขื่นในวิญญาณ
ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่
ตราบใดที่ข้ายังมีลมปราณจากพระเจ้า
ตราบนั้นริมฝีปากของข้าจะไม่กล่าวคำชั่ว
และลิ้นของข้าจะไม่กล่าวคำหลอกลวง
ข้าจะไม่มีวันยอมรับว่าพวกท่านเป็นฝ่ายถูก
จนตายข้าก็ขอยืนยันว่าข้าซื่อสัตย์สุจริต
ข้าจะยึดมั่นในความชอบธรรมของข้าและไม่มีวันปล่อยวาง
มโนธรรมของข้าจะไม่ตำหนิข้าตราบชั่วชีวิต

“ขอให้ศัตรูของข้าเป็นเหมือนคนชั่ว
ขอให้ปฏิปักษ์ของข้าเป็นเหมือนคนอยุติธรรม!
เพราะคนอธรรมจะมีความหวังอะไรเมื่อเขาถูกตัดขาด
เมื่อพระเจ้าทรงคร่าชีวิตเขาไป?
เมื่อความทุกข์ลำบากมาถึงเขา
พระเจ้าทรงฟังเสียงร่ำร้องของเขาหรือ?
10 เขาจะปีติยินดีในองค์ทรงฤทธิ์หรือ?
เขาจะร้องทูลพระเจ้าตลอดเวลาหรือ?

11 “ข้าจะสอนท่านถึงเรื่องฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า
จะไม่ปิดบังวิถีทางขององค์ทรงฤทธิ์
12 ท่านเองก็รู้เห็นทั้งหมดนี้แล้ว
ทำไมจึงยังพูดเหลวไหลอย่างนี้อีก?

13 “นี่คือชะตากรรมที่พระเจ้าทรงกำหนดให้แก่คนชั่วร้าย
และเป็นมรดกที่คนอำมหิตได้รับจากองค์ทรงฤทธิ์
14 ถึงแม้ลูกหลานของเขาจะมากมาย แต่ก็จะตกเป็นเหยื่อของคมดาบ
และวงศ์วานของเขาจะไม่มีวันได้กินอิ่ม
15 ผู้ที่รอดชีวิตอยู่ก็จะถูกนำไปสู่หลุมศพด้วยโรคระบาด
ภรรยาม่ายของพวกเขาก็ไม่คร่ำครวญถึงพวกเขา
16 ถึงแม้เขาสะสมเงินไว้มากมายดั่งฝุ่นธุลี
และมีเสื้อผ้าเป็นกองๆ เหมือนกองดินเหนียว
17 ผู้ชอบธรรมจะนำสิ่งที่เขาสะสมไว้มาสวมใส่
และคนไร้ผิดจะเอาเงินของเขามาแบ่งปันกัน
18 บ้านที่เขาสร้างขึ้นเหมือนรังของดักแด้
เหมือนกระท่อมที่คนยามสร้างขึ้น
19 เขานอนลงบนกองเงินกองทอง แต่เขาจะไม่ได้ทำเช่นนั้นอีกต่อไป
เพราะเมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ทุกอย่างก็สูญสิ้นไป
20 ความสยดสยองจู่โจมเขาจนตั้งตัวไม่ติดเหมือนน้ำท่วมฉับพลัน
และพายุร้ายซัดเขาหายไปในยามราตรี
21 ลมตะวันออกพัดพาเขาหายไป
กวาดเขาไปจากที่อยู่
22 มันม้วนตัวซัดกระหน่ำเขาอย่างไม่ปรานี
ขณะที่เขาพยายามจะหลบหนีให้พ้นอำนาจของมัน
23 มันก็ปรบมือเยาะเย้ย
และซัดเขาหลุดลอยไปจากที่ของเขา

Swedish Contemporary Bible

Job 27

Jobs slutliga försvarstal

1Job fortsatte sitt tal:

2Så sant som Gud lever,

han som har berövat mig min rätt,

den Väldige, som har bedrövat min själ,

3så länge jag har liv i mig,

och medan min ande från Gud ännu är i mig,

4ska mina läppar inte tala något ont

och min tunga inte ljuga.

5Jag kommer aldrig att hålla med om att ni har rätt.

Ända till min död ska jag hävda min oskuld.

6Jag håller fast vid min rättfärdighet,

jag släpper den inte.

Mitt samvete ska inte anklaga mig för något så länge jag lever.

7Må min fiende stå som ogudaktig

och min motståndare som orättfärdig.

8Men vilket hopp har den gudlöse,

när hans liv skärs av,

när Gud berövar honom livet?

9Kommer Gud att lyssna till hans klagan

när nöden kommer över honom?

10Finner han sin glädje i den Väldige?

Kan han ropa till Gud när som helst?

11Jag ska undervisa er om Guds kraft

och inte dölja den Väldiges vägar.

12Ni har själva sett det.

Varför då allt detta meningslösa prat?

13Detta är det öde som väntar den ogudaktige,

det arv våldsmannen får av den Väldige:

14Hur många barn han än får kommer de alla att dö genom svärd,

hans avkomlingar ska aldrig ha tillräckligt att äta.

15De som överlever honom kommer att dö av pest,

och inga änkor håller någon dödsklagan.

16Om han än öser upp silver som vore det grus

eller samlar kläder som lerhögar,

17kommer allt detta att tillfalla den rättfärdige,

och den oskyldige får ta hand om hans silver.

18Hans hus är som en mals kokong,

som en hydda byggd av en väktare.

19Nu går han till sängs rik, men sedan inte mer.

När han slår upp sina ögon igen är allt borta.

20Fasor övermannar honom som en flod,

och stormen rycker bort honom i natten.

21Östanvinden för bort honom,

sveper iväg honom från hans plats.

22Den kastar sig mot honom utan förbarmande,

och han måste fly för dess kraft.

23Man klappar hånfullt i händerna

och visslar åt honom från den plats där han bott.