Псалтирь 105 NRT - Psalmen 105 HTB

New Russian Translation

Psalms 105

Псалом 105

1Аллилуйя!

Славьте Господа,

потому что Он благ и милость Его навеки!

2Кто выразит могущество Господа

и возвестит всю Его славу?

3Блаженны те, кто хранит правосудие

и вершит праведные дела во все времена!

4Вспомни меня, Господи, во время благоволения к Своему народу,

помоги и мне, когда будешь спасать их,

5чтобы я увидел благополучие Твоих избранных,

возвеселился вместе с Твоим народом

и хвалился – с Твоим наследием.

6Мы согрешили, как и наши предки,

совершили беззаконие, поступили нечестиво.

7Отцы наши не поняли Твоих чудес в Египте,

забыли обилие Твоей милости

и возмутились у моря, у Красного моря.

8Он все же спас их ради Своего имени,

чтобы показать Свое могущество.

9Он приказал Красному морю, и оно высохло,

и провел Он их через его глубины, как по пустыне.

10Спас их от рук ненавидящего их,

избавил их от руки врага[a].

11Воды покрыли противников их,

не осталось ни одного.

12Тогда поверили они Его словам

и воспели Ему хвалу.

13Но вскоре забыли Его дела,

не ждали Его совета.

14Возгорелись страстным желанием в пустыне

и испытывали Бога в необитаемой местности.

15Он дал им желаемое,

но наслал на них истощение.

16Они позавидовали Моисею в лагере

и Аарону, святому Господню.

17Земля разверзлась и поглотила Датана

и все скопище Авирама[b].

18Возгорелся огонь посреди них,

и пламя сожгло нечестивых.

19Они сделали изваяние тельца в Хориве

и поклонились истукану[c],

20променяли свою Славу

на изображение быка, питающегося травой.

21Забыли Бога, своего Спасителя,

сотворившего великие дела в Египте,

22чудеса в земле Хама

и устрашающие дела у Красного моря.

23Поэтому Он сказал, что погубил бы их,

если бы Моисей, избранный Его,

не встал перед Ним в расселине,

чтобы отвратить Его ярость,

чтобы Он не погубил их[d].

24И пренебрегли они землей желанной[e],

не поверили Его обещанию,

25роптали в своих шатрах

и не слушались голоса Господа.

26Поэтому Он поклялся с поднятой рукой,

что поразит их в пустыне,

27а также их потомков среди народов,

и рассеет их по землям.

28Они присоединились к Баал-Пеору[f]

и ели жертвы, принесенные бездушным.

29Раздражали Его своими делами,

и разразился среди них мор.

30Но поднялся Пинехас, произвел суд,

и мор прекратился[g],

31Это вменилось в праведность ему

из поколения в поколение, навсегда.

32Еще они прогневали Его у вод Меривы[h],

и Моисей был наказан из-за них,

33потому что они возмутили его дух,

и он погрешил своими устами[i].

34Не уничтожили они народы,

о которых сказал им Господь,

35а смешались с язычниками

и научились их делам;

36служили их идолам,

которые стали для них сетью[j].

37Приносили демонам в жертву

своих сыновей и дочерей;

38проливали невинную кровь,

кровь своих сыновей и дочерей,

которых жертвовали ханаанским идолам,

и земля осквернилась кровью.

39Они оскверняли себя своими делами,

прелюбодействовали своими поступками[k].

40Поэтому возгорелся гнев Господень на Его народ,

и возгнушался Он Своим наследием.

41Он отдал их в руки чужеземцев,

и ненавидящие Израиль властвовали над ними.

42Враги притесняли их,

и они смирились под их рукой.

43Много раз Он избавлял их,

но они гневили Его своим упрямством

и были унижены в своем беззаконии.

44Все же Он обращал внимание на их скорбь,

когда слышал их вопль,

45вспоминал о Своем завете с ними

и смягчался по Своей великой милости.

46Он вызывал к ним сострадание

со стороны всех, кто пленял их.

47Спаси нас, Господи, наш Боже,

и собери нас из среды народов,

чтобы мы воздали благодарность Твоему святому имени

и хвалились Твоей славой.

48Прославлен будь, Господь, Бог Израиля,

от века и до века!

И весь народ сказал: «Аминь!»[l]

Аллилуйя!

Notas al pie

  1. 105:10 См. Исх. 14:30.
  2. 105:17 См. Чис. 16 глава.
  3. 105:19 См. Исх. 32 глава.
  4. 105:23 См. Исх. 32:11-14.
  5. 105:24 То есть землей Ханаана, которую Бог сделал наследием Израиля. См. Чис. 13 и 14 главы.
  6. 105:28 Баал-Пеор – божество средиземноморских народов.
  7. 105:30 См. Чис. 25.
  8. 105:32 На языке оригинала это слово означает «ссора». См. Исх. 17:1-7 и Чис. 20:2-13
  9. 105:33 См. Чис. 20:2-13.
  10. 105:36 См. Суд. 1:19–2:23.
  11. 105:34-39 См. Втор. 7:1-6; 18:9-13; Суд. 1:19–2:5.
  12. 105:48 Аминь – еврейское слово, которое переводится как «да, верно, воистину так» или «да будет так».

