Nádej pre kazdého

Evanjelium Podľa Jána 19

Rozsudok smrti

1 Nato dal Pilát príkaz, aby Ježiša odviedli a zbičovali ho.

Vojaci uplietli z tŕnia korunu, nasadili mu ju na hlavu a cez plecia mu prehodili purpurový plášť.

Obstali ho, bili ho po tvári a posmievali sa mu: Nech žije židovský kráľ!"

Pilát opäť vyšiel k Židom a usiloval sa ich obmäkčiť: Pozrite, vediem vám ho, aby ste sa presvedčili, že je nevinný."

Ježiš vyšiel von s tŕňovou korunou a v purpurovom plášti. Pilát naňho ukázal a povedal: Hľa, človek!"

Veľkňazi a ich stráž začali kričať: Na kríž s ním! Na kríž!"

Ukrižujte si ho sami! Ja na ňom nijakú vinu nenachádzam," nechcel mať s tým nič Pilát.

Ale podľa nášho zákona musí zomrieť, lebo sa vyhlasuje za Božieho Syna!" namietali Židia.

Keď to Pilát počul, jeho nepokoj ešte väčšmi vzrástol.

Odviedol Ježiša späť do súdnej siene a spýtal sa ho: Kto si ty vlastne?" Ale Ježiš mlčal.

10 Tak ty sa nechceš so mnou zhovárať?" rozhorčil sa Pilát. Neuvedomuješ si, že ja mám moc rozhodnúť o tvojom živote alebo smrti?"

11 Nemal by si nado mnou nijakú moc, keby ti ju nebol dal Boh," odpovedal Ježiš. Preto tí, čo ma obžalovali, majú väčšiu vinu."

12 Po tých slovách sa Pilát znova pokúšal Ježiša oslobodiť. Ale Židia tvrdo naliehali: Ak ho prepustíš, spreneveríš sa cisárovi. Kto sa vyhlasuje za kráľa, búri sa proti cisárskemu majestátu."

13 Keď to Pilát počul, dal Ježiša vyviesť na nádvorie zvané Kamenná dlažba, po hebrejsky Gabbatha, a sadol si do sudcovského kresla.

14 Chcel už prípad uzavrieť, lebo bolo okolo poludnia a večer sa začínali židovské veľkonočné sviatky. Pilát sa spýtal Židov: Tak čo s tým vaším kráľom?"

15 Preč s ním! Preč s ním!" spustili veľký krik. Ukrižuj ho!"

Mám poslať na smrť vášho kráľa?" ešte raz sa spýtal Pilát.

Nepotrebujeme kráľa! Máme predsa cisára!" pokrytecky kričali veľkňazi.

16 Tu sa Pilát vzdal a vydal rozkaz, aby Ježiša ukrižovali.

Ukrižovanie

17 Tak sa ho konečne zmocnili a viedli von z mesta na kopec zvaný Lebka, po hebrejsky Golgota. Kríž musel niesť na vlastných pleciach.

18 Tam ho naň pribili a ukrižovali. Po oboch stranách vztýčili kríže dvoch zločincov.

19 Nad Ježišovu hlavu dal Pilát pripevniť tabuľku s nápisom: Ježiš Nazaretský, židovský kráľ."

20 Popravisko bolo blízko mesta, takže ten nápis -- napísaný po hebrejsky, po latinsky a po grécky -- čítalo mnoho ľudí.

21 Židovskí veľkňazi protestovali u Piláta: Nemal si napísaťžidovský kráľ, alevyhlasoval sa za židovského kráľa."

22 Ale Pilát ich odbil: Čo som napísal, to som napísal."

23 Keď vojaci ukrižovali Ježiša, podľa všeobecného zvyku roztrhli jeho plášť na štyri diely, pre každého vojaka jeden diel. Ale jeho spodný odev, utkaný vcelku, bez jediného šva, nechceli roztrhať

24 a povedali si: Losujme, komu pripadne." Tak sa naplnila predpoveď Písma: Rozdelili si môj plášť a losovali o môj odev." Vojaci to naozaj urobili.

25 Pod krížom, na ktorom visel Ježiš, stála jeho matka, jej sestra Mária Kleofášova a Mária Magdaléna.

26 Keď Ježiš videl matku a vedľa nej učeníka, ktorého mal tak rád, povedal jej: On teraz bude tvojím synom."

27 A učeníka poprosil: Staraj sa o ňu ako o vlastnú matku!" Odvtedy ju prijal do svojho domu.

Je dokonané

28 Ježiš vedel, že sa blíži koniec. Povedal: Žíznim."

29 Vojaci namočili špongiu do nádoby s kyslým vínom a na lodyhe yzopu mu ju podali k ústam.

30 Tým sa takisto vyplnila prorocká predpoveď. Ježiš si ovlažil ústa a povedal: Je dokonané." Hlava mu klesla a skonal.

31 Keďže sa blížila sobota a navyše počiatok veľkého sviatku, nemohli Židia pripustiť, aby telá zostali visieť na krížoch. Preto požiadali Piláta, aby urýchlil popravu, dal odsúdencom polámať kosti a zložiť ich z kríža.

