สดุดี 74 TNCV - Psalm 74 AMP

สดุดี

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 74

(มัสคิล[a]ของอาสาฟ)

1ข้าแต่พระเจ้า เหตุใดจึงทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นนิตย์?
เหตุใดพระพิโรธของพระองค์จึงคุกรุ่นขึ้นต่อแกะในทุ่งหญ้าของพระองค์?
ขอทรงระลึกถึงเหล่าประชากรที่ทรงซื้อมาตั้งแต่ครั้งเก่าก่อน
เผ่าพันธุ์ที่ทรงไถ่ไว้เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์
ภูเขาศิโยนที่ประทับของพระองค์
ขอทรงหันย่างพระบาทมายังซากปรักหักพังตลอดกาลเหล่านี้
ความย่อยยับทั้งหลายที่ศัตรูนำมาสู่สถานนมัสการ

บรรดาคู่อริของพระองค์โห่ร้องในพระนิเวศของพระองค์
พวกเขาตั้งธงรบของตนขึ้นเป็นหมายสำคัญ
พวกเขาทำตัวเหมือนคนตัดไม้
เงื้อขวานโค่นป่า
พวกเขาจามไม้ที่แกะสลักทั้งสิ้น
พังลงด้วยขวานด้ามใหญ่น้อย
พวกเขาเผาสถานนมัสการของพระองค์วอดวาย
พวกเขาย่ำยีที่สถาปนาพระนามของพระองค์
พวกเขาคิดในใจว่า “เราจะขยี้ให้แหลกลาญ!”
พวกเขาเผาผลาญที่นมัสการพระเจ้าทุกแห่งในแผ่นดิน

เราไม่ได้รับหมายสำคัญใดๆ เลย
ไม่มีผู้เผยพระวจนะเหลืออยู่สักคนเดียว
ไม่มีสักคนในพวกเรารู้ว่า จะเป็นเช่นนี้ไปนานสักเท่าใด
10 ข้าแต่พระเจ้า ศัตรูจะเย้ยหยันพระองค์ไปนานเท่าใด?
ข้าศึกจะจาบจ้วงพระนามของพระองค์ตลอดไปหรือ?
11 เหตุใดจึงทรงยั้งพระหัตถ์ขวาของพระองค์ไว้?
ขอทรงยื่นพระหัตถ์ขวาของพระองค์ออกมา และทำลายพวกเขา!

12 ข้าแต่พระเจ้า แต่พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของข้าพระองค์มาตั้งแต่เก่าก่อน
พระองค์ทรงนำความรอดมายังแผ่นดินโลก

13 พระองค์นี่แหละคือผู้ที่แยกทะเลด้วยฤทธานุภาพของพระองค์
พระองค์ทรงทำให้หัวของสัตว์ร้ายแห่งห้วงทะเลแหลกลาญ
14 พระองค์นี่แหละคือผู้ที่ขยี้หัวทั้งหลายของเลวีอาธาน
และโยนให้เป็นอาหารของสัตว์ทั้งหลายในถิ่นกันดาร
15 พระองค์นี่แหละคือผู้ที่เปิดบ่อน้ำพุและลำธาร
ทรงให้แม่น้ำที่ไหลอยู่เสมอนั้นแห้งขอด
16 วันและคืนล้วนเป็นของพระองค์
พระองค์ทรงตั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์
17 พระองค์นี่แหละคือผู้ที่กำหนดพรมแดนต่างๆ ของโลก
พระองค์ทรงกำหนดทั้งฤดูร้อนและฤดูหนาว

18 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงระลึกว่าศัตรูได้เย้ยหยันพระองค์อย่างไร
ชนชาติที่โง่เขลาได้หมิ่นประมาทพระนามของพระองค์อย่างไร
19 ขออย่าทรงหยิบยื่นชีวิตนกพิราบของพระองค์แก่สัตว์ป่า
ขออย่าทรงลืมประชากรผู้ตกทุกข์ได้ยากของพระองค์ไปตลอดกาล
20 โปรดระลึกถึงพระสัญญาของพระองค์
เพราะความรุนแรงแฝงอยู่ทั่วทุกมุมมืดของแผ่นดิน
21 ขออย่าให้ผู้ถูกข่มเหงรังแกต้องจมอยู่ในความอัปยศอดสู
ขอให้ผู้ยากไร้และขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์
22 ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงลุกขึ้น และตรัสแก้คดีของพระองค์
ขอทรงระลึกว่าคนโง่เย้ยหยันพระองค์วันยังค่ำ
23 ขออย่าทรงเพิกเฉยต่อเสียงอึกทึกของเหล่าปฏิปักษ์ของพระองค์
ต่อเสียงอึงคะนึงของศัตรูของพระองค์ซึ่งดังขึ้นเรื่อยๆ

Notas al pie

  1. + หัวเรื่องสดุดี 74 คงจะเป็นศัพท์ทางวรรณกรรมหรือทางดนตรี

Amplified Bible

Psalm 74

An Appeal against the Devastation of the Land by the Enemy.

A skillful song, or a didactic or reflective poem, of Asaph.

1O God, why have You rejected us forever?
Why does Your anger smoke against the sheep of Your pasture?

Remember Your congregation, which You have purchased of old,
Which You have redeemed to be the tribe of Your inheritance;
Remember Mount Zion, where You have dwelt.

Turn your footsteps [quickly] toward the perpetual ruins;
The enemy has damaged everything within the sanctuary.

In the midst of Your meeting place Your enemies have roared [with their battle cry];
They have set up their own emblems for signs [of victory].

It seems as if one had lifted up
An axe in a forest of trees [to set a record of destruction].

And now all the carved work [of the meeting place]
They smash with hatchets and hammers.

They have burned Your sanctuary to the ground;
They have profaned the dwelling place of Your [a]name.

They said in their heart, “Let us completely subdue them.”
They have burned all the meeting places of God in the land.

We do not see our symbols;
There is no longer any prophet [to guide us],
Nor does any among us know for how long.
10 
O God, how long will the adversary scoff?
Is the enemy to revile Your name forever?
11 
Why do You withdraw Your hand, even Your right hand [from judging the enemy]?
Remove Your hand from Your chest, destroy them!

12 
Yet God is my King of old,
Working salvation in the midst of the earth.
13 
You divided the [Red] Sea by Your strength;
You broke the heads of the [b]sea monsters in the waters.
14 
You crushed the heads of [c]Leviathan (Egypt);
You gave him as food for the creatures of the wilderness.
15 
You broke open fountains and streams;
You dried up ever-flowing rivers.
16 
The day is Yours, the night also is Yours;
You have established and prepared the [heavenly] light and the sun.
17 
You have defined and established all the borders of the earth [the divisions of land and sea and of the nations];
You have made summer and winter.

18 
Remember this, O Lord, the enemy has scoffed,
And a foolish and impious people has spurned Your name.
19 
Oh, do not hand over the soul of your turtledove to the wild beast;
Do not forget the life of Your afflicted forever.
20 
Consider the covenant [You made with Abraham],
For the dark places of the land are full of the habitations of violence.
21 
Let not the oppressed return dishonored;
Let the afflicted and needy praise Your name.

22 
Arise, O God, plead Your own cause;
Remember how the foolish man scoffs at You all day long.
23 
Do not forget the [clamoring] voices of Your adversaries,
The uproar of those who rise against You, which ascends continually [to Your ears].

Notas al pie

  1. Psalm 74:7 See note Deut 12:5.
  2. Psalm 74:13 Symbolic of Egypt’s power.
  3. Psalm 74:14 See note Job 41:1.