New Russian Translation

Isaiah 63

День Божьего возмездия и искупления

1– Кто Это идет из Эдома,

из Боцры в одеяниях красного цвета?

Кто Это, одетый так великолепно,

выступающий в величии Своей силы?

– Это Я, возвещающий оправдание,

имеющий силу спасать.

2– Почему одежды Твои красны,

как у топчущих виноград в давильне?

3– Я топтал в давильне один;

никого из народов со Мною не было.

Я топтал их в Своем гневе,

попирал их в негодовании.

И брызгала их кровь Мне на одежды,

и Я запятнал все Мое одеяние,

4потому что день возмездия был в Моем сердце,

и настал год Моего искупительного труда.

5Я посмотрел, но помощника не было,

был потрясен, что никто не помог.

Тогда рука Моя принесла Мне победу,

и негодование Мое Меня поддержало.

6Я топтал народы в Своем гневе;

в Своем негодовании напоил их

и вылил их кровь на землю.

Молитва милости

7Вспомню о милостях Господних,

о славных Господних делах,

обо всем, что Он для нас совершил;

вспомню о великодушии Его к дому Израиля,

что явил Он по милосердию Своему

и по великой Своей любви.

8Он сказал: «Несомненно, они – Мой народ,

сыновья, которые Мне не солгут» –

и стал их Спасителем.

9Во всех их горестях Он горевал вместе с ними,

и Ангел Его присутствия[a] спасал их.

По любви Своей и милости Он их искупил,

поднял их и носил

во все древние дни.

10Но они восстали

и огорчили Святого Духа Его.

И Он стал им врагом,

и Сам воевал с ними.

11Тогда народ Его вспомнил древние дни,

дни Моисея:

«Где Тот, Кто вывел их из моря

вместе с пастухом Своего стада?

Где Тот, Кто вложил в него

Своего Святого Духа,

12Тот, Чья славная длань была с Моисеем,

Кто разделил перед ними воды,

чтобы добыть Себе вечную славу,

13Кто через бездны вел их?[b]

Словно конь в степи,

не спотыкались они;

14словно стадо, что спускается в долину,

они получили покой от Духа Господня».

Так вел Ты народ Свой,

чтобы прославить имя Свое.

15Посмотри вниз с небес,

взгляни из Своего святого и славного жилища!

Где Твои ревность и мощь?

Твои сострадание и милость от нас удалились.

16Но Ты же Отец наш;

пусть не знает нас Авраам

и не признает Израиль,

Ты, о Господь, наш Отец,

наш Искупитель – вот Твое имя издревле.

17Зачем, Господи, Ты сводишь нас с Твоих путей

и ожесточаешь наши сердца, чтобы мы Тебя не боялись?

Обратись ради слуг Твоих,

ради этих родов – наследия Твоего.

18Недолгое время владел святой народ Твой

Твоим святилищем –

ныне наши враги его растоптали.

19Мы уподобились тем,

над кем Ты никогда не правил,

тем, кто не звался Твоим именем.

Notas al pie

  1. 63:9 См. Исх. 23:20-23.
  2. 63:13 См. Исх. 14.

Het Boek

Jesaja 63

De ontfermende liefde van God

1Wie komt daar vanuit Edom aan, uit de stad Bosra, in zijn prachtige donkerrode kledij? Wie is dat in zijn koninklijke gewaden, rustig voortlopend met grootse kracht? ‘Ik ben het, de Here, die uw heil aankondigt, degene die de macht heeft u te redden!’ ‘Waarom is uw kleding zo rood als van iemand die in de wijnpers de druiven uitperst?’ ‘Ik heb de wijnpers alleen getreden. Er was niemand die Mij hielp. In mijn toorn heb Ik mijn vijanden als druiven vertrapt. In mijn toorn vertrapte Ik mijn tegenstanders. U ziet hun bloed op mijn kleding. Want de tijd is aangebroken dat Ik mijn volk moet wreken, het uit de handen van zijn onderdrukkers moet verlossen. Ik keek maar niemand kwam het te hulp, Ik was verbaasd en geschokt. Daarom voerde Ik de wraak alleen uit, zonder hulp velde Ik de vonnissen. Ik vernietigde de heidense volken in mijn toorn, Ik bracht hen aan het wankelen en liet hen neerstorten.’

Ik zal vertellen over de ontfermende liefde van God. Ik zal Hem loven voor alles wat Hij heeft gedaan, ik zal mij verheugen over zijn goedheid tegenover Israël die Hij haar betoonde in zijn genade en liefde.

Hij zei: ‘Zij zijn toch van Mij, mijn eigen kinderen zullen mijn vertrouwen niet opnieuw beschamen.’ En Hij werd hun redder. In al hun onderdrukking werd Hij Zelf onderdrukt en Hij redde hen in eigen persoon. In zijn liefde en medelijden verloste Hij hen, tilde hen op en droeg hen door de jaren heen. 10 Maar zij kwamen in opstand tegen Hem en deden zijn Heilige Geest verdriet. Daarom werd Hij hun vijand en vocht Hij persoonlijk tegen hen.

11 Toen herinnerden zij zich de dagen van weleer, toen Gods dienaar Mozes zijn volk uit Egypte wegleidde en zij riepen: Waar is Hij die Israël door de zee voerde, met Mozes als hun herder? Waar is de God die zijn Heilige Geest stuurt om onder zijn volk te wonen? 12 Waar is Hij wiens machtige kracht de zee voor hen splitste, toen Mozes zijn hand ophief en zijn reputatie voor eeuwig vestigde? 13 Wie leidde hen over de bodem van de zee? Net als paarden die door de woestijn rennen, struikelden zij niet. 14 Als grazend vee in de dalen, zo gaf de Geest van de Here hun rust. O Here, op die manier bezorgde U Zichzelf een geweldige naam. 15 Kijk vanuit de hemel neer en zie ons vanuit uw heilige, glorieuze verblijfplaats. Waar is uw liefde voor ons die U altijd liet zien? Waar zijn nu uw kracht, uw genade en uw medelijden? 16 U bent immers nog steeds onze Vader! Abraham en Jakob kennen ons niet, maar U blijft onze vader, onze verlosser van oudsher. 17 O Here, waarom liet U ons afdwalen van uw wegen in onze onbuigzaamheid, zodat wij zondigden en ons tegen U keerden? Kom terug en help ons, want wij, die uw eigendom zijn, hebben U zo nodig. 18 Hoe kort hebben wij Jeruzalem maar in bezit gehad! En nu hebben onze vijanden haar verwoest. 19 O God, waarom behandelt U ons alsof wij uw volk niet zijn, als een heidens volk dat U nooit ‘Here’ noemde?