ปัญญาจารย์ 12 TNCV - Prædikerens Bog 12 BPH

ปัญญาจารย์
Elegir capítulo 12

Thai New Contemporary Bible

ปัญญาจารย์ 12:1-14

1เจ้าจงระลึกถึงพระผู้สร้างของเจ้า

ตลอดวันเวลาที่เจ้ายังเยาว์วัย

ก่อนยามทุกข์ลำเค็ญจะมาถึง

และปีเดือนเหล่านั้นใกล้เข้ามา เมื่อเจ้าจะพูดว่า

“ฉันไม่เห็นชื่นชมอะไรในชีวิต”

2ก่อนดวงอาทิตย์และแสงสว่าง

ดวงจันทร์และดวงดาวจะมืดมัวลง

ก่อนเมฆจะหวนกลับมาภายหลังฝน

3เมื่อคนเฝ้าเรือนตัวสั่น

และชายฉกรรจ์ค้อมตัวลง

เมื่อคนโม่แป้งหยุดโม่เพราะเหลืออยู่ไม่กี่คน

และบรรดาผู้ที่มองผ่านหน้าต่างเริ่มมองเห็นไม่ชัด

4เมื่อประตูที่เปิดสู่ถนนนั้นถูกปิดไป

และเสียงโม่เบาลง

เมื่อคนเราตื่นขึ้นยามแว่วเสียงนกร้อง

แต่เสียงเพลงทั้งปวงของพวกมันก็แผ่วลง

5เมื่อคนเรากลัวความสูง

และกลัวภัยอันตรายในท้องถนน

เมื่อต้นอัลมอนด์ผลิดอก

ตั๊กแตนลากขาเดินไป

และความปรารถนาไม่ถูกปลุกเร้าอีกต่อไป

เมื่อนั้นมนุษย์ก็ไปสู่บ้านนิรันดร์ของตน

และคนไว้ทุกข์เดินไปตามถนน

6จงระลึกถึงพระองค์ ก่อนที่สายเงินจะขาดผึง

หรือชามทองคำจะแตก

ก่อนที่คนโทจะแหลกละเอียดที่น้ำพุ

หรือล้อหักเสียที่บ่อน้ำ

7เมื่อนั้นธุลีดินจะกลับคืนสู่แผ่นดินที่มันจากมา

และจิตวิญญาณกลับคืนสู่พระเจ้าผู้ประทานให้

8ปัญญาจารย์12:8 หรือผู้นำของชุมชนเช่นเดียวกับข้อ 9กล่าวว่า “อนิจจัง! อนิจจัง! ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง!”

บทสรุป

9ปัญญาจารย์นั้นไม่เพียงแต่เฉลียวฉลาด แต่ยังถ่ายทอดความรู้ให้แก่ประชาชนอีกด้วย เขาใคร่ครวญ ค้นคว้า และรวบรวมสุภาษิตต่างๆ ไว้ให้เป็นระบบ 10เขาเสาะหาถ้อยคำที่เหมาะเจาะ สิ่งที่เขาเขียนนั้นเที่ยงตรงและเป็นจริง 11วาจาของปราชญ์เหมือนประตัก ประมวลภาษิตของเขาเหมือนตะปูตรึงแน่น ซึ่งองค์พระผู้เลี้ยงประทานให้ 12ลูกเอ๋ย จงระวังสิ่งที่ต่อเติมเสริมแต่งไปกว่านั้น จะทำหนังสือมากๆ ก็ไม่มีจบสิ้นและเรียนมากก็เหนื่อยกาย

13บัดนี้ก็ได้ฟังกันมาหมดสิ้นแล้ว

บทสรุปก็คือ

จงยำเกรงพระเจ้าและรักษาพระบัญญัติของพระองค์

เพราะนี่เป็นหน้าที่ทั้งหมดของมนุษย์

14เพราะพระเจ้าจะทรงพิพากษาการกระทำทุกอย่าง

รวมถึงทุกสิ่งที่ปกปิดไว้

ไม่ว่าดีหรือชั่ว

Bibelen på hverdagsdansk

Prædikerens Bog 12:1-14

1Tænk på din Skaber, mens du er ung,

for de dystre dage kommer, før du aner det.

Engang vil du sige til dig selv:

„Det er ikke længere en glæde at leve.”

2Tænk på din Skaber, før livet rinder ud,

som solen forsvinder om aftenen,

som månen og stjernerne blegner om morgenen,

som skyen fordufter, når den er tømt for regn.

3Tænk på din Skaber, før hænderne ryster,

før din ranke ryg bøjes af ælde,

før tænderne bliver få,

før synet begynder at svigte,

4før hørelsen langsomt forsvinder,

så du ikke hører larmen fra livet omkring dig,

før du vågner samtidig med fuglene,

men alligevel ikke kan nyde deres sang,

5før det bliver en kamp at gå op ad en bakke,

og du bliver bange for at falde om på vejen,

før håret bliver hvidt som nyfalden sne,

og du dårligt kan slæbe dig af sted,

og før din appetit på livet er forbi.

Da nærmer du dig gravens rand,

og dine pårørende går sørgende omkring.

6Ja, tænk på din Skaber, før sølvsnoren brister,

før den gyldne lampe slukkes,

før hjertet slår det sidste slag,

og livets hjul går i stå.

7Da vender støvet tilbage til jorden, hvorfra det kom,

og ånden vender tilbage til Gud, som gav den.

8Der er ingen mening, livet er uden mening.

Det hele er meningsløst.

Epilog

9Fordi Prædikeren var så vis, delte han ud af sin visdom til folket. Han samlede mange ordsprog og satte dem i system, 10så de præcist og rammende udtrykte den sandhed, han ville formidle. 11Den vises ordsprog er som hyrdens pigstav, hans ord står fast som søm, der er hamret i bund, og de kommer fra en af samfundets spidser.

12Pas på, min søn, for der er ingen ende på alle de meninger, som luftes i alskens bøger. At studere for meget gør dig bare træt.

13Efter at alt det her er sagt, er min konklusion: Hav ærefrygt for Gud og adlyd hans befalinger, for det er alle menneskers pligt. 14Gud vil dømme alle vores handlinger—onde som gode—ja, selv de skjulte motiver.