ปฐมกาล 17 TNCV - Genèse 17 BDS

ปฐมกาล
Elegir capítulo 17

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 17:1-27

พันธสัญญาแห่งการเข้าสุหนัต

1เมื่ออับรามอายุ 99 ปี องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรากฏแก่เขาและตรัสว่า “เราคือพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ จงดำเนินชีวิตอยู่ในทางของเราและเป็นคนดีพร้อม 2เราจะทำพันธสัญญาระหว่างเรากับเจ้า และจะทวีจำนวนพงศ์พันธุ์ของเจ้าอย่างมากมาย”

3อับรามจึงหมอบกราบซบหน้าลงและพระเจ้าตรัสกับเขาว่า 4“สำหรับเรา นี่คือพันธสัญญาของเรากับเจ้า คือเจ้าจะเป็นบิดาของชนชาติต่างๆ 5เขาจะไม่เรียกเจ้าว่าอับราม17:5 แปลว่าบิดาผู้ได้รับการยกย่องอีกต่อไป เจ้าจะมีชื่อว่าอับราฮัม17:5 แปลว่าบิดาของคนมากมาย เพราะเราได้ให้เจ้าเป็นบิดาของชนชาติต่างๆ 6เราจะให้เจ้ามีลูกมีหลานมากมาย เราจะให้หลายชนชาติเกิดขึ้นมาจากเจ้า และกษัตริย์หลายองค์จะสืบเชื้อสายจากเจ้า 7เราจะสถาปนาพันธสัญญาของเราไว้ เป็นพันธสัญญานิรันดร์ระหว่างเรากับเจ้า และกับลูกหลานของเจ้าทุกชั่วอายุที่จะตามมา เป็นพันธสัญญาว่าเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และจะเป็นพระเจ้าของลูกหลานของเจ้าที่จะเกิดมาภายหลัง 8เราจะยกดินแดนคานาอันทั้งหมด คือที่เจ้าอาศัยอยู่อย่างคนต่างด้าวในขณะนี้ ให้เป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ของเจ้ากับลูกหลานสืบไป และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา”

9แล้วพระเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “สำหรับเจ้า เจ้าต้องรักษาพันธสัญญาของเรา คือทั้งตัวเจ้าและลูกหลานตลอดทุกชั่วอายุสืบไป 10นี่คือพันธสัญญาของเรากับเจ้าและกับลูกหลานที่จะมาภายหลังเจ้า เป็นพันธสัญญาที่เจ้าต้องรักษา คือชายทุกคนในพวกเจ้าจะต้องเข้าสุหนัต 11เจ้าต้องเข้าสุหนัต นี่จะเป็นเครื่องหมายแห่งพันธสัญญาระหว่างเรากับเจ้า 12ผู้ชายทุกคนในพวกเจ้าทุกชั่วอายุที่มีอายุแปดวันจะต้องเข้าสุหนัต รวมทั้งคนที่เกิดในครัวเรือนของเจ้าหรือซื้อมาจากคนต่างชาติซึ่งไม่ใช่วงศ์วานของเจ้า 13ไม่ว่าจะเป็นคนที่เกิดในครัวเรือนของเจ้าหรือเจ้าซื้อตัวมาก็ต้องเข้าสุหนัต พันธสัญญาของเราที่กายของเจ้าจะเป็นพันธสัญญานิรันดร์ 14ชายใดที่ไม่เข้าสุหนัต คือผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตฝ่ายกาย จะถูกตัดออกจากชนชาติของตน เพราะเขาได้ละเมิดพันธสัญญาของเรา”

15พระเจ้าตรัสกับอับราฮัมด้วยว่า “ส่วนซารายภรรยาของเจ้า เจ้าจะไม่เรียกนางว่าซารายอีกต่อไป นางจะชื่อว่าซาราห์ 16เราจะอวยพรนางและจะให้นางกำเนิดลูกชายคนหนึ่งแก่เจ้าอย่างแน่นอน เราจะอวยพรให้นางเป็นมารดาของชาติต่างๆ กษัตริย์ของชนชาติต่างๆ จะมาจากนาง”

17อับราฮัมหมอบกราบซบหน้าลง เขาหัวเราะและพูดกับตนเองว่า “ชายอายุร้อยปีจะมีลูกได้หรือ? และซาราห์จะให้กำเนิดลูกเมื่ออายุเก้าสิบหรือ?” 18และอับราฮัมทูลพระเจ้าว่า “ขอเพียงแต่พระองค์ทรงอวยพรชีวิตของอิชมาเอล!”

19แล้วพระเจ้าตรัสว่า “แต่ซาราห์จะคลอดลูกชายคนหนึ่งให้เจ้า และเจ้าจะเรียกเขาว่าอิสอัค17:19 แปลว่าเขาหัวเราะ เราจะสถาปนาพันธสัญญาของเรากับเขา เป็นพันธสัญญานิรันดร์แก่ลูกหลานของเขาที่จะมาภายหลัง 20สำหรับอิชมาเอล เราได้ฟังเจ้า เราจะอวยพรเขาอย่างแน่นอน เราจะทำให้เขามีลูกมีหลานและจะให้เขาทวีจำนวนขึ้นมากมาย เขาจะเป็นบิดาของเจ้านายสิบสองคน และเราจะทำให้เขาเป็นชนชาติยิ่งใหญ่ 21แต่พันธสัญญาของเรานั้น เราจะทำกับอิสอัคซึ่งซาราห์จะคลอดให้เจ้าปีหน้าในช่วงเวลานี้” 22เมื่อตรัสกับอับราฮัมจบแล้ว พระเจ้าก็เสด็จขึ้นไปจากเขา

