O Livro

Josué 11

A derrota dos reis do norte

11/2 Quando o rei Jabim de Hazor teve conhecimento do que estava a acontecer, enviou mensagens urgentes aos seguintes reis: a Jobabe rei de Madom, aos reis de Sinrom e Acsafe, a todos os reis das colinas do norte, aos reis da região de Arabá ao sul de Quinerote, aos da planície, aos reis da zona das montanhas de Dor a ocidente para os lados do mar, aos reis dos cananeus do oriente e do ocidente, aos dos amorreus, dos hititas, dos perizeus, dos jebuseus nas montanhas, e dos heveus nas cidades ou nas falésias do monte Hermon na terra de Mizpa.

4/5 Todos eles responderam, mobilizando os exércitos e aliando­se a fim de esmagar Israel. Aquela enorme frente militar, reforçada por batalhões de cavalaria e por carros de guerra, cobria toda a terra nas proximidades das fontes de Merom; era como um mar de gente que se estendia tão longe quanto a vista podia alcançar.

6/9 Mas o Senhor disse a Josué: “Não tenhas receio deles; amanhã por estas horas estarão todos mortos. Cortarás o tendão das pernas dos seus cavalos e queimar­lhe­ás os carros.” Josué e o seu exército apareceram subitamente nas fontes de Merom e caíram sobre eles. O Senhor entregou todo aquele vasto conjunto de exércitos aos israelitas, que os perseguiram mesmo até à grande Sidom e a um sítio chamado Poços Salgados, e também para oriente até ao vale de Mizpa; de tal forma que nem um homem sequer escapou dessa batalha. Josué e a sua gente fizeram como o Senhor lhes mandara — partiram os tendões das pernas aos cavalos e deitaram fogo aos carros de guerra.

10/11 No caminho de regresso, Josué tomou a localidade de Hazor e matou o seu rei. (Hazor tinha sido anteriormente a capital federal de todos aqueles territórios referidos.) A gente ali em Hazor foi morta e a cidade posta a fogo.

12/15 Depois atacou e destruiu as outras cidades daquela zona mais os seus reis. Toda a gente foi morta pelas armas, aliás seguindo as instruções dadas muito tempo antes por Moisés. Contudo Josué não quis queimar nenhuma das cidades construídas sobre as colinas, com excepção de já referida Hazor. O despojo e o gado das cidades devastadas foi tomado pelos israelitas para si próprios, mas mataram toda a gente. Porque era isso que o Senhor tinha ordenado antes por intermédio de Moisés, seu servo; e Moisés transmitiu essa ordem expressa a Josué, o qual cumpriu com o que lhe foi mandado, obedecendo escrupulosamente a todas as instruções dadas pelo Senhor a Moisés.

16/19 Foi pois assim que Josué conquistou aquela terra inteira — a zona das colinas, o Negueve, a terra de Gosen, toda a região das planícies, o Arabá, e as terras altas e as planuras de Israel. O território de Israel agora estendia­se desde o monte Halaque perto de Seir, até Baal­Gad no vale do Líbano, próximo do monte Hermon. E Josué fez desaparecer todos os reis dessas regiões. Foram sete anos de guerra para conseguir isso tudo. Com nenhuma cidade estabeleceu qualquer tratado de paz, com excepção do caso já referido dos heveus de Gibeão; tudo o resto foi destruído. 20 Era mesmo o Senhor quem incitava aqueles reis inimigos a pretenderem lutar contra os israelitas em vez de pediram a paz; e acabavam por ser aniquilados. Assim se cumpria as ordens do Senhor a Moisés.

21/22 Foi também durante esse período que Josué derrotou os gigantes todos — os descendentes de Anaque que viviam na zona das colinas, em Hebrom, Debir, Anabe, e nas montanhas, que hoje são de Judá e de Israel; matou­os e destruiu as cidades onde moravam. Não foi deixado nenhum dos anaquins na terra de Israel, ainda que alguns tenham ficado em Gaza, em Gate e em Asdode.

23 Josué tomou pois toda a terra, tal como o Senhor dissera a Moisés para fazer; e deu­a ao povo de Israel para que a possuísse e a dividisse por entre as tribos. Até que por fim a terra ficou em descanso e não houve mais guerra.

