Słowo Życia

Ewangelia według św. Marka 8

Nakarmienie czterech tysięcy ludzi

1Innym razem, gdy zebrał się spory tłum i znowu zabrakło jedzenia, Jezus zawołał uczniów i rzekł:

—Żal mi tych ludzi! Są tu od trzech dni i nie mają już nic do jedzenia. Jeśli odejdą stąd głodni, mogą zasłabnąć w drodze do domu. Niektórzy przecież przyszli tu z daleka.

—Skąd tu, na pustyni, weźmiemy tyle jedzenia?—spytali uczniowie.

—A ile macie chleba?—zapytał Jezus.

—Siedem bochenków—odparli.

Wtedy Jezus polecił ludziom, aby usiedli na ziemi. Sam zaś wziął te siedem chlebów i podziękował za nie Bogu. Następnie łamał je na kawałki i podawał uczniom, a oni kładli je przed ludźmi. Znalazło się też kilka małych rybek. Jezus pobłogosławił je i również kazał rozdać zgromadzonym. I tak wszyscy najedli się do syta, a zebranymi resztkami napełniono aż siedem koszy. A było tam około czterech tysięcy osób. 10 Potem Jezus wsiadł z uczniami do łodzi i popłynął w okolice Dalmanuty.

Żądanie znaku

11 Gdy miejscowi faryzeusze usłyszeli o Jego przybyciu, postanowili Go poddać próbie.

—Uczyń cud!—prosili. —Jeżeli ukaże się jakiś znak na niebie, wówczas Ci uwierzymy.

12 Jezus westchnął i zapytał:

—Dlaczego żądacie znaku? Mówię wam, że żaden znak nie będzie dany temu pokoleniu.

13 Zostawił ich samych, wsiadł do łodzi i odpłynął na drugi brzeg jeziora.

Ostrzeżenie przed faryzeuszami

14 A uczniowie mieli ze sobą tylko jeden bochenek chleba, bo zapomnieli dokupić żywności. 15 Gdy płynęli, Jezus przestrzegł ich:

—Bądźcie ostrożni i wystrzegajcie się kwasu króla Heroda i faryzeuszy.

16 —Co On chce przez to powiedzieć?—zastanawiali się uczniowie.

W końcu doszli do wniosku, że pewnie chodzi o to, że nie kupili chleba. 17 Widząc ich zakłopotanie, Jezus wyjaśnił:

—Nie chodzi mi o chleb! Czy wy wciąż nie rozumiecie? Czy aż tak twarde są wasze serca? 18 „Macie oczy, żeby widzieć”—mówił Izajasz. „Czemu więc nie patrzycie? Czemu nie nadstawiacie uszu, aby usłyszeć?” Czy już zdążyliście wszystko zapomnieć? 19 Czy nie pamiętacie tych pięciu tysięcy ludzi, których nakarmiłem pięcioma bochenkami chleba? Ile wtedy zebraliście resztek?

—Dwanaście koszy—odpowiedzieli.

20 —A gdy siedmioma bochenkami nakarmiłem cztery tysiące ludzi, to ile jeszcze pozostało?

—Siedem koszy resztek—odrzekli uczniowie.

21 —Czy więc nadal sądzicie, że mógłbym się martwić z powodu braku chleba?

Uzdrowienie niewidomego w Betsaidzie

22 Gdy przybyli do Betsaidy, ludzie przyprowadzili do Niego niewidomego i prosili, żeby go dotknął i uzdrowił. 23 Jezus wziął go za rękę i wyprowadził za wioskę. Zwilżył śliną jego oczy i dotknął ich.

—Czy teraz coś widzisz?

24 Niewidomy popatrzył wokoło.

—Widzę ludzi—powiedział—ale niewyraźnie. Wyglądają jak chodzące drzewa.

25 Wtedy Jezus ponownie dotknął dłońmi jego oczu, a gdy ślepy wytężył wzrok, doznał zupełnego uzdrowienia. Mógł teraz widzieć całkiem wyraźnie i cieszył się tym, co widział dokoła. 26 Jezus odesłał go więc do domu, do rodziny.

