สดุดี 49 TNCV - Psalm 49 MSG

สดุดี

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 49

(ถึงหัวหน้านักร้อง บทสดุดีของบุตรโคราห์)

1ชนชาติทั้งปวงเอ๋ย จงฟังทางนี้
ทุกคนทั่วโลกจงฟัง
ทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อย
คนจนและคนรวย
ปากของข้าพเจ้าจะกล่าวถ้อยคำแห่งสติปัญญา
เนื้อความจากใจของข้าพเจ้านี้จะให้ความเข้าใจ
ข้าพเจ้าจะเอียงหูฟังภาษิต
ข้าพเจ้าจะใช้พิณขานไขปริศนา

ทำไมข้าพเจ้าต้องกลัวยามตกที่นั่งลำบาก
เมื่อคนเจ้าเล่ห์ชั่วร้ายรุมล้อมข้าพเจ้า?
คนพวกนั้นพึ่งพิงทรัพย์สมบัติ
และอวดอ้างความร่ำรวยเหลือล้นของตน
ไม่มีสักคนไถ่ชีวิตให้ใครได้
หรือถวายค่าไถ่ชีวิตของเขาแด่พระเจ้า
ค่าไถ่สำหรับชีวิตหนึ่งนั้นแพงนัก
ชดใช้แค่ไหนก็ไม่พอ
เพื่อให้เขามีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์
และไม่ต้องพบกับความเน่าเปื่อย
10 เพราะทุกคนก็เห็นว่าคนมีปัญญาก็ตาย
คนโง่และคนสิ้นคิดก็ย่อยยับเหมือนกัน
และเขาทิ้งทรัพย์สมบัติของตนไว้ให้คนอื่น
11 หลุมศพของเขาจะเป็นบ้านของเขา[a] ตลอดกาล
เป็นที่อาศัยตลอดทุกชั่วอายุ
แม้พวกเขาได้ตั้งชื่อ[b]ดินแดนตามชื่อของตัว

12 แต่มนุษย์ไม่ว่าจะร่ำรวยสักปานใดก็ไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้ตลอดไป
เขา[c]เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่ต้องจบชีวิตลง

13 นี่แหละคือชะตากรรมของคนที่วางใจตัวเอง
และของสาวกที่เห็นชอบกับคำสอนของเขา
เสลาห์
14 เขาเป็นเหมือนแกะที่ถูกกำหนดไว้สำหรับหลุมฝังศพ
และความตายจะมากัดกินเขา
ผู้เที่ยงธรรมจะปกครองเหนือพวกเขาในยามรุ่งอรุณ
ร่างของเขาจะเน่าเปื่อยในหลุมศพ
ห่างไกลจากคฤหาสน์อันโอ่อ่าของตน
15 แต่พระเจ้าจะทรงไถ่ชีวิต[d]ของข้าพเจ้าให้พ้นจากอำนาจของหลุมฝังศพ
พระองค์จะทรงรับข้าพเจ้าไว้แน่นอน
เสลาห์
16 ไม่ต้องหวั่นวิตกเมื่อใครคนหนึ่งร่ำรวยขึ้น
เมื่อบ้านของเขาโอ่อ่าตระการขึ้น
17 เพราะเมื่อเขาตาย เขาเอาอะไรไปด้วยไม่ได้
ความเลิศหรูของเขาจะไม่ตามเขาลงไป
18 แม้ขณะมีชีวิตอยู่เขาเรียกตัวเองว่าผู้เป็นสุข
และผู้คนยกย่องในยามที่เขารุ่งโรจน์
19 เขาจะไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขา
ผู้ซึ่งไม่เคยเห็นแสงแห่งชีวิต

20 ผู้ที่มีทรัพย์สมบัติแต่ปราศจากความเข้าใจ
ก็เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่ต้องจบชีวิตลง

Notas al pie

  1. 49:11 ภาษาฮีบรูว่าในความคิดของพวกเขา บ้านของพวกเขาจะคงอยู่
  2. 49:11 หรือเพราะพวกเขาได้ตั้งชื่อ
  3. 49:12 ฉบับ LXX. และ Syr. ข้อ 12 เหมือนกับข้อ 20
  4. 49:15 หรือวิญญาณ

The Message

Psalm 49

A Psalm of the Sons of Korah

11-2 Listen, everyone, listen—
    earth-dwellers, don’t miss this.
All you haves
    and have-nots,
All together now: listen.

3-4 I set plainspoken wisdom before you,
    my heart-seasoned understandings of life.
I fine-tuned my ear to the sayings of the wise,
    I solve life’s riddle with the help of a harp.

5-6 So why should I fear in bad times,
    hemmed in by enemy malice,
Shoved around by bullies,
    demeaned by the arrogant rich?

7-9 Really! There’s no such thing as self-rescue,
    pulling yourself up by your bootstraps.
The cost of rescue is beyond our means,
    and even then it doesn’t guarantee
Life forever, or insurance
    against the Black Hole.

10-11 Anyone can see that the brightest and best die,
    wiped out right along with fools and dunces.
They leave all their prowess behind,
    move into their new home, The Coffin,
The cemetery their permanent address.
    And to think they named counties after themselves!

12 We aren’t immortal. We don’t last long.
    Like our dogs, we age and weaken. And die.

13-15 This is what happens to those who live for the moment,
    who only look out for themselves:
Death herds them like sheep straight to hell;
    they disappear down the gullet of the grave;
They waste away to nothing—
    nothing left but a marker in a cemetery.
But me? God snatches me from the clutch of death,
    he reaches down and grabs me.

16-19 So don’t be impressed with those who get rich
    and pile up fame and fortune.
They can’t take it with them;
    fame and fortune all get left behind.
Just when they think they’ve arrived
    and folks praise them because they’ve made good,
They enter the family burial plot
    where they’ll never see sunshine again.

20 We aren’t immortal. We don’t last long.
    Like our dogs, we age and weaken. And die.