Nueva Versión Internacional

Salmos 127

Cántico de los peregrinos. De Salomón.

1Si el Señor no edifica la casa,
    en vano se esfuerzan los albañiles.
Si el Señor no cuida la ciudad,
    en vano hacen guardia los vigilantes.
En vano madrugan ustedes,
    y se acuestan muy tarde,
para comer un pan de fatigas,
    porque Dios concede el sueño a sus amados.

Los hijos son una herencia del Señor,
    los frutos del vientre son una recompensa.
Como flechas en las manos del guerrero
    son los hijos de la juventud.
Dichosos los que llenan su aljaba
    con esta clase de flechas.[a]
No serán avergonzados por sus enemigos
    cuando litiguen con ellos en los tribunales.

Notas al pie

  1. 127:5 con esta clase de flechas. Lit. con ellos.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 127

Pagdayaw sa Kaayo sang Dios

1Kon wala ang bulig sang Ginoo,
wala sing pulos ang pagpatindog sang balay ukon ang pagbantay sang siyudad,
kag wala man sing pulos ang pagbugtaw sing aga pa kag ang pagtulog sing gab-i na sa pagtrabaho agod may makaon.
Kay ang Ginoo amo ang nagahatag sang mga kinahanglanon sang iya mga ginahigugma, bisan pa nga nagakatulog sila.

Ang mga anak bugay kag regalo halin sa Ginoo.
Ang mga anak nga natawo sang bataon pa ang ila amay pareho sang mga pana sa kamot sang isa ka soldado.[a]
Bulahan ang tawo nga may madamo nga mga anak,[b]
kay mabuligan siya kon mag-atubangay sila sang iya mga kaaway sa hukmanan.

Notas al pie

  1. 127:4 Ang buot silingon, bintaha para sa amay nga may mga kabataan siya sang bataon pa siya sang sa tigulang na siya.
  2. 127:5 anak: sa literal, pana.