—Po drodze nawet nie wstępuj do wioski—przykazał mu.

Wyznanie Piotra

27 Opuściwszy Galileę, Jezus wraz z uczniami udał się do wiosek wokół Cezarei Filipowej. W drodze zadał im pytanie:

—Za kogo uważają Mnie ludzie?

28 —Jedni sądzą, że jesteś Janem Chrzcicielem—odrzekli uczniowie—inni, że Eliaszem lub jakimś innym dawnym prorokiem, który powstał z martwych.

29 —A wy? Za kogo Mnie uważacie?—zapytał ich wprost.

—Jesteś Mesjaszem—powiedział Piotr.

30 —Nikomu o tym nie mówcie—przykazał im Jezus.

Jezus zapowiada swoją śmierć

31 Wtedy właśnie zaczął im mówić o strasznych cierpieniach, jakie Go czekają, i o tym, że zostanie odrzucony przez starszych, najwyższych kapłanów i innych przywódców religijnych, że będzie zabity, ale że po trzech dniach zmartwychwstanie. 32 Mówił im o tym zupełnie otwarcie, więc Piotr wziął Go na bok i prosił, żeby Jezus nawet nie wspominał o takich rzeczach. 33 Wówczas Jezus odwrócił się, spojrzał na uczniów i surowo zganił Piotra:

—Precz, szatanie! Patrzysz na to jedynie z ludzkiego punktu widzenia i nie jesteś w stanie zrozumieć Bożych planów.

34 Potem zawołał uczniów oraz cały tłum, by podeszli bliżej i słuchali.

—Jeśli ktoś z was chce Mnie naśladować, niech przestanie myśleć wyłącznie o sobie. Niech weźmie swój krzyż i idzie ze Mną. 35 Jeśli ktoś chce wygrać życie, przegra je. Ale kto przegra życie ze względu na Mnie i dobrą nowinę, naprawdę je wygra. 36 Co z tego, że ktoś zdobędzie cały świat, jeśli po drodze zatraci życie? 37 Czy dla człowieka istnieje coś cenniejszego niż on sam? 38 Kto wstydzi się Mnie i mojej nauki przed tymi niewiernymi i grzesznymi ludźmi, tego i Ja, Syn Człowieczy, będę się wstydzić, gdy powrócę tu ze świętymi aniołami, otoczony chwałą mojego Ojca.

Knijga O Kristu

Evanđelje po Marku 8

Isus hrani četiri tisuće ljudi

1U to se vrijeme opet okupi veliko mnoštvo, a ljudi nisu imali što jesti. Isus pozove učenike te im reče:

'žao mi je tih ljudi. Već su tri dana ovdje sa mnom i više nemaju što jesti.

Ako ih pošaljem gladne kućama, klonut će na putu. Neki su došli izdaleka.'

'Pa kako da im u ovoj pustoši nabavimo dovoljno hrane?' upitaju učenici.

'Koliko kruhova imate?' upita ih.'Sedam

Nato on reče mnoštvu da posjeda po zemlji. Zatim uzme sedam kruhova, zahvali za njih Bogu, razlomi ih na komade i dade svojim učenicima. A učenici ih podijele mnoštvu.

Nađe se i nekoliko ribica. Isus ih blagoslovi pa reče učenicima da i njih podijele.

Svi se nasitiše, a zatim pokupe sedam košara preostale hrane.

Ondje je bilo oko četiri tisuće ljudi. Pošto su jeli, on ih otpusti kućama.

10 Odmah zatim uđe s učenicima u lađu i doplovi u okolicu Dalmanute.

Farizeji traže znak

11 Kad farizeji doznaju da je stigao, dođu s njime raspravljati. Tražili su od njega da im pokaže znak s neba kao potvrdu.