Het Boek

Psalmen 105

1Prijs de Here, bid tot Hem.
Vertel alle volken wat Hij heeft gedaan.
Zing lofliederen voor Hem.
Getuig van alle wonderen die Hij doet.
Zijn grote en heilige naam is u tot steun,
laat ieder die op de Here vertrouwt,
blij zijn over Hem.
Vraag alles aan de Here
en laat zijn kracht u tot steun zijn,
blijf voortdurend in contact met Hem.
Herinner u alle wonderen die Hij heeft gedaan.
Denk nog eens na over de bijzondere dingen
die Hij in het verleden deed en hoe Hij oordeelde.
U bent het nageslacht van zijn dienaar Abraham
en kinderen van Jakob.
Hij heeft u uitgekozen.
De Here is onze God
en Hij oordeelt alles op aarde.
Het verbond dat Hij met u sloot,
zal Hij nooit vergeten,
Hij sloot het met het hele volk Israël,
voor altijd.
Evenmin vergeet Hij ooit
zijn verbond met Abraham
en de belofte aan Isaak.
10 Zijn woord was een stevig houvast voor Jakob
en een eeuwige afspraak met Israël.
11 Eenmaal zei Hij immers:
Ik geef u het land Kanaän,
het zal voor altijd van u zijn,
als een erfdeel dat niemand anders toekomt.
12 Toen zij nog maar met weinig mensen waren,
13 en als nomaden van land naar land trokken,
14 liet Hij niet toe dat ook maar iemand
hen te na kwam en onderdrukte.
Ter wille van hen
werden koningen door Hem gestraft.
15 ‘Kom niet aan de mensen die Ik heb gezalfd
en laat mijn profeten geen kwaad overkomen.’
16 Voordat Hij een hongersnood over het land liet komen,
zodat er geen brood meer was,
17 liet God een man voor het volk uitgaan:
Jozef werd verkocht als slaaf.
18 Hij kwam geboeid in de gevangenis terecht,
zijn voeten in het blok.
19 Dat duurde totdat God zijn woord liet uitkomen.
De Here zorgde dat hem recht werd gedaan.
20 De koning van Egypte stuurde
een boodschap naar de gevangenis
dat hij moest worden vrijgelaten,
de machtige heerser gaf hem de vrijheid terug.
21 Hij gaf Jozef zijn vertrouwen
en een hoge positie,
hij werd zelfs onderkoning.
22 Jozef mocht alle bezittingen beheren
en de leiders van Egypte leerden veel van zijn wijsheid.
23 Toen Jakob en zijn familie
naar het land Egypte waren gekomen
en daar als vreemdelingen tussen de mensen woonden,
24 maakte God het volk steeds groter.
Ook werd het machtiger dan wie ook.
25 Daardoor maakte Hij
dat de tegenstanders het volk gingen haten
en hen met list tegemoet traden.
26 Toen stuurde God
zijn dienaar Mozes
en diens broer Aäron, die Hij ook had uitgekozen.
27 Zij deden voor de ogen van de Egyptenaren
de wonderen die Hij hun had voorzegd.
28 God stuurde de donkere duisternis
en er was geen hand voor de ogen te zien.
Maar zij sloegen er geen acht op.
29 God maakte bloed van al het water in Egypte
en alle vissen stierven.
30 Het land werd overspoeld door kikvorsen,
zelfs tot in het koninklijk paleis.
31 God zei dat er steekvliegen zouden komen
en het hele land wemelde ervan.
Geen plek ontkwam aan de muggen.
32 Hij veranderde hun regen in hagelstenen,
de hagel en het vuur dat er tussenin op aarde neerkwam,
vernietigden alle gewassen.
33 God vernietigde hun wijnstokken,
vijgebomen en alle andere bomen.
34 Op zijn woord kwamen er sprinkhanen over het land,
ontelbaar veel.
35 Al het groene gewas
en alle andere gewassen op het land
werden weggevreten.
36 Ten slotte doodde Hij alle oudste zonen in heel Egypte,
de stamhouders, op wie ieder zijn hoop had gevestigd.
37 God leidde zijn volk met goud en zilver het land Egypte uit,
niemand bleef achter.
38 In Egypte was men blij dat zij gingen,
want de Israëlieten hadden de Egyptenaren
grote angst aangejaagd.
39 God gaf daarop een wolk die het volk leidde
en ʼs nachts had het een vuurzuil als lichtbaken.
40 Toen zij erom vroegen,
gaf Hij hun kwartels als vlees te eten.
En elke dag was er meer dan voldoende manna,
dat uit de hemel naar beneden kwam.
Daarvan bakten zij brood.
41 Toen God een rots liet splijten,
was er meer dan genoeg water.
Er ontstond in die woestijn zelfs een rivier.
42 En dat deed Hij allemaal
omdat Hij zijn dienaar Abraham een belofte had gedaan.
43 God was blij toen Hij zijn volk uitleidde,
alle mensen van Israël trouwens ook,
zij zongen het uit.
44 Hij gaf zijn volk
het land van de volken die eerst in Kanaän woonden.
Zij konden er zo van oogsten.
45 Wel verlangde God van hen
dat zij zijn geboden zouden naleven
en zijn wet trouw zouden navolgen.
Prijs de Here!