มีคาห์ 1 TNCV - Micha 1 HOF

มีคาห์
Elegir capítulo 1

Thai New Contemporary Bible

มีคาห์ 1:1-16

1พระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งมีมาถึงมีคาห์แห่งโมเรเชทในรัชกาลกษัตริย์โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์แห่งยูดาห์ ต่อไปนี้คือนิมิตที่มีคาห์เห็นเกี่ยวกับสะมาเรียและเยรูซาเล็ม

2ประชาชาติทั้งสิ้นเอ๋ยจงฟังเถิด

โลกและทุกคนที่อยู่ในโลกจงฟัง

พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตจะเป็นพยานกล่าวโทษท่าน

องค์พระผู้เป็นเจ้าจากพระวิหารศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

คำพิพากษาสะมาเรียและเยรูซาเล็ม

3ดูเถิด! องค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังเสด็จจากที่ประทับ

พระองค์เสด็จลงมาและทรงดำเนินอยู่บนเบื้องสูงของโลก

4ภูเขาหลอมละลายใต้พระองค์

และหุบเขาต่างๆ แยกออก

เหมือนขี้ผึ้งถูกลนไฟ

และเหมือนน้ำถาโถมลงมาตามลาดเขา

5ทั้งหมดนี้เนื่องมาจากการล่วงละเมิดของยาโคบ

เนื่องด้วยบาปทั้งหลายของพงศ์พันธุ์อิสราเอล

ยาโคบล่วงละเมิดอะไร?

ไม่ใช่สะมาเรียหรอกหรือ?

สถานบูชาบนที่สูงของยูดาห์นั้นคืออะไร?

ไม่ใช่เยรูซาเล็มหรอกหรือ?

6“ฉะนั้นเราจะทำให้สะมาเรียกลายเป็นซากปรักหักพัง

เป็นที่ทำสวนองุ่น

เราจะเทหินที่ใช้สร้างเมืองนั้นลงในหุบเขา

และจะเผยฐานรากของเมืองนั้นออกมา

7รูปเคารพทั้งปวงของสะมาเรียจะถูกทุบแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

เครื่องถวายทั้งปวงในวิหารของเมืองนั้นจะถูกไฟเผา

เราจะทำลายเทวรูปทั้งหมดของเมืองนั้น

เนื่องจากสะมาเรียรวบรวมเครื่องถวายมาจากค่าจ้างของโสเภณี

มันจะถูกใช้เป็นค่าจ้างโสเภณีอีก”

คร่ำครวญไว้อาลัย

8ด้วยเหตุนี้ข้าพเจ้าจะร้องไห้คร่ำครวญ

จะเดินไปมาโดยเปลือยกายและเท้าเปล่า

ข้าพเจ้าจะร้องโหยหวนเหมือนหมาใน

และครวญครางเหมือนนกเค้าแมว

9เพราะบาดแผลของสะมาเรียเยียวยาไม่ได้

และลามมาถึงยูดาห์แล้ว

มาถึงประตูเมืองของพี่น้องร่วมชาติของข้าพเจ้า

มาถึงเยรูซาเล็มเลยทีเดียว

10อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท1:10 คำว่ากัทมีเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าบอก

อย่าร้องไห้เลย1:10 ฉบับ LXX. อาจแปลว่าอย่าร้องไห้ในอัคโคคำว่าอัคโคมีเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าร้องไห้

อย่าบอกในเบธโอฟราห์1:10 แปลว่า บ้านฝุ่น

จงเกลือกตัวในฝุ่น

11ท่านผู้อาศัยในชาฟีร์1:11 แปลว่า น่าพอใจเอ๋ย

จงผ่านไปอย่างตัวเปล่าเล่าเปลือยและอับอายขายหน้า

บรรดาผู้อาศัยในศาอานัน1:11 คำว่าศาอานันเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าออกมา

จะไม่ออกมา

เบธเอเซลกำลังทุกข์โศก

การปกป้องคุ้มครองถูกยกไปจากท่านแล้ว

12บรรดาผู้อาศัยในมาโรท1:12 คำว่ามาโรทเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าขมขื่นดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด

รอคอยการบรรเทาทุกข์

เพราะภัยพิบัติจากองค์พระผู้เป็นเจ้า

มาถึงประตูเยรูซาเล็มแล้ว

13ท่านผู้อาศัยในลาคีช1:13 คำว่าลาคีชเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าฝูงม้า

จงเทียมฝูงม้าเข้ากับรถม้าศึก

ท่านเป็นคนแรกที่นำธิดาแห่งศิโยน1:13 คือ ชาวเยรูซาเล็ม

ให้ทำบาป

เพราะได้พบการล่วงละเมิดของอิสราเอล

ในท่าน

14ฉะนั้นท่านจะให้ของขวัญอำลา

แก่โมเรเชทกัท

เมืองอัคซิบ1:14 แปลว่า ล่อลวงจะถูกจับได้ว่าหลอกลวง

บรรดากษัตริย์อิสราเอล

15เราจะนำผู้พิชิตมาเหนือเจ้า

ผู้ซึ่งอาศัยในมาเรชาห์1:15 คำว่ามาเรชาห์มีเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าผู้พิชิต

