O Livro

1 Tessalonicenses 1:1-10

1Paulo, Silas e Timóteo, à igreja de Tessalónica, em comunhão com Deus o Pai e com o Senhor Jesus Cristo, fazem votos de que a graça e a paz sejam convosco.

Encorajamento perante a perseguição

2Vocês todos são para nós um motivo de constante gratidão a Deus e sempre vos nomeamos nas nossas orações. 3Em oração a Deus lembramos a atividade que a fé vos inspira, de todo o vosso trabalho feito por amor cristão, da vossa persistência na esperança no nosso Senhor Jesus Cristo.

4Nós sabemos, queridos irmãos, que foi Deus quem vos escolheu. 5E o evangelho que vos anunciámos não vos foi comunicado apenas por meio de simples palavras, mas com poder e pelo Espírito Santo, produzindo uma grande certeza no vosso espírito. Sabem como vivemos no vosso meio e por amor de vocês. 6Consequentemente, tornaram-se nossos imitadores, seguindo o modelo de vida que o Senhor vos comunicou. Foi no meio de muitas tribulações que receberam a palavra com a alegria do Espírito Santo, 7de tal forma que se tornaram num exemplo para todos os crentes da Macedónia e da Acaia. 8Na verdade, por vosso intermédio a palavra do Senhor espalhou-se por estas duas regiões. Também em muitos outros sítios a vossa fé em Deus se tornou conhecida que nem precisamos de falar dela às pessoas, 9pois elas próprias testemunham de como fomos recebidos por vocês e como se converteram a Deus e abandonaram os ídolos para servirem o Deus vivo e verdadeiro. 10E falam da vossa esperança no regresso dos céus do Filho de Deus, Jesus, a quem o Pai ressuscitou da morte. Foi ele quem nos livrou do julgamento futuro.

New Chhattisgarhi Translation (नवां नियम छत्तीसगढ़ी)

1 थिस्‍सलुनीके 1:1-10

1थिस्‍सलुनीके सहर के कलीसिया ला, जऊन ह परमेसर ददा अऊ परभू यीसू मसीह म बिसवास करथे; में पौलुस ह तुमन ला ए चिट्ठी लिखत हवंव। सीलास अऊ तीमुथियुस मोर संग हवंय अऊ हमन पराथना करथन कि परमेसर ह तुमन ला अनुग्रह अऊ सांति देवत रहय।

थिस्सलुनीकीमन के बिसवास खातिर धनबाद

2जब भी हमन तुमन बर पराथना करथन, हमन हमेसा तुमन जम्मो बर परमेसर ला धनबाद देथन। 3हमन अपन परमेसर ददा के आघू म तुम्‍हर बिसवास के काम, मया के मिहनत अऊ हमर परभू यीसू मसीह म तुम्‍हर आसा के धीरज ला हमेसा सुरता करत रहिथन।

4हे भाईमन हो, तुमन परमेसर के मयारू अव; हमन जानथन कि परमेसर ह तुमन ला चुने हवय, 5काबरकि हमर सुघर संदेस ह तुम्‍हर करा न सिरिप बचन के संग, पर सामरथ अऊ पबितर आतमा के अगुवई म, पूरा बिसवास के संग आईस। तुमन जानथव कि तुम्‍हर हित म, हमन कइसने रहत रहेंन, जब हमन तुम्‍हर संग रहेंन। 6तुम्‍हर चाल-चलन हमर अऊ हमर परभू के चाल-चलन सहीं हो गीस; बहुंत दुःख तकलीफ सहे के बावजूद तुमन संदेस ला आनंद के संग गरहन करेव, जऊन ह पबितर आतमा के दुवारा दिये गे रिहिस। 7ए किसम ले, तुमन मकिदुनिया अऊ अखया प्रदेस के जम्मो बिसवासीमन बर एक नमूना बन गे हवव।

8परभू के संदेस ह तुम्‍हर दुवारा सिरिप मकिदुनिया अऊ अखया प्रदेस म ही नइं गीस, पर परमेसर म तुम्‍हर बिसवास के संदेस ह बहुंते जगह म चल दे हवय। एकरसेति हमन ला परमेसर म तुम्‍हर बिसवास के बारे म, कुछू कहे के जरूरत नइं ए। 9काबरकि ए जम्मो जगह के मनखेमन खुदे बताथें कि कइसने सुघर ढंग ले तुमन हमन ला गरहन करेव। ओमन बताथें कि कइसने तुमन मूरतीमन ला छोंड़के परमेसर कोति लहुंटे हवव कि जीयत अऊ सच्‍चा परमेसर के सेवा करव, 10अऊ ओकर बेटा के स्‍वरग ले आय के बाट जोहव, जऊन ला ओह मरे म ले जियाईस – याने कि यीसू जऊन ह हमन ला परमेसर के अवइया परकोप ले बचाथे।