Nova Versão Internacional

Jeremias 31

1“Naquele tempo”, diz o Senhor, “serei o Deus de todas as famílias de Israel, e eles serão o meu povo.”

Assim diz o Senhor:

“O povo que escapou da morte
    achou favor no deserto”.

Quando Israel buscava descanso,

o Senhor lhe apareceu no passado,[a]

dizendo:

“Eu a amei com amor eterno;
    com amor leal a atrai.
Eu a edificarei mais uma vez,
    ó virgem, Israel!
Você será reconstruída!
Mais uma vez você
    se enfeitará com guizos
    e sairá dançando com os que se alegram.
De novo você plantará videiras
    nas colinas de Samaria;
videiras antes profanadas pelos lavradores
    que as tinham plantado.[b]
Porque vai chegando o dia
    em que os sentinelas gritarão
    nas colinas de Efraim:
‘Venham e subamos a Sião,
à presença do Senhor,
    do nosso Deus’”.

Assim diz o Senhor:

“Cantem de alegria por causa de Jacó;
gritem, exaltando a principal
    das nações!
Proclamem e dêem louvores, dizendo:
‘O Senhor salvou o seu povo,[c]
    o remanescente de Israel’.
Vejam, eu os trarei da terra do norte
    e os reunirei dos confins da terra.
Entre eles estarão o cego e o aleijado,
mulheres grávidas
    e em trabalho de parto;
uma grande multidão voltará.
Voltarão com choro,[d]
    mas eu os conduzirei
    em meio a consolações.
Eu os conduzirei às correntes de água
por um caminho plano,
    onde não tropeçarão,
porque sou pai para Israel
    e Efraim é o meu filho mais velho.

10 “Ouçam a palavra do Senhor,
    ó nações,
e proclamem nas ilhas distantes:
    ‘Aquele que dispersou Israel o reunirá
e, como pastor, vigiará o seu rebanho’.
11 O Senhor resgatou Jacó
e o libertou das mãos
    do que é mais forte do que ele.
12 Eles virão e cantarão de alegria
    nos altos de Sião;
ficarão radiantes de alegria
    pelos muitos bens
    dados pelo Senhor:
o cereal, o vinho novo, o azeite puro,
as crias das ovelhas e das vacas.
Serão como um jardim bem regado,
    e não mais se entristecerão.
13 Então as moças dançarão de alegria,
    como também os jovens
    e os velhos.
Transformarei o lamento deles
    em júbilo;
eu lhes darei consolo e alegria
    em vez de tristeza.
14 Satisfarei os sacerdotes com fartura;
e o meu povo será saciado
pela minha bondade”,
    declara o Senhor.

15 Assim diz o Senhor:

“Ouve-se uma voz em Ramá,
    pranto e amargo choro;
é Raquel, que chora por seus filhos
    e recusa ser consolada,
porque os seus filhos
    já não existem”.

16 Assim diz o Senhor:

“Contenha o seu choro
    e as suas lágrimas,
pois o seu sofrimento
    será recompensado”,
declara o Senhor.
“Eles voltarão da terra do inimigo.
17 Por isso há esperança
    para o seu futuro”,
declara o Senhor.
    “Seus filhos voltarão
    para a sua pátria.

18 “Ouvi claramente Efraim
    lamentando-se:
‘Tu me disciplinaste
    como a um bezerro indomado,
e fui disciplinado.
Traze-me de volta, e voltarei,
porque tu és o Senhor, o meu Deus.
19 De fato, depois de desviar-me,
    eu me arrependi;
depois que entendi, bati no meu peito.
Estou envergonhado e humilhado
porque trago sobre mim
    a desgraça da minha juventude’.
20 Não é Efraim o meu filho querido?
    O filho em quem tenho prazer?
Cada vez que eu falo sobre Efraim,
    mais intensamente me lembro dele.
Por isso, com ansiedade
    o tenho em meu coração;
    tenho por ele grande compaixão”,
declara o Senhor.

