Nova Versão Internacional

Lamentações 1:1-22

11.1 Cada capítulo de Lamentações é um poema organizado em ordem alfabética, no hebraico.Como está deserta a cidade,

antes tão cheia de gente!

Como se parece com uma viúva,

a que antes era grandiosa entre as nações!

A que era a princesa das províncias

agora tornou-se uma escrava.

2Chora amargamente à noite,

as lágrimas rolam por seu rosto.

De todos os seus amantes

nenhum a consola.

Todos os seus amigos a traíram;

tornaram-se seus inimigos.

3Em aflição e sob trabalhos forçados,

Judá foi levado ao exílio.

Vive entre as nações

sem encontrar repouso.

Todos os que a perseguiram a capturaram

em meio ao seu desespero.

4Os caminhos para Sião pranteiam,

porque ninguém comparece às suas festas fixas.

Todas as suas portas estão desertas,

seus sacerdotes gemem,

suas moças se entristecem,

e ela se encontra em angústia profunda.

5Seus adversários são os seus chefes;

seus inimigos estão tranquilos.

O Senhor lhe trouxe tristeza

por causa dos seus muitos pecados.

Seus filhos foram levados ao exílio,

prisioneiros dos adversários.

6Todo o esplendor fugiu da cidade1.6 Hebraico: filha; também em todo o livro de Lamentações. de Sião.

Seus líderes são como corças

que não encontram pastagem;

sem forças fugiram diante do perseguidor.

7Nos dias da sua aflição e do seu desnorteio,

Jerusalém se lembra de todos os tesouros

que lhe pertenciam nos tempos passados.

Quando o seu povo caiu nas mãos do inimigo,

ninguém veio ajudá-la.

Seus inimigos olharam para ela

e zombaram da sua queda.

8Jerusalém cometeu graves pecados;

por isso tornou-se impura.

Todos os que a honravam agora a desprezam,

porque viram a sua nudez;

ela mesma geme e se desvia deles.

9Sua impureza prende-se às suas saias;

ela não esperava que chegaria o seu fim.

Sua queda foi surpreendente;

ninguém veio consolá-la.

“Olha, Senhor, para a minha aflição,

pois o inimigo triunfou.”

10O adversário saqueia todos os seus tesouros;

ela viu nações pagãs entrarem

em seu santuário,

sendo que tu as tinhas proibido

de participar das tuas assembleias.

11Todo o seu povo se lamenta

enquanto vai em busca de pão;

e, para sobreviverem,

trocam tesouros por comida.

“Olha, Senhor, e considera,

pois tenho sido desprezada.

12“Vocês não se comovem,

todos vocês que passam por aqui?

Olhem ao redor e vejam

se há sofrimento maior

do que o que me foi imposto,

e que o Senhor trouxe sobre mim

no dia em que se acendeu a sua ira.

13“Do alto ele fez cair fogo

sobre os meus ossos.

Armou uma rede para os meus pés

e me derrubou de costas.

Deixou-me desolada,

e desfalecida o dia todo.

14“Os meus pecados foram amarrados num jugo;

suas mãos os ataram todos juntos

e os colocaram em meu pescoço;

o Senhor abateu a minha força.

Ele me entregou àqueles que não consigo vencer.

15“O Senhor dispersou todos os guerreiros

que me apoiavam;

convocou um exército contra mim

para destruir os meus jovens.

O Senhor pisou no seu lagar

a virgem, a cidade de Judá.

16“É por isso que eu choro;

as lágrimas inundam os meus olhos.

Ninguém está por perto para consolar-me,

não há ninguém que restaure o meu espírito.

Meus filhos estão desamparados

porque o inimigo prevaleceu.”

17Suplicante, Sião estende as mãos,

mas não há quem a console.

O Senhor decretou que os vizinhos de Jacó

se tornem seus adversários;

Jerusalém tornou-se coisa imunda entre eles.

18“O Senhor é justo,

mas eu me rebelei contra a sua ordem.

Ouçam, todos os povos;

olhem para o meu sofrimento.

Meus jovens e minhas moças

foram para o exílio.

19“Chamei os meus aliados,

mas eles me traíram.

Meus sacerdotes e meus líderes

pereceram na cidade,

enquanto procuravam comida

para poderem sobreviver.

