Nova Versão Internacional

Isaías 1:1-31

1Visão que Isaías, filho de Amoz, teve a respeito de Judá e Jerusalém durante os reinados de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá.

Uma Nação Rebelde

2Ouçam, ó céus! Escute, ó terra!

Pois o Senhor falou:

“Criei filhos e os fiz crescer,

mas eles se revoltaram contra mim.

3O boi reconhece o seu dono,

e o jumento conhece a manjedoura do seu proprietário,

mas Israel nada sabe,

o meu povo nada compreende”.

4Ah, nação pecadora,

povo carregado de iniquidade!

Raça de malfeitores,

filhos dados à corrupção!

Abandonaram o Senhor,

desprezaram o Santo de Israel e o rejeitaram.

5Por que haveriam de continuar a ser castigados?

Por que insistem na revolta?

A cabeça toda está ferida,

todo o coração está sofrendo.

6Da sola do pé ao alto da cabeça não há nada são;

somente machucados,

vergões e ferimentos abertos,

que não foram limpos nem enfaixados

nem tratados com azeite.

7A terra de vocês está devastada,

suas cidades foram destruídas a fogo;

os seus campos estão sendo tomados

por estrangeiros diante de vocês

e devastados como a ruína

que eles costumam causar.

8Só restou a cidade1.8 Hebraico: filha. de Sião

como tenda numa vinha,

como abrigo numa plantação de melões,

como uma cidade sitiada.

9Se o Senhor dos Exércitos

não tivesse poupado alguns de nós,

já estaríamos como Sodoma

e semelhantes a Gomorra.

10Governantes de Sodoma,

ouçam a palavra do Senhor!

Vocês, povo de Gomorra,

escutem a instrução de nosso Deus!

11“Para que me oferecem tantos sacrifícios?”,

pergunta o Senhor.

“Para mim, chega de holocaustos1.11 Isto é, sacrifícios totalmente queimados. de carneiros

e da gordura de novilhos gordos.

Não tenho nenhum prazer

no sangue de novilhos, de cordeiros e de bodes!

12Quando vocês vêm à minha presença,

quem pediu que pusessem os pés em meus átrios?

13Parem de trazer ofertas inúteis!

O incenso de vocês é repugnante para mim.

Luas novas, sábados e reuniões!

Não consigo suportar suas assembleias

cheias de iniquidade.

14Suas festas da lua nova

e suas festas fixas, eu as odeio.

Tornaram-se um fardo para mim;

não as suporto mais!

15Quando vocês estenderem as mãos em oração,

esconderei de vocês os meus olhos;

mesmo que multipliquem as suas orações,

não as escutarei!

“As suas mãos estão cheias de sangue!

16Lavem-se! Limpem-se!

Removam suas más obras para longe da minha vista!

Parem de fazer o mal,

17aprendam a fazer o bem!

Busquem a justiça,

acabem com a opressão.1.17 Ou repreendam o opressor.

Lutem pelos direitos do órfão,

defendam a causa da viúva.

18“Venham, vamos refletir juntos”,

diz o Senhor.

“Embora os seus pecados

sejam vermelhos como escarlate,

eles se tornarão brancos como a neve;

embora sejam rubros como púrpura,

como a lã se tornarão.

19Se vocês estiverem dispostos a obedecer,

comerão os melhores frutos desta terra;

20mas, se resistirem e se rebelarem,

serão devorados pela espada.”

Pois o Senhor é quem fala!

21Vejam como a cidade fiel

se tornou prostituta!

Antes cheia de justiça e habitada pela retidão,

agora está cheia de assassinos!

22Sua prata tornou-se escória,

seu licor ficou aguado.

23Seus líderes são rebeldes,

amigos de ladrões;

todos eles amam o suborno

e andam atrás de presentes.

Eles não defendem os direitos do órfão,

e não tomam conhecimento da causa da viúva.

24Por isso o Soberano, o Senhor dos Exércitos,

o Poderoso de Israel, anuncia:

“Ah! Derramarei minha ira sobre os meus adversários

e me vingarei dos meus inimigos.

25Voltarei minha mão contra você;

tirarei toda a sua escória

e removerei todas as suas impurezas.

26Restaurarei os seus juízes como no passado;

os seus conselheiros, como no princípio.

Depois disso você será chamada

cidade de retidão, cidade fiel”.

27Sião será redimida com justiça,

com retidão os que se arrependerem.

28Mas os rebeldes e os pecadores serão destruídos,

e os que abandonam o Senhor perecerão.

29“Vocês se envergonharão dos carvalhos sagrados

que tanto apreciam;

ficarão decepcionados

com os jardins sagrados que escolheram.