21 “Coloque marcos
    e ponha sinais nas estradas,
Preste atenção no caminho
    que você trilhou.
Volte, ó virgem, Israel!
Volte para as suas cidades.
22 Até quando você vagará,
    ó filha rebelde?
O Senhor criou algo novo
    nesta terra:
uma mulher abraça[e] um guerreiro”.

23 Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: “Quando eu os trouxer de volta do cativeiro[f], o povo de Judá e de suas cidades dirá novamente: ‘O Senhor a abençoe, ó morada justa, ó monte sagrado’. 24 O povo viverá em Judá e em todas as suas cidades, tanto os lavradores como os que conduzem os rebanhos. 25 Restaurarei o exausto e saciarei o enfraquecido”.

26 Então acordei e olhei em redor. Meu sono tinha sido agradável.

27 “Virão dias”, diz o Senhor, “em que semearei na comunidade de Israel e na comunidade de Judá homens e animais. 28 Assim como os vigiei para arrancar e despedaçar, para derrubar, destruir e trazer a desgraça, também os vigiarei para edificar e plantar”, declara o Senhor. 29 “Naqueles dias não se dirá mais:

“‘Os pais comeram uvas verdes,
    e os dentes dos filhos se embotaram’.

30 “Ao contrário, cada um morrerá
    por causa do seu próprio pecado.
Os dentes de todo aquele
    que comer uvas verdes
se embotarão.

31 “Estão chegando os dias”, declara o Senhor,
    “quando farei uma nova aliança
    com a comunidade de Israel
    e com a comunidade de Judá.
32 Não será como a aliança
    que fiz com os seus antepassados
quando os tomei pela mão
    para tirá-los do Egito;
porque quebraram a minha aliança,
    apesar de eu ser o Senhor[g] deles[h]”,
diz o Senhor.
33 “Esta é a aliança que farei
    com a comunidade de Israel
    depois daqueles dias”,
    declara o Senhor:
“Porei a minha lei no íntimo deles
    e a escreverei nos seus corações.
Serei o Deus deles,
    e eles serão o meu povo.
34 Ninguém mais ensinará ao seu próximo
    nem ao seu irmão, dizendo:
‘Conheça ao Senhor’,
    porque todos eles me conhecerão,
desde o menor até o maior”,
    diz o Senhor.
“Porque eu lhes perdoarei a maldade
e não me lembrarei mais
    dos seus pecados.”

35 Assim diz o Senhor,
    aquele que designou o sol
para brilhar de dia,
    que decretou que a lua
    e as estrelas brilhem de noite,
    que agita o mar
para que as suas ondas rujam;
o seu nome é o Senhor dos Exércitos:
36 “Somente se esses decretos
    desaparecerem de diante de mim”,
declara o Senhor,
    “deixarão os descendentes de Israel
de ser uma nação diante de mim
    para sempre”.

37 Assim diz o Senhor:

“Se os céus em cima
    puderem ser medidos,
e os alicerces da terra embaixo
    puderem ser sondados,
então eu rejeitarei
    os descendentes de Israel,
por tudo o que eles têm feito”,
    diz o Senhor.

38 “Estão chegando os dias”, declara o Senhor, “em que esta cidade será reconstruída para o Senhor, desde a torre de Hananeel até a porta da Esquina. 39 A corda de medir será estendida diretamente até a colina de Garebe, indo na direção de Goa. 40 Todo o vale, onde cadáveres e cinzas são jogados, e todos os terraços que dão para o vale do Cedrom a leste, até a esquina da porta dos Cavalos, serão consagrados ao Senhor. A cidade nunca mais será arrasada ou destruída.”

Notas al pie

  1. 31.3 Ou Senhor apareceu a nós vindo de longe,
  2. 31.5 Ou videiras que os lavradores plantarão e cujo fruto colherão.
  3. 31.7 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético diz Ó Senhor, salva o teu povo.
  4. 31.9 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético diz Suplicarão enquanto eu os conduzir.
  5. 31.22 Ou sairá em busca de; ou ainda protegerá
  6. 31.23 Ou eu restaurar a sorte deles
  7. 31.32 Ou marido
  8. 31.32 A Septuaginta e a Versão Siríaca dizem e eu me afastei deles.