23วันเดียวกันนั้นเอง อับราฮัมก็นำอิชมาเอลและชายทุกคนทั้งที่เกิดในครัวเรือนหรือซื้อมาด้วยเงินของเขามาเข้าสุหนัตตามที่พระเจ้าตรัสสั่งไว้ 24เวลานั้นอับราฮัมอายุ 99 ปีเมื่อเข้าสุหนัต 25และอิชมาเอลบุตรชายของเขาอายุ 13 ปี 26อับราฮัมกับอิชมาเอลบุตรชายของเขาเข้าสุหนัตในวันเดียวกัน 27และผู้ชายทุกคนในครัวเรือนของอับราฮัม ทั้งคนที่เกิดมาในครัวเรือนหรือซื้อมาจากคนต่างชาติได้เข้าสุหนัตด้วยกันกับเขา

La Bible du Semeur

Genèse 17:1-27

Le signe de l’alliance

1Quand Abram eut quatre-vingt-dix-neuf ans, l’Eternel lui apparut et lui dit : Je suis le Dieu tout-puissant. Mène ta vie sous mon regard et comporte-toi de manière intègre 2afin que j’établisse mon alliance avec toi et que je multiplie ta descendance à l’extrême.

3Abram se prosterna, la face contre terre, et Dieu ajouta : 4Pour moi, voici quelle est mon alliance avec toi : Tu deviendras le père d’une multitude de peuples. 5Désormais ton nom ne sera plus Abram (Père éminent), mais Abraham, car je ferai de toi le père d’une multitude de peuples17.5 Cité en Rm 4.17-18.. 6Je multiplierai à l’extrême le nombre de tes descendants et je te donnerai d’être à l’origine de divers peuples ; des rois même seront issus de toi. 7Je maintiendrai pour toujours mon alliance avec toi, et avec ta descendance après toi, de génération en génération. En vertu de cette alliance, je serai ton Dieu et celui de ta descendance après toi. 8Je te donnerai, ainsi qu’à ta descendance, ce pays de Canaan où tu vis maintenant en étranger. Il sera votre propriété pour toujours. Et je serai le Dieu de ta descendance17.8 Voir Ac 7.5..

9Puis Dieu ajouta : De ton côté, tu respecteras les clauses de mon alliance, toi et ta descendance, de génération en génération. 10Voici quelle est mon alliance avec vous et avec ta descendance, quels en sont les termes que vous devrez respecter : tous ceux qui sont de sexe masculin parmi vous seront circoncis17.10 Voir Ac 7.8 ; Rm 4.11.. 11Vous porterez cette marque dans votre chair, et cela sera le signe de l’alliance entre moi et vous. 12De génération en génération, tout garçon devra être circoncis à l’âge de huit jours. Cela s’applique aussi à tout garçon né dans ta maison, et aux étrangers qui auront été achetés comme esclaves, et qui ne sont pas de ta descendance. 13Tous sans exception seront circoncis, qu’ils soient nés dans ta maison ou acquis à prix d’argent ; ainsi le signe de mon alliance sera gravé dans votre chair. C’est là une alliance à perpétuité. 14Celui qui n’aura pas été circoncis sera retranché de son peuple parce qu’il n’aura pas respecté les clauses de mon alliance.

L’héritier de l’alliance

15Dieu dit encore à Abraham : Pour ce qui concerne ta femme Saraï, tu ne l’appelleras plus Saraï (Ma princesse), désormais son nom est Sara (Princesse). 16Je la bénirai et je t’accorderai par elle un fils ; je la bénirai et elle deviendra l’ancêtre de plusieurs peuples ; des rois de divers peuples sortiront d’elle.

17Alors Abraham se prosterna de nouveau la face contre terre, et il se mit à rire en se disant intérieurement : Eh quoi ! un homme centenaire peut-il encore avoir un enfant ? Et Sara, une femme de quatre-vingt-dix ans, peut-elle donner naissance à un enfant ? 18Et il dit à Dieu : Tout ce que je demande c’est qu’Ismaël vive et que tu prennes soin de lui17.18 Autre traduction : en ta présence..

19Dieu reprit : Mais non ! c’est Sara, ta femme, qui te donnera un fils. Tu l’appelleras Isaac (Il rit) et j’établirai mon alliance avec lui, pour toujours, et avec sa descendance après lui. 20En ce qui concerne Ismaël, j’ai entendu ta prière en sa faveur. Oui, je le bénirai. Je lui donnerai de nombreux descendants : je le multiplierai à l’extrême. Douze princes seront issus de lui et je ferai de lui l’ancêtre d’un grand peuple. 21Mais mon alliance, c’est avec Isaac que je l’établirai, le fils que Sara te donnera l’année prochaine à cette époque.

La circoncision d’Abraham et des siens

22Après avoir achevé de parler avec Abraham, Dieu s’éleva au-dessus de lui. 23Ce même jour, Abraham circoncit Ismaël son fils, ainsi que tous les gens nés dans sa maison et tous les esclaves qu’il avait achetés. Tous les gens de sexe masculin qui appartenaient à la maison d’Abraham furent circoncis comme Dieu le lui avait ordonné. 24Abraham avait quatre-vingt-dix-neuf ans quand il fut circoncis et 25Ismaël son fils en avait treize. 26Abraham et son fils Ismaël furent circoncis le même jour, 27en même temps que tous les hommes de sa maison nés chez lui et les étrangers acquis à prix d’argent.