20“Veja, Senhor, como estou angustiada!

Estou atormentada no íntimo

e no meu coração me perturbo,

pois tenho sido muito rebelde.

Lá fora, a espada a todos consome;

dentro, impera a morte.

21“Os meus lamentos têm sido ouvidos,

mas não há ninguém que me console.

Todos os meus inimigos sabem da minha agonia;

eles se alegram com o que fizeste.

Quem dera trouxesses o dia que anunciaste

para que eles ficassem como eu!

22“Que toda a maldade deles

seja conhecida diante de ti;

faze com eles o que fizeste comigo

por causa de todos os meus pecados.

Os meus gemidos são muitos

e o meu coração desfalece.”

Kurdi Sorani Standard

شینەکانی یەرمیا 1:1-22

1چۆن ئەم شارە بەجێهێڵراوە،

ئەوەی پڕبوو لە خەڵک!

چۆن وەک بێوەژنی لێهات،

ئەوەی لەناو نەتەوەکان مەزن بوو!

ئەوەی لەنێو هەرێمەکان شاژن بوو

ئێستا بووەتە کەنیزە!

2بە شەو بەکوڵ دەگریێت،

فرمێسکی لەسەر گۆناکانییەتی.

لەناو هەموو دۆستانی

کەس نییە دڵنەوایی بکات.

هەموو دڵدارانی ناپاکییان لەگەڵ کرد،

بوون بە دوژمنی.

3لەدوای زەلیلی و کۆیلایەتی سەخت،

یەهودا ڕاپێچ کرا،

لەنێو نەتەوەکان نیشتەجێ دەبێت،

شوێنی ئارام نابینێتەوە.

ئەوانەی ڕاوی دەنێن

لە ناوەڕاستی تەنگانەدا پێی دەگەن.

4ئەو ڕێگایانەی بەرەو سییۆنن شین دەگێڕن،

لەبەر ئەوەی کەس بۆ جەژنەکان نایەت.

هەموو دەروازەکانی چۆڵ دەکرێن،

کاهینەکانی دەناڵێنن،

پاکیزەکانی خەمبارن،

ئەویش تاڵی دەچێژێت.

5ناحەزەکانی بوونە بە گەورەی ئەو،

دوژمنەکانی سەرکەوتوون،

چونکە یەزدان خەمباری کرد،

لەبەر زۆری گوناهەکانی

منداڵەکانی بەرەو خاکی غەریبی بردران،

دوژمنەکانیان ڕاپێچیان کردن.

6سییۆنی کچ1‏:6 دەربڕینێکی خوازەیە بۆ پایتەخت، مەبەست لە هەموو دانیشتووانی شارەکەیە.‏

هەموو جوانییەکەی ڕۆیشت.

میرەکانی وەک ئاسکیان لێهاتووە

لەوەڕگایان دەست ناکەوێت،

بە بێهێزی دەڕۆن

لەبەردەم ئەوانەی ڕاویان دەنێن.

7لە ڕۆژانی زەلیلی و سەرگەردانی،

ئۆرشەلیم هەموو خۆشییەکانی خۆی بەبیر هاتەوە،

کە لە دێرزەمانەوە بوون.

کاتێک گەلەکەی کەوتنە دەستی دوژمن،

کەس نەبوو بە هانایەوە بێت.

دوژمنان تەماشایان کرد،

بە ڕووخانەکەی پێکەنین.

8ئۆرشەلیم بە تەواوی گوناهی کرد

لەبەر ئەوە گڵاو بوو.

هەموو ئەوانەی ڕێزیان لێی دەگرت سووکایەتی پێ دەکەن،

چونکە ڕووتی ئەویان بینی.

ئەویش دەناڵێنێت

بەرەو دواوە ڕوو وەردەگێڕێت.

9گڵاوییەکەی بە دامێنییەوە بوو،

بیری لە چارەنووسی خۆی نەکردەوە.

کەوتنەکەی سامناک بوو،

کەس نەبوو دڵنەوایی بکات.

«ئەی یەزدان، تەماشای زەلیلیم بکە،

چونکە دوژمن سەرکەوت.»