30Vocês serão como um terebinto

cujas folhas estão caindo,

como um jardim sem água.

31O poderoso se tornará como estopa,

e sua obra como fagulha;

ambos serão queimados juntos

sem que ninguém apague o fogo”.

New Serbian Translation

Књига пророка Исаије 1:1-31

1Виђење Исаије сина Амоцова, што је за Јуду и Јерусалим видео у време Јудиних царева: Озије, Јотама, Ахаза и Језекије.

Неразумни и грешни народ

2Чујте, небеса! Слушај, земљо,

јер говори Господ:

„Синове сам васпитао и подигао,

а они се одметнуше од мене.

3Во познаје власника својега

и магарац јасле господара својега.

Израиљ не зна;

народ мој не разуме!“

4Јао, грешнога ли пука,

народа огрезлог у кривици,

потомака злочиначких,

синова покварењачких!

Господа су оставили;

Светитеља Израиљевог презрели,

леђа му окренули.

5Где још да ударим,

одметници тврдокорни?

Сва је глава болна

и све срце изнемогло;

6од пете до главе здравог места нема,

него су убоји и модрице и ране отворене;

очишћене нису,

у завојима нису,

уљем заблажене нису.

7Опустошена вам је земља,

огањ вам је градове попалио,

ваше њиве пред вама харају туђинци.

Пустош је као кад опустоше туђинци.

8Остављена је ћерка сионска

као сеница у винограду,

као колиба у градини за краставце,

као град под опсадом.

9Да нам Господ над војскама

није оставио остатка,

као Содома били бисмо,

слични Гомори били бисмо.

10Реч Господњу чујте,

главари содомски!

Закон Бога нашег послушајте,

народе гоморски!

11„Шта ли ће мени мноштво жртава ваших?

– говори Господ.

Сит сам овнујских свеспалница

и наслага лојних са телади гојних.

И крв од бикова и јагањаца и јараца

не мили се мени.

12Кад долазите да ми се покажете,

ко то тражи од вас

да по мојим предворјима трупкате?

13Не умножавајте безвредне приносе,

кађење на које се гадим;

младине и суботе, сазивање сазива,

не подносим зле1,13 Или: идолске, грешне. свечаности.

14Младине ваше и празници ваши,

то мрзи душа моја,

то је терет за ме,

додија ми подносити.

15Кад за молитву ширите руке своје,

ја од вас одвраћам очи своје;

и кад продужујете молитву,

ја вас не слушам.

Ваше су руке огрезле у крви.

16Оперите себе, очистите себе.

Уклоните злоћу дела ваших испред очију мојих.

Престаните зло чинити,

17учите се добро чинити: тежите праву,

ублажите угњетавање,

дајте права сиротињи,

парничите се у корист удовице.

18Затим дођите да расправљамо

– говори Господ –

буду ли греси ваши као скерлет,

постаће бели као снег;

буду ли црвени као пурпур,

постаће као вуна.

19Ако будете вољни и послушате,

добра земаљска јешћете.

20А ако одбаците и буните се,

мач ће вас прогутати

– јер уста Господња рекоше.“

Тужбалица над Јерусалимом

21Како се претвори у блудницу

верна насеобина!

Била је пуна правичности,

у њој је боравила правда,

а сада су убице.

22Твоје је сребро као згура постало.

Твоје пиће се разводнило.

23Твоји главари су се одметнули,

с крадљивцима другови су постали.

Сваки се граби за мито

и хрли за поклонима.

Право сиротињи они ускраћују;

удовичина парница до њих не досеже.

24Зато говори Господар,

Господ над војскама, Силни Израиљев:

„Ах, кад се искалим на противницима

и кад се осветим непријатељима!

25Кад руку на тебе испружим,

да лужином згуру твоју очистим,

да из тебе онечишћења уклоним.

26Па ти судије опет поставим као некад,

саветнике као од давнина,

те да те прозову

’Град праведности’,

’Верна насеобина.’“

27Правда ће откупити Сион,

и праведност покајнике његове;

28а преступници и грешници заједно ће се скршити

и они који напуштају Господа погинуће.

Против обожавања светог дрвета

29„Због племенитог дрвећа ће се стидети,

зато што их славите;

и због лугова ћете се црвенети,

зато што сте их изабрали.

30Ви ћете бити слични храсту,

с лишћем што се на њему суши.

Налик лугу у ком воде нема.

31И скривено благо ће бити као кучина,

и онај ко га начини као варница –

обоје ће заједно изгорети,

а нико неће гасити.“