เลวีนิติ 7 TNCV - Leviticus 7 NIRV

เลวีนิติ
Elegir capítulo 7

Thai New Contemporary Bible

เลวีนิติ 7

เครื่องบูชาลบความผิด

1“ ‘ต่อไปนี้เป็นกฎระเบียบเกี่ยวกับเครื่องบูชาลบความผิดซึ่งบริสุทธิ์ที่สุดคือ สัตว์ที่นำมาถวายเป็นเครื่องบูชาลบความผิดจะฆ่าในที่สำหรับฆ่าสัตว์เป็นเครื่องเผาบูชา แล้วพรมเลือดของมันรอบแท่น ปุโรหิตจะถวายไขมันทั้งหมด คือไขมันส่วนหางและไขมันหุ้มเครื่องใน ไตสองลูก ไขมันหุ้มไตใกล้ส่วนเอว และพังผืดหุ้มตับซึ่งเอาออกมาพร้อมไต ปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นบูชาเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้านี่คือเครื่องบูชาลบความผิด ผู้ชายในครอบครัวของปุโรหิตเท่านั้นจึงจะกินเนื้อนั้นได้ และต้องกินในที่บริสุทธิ์เพราะเป็นของบริสุทธิ์ที่สุด

“ ‘กฎเดียวกันนี้ใช้ได้ทั้งเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องบูชาลบความผิดคือ เนื้อส่วนที่เหลือมอบให้เป็นอาหารของปุโรหิตผู้ทำการลบบาป ปุโรหิตผู้ถวายเครื่องเผาบูชาจะได้รับหนังของมันด้วย ปุโรหิตซึ่งถวายเครื่องธัญบูชาจะได้รับส่วนที่เหลือเมื่อเสร็จพิธีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นธัญบูชาที่อบ ปิ้ง หรือทอด 10 ธัญบูชาทุกอย่างไม่ว่าจะแห้งหรือเคล้าน้ำมัน เป็นของบรรดาบุตรของอาโรนทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

เครื่องสันติบูชา

11 “ ‘ต่อไปนี้เป็นกฎระเบียบเกี่ยวกับเครื่องสันติบูชาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า

12 “ ‘หากเป็นเครื่องบูชาขอบพระคุณ ให้ผู้ถวายนำขนมปังไม่ใส่เชื้อคลุกน้ำมันควบคู่มากับเครื่องบูชา พร้อมด้วยขนมปังแผ่นบางไม่ใส่เชื้อทาน้ำมัน และขนมปังแป้งละเอียดเคล้าน้ำมัน 13 ให้นำขนมปังใส่เชื้อมาถวายควบคู่กับเครื่องสันติบูชา เป็นเครื่องบูชาขอบพระคุณ 14 เขาจะต้องนำส่วนหนึ่งจากเครื่องบูชาแต่ละชนิดมาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วมอบให้ปุโรหิตผู้พรมเลือดของเครื่องสันติบูชา 15 เนื้อของเครื่องสันติบูชาเพื่อขอบพระคุณจะต้องกินในวันที่ถวาย อย่าเหลือค้างจนถึงวันรุ่งขึ้น

16 “ ‘หากเป็นเครื่องบูชาตามที่ถวายปฏิญาณไว้หรือเครื่องบูชาตามความสมัครใจ ส่วนที่ปุโรหิตยังไม่ได้กินในวันที่ถวายอาจจะกินในวันรุ่งขึ้นได้ 17 แต่เนื้อของเครื่องบูชาที่เหลือค้างจนถึงวันที่สามต้องเผาทิ้ง 18 เพราะหากกินส่วนใดของเครื่องสันติบูชาในวันที่สามจะไม่เป็นที่ยอมรับ ไม่เป็นผลดีแก่ผู้ที่นำมาถวายเพราะเป็นเครื่องบูชาที่ไม่บริสุทธิ์ ผู้ที่กินจะต้องรับผิดชอบ

19 “ ‘อย่ากินเนื้อที่สัมผัสสิ่งที่เป็นมลทินตามระเบียบพิธี จงเผาทิ้ง แต่เนื้อส่วนอื่นให้ผู้ที่ไม่มีมลทินตามระเบียบพิธีกินได้ 20 แต่ถ้าผู้ใดเป็นมลทินแล้วยังขืนกินเนื้อของเครื่องสันติบูชาซึ่งเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้นั้นจะถูกตัดออกจากหมู่ประชากรของเขา 21 ผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทิน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เป็นมลทินของมนุษย์ หรือสัตว์ที่เป็นมลทิน หรือสิ่งใดๆ อันน่ารังเกียจที่เป็นมลทิน แล้วมากินเนื้อของเครื่องสันติบูชาที่เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้นั้นจะต้องถูกตัดออกจากหมู่ประชากรของเขา’ ”