บรรดาผู้นำผู้ทรงเกียรติของอิสราเอล

จะหนีไปหลบที่อดุลลัม1:15 ภาษาฮีบรูว่า ผู้เป็นสง่าราศีของอิสราเอล / จะมายังอดุลลัม

16จงโกนผมไว้ทุกข์

ให้ลูกๆ ที่เจ้าชื่นใจ

จงโกนหัวให้ล้านเหมือนนกแร้ง

เพราะลูกๆ ของเจ้าจะถูกพรากไปเป็นเชลย

Hoffnung für Alle

Micha 1:1-16

Eine Gerichtsbotschaft für Israel und Juda

(Kapitel 1–3)

Samarias Untergang

1In diesem Buch sind die Botschaften aufgeschrieben, die Micha aus Moreschet vom Herrn empfing. Während der Regierungszeit der judäischen Könige Jotam, Ahas und Hiskia offenbarte ihm Gott, was mit Samaria und Jerusalem geschehen würde:

2Hört zu, all ihr Völker! Gebt acht, ihr Bewohner der Erde! Gott, der Herr, tritt als Zeuge gegen Israel1,2 Wörtlich: gegen euch. – Vom Zusammenhang her sind hier wahrscheinlich die Israeliten angesprochen. auf, er kommt aus seinem heiligen Tempel. 3Seht! Von seiner Wohnung im Himmel steigt er herab und schreitet über die Gipfel der Erde. 4Unter seinen Schritten schmelzen die Berge wie Wachs im Feuer, sie fließen in die Ebene, wie Wasser den Abhang hinabschießt. In den Tälern brechen tiefe Spalten auf.

5Dies geschieht, weil die Israeliten, die Nachkommen von Jakob, gegen den Herrn gesündigt und ihm den Rücken gekehrt haben. Wer ist verantwortlich für Israels Schuld? Seine Hauptstadt Samaria! Und wer hat Juda zum Götzendienst an den Opferstätten verführt? Seine Hauptstadt Jerusalem!

6Darum sagt der Herr: »Ich werde Samaria bis auf die Grundmauern niederreißen und die Trümmer ins Tal hinunterwerfen. Ich mache die Stadt dem Erdboden gleich; dort, wo sie lag, wird man dann Weinberge anlegen! 7Alle Götzenstatuen von Samaria lasse ich in Stücke hauen, die geschnitzten Bilder werden ein Raub der Flammen. Mit den kostbaren Gegenständen, die man vom Lohn der Tempelhuren angeschafft hat, bezahlen die Plünderer dann wiederum ihre Huren.«

Micha trauert über das Schicksal seines Volkes

8Darum klage und weine ich, voller Trauer gehe ich barfuß und ohne Obergewand umher. Ich heule wie ein Schakal, schreie wie ein Strauß. 9Denn Samarias Wunden sind unheilbar, und auch Juda wird nicht verschont. Ja, selbst Jerusalem, die Hauptstadt meines Volkes, ist dem Untergang nah!

10Erzählt den Philistern in Gat nichts davon, zeigt ihnen nicht eure Tränen! Wälzt euch vor Verzweiflung im Staub von Bet-Leafra!1,10 Die Verse 10‒15 enthalten im hebräischen Text zahlreiche Wortspiele im Zusammenhang mit den Ortsnamen. Zum Beispiel klingt das hebräische Wort für »erzählen« im Namen Gat an und »Staub« in Bet-Leafra. 11Flieht nackt in Schimpf und Schande, ihr Einwohner von Schafir! Ihr von Zaanan, ihr werdet es nicht einmal mehr wagen, eure Stadt zu verlassen! Bet-Ezel bietet euch keinen Schutz mehr, man hört dort nur noch lautes Klagen. 12Die Einwohner von Marot zittern vor Angst und hoffen, noch einmal davonzukommen,1,12 Oder: Die Einwohner von Marot bangen um ihr Hab und Gut. denn der Herr lässt die Feinde schon bis vor die Tore von Jerusalem heranrücken.

13Spannt die Pferde an und flieht, ihr Leute von Lachisch! Ihr habt die Menschen in Zion zur Sünde verführt, ihr seid genauso gottlos wie das Nordreich Israel! 14Darum müsst ihr auch Moreschet im Gebiet von Gat hergeben. Auf die Stadt Achsib hatten die Könige von Israel ihre Hoffnung gesetzt. Doch sie werden enttäuscht wie von einem Bach, dessen Wasser im Sommer versiegt.

15Ihr Einwohner von Marescha, eure Stadt wird ebenfalls dem Eroberer zum Opfer fallen, den Gott euch schickt! Dann werden sich Israels vornehme Männer in der Adullamhöhle verstecken müssen.1,15 Wörtlich: Die Herrlichkeit Israels wird bis Adullam kommen. 16Schneide dir in Trauer die Haare ab, Juda, bis du kahl bist wie ein Geier! Denn deine Bewohner, deine geliebten Kinder, werden in ein fremdes Land verschleppt!