Nova Versão Internacional

Isaías 1:1-31

1Visão que Isaías, filho de Amoz, teve a respeito de Judá e Jerusalém durante os reinados de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá.

Uma Nação Rebelde

2Ouçam, ó céus! Escute, ó terra!

Pois o Senhor falou:

“Criei filhos e os fiz crescer,

mas eles se revoltaram contra mim.

3O boi reconhece o seu dono,

e o jumento conhece a manjedoura do seu proprietário,

mas Israel nada sabe,

o meu povo nada compreende”.

4Ah, nação pecadora,

povo carregado de iniquidade!

Raça de malfeitores,

filhos dados à corrupção!

Abandonaram o Senhor,

desprezaram o Santo de Israel e o rejeitaram.

5Por que haveriam de continuar a ser castigados?

Por que insistem na revolta?

A cabeça toda está ferida,

todo o coração está sofrendo.

6Da sola do pé ao alto da cabeça não há nada são;

somente machucados,

vergões e ferimentos abertos,

que não foram limpos nem enfaixados

nem tratados com azeite.

7A terra de vocês está devastada,

suas cidades foram destruídas a fogo;

os seus campos estão sendo tomados

por estrangeiros diante de vocês

e devastados como a ruína

que eles costumam causar.

8Só restou a cidade1.8 Hebraico: filha. de Sião

como tenda numa vinha,

como abrigo numa plantação de melões,

como uma cidade sitiada.

9Se o Senhor dos Exércitos

não tivesse poupado alguns de nós,

já estaríamos como Sodoma

e semelhantes a Gomorra.

10Governantes de Sodoma,

ouçam a palavra do Senhor!

Vocês, povo de Gomorra,

escutem a instrução de nosso Deus!

11“Para que me oferecem tantos sacrifícios?”,

pergunta o Senhor.

“Para mim, chega de holocaustos1.11 Isto é, sacrifícios totalmente queimados. de carneiros

e da gordura de novilhos gordos.

Não tenho nenhum prazer

no sangue de novilhos, de cordeiros e de bodes!

12Quando vocês vêm à minha presença,

quem pediu que pusessem os pés em meus átrios?

13Parem de trazer ofertas inúteis!

O incenso de vocês é repugnante para mim.

Luas novas, sábados e reuniões!

Não consigo suportar suas assembleias

cheias de iniquidade.

14Suas festas da lua nova

e suas festas fixas, eu as odeio.

Tornaram-se um fardo para mim;

não as suporto mais!

15Quando vocês estenderem as mãos em oração,

esconderei de vocês os meus olhos;

mesmo que multipliquem as suas orações,

não as escutarei!

“As suas mãos estão cheias de sangue!

16Lavem-se! Limpem-se!

Removam suas más obras para longe da minha vista!

Parem de fazer o mal,

17aprendam a fazer o bem!

Busquem a justiça,

acabem com a opressão.1.17 Ou repreendam o opressor.

Lutem pelos direitos do órfão,

defendam a causa da viúva.

18“Venham, vamos refletir juntos”,

diz o Senhor.

“Embora os seus pecados

sejam vermelhos como escarlate,

eles se tornarão brancos como a neve;

embora sejam rubros como púrpura,

como a lã se tornarão.

19Se vocês estiverem dispostos a obedecer,

comerão os melhores frutos desta terra;

20mas, se resistirem e se rebelarem,

serão devorados pela espada.”

Pois o Senhor é quem fala!

21Vejam como a cidade fiel

se tornou prostituta!

Antes cheia de justiça e habitada pela retidão,

agora está cheia de assassinos!

22Sua prata tornou-se escória,

seu licor ficou aguado.

23Seus líderes são rebeldes,

amigos de ladrões;

todos eles amam o suborno

e andam atrás de presentes.

Eles não defendem os direitos do órfão,

e não tomam conhecimento da causa da viúva.

24Por isso o Soberano, o Senhor dos Exércitos,

o Poderoso de Israel, anuncia:

“Ah! Derramarei minha ira sobre os meus adversários

e me vingarei dos meus inimigos.