ห้ามกินไขมันและเลือด

22 องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 23 “จงสั่งประชากรอิสราเอลว่า ‘อย่ากินไขมัน ไม่ว่าไขมันจากวัว แกะ หรือแพะ 24 ไขมันจากสัตว์ที่พบเมื่อตายแล้ว หรือถูกสัตว์ป่าทำร้าย อาจจะใช้ทำอย่างอื่นได้ แต่อย่ากิน 25 ผู้ใดกินไขมันจากสัตว์ซึ่งถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยไฟจะต้องถูกตัดออกจากหมู่ประชากรของเขา 26 และไม่ว่าเจ้าอาศัยที่ไหนก็ตาม ห้ามกินเลือด ไม่ว่าเลือดนกหรือเลือดสัตว์ใดๆ 27 ถ้าผู้ใดกินเลือดผู้นั้นจะต้องถูกตัดออกจากหมู่ประชากรของเขา’ ”

ส่วนแบ่งของปุโรหิต

28 องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 29 “จงกล่าวแก่ประชากรอิสราเอลว่า ‘ผู้ใดนำเครื่องสันติบูชามาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า จะต้องนำส่วนหนึ่งของเครื่องบูชานั้นมาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า 30 เขาต้องนำเครื่องบูชานี้มาเผาถวายด้วยไฟแด่ องค์พระผู้เป็นเจ้ากับมือของเขาเอง เขาจะนำไขมันและอกมายื่นถวายต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นเครื่องบูชายื่นถวาย 31 ปุโรหิตจะเผาไขมันบนแท่นบูชา แต่เนื้ออกเป็นของอาโรนและบรรดาบุตรชาย 32 โคนขาขวาของสัตว์ที่นำมาถวายเป็นเครื่องสันติบูชาจะยกให้แก่ปุโรหิตผู้ประกอบพิธี 33 บุตรชายของอาโรนผู้ถวายเลือดและไขมันของเครื่องสันติบูชาจะได้รับโคนขาขวาเป็นส่วนแบ่งของเขา 34 เราได้กำหนดให้ยกเนื้ออกและโคนขาที่ยื่นถวายเป็นสิ่งที่ชาวอิสราเอลมอบให้แก่อาโรนและบรรดาบุตรชายของเขา เป็นส่วนแบ่งประจำจากเครื่องสันติบูชาของพวกเขา’ ”

35 นี่เป็นส่วนของอาโรนกับบรรดาบุตรชายจากเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งยกให้แก่พวกเขาในวันที่ได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่ปุโรหิตรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า 36 ในวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิมตั้งพวกเขา พระองค์ทรงบัญชาชาวอิสราเอลให้มอบสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขาเป็นส่วนแบ่งประจำตลอดทุกชั่วอายุ

37 ทั้งหมดนี้คือกฎระเบียบเกี่ยวกับเครื่องเผาบูชา เครื่องธัญบูชา เครื่องบูชาไถ่บาป เครื่องบูชาลบความผิด เครื่องบูชาในพิธีสถาปนา และเครื่องสันติบูชา 38 ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาโมเสสบนภูเขาซีนายในวันที่ทรงบัญชาชาวอิสราเอลให้นำเครื่องบูชามาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าในถิ่นกันดารซีนาย

New International Reader's Version

Leviticus 7

More Rules for Guilt Offerings

1“ ‘Here are some more rules for guilt offerings. The guilt offering is very holy. You must kill the animal for the guilt offering where you kill the animal for the burnt offering. Splash its blood against the sides of the altar. Offer all its fat. It must include the fat tail and the fat that covers the inside parts. It must include both kidneys with the fat on them next to the lower back muscles. It must also include the long part of the liver. Remove all of it together with the kidneys. The priest must burn all of it on the altar. It is a food offering presented to the Lord. It is a guilt offering. Any male in a priest’s family can eat it. But he must eat it in the holy area. It is very holy.