Het Boek

Jeremia 31

De hoopvolle toekomst van Israël

1‘In die tijd,’ zegt de Here, ‘zullen alle stammen van Israël Mij erkennen als de Here, zij zullen zich als mijn volk gedragen. Ik zal voor hen zorgen, zoals Ik zorgde voor de Israëlieten die uit Egypte kwamen en aan wie Ik mijn genade toonde in de woestijn. Ik leidde hen en gaf hun rust. Want lang voor die tijd heeft de Here tegen Israël gezegd: mijn volk, Ik heb van u gehouden met een eeuwigdurende liefde, liefdevol heb Ik u naar Mij toegetrokken. Ik zal uw volk herstellen, maagd van Israël. U zult opnieuw gelukkig zijn en weer dansen op het ritme van de tamboerijnen.

U zult weer wijngaarden planten op de berghellingen van Samaria en met voldoening de opbrengst van uw eigen tuinen eten. Er zal een dag komen dat de wachters op de heuvels van Israël zullen roepen: “Sta op, laten we naar Sion gaan, naar de Here, onze God.” Want de Here zegt: “Zing blij over Israël, zing een jubelzang over het grootste van alle volken! De Here heeft zijn volk en de restanten van Israël gered.” Want Ik zal hen terugbrengen vanuit het noorden en uit de verste hoeken van de aarde, zonder iemand te vergeten. Lammen en blinden zullen terugkomen, jonge moeders met hun kleine kinderen, vrouwen die op het punt staan te bevallen. Het zal een grote menigte zijn die terugkeert. Vreugdetranen zullen hen langs de wangen lopen en zij zullen tot Mij bidden wanneer Ik hen naar huis leid. Zij zullen langs stromende beken trekken, zonder te struikelen. Want Ik ben een vader voor Israël en Efraïm is mijn oudste zoon.’ 10 Luister naar deze boodschap van de Here, volken van de wereld, en laat iedereen in verre landen het horen: de Here, die zijn volk uiteen heeft gejaagd, haalt het weer bij elkaar en zal hen bewaken zoals een herder zijn kudde. 11 Hij zal de Israëlieten weer bevrijden en verlossen uit de macht van hun overheersers! 12 Zij zullen thuiskomen en vrolijke liederen zingen op de heuvels van Sion, verheugd over de goedheid van de Here, de goede oogsten, de tarwe, de wijn en de olie, en over de pasgeboren kalveren en lammetjes. Hun leven zal zijn als een tuin met genoeg water en al hun problemen zullen voorbij zijn. 13 De jonge meisjes zullen dansen van blijdschap en ook de mannen, jong en oud, zullen delen in de feestvreugde. ‘Want Ik zal hun rouw veranderen in vreugde, Ik zal hen troosten en blij maken, want de gevangenschap met al zijn ellende zal achter de rug zijn. 14 Ik zal de priesters een overvloed aan offervlees schenken dat in de tempel bij hen wordt gebracht, Ik zal mijn volk verzadigen met mijn overvloed,’ zegt de Here.

15 De Here sprak opnieuw tegen mij en zei: ‘In Rama wordt luid gehuild en gejammerd, Rachel huilt om haar kinderen en wil zich niet laten troosten, omdat haar kinderen er niet meer zijn.’ 16 Maar de Here zegt: ‘Huil niet langer, Ik heb uw gebeden gehoord en u zult ze terugzien, zij zullen bij u terugkomen uit het verre land van de vijand. 17 Uw toekomst ziet er hoopvol uit,’ zegt de Here, ‘want uw kinderen zullen terugkeren naar hun eigen land.