Het Boek

Jozua 11

Israël overwint vele volken

1Toen koning Jabin van Hazor hoorde wat er allemaal was gebeurd, stuurde hij een dringende boodschap naar koning Jobab van Madon, de koning van Simron, de koning van Achsaf, alle koningen van het noordelijke bergland, de koningen van de Vlakte, ten zuiden van Kinneroth, de koningen van de laaggelegen gebieden, de koningen van het bergachtige gebied van Dor in het westen, de koningen van Kanaän, zowel uit het oosten als uit het westen, de koningen van de Amorieten, Hethieten en Perizzieten, de koningen van het Jebusitische bergland en de koningen van de Chiwwitische steden op de hellingen van de berg Hermon in het land Mispa. 4,5 Al deze koningen reageerden op de boodschap door hun legers te mobiliseren en zich te verenigen om Israël te vernietigen. Hun gezamenlijke legers, met heel veel paarden en strijdwagens, kwamen bijeen en sloegen hun kamp op bij de bronnen van Merom.

Maar de Here zei tegen Jozua: ‘Wees niet bang voor hen, want morgen om deze tijd zal Ik hen allen in de macht van Israël overgeven. Dan moet u de pezen van hun paarden doorsnijden en hun strijdwagens verbranden.’ Jozua en zijn troepen verrasten het vijandelijke leger bij de bronnen van Merom en vielen aan. De Here gaf dat enorme leger in de macht van de Israëlieten, die het achtervolgden tot aan Groot-Sidon en een plaats die Brandend Water werd genoemd en in oostelijke richting tot aan het dal van Mispa. Geen enkele vijand overleefde deze veldslag. Jozua en zijn mannen volgden de aanwijzingen van de Here op. Zij sneden de pezen van de paarden door en verbrandden alle strijdwagens.

10 Op de terugweg veroverde Jozua de stad Hazor en doodde haar koning. Hazor was eens de hoofdstad geweest van een verbond van al die koninkrijken. 11 Alle inwoners werden gedood, waarna de stad werd verbrand. 12 Daarna bond hij de strijd aan met de andere steden van de verslagen koningen en maakte ze met de grond gelijk. Alle inwoners werden gedood, zoals Mozes had bevolen. 13 Behalve Hazor stak Jozua echter verder geen enkele hooggelegen stad in brand. 14 Alle buit en het vee van de verwoeste steden hielden de Israëlieten voor zichzelf, maar de inwoners doodden zij. 15 Want dat had de Here zijn dienaar Mozes opgedragen. Mozes had die opdracht op zijn beurt aan Jozua doorgegeven, die deze dan ook uitvoerde. Alle aanwijzingen die de Here Mozes had gegeven, voerde Jozua nauwgezet uit.

16 Zo veroverde Jozua het hele land: het bergland, de Negev, het land Gosen, de laaggelegen gebieden, de vlakte van de Jordaan en de heuvels en laagvlakten van Israël. 17 Het gebied van de Israëlieten strekte zich nu uit van de Kale Berg dicht bij Seïr, tot Baäl-Gad in het dal van de Libanon, aan de voet van de Hermon. Jozua doodde alle koningen die in dat gebied heersten. 18 Er was een lange oorlog voor nodig om dit resultaat te bereiken. 19 Geen enkele stad kreeg de kans met Israël vrede te sluiten, uitgezonderd de Chiwwieten uit Gibeon, alle anderen werden met geweld veroverd. 20 Want de Here zorgde ervoor dat de vijandelijke koningen de strijd aanbonden met de Israëlieten in plaats van om vrede te vragen, zo werden zij genadeloos gedood, zoals de Here Mozes had opgedragen. 21 Gedurende deze periode roeide Jozua ook alle reuzen uit. Dit waren afstammelingen van Enak en zij woonden in het bergland in Hebron, Debir, Anab, Juda en Israël. Hij doodde hen tot de laatste man en maakte hun steden met de grond gelijk. 22 In het land Israël werd er niet één in leven gelaten, maar in Gaza, Gath en Asdod zijn enkelen overgebleven. 23 Jozua nam het hele land in bezit, precies zoals de Here Mozes had opgedragen. Hij gaf het aan de Israëlieten als hun erfdeel en verdeelde het onder de stammen. Toen kon het land zich eindelijk van het oorlogsgeweld herstellen.