25Voltarei minha mão contra você;

tirarei toda a sua escória

e removerei todas as suas impurezas.

26Restaurarei os seus juízes como no passado;

os seus conselheiros, como no princípio.

Depois disso você será chamada

cidade de retidão, cidade fiel”.

27Sião será redimida com justiça,

com retidão os que se arrependerem.

28Mas os rebeldes e os pecadores serão destruídos,

e os que abandonam o Senhor perecerão.

29“Vocês se envergonharão dos carvalhos sagrados

que tanto apreciam;

ficarão decepcionados

com os jardins sagrados que escolheram.

30Vocês serão como um terebinto

cujas folhas estão caindo,

como um jardim sem água.

31O poderoso se tornará como estopa,

e sua obra como fagulha;

ambos serão queimados juntos

sem que ninguém apague o fogo”.

Ang Pulong Sa Dios

Isaias 1:1-31

1Kini nga libro mahitungod sa gipadayag sa Dios kang Isaias nga anak ni Amos. Bahin kini sa Jerusalem ug sa ubang bahin sa Juda niadtong panahon sa paghari nila ni Uzia, Jotam, Ahaz, ug Hezekia sa Juda.

Ang Nasod nga Makasasala

2Pamati langit ug paminaw yuta, kay nagsulti ang Ginoo, “Nagaatiman ako ug nagpadakog mga anak, apan nakigbatok sila kanako. 3Bisan gani ang mga baka makaila sa ilang agalon, ug ang mga asno makatultol sa pasungan nga pakan-an kanila sa ilang agalon, apan ang Israel nga akong katawhan wala makasabot, wala makaila kanako.”

4Pagkamakasasala nga nasod! Katawhan nga puno sa kadaotan, kaliwat sa mga malapason ug malimbongon. Gisalikway ninyo ug gibiaybiay ang Ginoo, ang Balaan nga Dios sa Israel, ug mitalikod kamo kaniya.

5Mga taga-Israel, nganong nagapadayon man kamo sa pagkamasinupakon? Nganong gusto man ninyo nga masilotan? Sama kamo sa tawo kansang ulo pulos na samad ug kansang kasingkasing napuno sa kasakit. 6Gikan sa ulo hangtod sa lapalapa, wala gayoy bahin nga walay tatsa; nalukop kini sa mga samad, bun-og, ug kabahong. Wala man lang kini mahugasi, mabugkosi, ni mahidhirig lana.

7Naawaaw ang inyong nasod; ang inyong mga lungsod nangasunog. Samtang nagtan-aw kamo, panguhaon sa mga langyaw ang mga bunga sa mga tanom diha sa inyong uma. Pasipad-an nila ang inyong kaumahan hangtod nga dili na kini mapuslan. 8Mahibilin ang Jerusalem1:8 Jerusalem: sa Hebreo, anak nga babaye sa Zion. nga sama sa usa ka silonganan didto sa tamnanan ug ubas, o sama sa payag-payag didto sa tamnanan ug pipino, o sama sa siyudad nga gilibotan sa mga kaaway. 9Kon wala pa magbilin ang Ginoo nga Makagagahom ug pipila kanato, sama na unta kita sa Sodoma ug Gomora.

10Kamong mga tigdumala ug mga katawhan sa Jerusalem, sama kamo sa mga taga-Sodoma ug Gomora. Pamatii ninyo ang pulong ug kasugoan sa Ginoo nga atong Dios. 11Miingon ang Ginoo, “Walay bili alang kanako ang daghan ninyong mga halad. Gipul-an na ako sa inyong mga halad nga sinunog—sa mga karnero ug sa tambok sa mga mananap nga inyong gipatambok. Wala ako malipay sa hinalad ninyong dugo sa mga torong baka, mga karnero, ug mga kanding. 12Kinsa ang nagsugo kaninyo nga dad-on kining tanan kon mosimba kamo kanako? Kinsa ang nagsugo kaninyo nga magtunob-tunob sa akong templo? 13Undangi na ninyo ang pagdala ug mga halad nga walay pulos. Gingil-aran ako sa inyong insenso. Dili ko na maagwanta ang inyong mga panagtigom sa panahon sa Pista sa Pagsugod sa Bulan o sa Adlaw nga Igpapahulay. Kay bisan ug nagtigom kamo naghimo kamog daotan. 14Gikapungtan ko ang inyong Pista sa Pagsugod sa Bulan ug ang uban pa ninyo nga mga pista. Nahimo kining kabug-aton alang kanako; dili ko na kini maagwanta.

