โยนาห์ 3 – TNCV & NIRV

Thai New Contemporary Bible

โยนาห์ 3:1-10

โยนาห์ไปยังนีนะเวห์

1แล้วมีพระดำรัสจากองค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงโยนาห์เป็นครั้งที่สองว่า 2“จงไปนีนะเวห์นครใหญ่ และประกาศแก่ชาวกรุงนั้นตามที่เราสั่งเจ้า”

3โยนาห์ก็เชื่อฟังพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าและไปยังนีนะเวห์ นครนั้นใหญ่มาก ต้องใช้เวลาสามวันจึงเดินทางทั่ว 4ในวันแรกโยนาห์ตั้งต้นเดินเข้าไปในกรุงนั้น เขาประกาศว่า “อีกสี่สิบวันนีนะเวห์จะถูกทำลาย” 5ชาวนีนะเวห์ก็เชื่อพระเจ้า พวกเขาประกาศให้มีการถืออดอาหาร แล้วชาวกรุงทุกคนตั้งแต่ผู้ใหญ่ที่สุดจนถึงผู้น้อยที่สุดสวมเสื้อผ้ากระสอบ

6เมื่อกษัตริย์นีนะเวห์ทรงทราบเรื่องนี้ ก็ทรงลุกขึ้นจากบัลลังก์ ถอดฉลองพระองค์ออก เอาเสื้อผ้ากระสอบคลุมพระองค์ และประทับในกองฝุ่นธุลี 7แล้วทรงออกประกาศในกรุงนีนะเวห์ว่า

“โดยพระราชกฤษฎีกาของกษัตริย์ และขุนนางทั้งหลาย

“ห้ามไม่ให้ผู้ใดหรือสัตว์ตัวใดกินหรือดื่มอะไร 8แต่ให้ทั้งคนและสัตว์ห่มตัวด้วยผ้ากระสอบ ให้ทุกคนทูลอ้อนวอนพระเจ้าอย่างเร่งด่วน และให้เลิกทำชั่ว เลิกการทารุณ 9ใครจะรู้ได้ พระเจ้าอาจจะทรงอดกลั้นพระทัยไว้ และด้วยพระเมตตา พระองค์อาจจะทรงหันจากพระพิโรธอันรุนแรง เพื่อเราจะไม่ต้องพินาศ”

10เมื่อพระเจ้าทอดพระเนตรการกระทำของพวกเขาและเห็นเขาเลิกทำชั่ว ก็ทรงเอ็นดูสงสารและไม่ได้ทำลายพวกเขาตามที่ทรงคาดโทษไว้

New International Reader’s Version

Jonah 3:1-10

Jonah Goes to Nineveh

1A message from the Lord came to Jonah a second time. The Lord said, 2“Go to the great city of Nineveh. Announce to its people the message I give you.”

3Jonah obeyed the Lord. He went to Nineveh. It was a very large city. In fact, it took about three days to go through it. 4Jonah began by going one whole day into the city. As he went, he announced, “In 40 days Nineveh will be destroyed.” 5The people of Nineveh believed God’s warning. So they decided not to eat any food for a while. And all of them put on the rough clothing people wear when they’re sad. That’s what everyone did, from the least important of them to the most important.

6Jonah’s warning reached the king of Nineveh. He got up from his throne. He took off his royal robes. He also dressed himself in the clothing of sadness. And then he sat down in the dust. 7Here is the message he sent out to the people of Nineveh.

“I and my nobles give this order.

Don’t let people or animals taste anything. That includes your herds and flocks. People and animals must not eat or drink anything. 8Let people and animals alike be covered with the clothing of sadness. All of you must call out to God with all your hearts. Stop doing what is evil. Don’t harm others. 9Who knows? God might take pity on us. He might not be angry with us anymore. Then we won’t die.”

10God saw what they did. He saw that they stopped doing what was evil. So he took pity on them. He didn’t destroy them as he had said he would.