La Parola è Vita

Matteo 28:1-20

È risorto!

1La mattina dopo, allʼalba, Maria Maddalena e lʼaltra Maria, andarono a visitare la tomba di Gesù.

2Improvvisamente ci fu un gran terremoto, perché un angelo del Signore, sceso dal cielo, aveva fatto rotolare da una parte la pietra e vi si era seduto sopra.

3Il suo viso splendeva come un lampo e i suoi vestiti erano bianchi come la neve.

4Quando lo videro, le guardie cominciarono a tremare di paura e caddero a terra svenute.

5Allora lʼangelo disse alle donne: «Non abbiate paura! So che cercate Gesù, che è stato crocifisso. 6Ma non è più qui, perché è risorto, proprio come vi aveva detto. Venite a vedere dove giaceva il suo corpo…

7Ed ora, presto! Andate a dire ai suoi discepoli che il Signore è risuscitato dalla morte e che li aspetta in Galilea! Ecco, questo è ciò che vi dovevo dire».

8Le donne sʼallontanarono di corsa dalla tomba, spaventate a morte, è vero, ma piene di gioia. Si precipitarono a cercare i discepoli per riferire le parole dellʼangelo. 9Mentre stavano correndo, improvvisamente Gesù apparve davanti a loro e disse: «Buongiorno!» Le donne caddero in terra davanti a lui, gli abbracciarono le gambe e lo adorarono.

10Allora Gesù disse loro: «Non abbiate paura! Andate a dire ai miei fratelli di partire immediatamente per la Galilea, sarà là che mʼincontreranno».

11Mentre le donne sʼincamminavano verso la città, alcune guardie del tempio, che avevano sorvegliato la tomba, si precipitarono dai sacerdoti a raccontare loro ciò che era accaduto.

12-13Tutti i capi giudei si riunirono e decisero di corrompere le guardie, perché dicessero che durante la notte, mentre dormivano, i discepoli erano venuti a rubare il corpo di Gesù.

14«Se la notizia arriva allʼorecchio del governatore», promisero i capi giudei alle guardie, «noi prendiamo le vostre difese e tutto andrà per il meglio!»

15Le guardie si lasciarono corrompere e fecero come era stato loro detto. La loro versione dei fatti si sparse fra gli Ebrei, che ancora oggi la ritengono valida.

16Gli undici discepoli, andarono in Galilea e salirono sulla montagna che Gesù aveva loro indicato. 17Là lo incontrarono e lo adorarono, ma alcuni di loro non erano del tutto convinti che quello fosse davvero Gesù.

18Gesù disse ai suoi discepoli: «Mi è stato dato ogni potere sia in cielo che in terra. 19Perciò andate ad ammaestrare tutti i popoli e battezzate chi crede in me nel nome del Padre, del Figlio e dello Spirito Santo. 20A questi nuovi discepoli insegnate ad ubbidire a tutti i comandamenti che vi ho dato; e siate certi di questo: Io sarò sempre con voi, fino alla fine del mondo».

New Serbian Translation

Матеј 28:1-20

Ускрсење

1А после суботе, у свануће првога дана недеље, дођоше Марија Магдалена и друга Марија да погледају гроб. 2У тај час наста велики потрес, јер је анђео Господњи сишао са неба, приступио, откотрљао гробни камен и сео на њега. 3Лик му је био као муња, а одећа бела као снег. 4Од страха пред њим, стражари су уздрхтали и постали као мртви.

5Анђео рече женама: „Не бојте се! Знам да тражите разапетог Исуса. 6Он није овде. Ускрснуо је онако како је рекао. Дођите и видите место где је лежао. 7Стога идите и реците његовим ученицима да је ускрснуо из мртвих. Он ево иде пред вама у Галилеју, онде ћете га видети. Ето, рекао сам вам.“

8Оне у журби одоше са гроба, те са страхом, али и са великом радошћу, отрчаше да јаве његовим ученицима. 9Уто их сретне Исус, те им рече: „Здраво!“ Оне му приђу, обујме његове ноге и падну ничице пред њим. 10Исус им тада рече: „Не бојте се! Идите и јавите мојој браћи да иду у Галилеју; тамо ће ме видети.“

11Док су оне одлазиле, неки од стражара оду у град и јаве водећим свештеницима све што се догодило. 12Они су се онда састали са старешинама и одлучили да војницима дају много новца. 13Рекли су им: „Реците да су његови ученици дошли ноћу и украли тело док смо ми спавали. 14А ако заповедник дочује за ово, ми ћемо га уверити и решити вас бриге.“ 15Стражари узму новац и учине како су их упутили. Ова прича се раширила међу Јеврејима све до данашњега дана.

Велико послање

16А једанаесторица ученика одоше у Галилеју, на гору на коју им Исус наредио да иду. 17Када су га угледали, пали су ничице, а неки су посумњали. 18Исус им приђе и рече им: „Дата ми је сва власт на небу и на земљи. 19Зато идите и начините све народе мојим ученицима, крстећи их у име Оца, Сина и Светога Духа. 20Учите их да држе све што сам вам заповедио. Ево, ја сам с вама у све дане до свршетка света.“