15“Kon ibayaw ninyo ang inyong mga kamot sa pag-ampo dili ako manumbaling kaninyo. Dili ako mamati bisan pag kapila kamo mag-ampo, tungod kay daghan kamog gipamatay nga mga tawo. 16Hinloi ang inyong kaugalingon! Hunong na kamo sa paghimo ug daotan sa akong atubangan. 17Pagtuon kamo sa pagbuhat ug maayo, ug tinguhaa ninyo ang katarong. Badlonga ninyo ang mga madinaog-daogon,1:17 Badlonga ninyo ang mga madinaog-daogon: o, Tabangi ninyo ang mga gidaog-daog. ug panalipdi ninyo ang katungod sa mga ilo ug mga biyuda.”

18Miingon usab ang Ginoo, “Dali kamo, maghusay kita. Bisan unsa pa kahugaw ang inyong mga sala, limpyohan ko kini aron mahinloan kamo. 19Kon motuman kamo, panalanginan ko gayod kamo.1:19 panalanginan ko gayod kamo: o, makakaon kamo sa labing maayong abot sa yuta. 20Apan kon mosukol kamo ug magmagahi, sigurado gayod nga patyon kamo. Mahitabo gayod kini, kay ako, ang Ginoo, ang nagaingon niini.”

Ang Makasasala nga Siyudad

21Tan-awa ninyo ang siyudad nga kanhi buotan. Matinumanon kini kaniadto, apan karon nahisama na sa usa ka babayeng nagabaligya sa iyang dungog. Kaniadto, matarong ang mga tawo nga nagpuyo niini, apan karon pulos na mga mamumuno. 22Jerusalem, bililhon ka kaniadto sama sa pilak, apan karon wala ka nay pulos. Sama ka sa mahalon nga bino, apan karon mora ka na ug bino nga sinagolan ug tubig. 23Ang imong mga pangulo mga gahig ulo ug kauban sa mga kawatan. Ganahan sila kaayo sa mga suborno, ug kanunay silang nagaapas ug mga gasa. Wala sila mamati, wala sila panalipdi sa katungod sa mga ilo ug sa mga biyuda.

24Busa miingon ang Ginoo, ang Makagagahom nga Dios sa Israel, “Manimalos ako kaninyo nga akong mga kaaway, aron dili na ako mahasol pa sa inyong ginahimo. 25Silotan ko kamo aron mahinloan kamo, sama sa plata nga tunawon sa kalayo aron mahimong lunsay. 26Hatagan ko kamo pag-usab ug mga pangulo ug mga magtatambag nga sama kaniadto. Ug unya ang Jerusalem nga inyong siyudad pagatawgon na nga siyudad sa mga matarong ug matinumanon.”

27Pinaagi sa matarong nga paghukom sa Ginoo, luwason niya ang Jerusalem1:27 Jerusalem: Sa Hebreo makita usab ang pulong nga Zion, nga mao ang laing ngalan sa Jerusalem. ug ang mga lumulupyo niini nga naghinulsol. 28Apan laglagon niya ang mga masinupakon ug ang mga makasasala, nga nagsalikway kaniya.

29Maulawan kamo tungod sa inyong pagsimba sa mga kahoy nga terebinto ug sa mga pinili ninyong mga tanaman. 30Mahisama kamo sa kahoy kansang dahon nangalaya, ug sa tanaman nga wala mabisbisi. 31Ang mga gamhanan kaninyo mahimong sama sa uga nga kahoy nga daling masunog, ug ang ilang daotang binuhatan maoy mahimong sama sa silà nga mohaling sa kalayo nga mosunog kanila, ug walay makapalong niini.