ปฐมกาล 22 TNCV - Genesis 22 MSG

ปฐมกาล
Elegir capítulo 22

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 22

พระเจ้าทรงทดสอบอับราฮัม

1ต่อมาพระเจ้าทรงทดสอบอับราฮัม พระองค์ตรัสกับเขาว่า “อับราฮัมเอ๋ย!”

เขาทูลตอบว่า “ข้าพระองค์อยู่ที่นี่”

แล้วพระเจ้าตรัสว่า “ขอเจ้าจงพาลูกชายของเจ้า ลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้า ผู้ที่เจ้ารัก คืออิสอัค ไปยังแคว้นโมริยาห์ จงถวายเขาเป็นเครื่องเผาบูชาบนภูเขาแห่งหนึ่งซึ่งเราจะสำแดงแก่เจ้า”

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อับราฮัมลุกขึ้นและผูกอานลาของเขา เขาพาคนรับใช้สองคนกับอิสอัคบุตรชายไปด้วย เมื่อเขาได้ตัดฟืนพอสำหรับเครื่องเผาบูชาแล้วจึงมุ่งหน้าไปยังที่ซึ่งพระเจ้าตรัสบอกเขาไว้ เมื่อถึงวันที่สาม อับราฮัมเงยหน้าขึ้นและเห็นสถานที่นั้นแต่ไกล เขาพูดกับคนรับใช้ว่า “จงอยู่กับลาที่นี่ ขณะที่เรากับเด็กคนนี้ไปที่โน่น พวกเราจะนมัสการพระเจ้า แล้วพวกเราจะกลับมาหาเจ้า”

อับราฮัมจึงเอาฟืนสำหรับเครื่องเผาบูชาใส่บ่าอิสอัค ตัวเขาเองถือมีดและไฟ ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินไปด้วยกันนั้น อิสอัคพูดกับอับราฮัมบิดาของเขาขึ้นมาว่า “พ่อ”

อับราฮัมตอบว่า “อะไรหรือลูก?”

อิสอัคกล่าวว่า “ไฟกับฟืนก็มีอยู่ที่นี่แล้ว แต่ลูกแกะสำหรับเผาบูชาอยู่ที่ไหนเล่า?”

อับราฮัมตอบว่า “ลูกเอ๋ย พระเจ้าจะจัดเตรียมลูกแกะสำหรับเผาบูชาไว้เอง” แล้วทั้งสองก็เดินต่อไปด้วยกัน

เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่ที่พระเจ้าทรงบอกไว้ อับราฮัมก็สร้างแท่นบูชาขึ้นและจัดฟืนไว้บนแท่นนั้น เขามัดอิสอัคลูกของเขา แล้ววางบนฟืนเหนือแท่นบูชา 10 จากนั้นเขาเอื้อมมือหยิบมีดจะฆ่าลูกชายของตน 11 แต่ทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าเรียกอับราฮัมจากฟ้าสวรรค์ว่า “อับราฮัม! อับราฮัม!”

เขาตอบว่า “ข้าพระองค์อยู่ที่นี่”

12 ทูตสวรรค์กล่าวว่า “อย่าแตะต้องเด็กคนนั้น อย่าทำอะไรเขาเลย บัดนี้เรารู้แล้วว่าเจ้ายำเกรงพระเจ้า เพราะเจ้าไม่ได้หวงลูกชายของเจ้าจากเรา แม้เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้า”

13 อับราฮัมเงยหน้าขึ้นเห็นแกะผู้ตัวหนึ่ง[a] เขาของมันเกี่ยวติดอยู่กับพุ่มไม้ จึงไปจับแกะนั้นมาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาแทนลูกชายของเขา 14 ดังนั้นอับราฮัมจึงเรียกสถานที่นั้นว่า “พระยาห์เวห์จะทรงจัดเตรียมไว้” อย่างที่พูดกันทุกวันนี้ว่า “จะจัดเตรียมไว้บนภูเขาของพระยาห์เวห์”

15 แล้วทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าร้องเรียกอับราฮัมจากฟ้าสวรรค์เป็นครั้งที่สอง 16 และกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประกาศว่า เราปฏิญาณโดยตัวของเราเองว่า ด้วยเหตุที่เจ้าทำเช่นนี้และไม่ได้หวงแม้กระทั่งลูกชายของเจ้า คือลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้า 17 เราจะอวยพรเจ้าแน่นอนและจะทำให้ลูกหลานของเจ้ามีจำนวนมากมายเหมือนดวงดาวในท้องฟ้า เหมือนเม็ดทรายที่ชายทะเล ลูกหลานของเจ้าจะครอบครองเมืองต่างๆ ของเหล่าศัตรูของพวกเขา 18 และทุกประชาชาติทั่วโลกจะได้รับพรผ่านทางเชื้อสาย[b]ของเจ้า เพราะเจ้าได้เชื่อฟังเรา”

