Nova Versão Internacional

Salmos 74:1-23

Salmo 74

Poema da família de Asafe.

1Por que nos rejeitaste definitivamente, ó Deus?

Por que se acende a tua ira contra as ovelhas da tua pastagem?

2Lembra-te do povo que adquiriste em tempos passados,

da tribo da tua herança, que resgataste,

do monte Sião, onde habitaste.

3Volta os teus passos para aquelas ruínas irreparáveis,

para toda a destruição que o inimigo causou em teu santuário.

4Teus adversários gritaram triunfantes

bem no local onde te encontravas conosco,

e hastearam suas bandeiras em sinal de vitória.

5Pareciam homens armados com machados

invadindo um bosque cerrado.

6Com seus machados e machadinhas

esmigalharam todos os revestimentos de madeira esculpida.

7Atearam fogo ao teu santuário;

profanaram o lugar da habitação do teu nome.

8Disseram no coração: “Vamos acabar com eles!”

Queimaram todos os santuários do país.

9Já não vemos sinais milagrosos;

não há mais profetas,

e nenhum de nós sabe até quando isso continuará.

10Até quando o adversário irá zombar, ó Deus?

Será que o inimigo blasfemará o teu nome para sempre?

11Por que reténs a tua mão, a tua mão direita?

Não fiques de braços cruzados! Destrói-os!

12Mas tu, ó Deus, és o meu rei desde a antiguidade;

trazes salvação sobre a terra.

13Tu dividiste o mar pelo teu poder;

quebraste as cabeças das serpentes das águas.

14Esmagaste as cabeças do Leviatã74.14 Ou monstro marinho

e o deste por comida às criaturas do deserto.

15Tu abriste fontes e regatos;

secaste rios perenes.

16O dia é teu, e tua também é a noite;

estabeleceste o sol e a lua.

17Determinaste todas as fronteiras da terra;

fizeste o verão e o inverno.

18Lembra-te de como o inimigo tem zombado de ti, ó Senhor,

como os insensatos têm blasfemado o teu nome.

19Não entregues a vida da tua pomba aos animais selvagens;

não te esqueças para sempre da vida do teu povo indefeso.

20Dá atenção à tua aliança,

porque de antros de violência se enchem os lugares sombrios do país.

21Não deixes que o oprimido se retire humilhado!

Faze que o pobre e o necessitado louvem o teu nome.

22Levanta-te, ó Deus, e defende a tua causa;

lembra-te de como os insensatos zombam de ti sem cessar.

23Não ignores a gritaria dos teus adversários,

o crescente tumulto dos teus inimigos.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 74:1-23

Salmo 74Salmo 74 Ang titulo sa Hebreo: Ang kanta nga ginsulat ni Asaf.

Pangamuyo para sa Nasyon sa Tion sang Kalisod

1O Dios, ngaa bala nga padayon mo kami nga ginasikway?

Ngaa akig ka sa katawhan nga imo ginabantayan?

2O Dios, dumduma ang imo katawhan nga ginpili mo sang una nga mangin imo kag ginluwas mo agod imo panag-iyahan.

Dumduma ang Bukid sang Zion nga sa diin nagapuyo ka.

3Kadtui bala kag tan-awa ang padayon nga pagkaguba sang templo tungod sang ginhimo sang mga kaaway.

4Naghinugyaw ang imo mga kaaway sa imo templo74:4 templo: sa literal, sa lugar nga sa diin nagapakigkita ka sa amon. sa pagpakita nga nagdaog sila kontra sa imo katawhan.

Nagbutang sila dira sang tanda sang ila pagdaog.

5Sa ila pagguba sa templo daw pareho sila sa mga tawo nga nagapang-utod sang mga kahoy sa kakahuyan paagi sa ila mga wasay.74:5 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.

6Ginwasak nila ang ginkortihan nga mga kahoy sang templo paagi sa ila mga wasay kag mga piko.

7Ginsunog nila ang imo templo;

ginhigkuan nila ining imo ginapuy-an.

8Nagsiling sila sa ila kaugalingon nga laglagon nila kami sing bug-os.

Ginsunog nila ang tanan nga ginatipunan sa pagsimba sa imo diri sa duta sang Israel.

9Nadula na ang tanda sang imo presensya sa amon;

wala na sing propeta nga nabilin,

kag wala sing may nakahibalo sa amon kon hasta san-o pa matapos ining nagakalatabo sa amon.

10O Dios, hasta san-o pa bala ang pagpakahuya sang amon mga kaaway sa imo?

Yagutaon ka na lang bala nila sa wala sing katapusan?

11Ngaa wala mo pa sila pagsiluti?

Pareho lang nga gintago mo ang imo kamot.

Laglaga na sila!

12Ikaw, O Dios, ang amon hari halin pa sang una,

kag madamo nga beses nga ginluwas mo ang mga tawo sa kalibutan.74:12 kalibutan: ukon, duta sang Israel.

13Ikaw ang nagtunga sang dagat paagi sa imo gahom,

kag ikaw ang nagdunot sang mga ulo sang dalagko nga mga sapat sa dagat.

14Ikaw ang nagdugmok sang mga ulo sang dragon nga Leviatan kag nagpakaon sang iya bangkay sa mga sapat nga nagaestar sa kamingawan.

15Ikaw ang nagpatubod sang mga tuburan kag mga ililigan sang tubig.

Ikaw ang nagpahubas sa mga suba nga wala nagakahubsan.

16Ikaw ang naghimo sang adlaw kag sang gab-i,

kag ikaw ang nagpahamtang sang adlaw kag sang bulan sa ila nahamtangan.

17Ikaw ang nagbutang sang tanan nga dulunan sa kalibutan,

kag ikaw ang naghimo sang tig-ilinit kag sang tigtulugnaw.

18Dumduma, Ginoo, kon paano ka ginpakahuy-an kag ginyaguta sang buang-buang nga mga kaaway.

19Ang imo katawhan nga daw pareho sa pating indi pag-itugyan sa ila mga kaaway nga daw pareho sa mabangis nga sapat.

Indi pagkalimti hasta san-o ang imo katawhan nga ginapigos.

20Dumduma ang imo kasugtanan sa amon,

kay madamo na nga pagpamintas ang ginahimo sa madulom nga mga lugar sa sini nga duta.

21Indi pag-itugot nga mahuy-an ang mga ginapigos.

Kabay pa nga dayawon ka sang mga kubos kag mga imol.

22Sige na, O Dios, depensahi ang imo dungog.

Dumduma kon paano ka ginapakahuy-an permi sang mga buang-buang.

23Indi pagpabay-i ang wala sing untat nga singgit sang imo mga kaaway sa pagpakita sang ila kaakig.