สดุดี 30 TNCV - Psaumes 30 BDS

สดุดี

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 30

(บทสดุดีของดาวิด บทเพลงสำหรับพิธีถวายพระวิหาร[a])

1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์จะเทิดทูนพระองค์
เพราะพระองค์ทรงดึงข้าพระองค์ขึ้นมาจากห้วงลึก
และไม่ทรงยอมให้ศัตรูกระหยิ่มยิ้มย่องเหนือข้าพระองค์
ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์
ข้าพระองค์ทูลขอความช่วยเหลือจากพระองค์
และพระองค์ทรงรักษาข้าพระองค์ให้หาย
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงนำข้าพระองค์ ขึ้นมาจากหลุมฝังศพ
พระองค์ทรงปกป้องข้าพระองค์ไว้ไม่ให้ลงไปยังแดนผู้ตาย

ท่านทั้งหลายผู้เป็นประชากรขององค์พระผู้เป็นเจ้า จงร้องเพลงถวายแด่พระองค์เถิด
จงสรรเสริญพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์
เพราะพระพิโรธของพระองค์คงอยู่เพียงชั่วครู่
แต่ความโปรดปรานของพระองค์คงอยู่ชั่วชีวิต
การร่ำไห้อาจคงอยู่ชั่วข้ามคืน
แต่ความชื่นชมยินดีจะมาในเวลาเช้า

เมื่อข้าพเจ้ารู้สึกมั่นคงปลอดภัย ข้าพเจ้ากล่าวว่า
“เราจะไม่มีวันคลอนแคลนเลย”
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อพระองค์ทรงโปรดปรานข้าพระองค์
ก็ทรงกระทำให้ข้าพระองค์มั่นคงดั่งภูผา[b]
แต่เมื่อพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์
ข้าพระองค์ก็ท้อแท้

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์
ร้องทูลขอความเมตตากรุณาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
“จะมีประโยชน์อะไรหากข้าพระองค์ถูกทำให้นิ่งเงียบ?
จะมีประโยชน์อะไรหากข้าพระองค์ลงหลุมไป?
ธุลีดินจะสรรเสริญพระองค์หรือ?
มันจะป่าวประกาศความซื่อสัตย์ของพระองค์หรือ?
10 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงสดับฟังและเมตตาข้าพระองค์ด้วยเถิด
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าขอทรงช่วยข้าพระองค์”

11 พระองค์ทรงเปลี่ยนการคร่ำครวญของข้าพเจ้าให้กลับกลายเป็นการเต้นรำ
พระองค์ทรงถอดชุดผ้ากระสอบสำหรับไว้ทุกข์ของข้าพเจ้าออก และสวมความชื่นบานให้แทน
12 เพื่อจิตใจของข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์และจะไม่นิ่งเงียบ
ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะขอบพระคุณพระองค์เป็นนิตย์

Notas al pie

  1. + หัวเรื่องสดุดี 30 หรือ พระราชวัง
  2. 30:7 หรือดั่งแดนเทือกเขา

La Bible du Semeur

Psaumes 30

Tu m’as rendu à la vie

1Cantique pour l’inauguration du Temple. Un psaume de David.

Je te loue, ô Eternel, car tu m’as tiré du gouffre.
Tu n’as pas permis que mes ennemis se réjouissent à mes dépens.

Eternel, mon Dieu,
je t’ai appelé à mon aide, et tu m’as guéri:
Eternel, tu m’as fait échapper au séjour des morts,
tu m’as rendu à la vie, en m’évitant de rejoindre les gens qui descendent au tombeau.

Chantez donc à l’Eternel, vous tous qui lui êtes attachés!
Apportez-lui vos louanges! Proclamez sa sainteté!

Son courroux dure un instant,
sa faveur est pour la vie.
Si, le soir, des pleurs subsistent,
au matin, la joie éclate.
Je vivais paisiblement, et je me disais:
«Je ne tomberai jamais.»
Eternel, dans ta faveur, tu avais fortifié la montagne où je demeure.
Tu t’es détourné de moi, et je fus désemparé.
J’ai crié vers toi, Eternel,
et j’ai imploré ta grâce, ô Seigneur:
10 «Si je descends dans la tombe,
si je meurs, quel avantage en retires-tu?
Celui qui n’est plus que poussière, peut-il te louer encore,
peut-il proclamer ta fidélité?
11 Ecoute, Eternel, aie pitié de moi,
Eternel, viens à mon aide!»
12 Tu as transformé mes pleurs en une danse de joie,
et tu m’as ôté mes habits de deuil pour me revêtir d’un habit de fête,
13 afin que, de tout mon cœur, et sans me lasser, je te chante.
Eternel, mon Dieu, je te louerai à jamais.