19 แล้วอับราฮัมก็กลับมาหาคนรับใช้ และพากันกลับไปยังเมืองเบเออร์เชบา อับราฮัมอาศัยอยู่ที่เมืองเบเออร์เชบา

บรรดาบุตรของนาโฮร์

20 ต่อมามีผู้แจ้งอับราฮัมว่า “มิลคาห์ได้เป็นแม่แล้ว นางได้คลอดลูกชายหลายคนให้แก่นาโฮร์น้องชายของท่าน คือ 21 อูสบุตรหัวปี บูสน้องชายของเขา เคมูเอล (บิดาของอารัม) 22 เคเสด ฮาโซ ปิลดาช ยิดลาฟ และเบธูเอล” 23 เบธูเอลเป็นบิดาของนางเรเบคาห์ มิลคาห์ให้กำเนิดบุตรชายแปดคนนี้แก่นาโฮร์น้องชายของอับราฮัม 24 นอกจากนี้นาโฮร์ยังมีบุตรชายอีกสี่คนซึ่งเกิดจากเรอูมาห์ภรรยาน้อย ได้แก่เทบาห์ กาฮัม ทาหาช และมาอาคาห์

Notas al pie

  1. 22:13 สำเนา MT. ส่วนใหญ่ว่าแกะผู้ตัวหนึ่งข้างหลังเขา
  2. 22:18 หรือเมล็ดพันธุ์

The Message

Genesis 22

1After all this, God tested Abraham. God said, “Abraham!”

“Yes?” answered Abraham. “I’m listening.”

He said, “Take your dear son Isaac whom you love and go to the land of Moriah. Sacrifice him there as a burnt offering on one of the mountains that I’ll point out to you.”

3-5 Abraham got up early in the morning and saddled his donkey. He took two of his young servants and his son Isaac. He had split wood for the burnt offering. He set out for the place God had directed him. On the third day he looked up and saw the place in the distance. Abraham told his two young servants, “Stay here with the donkey. The boy and I are going over there to worship; then we’ll come back to you.”

Abraham took the wood for the burnt offering and gave it to Isaac his son to carry. He carried the flint and the knife. The two of them went off together.

Isaac said to Abraham his father, “Father?”

“Yes, my son.”

“We have flint and wood, but where’s the sheep for the burnt offering?”

Abraham said, “Son, God will see to it that there’s a sheep for the burnt offering.” And they kept on walking together.

9-10 They arrived at the place to which God had directed him. Abraham built an altar. He laid out the wood. Then he tied up Isaac and laid him on the wood. Abraham reached out and took the knife to kill his son.

11 Just then an angel of God called to him out of Heaven, “Abraham! Abraham!”

“Yes, I’m listening.”

12 “Don’t lay a hand on that boy! Don’t touch him! Now I know how fearlessly you fear God; you didn’t hesitate to place your son, your dear son, on the altar for me.”

13 Abraham looked up. He saw a ram caught by its horns in the thicket. Abraham took the ram and sacrificed it as a burnt offering instead of his son.

14 Abraham named that place God-Yireh (God-Sees-to-It). That’s where we get the saying, “On the mountain of God, he sees to it.”

15-18 The angel of God spoke from Heaven a second time to Abraham: “I swear—God’s sure word!—because you have gone through with this, and have not refused to give me your son, your dear, dear son, I’ll bless you—oh, how I’ll bless you! And I’ll make sure that your children flourish—like stars in the sky! like sand on the beaches! And your descendants will defeat their enemies. All nations on Earth will find themselves blessed through your descendants because you obeyed me.”

19 Then Abraham went back to his young servants. They got things together and returned to Beersheba. Abraham settled down in Beersheba.

20-23 After all this, Abraham got the news: “Your brother Nahor is a father! Milcah has given him children: Uz, his firstborn, his brother Buz, Kemuel (he was the father of Aram), Kesed, Hazo, Pildash, Jidlaph, and Bethuel.” (Bethuel was the father of Rebekah.) Milcah gave these eight sons to Nahor, Abraham’s brother.

24 His concubine, Reumah, gave him four more children: Tebah, Gaham, Tahash, and Maacah.