10دوژمن دەستی درێژکردووە

بۆ سەر هەموو گەنجینەکانی،

نەتەوەکانی بینی

هاتنە ناو پیرۆزگاکەیەوە،

ئەوانەی تۆ فەرمانت دا

نەیێنە ناو کۆمەڵەکەی تۆوە.

11سەراپای خەڵکەکەی دەناڵێنن و

بەدوای ناندا دەگەڕێن،

گەنجینەکانی خۆیان بە خواردن دەدەن

بۆ ئەوەی گیانیان بەبەردا بێتەوە.

«ئەی یەزدان، تەماشا بکە و ببینە،

چونکە سووک بووم.»

12«ئایا هیچ بۆ ئێوە نییە، ئەی هەموو ڕێبوارەکان؟

تەماشای دەوروبەر بکەن و ببینن.

هیچ ئازارێک هەیە وەک ئازارەکەی من،

ئەوەی کە تووشی منی کرد،

ئەوەی کە یەزدان بەسەری هێنام،

لە ڕۆژی جۆشانی تووڕەییەکەی.

13«لە سەرەوە ئاگری نارد،

بۆ ناو ئێسکەکانم دایبەزاند،

تۆڕی بۆ قاچەکانم دانایەوە

منی بەرەو پاش گەڕاندەوە.

منی وێران کرد،

داهێزراو بە درێژایی ڕۆژ.

14«گوناهەکانم وەک نیر1‏:14 مەبەستی لە بارگرانییە.‏ خرانە سەرم،

بە دەستەکانی ئەو هۆنرانەوە.

گوناهەکانم خرانە سەر ملم و

خودا هێزی لێ بڕیم.

پەروەردگار منی ڕادەستی کەسانێک کرد

کە ناتوانم بەرەنگاریان ببمەوە.

15«پەروەردگار هەموو پاڵەوانەکانی ڕەتکردەوە

کە لەناو مندا بوون.

لەشکرێکی لە دژی من بانگکرد

بۆ تێکشکاندنی گەنجەکانم.

پەروەردگار یەهودای کچە پاکیزەی

لەناو گوشەر پڵیشاندەوە.

16«لەسەر ئەمەیە من دەگریێم،

چاوەکانم فرمێسک دەڕێژن،

ئەوەی دڵنەواییم دەکات لێم دوورکەوتووەتەوە،

کەس نییە گیان ببوژێنێتەوە.

کوڕەکانم وێران بوون،

لەبەر ئەوەی دوژمن زاڵ بوو.»

17سییۆن دەستەکانی پان دەکاتەوە،

بەڵام کەس نییە دڵنەوایی بکات.

یەزدان فەرمانی دا لە دژی یاقوب

کە دراوسێکانی دوژمنی ئەو بن.

ئۆرشەلیم لەناویاندا

گڵاو بوو.

18«یەزدان ڕاستودروستە،

بەڵام من لە دژی فەرمانی ئەو یاخی بووم.

ئەی هەموو گەلان، گوێ بگرن،

تەماشای ئازارەکانم بکەن.

پاکیزە و لاوەکانم

ڕاپێچ کران.

19«هاوارم بردە لای هاوپەیمانەکانم،

بەڵام هەڵیانخەڵەتاندم.

کاهین و پیرەکانم

لە شاردا لەناوچوون

لەو کاتەی بەدوای خۆراکدا دەگەڕان

بۆ ئەوەی لە ژیانیان بەردەوام بن.

20«ئەی یەزدان، ببینە، من لە تەنگانەدام!

دڵم توندە،

من لە ناخەوە پەستم،

چونکە زۆر یاخی بووم.

لە دەرەوە شمشێر دەستبەکارە،

لە ماڵەوەش تەنها مردن هەیە.

21«خەڵک ناڵەی منیان بیست،

بەڵام کەس نییە دڵنەواییم بکات.

هەموو دوژمنەکانم بەڵای منیان بیست،

دڵخۆش بوون بەوەی تۆ بە منت کردووە.

خۆزگە ئەو ڕۆژەت بەسەردەهێنان کە باست کرد،

ئینجا وەک منیان لێدێت.

22«با هەموو خراپەکانیان بێنە بەردەمت،

وایان بەسەربهێنە

وەک ئەوی بەسەر منت هێنا

لەسەر هەموو گوناهەکانم.

زۆر دەناڵێنم و

دڵم لاواز بووە.»