สดุดี 144 TNCV - Psalm 144 MSG

สดุดี

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 144

(บทประพันธ์ของดาวิด)

1ขอถวายสรรเสริญแด่พระยาห์เวห์ พระศิลาของข้าพเจ้า
ผู้ทรงฝึกมือของข้าพเจ้าให้ทำศึก
ฝึกนิ้วของข้าพเจ้าให้สู้รบ
พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงเปี่ยมด้วยความรักและเป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า
เป็นที่มั่นและเป็นผู้ช่วยกู้ของข้าพเจ้า
เป็นโล่ของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งข้าพเจ้าเข้าไปลี้ภัย
ผู้ทรงสยบชนชาติต่างๆ[a]ไว้ใต้อำนาจของข้าพเจ้า

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า มนุษย์เป็นใครเล่า พระองค์จึงทรงห่วงใยเขา?
บุตรของมนุษย์เป็นใครหนอ พระองค์จึงทรงคิดถึงเขา?
มนุษย์เป็นเพียงลมหายใจเฮือกเดียว
วันเวลาของเขาเหมือนเงาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงโน้มฟ้าสวรรค์ และเสด็จมา
ขอทรงแตะภูเขาเพื่อให้ควันพวยพุ่งขึ้น
ขอให้สายฟ้าและลูกธนูของพระองค์พุ่งเข้าใส่ศัตรูทั้งหลาย
ทำให้พวกเขาแตกกระเจิงไป
ขอทรงยื่นพระหัตถ์จากเบื้องสูงลงมาช่วยข้าพระองค์
ขอทรงปลดปล่อยข้าพระองค์และช่วยกู้ข้าพระองค์จากกระแสน้ำหลาก
จากเงื้อมมือของคนต่างด้าว
ผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสา
ผู้ซึ่งมือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง

ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์จะร้องเพลงบทใหม่ถวายแด่พระองค์
ข้าพระองค์จะบรรเลงพิณสิบสายถวายแด่พระองค์
10 แด่เอกองค์ผู้ประทานชัยชนะแก่กษัตริย์ทั้งหลาย
ผู้ทรงช่วยกู้ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ให้รอดจากคมดาบ

11 ขอทรงปลดปล่อยและช่วยกู้ข้าพระองค์
จากเงื้อมมือของคนต่างด้าว
ผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสา
ผู้ซึ่งมือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง

12 แล้วบุตรชายของเราซึ่งอยู่ในวัยฉกรรจ์
จะเป็นเหมือนต้นไม้ซึ่งได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างดี
เหล่าบุตรสาวเป็นดั่งเสาสลัก
เพื่อตกแต่งพระราชวัง
13 ยุ้งฉางของเราจะมีธัญญาหารทุกชนิด
เต็มบริบูรณ์
ฝูงแกะของเราจะเพิ่มขึ้น
นับพันนับหมื่นในทุ่งหญ้าของเรา
14 ฝูงวัวของเราจะมีลูกดก[b]
จะไม่มีการทำลายกำแพง
ไม่มีการตกเป็นเชลย
ไม่มีเสียงคร่ำครวญตามถนนหนทางของเรา
15 ความสุขมีแก่ชนชาติที่ได้รับพระพรเช่นนี้
ชนชาติที่มีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของ เขาก็เป็นสุข

Notas al pie

  1. 144:2 สำเนา MT. บางฉบับว่าสยบชนชาติของข้าพเจ้า
  2. 144:14 หรือพวกหัวหน้าของเราได้รับการสถาปนาไว้อย่างมั่นคง

The Message

Psalm 144

A David Psalm

11-2 Blessed be God, my mountain,
    who trains me to fight fair and well.
He’s the bedrock on which I stand,
    the castle in which I live,
    my rescuing knight,
The high crag where I run for dear life,
    while he lays my enemies low.

3-4 I wonder why you care, God
    why do you bother with us at all?
All we are is a puff of air;
    we’re like shadows in a campfire.

5-8 Step down out of heaven, God;
    ignite volcanoes in the hearts of the mountains.
Hurl your lightnings in every direction;
    shoot your arrows this way and that.
Reach all the way from sky to sea:
    pull me out of the ocean of hate,
    out of the grip of those barbarians
Who lie through their teeth,
    who shake your hand
    then knife you in the back.

9-10 O God, let me sing a new song to you,
    let me play it on a twelve-string guitar—
A song to the God who saved the king,
    the God who rescued David, his servant.

11 Rescue me from the enemy sword,
    release me from the grip of those barbarians
Who lie through their teeth,
    who shake your hand
    then knife you in the back.

12-14 Make our sons in their prime
    like sturdy oak trees,
Our daughters as shapely and bright
    as fields of wildflowers.
Fill our barns with great harvest,
    fill our fields with huge flocks;
Protect us from invasion and exile—
    eliminate the crime in our streets.

15 How blessed the people who have all this!
How blessed the people who have God for God!