“ ‘The same law applies to the sin offering and the guilt offering. Both of them belong to the priest who offers them to pay for sin. The priest who offers a burnt offering for anyone can keep its hide for himself. Every grain offering baked in an oven belongs to the priest who offers it. So does every grain offering cooked in a pan or on a metal plate. 10 Every grain offering belongs equally to all the priests in Aaron’s family line. That is true whether it is mixed with olive oil or it is dry.

More Rules for Friendship Offerings

11 “ ‘Here are some more rules for friendship offerings anyone may bring to the Lord.

12 “ ‘Suppose they offer a friendship offering to show they are thankful. Then together with the thank offering they must offer thick loaves of bread. They must make them without yeast. They must mix them with olive oil. Or they must offer thin loaves of bread made without yeast. They must spread olive oil on them. Or they must offer thick loaves of bread made out of the finest flour. They must add olive oil to it. They must work the flour and prepare it well. 13 They must bring another friendship offering along with their thank offering. It should be thick loaves of bread made with yeast. 14 They must bring one of each kind of bread as an offering. One kind is made with yeast. The other is not. Both of them are a gift to the Lord. They belong to the priest who splashes the blood of the friendship offering against the altar. 15 The person must eat the meat from their thank offering on the day they offer it. They must not leave any of it until morning.

16 “ ‘But suppose they bring a friendship offering to keep a promise they have made. Or suppose they bring an offering they choose to give. Then they must eat the sacrifice on the day they offer it. But if anything is left over, they may eat it the next day. 17 They must burn up any meat from the sacrifice left over until the third day. 18 Suppose they eat any meat from the friendship offering on the third day. Then the Lord will not accept the offering. He will not accept it as a gift from them. It is not pure. If they eat any of it, they will be held responsible for it.

19 “ ‘They must not eat meat that touches anything “unclean.” They must burn it up. Anyone “clean” may eat any other meat. 20 But suppose an “unclean” person eats any meat from the friendship offering that belongs to the Lord. Then they will be separated from their people. 21 Suppose someone touches something “unclean.” It does not matter whether it comes from a human being who is not “clean.” It does not matter whether it comes from an “unclean” animal. It does not matter whether it comes from something hated and “unclean.” And suppose they eat any of the meat from the friendship offering that belongs to the Lord. Then they will be separated from their people.’ ”

Israel Must Not Eat Fat or Blood

22 The Lord spoke to Moses. He said, 23 “Speak to the Israelites. Tell them, ‘Do not eat any of the fat of cattle, sheep or goats. 24 Do not eat the fat of any animal found dead. Do not eat the fat of an animal that wild animals have torn apart. But you can use the fat for any other purpose. 25 Suppose an animal has been sacrificed as a food offering to the Lord. No one may eat its fat. If they do, they will be separated from their people. 26 No matter where you live, do not eat the blood of any bird or animal. 27 Anyone who eats blood must be separated from their people.’ ”

The Share That Belongs to the Priests

28 The Lord spoke to Moses. He said, 29 “Speak to the Israelites. Tell them, ‘Suppose someone brings a friendship offering to the Lord. Then they must bring part of it as their special gift to the Lord. 30 They must bring it with their own hands. It is a food offering presented to the Lord. They must bring the fat together with the breast. They must lift the breast up and wave it in front of the Lord as a wave offering. 31 The priest will burn the fat on the altar. But the breast belongs to Aaron and the priests in his family line. 32 Give the right thigh from your friendship offerings to the priest as a gift. 33 The priest who offers the blood and fat from the friendship offering must be given the right thigh. It is his share. 34 I, the Lord, have taken the breast that is waved and the thigh that is given. I have taken them from the friendship offerings of the Israelites. And I have given them to Aaron the priest and the priests in his family line. The offerings will be their share from the Israelites for all time to come.’ ”

35 That is the part of the food offerings presented to the Lord. It is given to Aaron and the priests in his family line. It was given to Aaron and his sons on the day they were set apart to serve the Lord as priests. 36 On the day they were anointed, the Lord commanded the Israelites to give that part to them. For all time to come, it will be the share of Aaron and the priests in his family line.

37 These are the rules for burnt offerings, grain offerings, sin offerings, guilt offerings and friendship offerings. They are also the rules for the offerings that are given when priests are being prepared to serve the Lord. 38 They are the rules the Lord gave Moses on Mount Sinai. He gave them on the day he commanded the Israelites to bring their offerings to the Lord. That took place in the Sinai Desert.