12 Kad je to čuo, on uzdahne i reče: 'Zašto ovaj naraštaj neprestano traži znakove? Zaista vam kažem, ovaj ih naraštaj neće dobiti.'

13 Zatim se vrati u lađicu, ostavi ih i preplovi na drugu stranu jezera.

Herodov i farizejski kvasac

14 No učenici su zaboravili ponijeti hrane prije polaska te su sa sobom u lađi imali samo jedan kruh.

15 Isus ih strogo opomene: 'Čuvajte se farizejskoga kvasca i kvasca kralja Heroda.'

16 'Nemamo kruha

17 Isus je čuo o čemu govore pa reče: 'Zašto govorite o tomu da nemate kruha? Zar još niste razumjeli, zar ne shvaćate? Zar su vam srca tako otvrdnula?

18 Imate oči, a ne vidite! Imate uši, a ne čujete![a] Zar ništa ne možete upamtiti?

19 A onih pet tisuća ljudi koje sam nahranio razlomivši pet kruhova? Koliko ste punih košara ostataka skupili nakon toga?''Dvanaest

20 'A koliko je košara hrane preostalo kad sam razlomio sedam kruhova i njima nahranio četiri tisuće ljudi?''Sedam punih košara

21 'Pa zar još ne razumijete?' upita ih.

Isus iscjeljuje slijepca

22 Kad stignu u Betsaidu, dovedu mu slijepca i zamole ga da ga dotakne i iscijeli.

23 Isus uzme slijepca za ruku i povede ga izvan sela, pljune mu u oči te na njih položi ruke. 'Vidiš li što?' upita ga.

24 Čovjek podiže pogled. 'Vidim ljude,' reče, 'ali nejasno, poput stabala koja hodaju!'

25 Tada mu Isus ponovno stavi ruke na oči i čovjeku se taj put posve vrati vid, tako da je vidio sasvim jasno.

26 Isus ga pošalje kući. 'Ne svraćaj putem u selo

Petar priznaje Isusa za Mesiju

27 Isus i njegovi učenici odu iz Galileje u sela Filipove Cezareje. On ih putem upita: 'Što ljudi misle, tko sam ja? Što o meni govore?'

28 'Neki misle da si Ivan Krstitelj,' odgovore učenici, 'drugi kažu da si Ilija, a treći da si prorok.'

29 On ih upita: 'A za koga me vi držite?' Petar odgovori: 'Ti si Krist!'

30 Isus im zabrani da ikomu o njemu govore.

Isus pretkazuje svoju smrt i uskrsnuće

31 Zatim im počne objašnjavati kako će on, Sin Čovječji, morati mnogo pretrpjeti od starješina, svećeničkih poglavara i pismoznanaca, koji će ga odbaciti, te da će biti ubijen i nakon tri dana uskrsnuti.

32 Govorio im je o tome posve otvoreno. Petar ga nato povede na stranu i stane od toga odgovarati.

33 Isus se okrene, pogleda učenike te strogo ukori Petra: 'Odstupi od mene, Sotono! Tvoje misli nisu Božje, nego razmišljaš kao čovjek!'

34 Tada pozove učenike i mnoštvo da priđu i slušaju. 'Ako tko od vas želi biti mojim sljedbenikom,' reče im, 'mora se odreći s

35 Nastojite li zadržati svoj život za sebe, izgubit ćete ga. A tko položi svoj život za mene i za Radosnu vijest, imat će istinski život.

36 Kakva korist od toga da stekneš i sav svijet ako pritom izgubiš vječni život!

37 Što se može mjeriti s vrijednošću života?[b]

38 Tko se postidi mene i mojih riječi pred ovim preljubničkim i grešnim naraštajem, njega ću se i ja, Sin Čovječji, postidjeti kada dođem u slavi svojega Oca, sa svetim anđelima.'

Notas al pie

  1. Evanđelje po Marku 8:18 Jeremija 5:21.
  2. Evanđelje po Marku 8:37 U grčkome: Ili što će čovjek dati u zamjenu za svoj život?