18 Ik heb Israëls klachten gehoord: “U hebt mij hard gestraft, maar dat was nodig. Want ik was een koppig kalf dat moest wennen aan het juk. Keer mijn hart naar U toe, opdat ik weer tot U zal terugkeren, want U alleen bent de Here, mijn God. 19 Ik ben van U afgedwaald, maar ik heb berouw, ik heb mijn fouten erkend. Ik schaam mij diep voor wat ik in mijn jeugd heb misdaan.” ’ 20 De Here antwoordt: ‘Israël is nog steeds mijn zoon, mijn liefste kind. Ik moest hem vaak straffen, maar Ik houd nog steeds van hem. Ik verlang naar hem en zal hem zeker helpen.’

21 Als u in ballingschap wordt weggevoerd, zet dan tekens langs de weg die in de richting van Israël wijzen. Markeer uw weg goed. Want u zult weer terugkeren naar uw steden, Israël. 22 Hoe lang zult u nog aarzelen, afvallige dochter? Want de Here zal iets nieuws en onbekends laten gebeuren, Israël zal uit zichzelf de Here zoeken!

23 De Here van de hemelse legers, de God van Israël, zegt: ‘Als Ik hen weer terugbreng, zal men in Juda en haar steden zeggen: “De Here zegene u, centrum van rechtvaardigheid, heilige heuvel!” 24 Stedelingen, boeren en herders zullen voor altijd in vrede en blijdschap samenleven. 25 Ik zal de vermoeiden rust en de bedroefden blijdschap geven.’

26 Toen werd ik, Jeremia, wakker. Wat genoot ik van zoʼn slaap!

27 De Here zegt: ‘Er komt een tijd dat Ik het aantal inwoners en de veestapel hier in Israël enorm zal laten groeien. 28 In het verleden heb Ik mijn best gedaan dit volk te verwoesten en uit te roeien, maar nu zal Ik het weer zorgvuldig opbouwen. 29 De mensen zullen niet langer het gezegde “kinderen boeten voor de zonden van hun ouders” gebruiken, 30 want iedereen zal voor zijn eigen zonden sterven, ieder moet voor zijn eigen zonden boeten.

31 Er komt een dag,’ zegt de Here, ‘dat Ik een nieuw verbond met de mensen van Juda en Israël zal sluiten. 32 Het zal niet hetzelfde verbond zijn dat Ik met hun voorouders sloot toen Ik die uit Egypte leidde. Dat verbond hebben zij toen verbroken, hoewel Ik voor hen zorgde als een man voor zijn vrouw. 33 Maar dit is het nieuwe verbond dat Ik dan met hen zal sluiten: Ik zal mijn wetten in hun harten graveren, zodat zij Mij willen eren, dan zal Ik werkelijk hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. 34 Dan hoeven zij elkaar niet meer te vertellen dat het goed is de Here te kennen,’ want iedereen, klein en groot, zal Mij dan werkelijk kennen, zegt de Here, ‘Ik zal hun zonden vergeven en voor altijd vergeten.’ 35 Dit zegt de Here, die ons overdag het zonlicht en ʼs nachts het licht van maan en sterren geeft, die de zee opzweept zodat de golven beginnen te bulderen en wiens naam is Here van de hemelse legers: 36 ‘Net zo min als Ik van plan ben deze natuurwetten te veranderen, zo zal Ik ook mijn volk Israël niet verstoten! 37 Net zomin als de hemelen kunnen worden gemeten en de fundamenten van de aarde kunnen worden gepeild, zo zal Ik er nooit over denken hen voor altijd te verstoten vanwege hun zonden! 38,39 Want er komt een tijd,’ zegt de Here, ‘dat heel Jeruzalem voor de Here zal zijn herbouwd. Vanaf de toren van Hananeël in het noordoosten van de stad tot aan de Hoekpoort in het noordwesten, en vanaf de Garebheuvel in het zuidwesten tot Goa in het zuidoosten. 40 De hele stad en het dal waar de doden begraven worden, zullen heilig zijn voor de Here, evenals de velden die zich uitstrekken tot aan de Kidronbeek en vervolgens naar de Paardenpoort aan de oostkant van de stad. Deze stad zal nooit meer worden ingenomen of verwoest.’