O Livro

3 João 1:1-15

1De João, o ancião, ao querido Gaio, que eu amo verdadeiramente.

2Querido amigo, a minha oração é que a saúde do teu corpo seja tão robusta como a da tua alma. 3Pois tive muita alegria quando os irmãos que aí estiveram me falaram da tua fidelidade e de como te conduzes conforme a verdade do evangelho. 4Não poderia ter maior alegria do que saber que os meus filhos vivem de acordo com a verdade.

Cuidando dos obreiros do Senhor

5Meu querido amigo, é uma boa obra que fazes para Deus, quando recebes carinhosamente os irmãos que viajam e por aí passam, mesmo aqueles que não conheces. 6Eles deram aqui, na presença da igreja, testemunho da tua generosidade. Fazes bem em continuar a prover ao prosseguimento das suas viagens de uma forma que dignifica a Deus. 7Porque é para anunciar o nome do Senhor que viajam, sem nada receber dos gentios. 8Devemos, portanto, nós próprios tomá-los a nosso cargo, para que sejamos cooperantes na expansão da verdade.

9Escrevi sobre certos assuntos à igreja, mas Diótrefes, que tudo faz para ter o primeiro lugar entre os cristãos, recusa aceitar as nossas diretivas. 10Pelo que, quando aí for, hei de lembrar-lhe todo o mal que tem feito e toda a linguagem imprópria que profere contra mim. E não contente com isto, recusa receber os irmãos que chegam de viagem, indo ao ponto de impedir aqueles que querem recebê-los, excluindo-os da igreja.

11Querido amigo, não imites o mal, mas o bem. Quem faz o bem é de Deus, mas quem continua praticando o que é mau não conhece a Deus. 12Quanto a Demétrio, toda a gente testemunha muito favoravelmente a seu respeito e a própria verdade o apoia. Nós próprios também dizemos o mesmo e sabes bem que falamos a verdade.

Saudações

13Teria muito mais a dizer, mas não quero fazê-lo por meio de tinta e cálamo. 14Espero ver-te em breve e então falaremos pessoalmente.

15Que a paz esteja na tua vida! Os amigos daqui enviam-te saudações. Peço-te que dês as minhas saudações pessoais a cada um dos amigos daí.

New Serbian Translation

3. Јованова 1:1-15

Уводни поздрав

1Од старешине, вољеном Гају, кога истински волим. 2Вољени мој, молим се да ти у свему буде добро, и да те здравље служи, као што је твојој души добро.

Похвала за доброчинства

3Веома сам се обрадовао када су нека браћа дошла и потврдила ми да си веран истини, као што увек и живиш по њој. 4За мене нема веће радости од оне када чујем да моја деца по истини живе.

5Вољени мој, верно поступаш у ономе што чиниш за браћу, чак и за оне који су странци. 6Они су посведочили пред црквом о твојој љубави. Добро ћеш учинити ако их опремљене пошаљеш на пут како је достојно Бога. 7Јер они су ради његовог имена кренули на пут, и не примају ништа од незнабожаца. 8Према томе, ми смо дужни да прихватамо такве људе, да бисмо били сарадници истине.

Диотрефова жеља за влашћу

9Писао сам нешто и цркви, али нас не прима Диотреф, који хоће да буде први међу њима. 10Зато ћу га, када будем дошао, подсетити на оно што чини, те како нас клевеће злобним речима. И то му није довољно; шта више, он не прима браћу, те брани онима који би то хтели и искључује их из цркве.

11Вољени мој, не угледај се на зло, него на добро. Ко добро чини, од Бога је, а ко чини зло, никада није видео Бога. 12Што се тиче Димитрија, за њега су сви дали добро сведочанство, па и сама истина сведочи похвално о њему. И ми сведочимо, па знаш да је наше сведочанство истинито.

Завршни поздрав

13Много тога бих имао да ти саопштим, али то нећу учинити пером и мастилом, 14но се надам да ћу те ускоро видети, па ћемо усмено разговарати.

15Мир са тобом! Поздрављају те пријатељи. И ти поздрави пријатеље, сваког поименце.