32 Prišli teda vojaci a obom zločincom polámali nohy.

33 Ale keď pristúpili k Ježišovi, videli, že je už mŕtvy. Preto mu nelámali kosti,

34 ale jeden z vojakov mu kopijou prebodol bok. Z rany hneď vytiekla zrazená krv a voda.

35 Toto všetko opisuje ten, ktorý to videl na vlastné oči. Jeho správa je spoľahlivá a pravdivá, môžete mu veriť.

36 Aj toto sa stalo, aby sa splnila predpoveď Písma: Ani kosť mu nebude zlomená."

37 A takisto sa splnila druhá predpoveď: Budú hľadieť na toho, ktorého prebodli."

Ježiša zložia z kríža a pochovajú do hrobu

38 Potom požiadal Jozef z Arimatey Piláta, aby mu dovolil sňať Ježišovo telo z kríža. Jozef tajne veril v Ježiša, ale zo strachu pred Židmi sa doposiaľ bál k nemu verejne priznať. Pilát mu dal súhlas, a tak šiel a zložil Ježišovo mŕtve telo.

39 Pomáhal mu pritom aj Nikodém, ktorý raz v noci navštívil Ježiša. Priniesol veľa vzácnych vonných mastí -- zmes myrhy a aloe.

40 Ježišovo telo nabalzamovali a zavinuli do ľanového plátna, ako to robievajú Židia pri pochovávaní.

41 V blízkosti popraviska bola záhrada a v nej ešte nepoužitá hrobka vytesaná do skaly.

42 Keďže bola poruke a prípravy na sviatok bolo treba ukončiť, Ježiša uložili do nej.

Het Boek

Johannes 19

De kruisiging van Jezus

1Pilatus nam Jezus mee en liet Hem geselen. De soldaten maakten een krans van doornige takken en zetten die op zijn hoofd. Daarna deden zij Hem een rode mantel om en zeiden spottend: ‘Gegroet, koning van de Joden!’ Daarbij sloegen zij Hem in het gezicht. Pilatus ging weer naar de Joden toe en zei tegen hen: ‘Hier is Hij weer. Begrijp mij goed: volgens mij heeft Hij niets strafbaars gedaan.’

Jezus kwam achter hem aan naar buiten, met de doornenkroon op zijn hoofd en de rode mantel om. ‘Hier is Hij, de Mens,’ zei Pilatus. Zodra de leidende priesters en de bewakers Jezus zagen, begonnen zij te schreeuwen: ‘Kruisigen! Kruisigen!’ ‘Neemt u hem dan mee en kruisig hem zelf,’ antwoordde Pilatus. ‘Ik zeg dat Hij onschuldig is.’ De Joden antwoordden: ‘Volgens onze wetten moet Hij sterven, want Hij heeft Zichzelf de Zoon van God genoemd!’

Toen Pilatus dat hoorde, werd hij echt bang. Hij nam Jezus weer mee naar binnen en vroeg: ‘Waar komt U vandaan?’ Jezus gaf hem echter geen antwoord. 10 ‘Waarom geeft U mij geen antwoord?’ vroeg Pilatus. ‘Weet u niet dat ik de macht heb om U vrij te laten of te kruisigen?’ 11 ‘U zou geen macht over Mij hebben als God u die niet gegeven had,’ antwoordde Jezus. ‘De grootste schuld ligt bij hem die Mij aan u heeft overgeleverd.’ 12 Pilatus werd door die woorden diep getroffen en probeerde een manier te vinden om Jezus vrij te laten. Maar de Joden bleven schreeuwen: ‘Als u die man vrijlaat, bent u geen vriend van de keizer! Wie zichzelf tot koning uitroept, is een vijand van de keizer!’

13 Toen Pilatus dat hoorde, bracht hij Jezus opnieuw naar buiten en ging op de rechterstoel zitten. Die stoel stond op een stenen verhoging die in het Hebreeuws Gabbata heette. 14 Het was twaalf uur ʼs middags. Die avond zou de sabbat van de Paasweek beginnen. ‘Hier is jullie koning,’ zei Pilatus tegen de Joden. 15 ‘Weg met die man! Weg met Hem!’ schreeuwden zij. ‘Kruisig Hem!’ ‘Moet ik uw koning kruisigen?’ vroeg Pilatus. ‘Hij is onze koning niet!’ schreeuwden de priesters. ‘We hebben maar één koning en dat is de keizer!’ 16 Daarop gaf Pilatus Jezus aan hen over om gekruisigd te worden. Zij namen Jezus mee 17 en brachten Hem naar een plaats buiten de stad. Die plaats heette Schedelplaats of in het Hebreeuws Golgota. Jezus droeg Zelf zijn kruis.

18 Daar aangekomen sloegen zij Hem aan het kruis, samen met twee anderen, de een links en de ander rechts van Hem. 19 Er werd een bord aan het kruis bevestigd, waarop Pilatus in het Hebreeuws, Latijn en Grieks had laten schrijven: ‘Jezus van Nazareth, de Koning van de Joden.’ 20 En vele Joden lazen dat, want de plaats waar Jezus gekruisigd werd, lag niet ver buiten de stad. 21 De priesters zeiden tegen Pilatus: ‘U had niet moeten schrijven: “De koning van de Joden,” maar: “Hij heeft gezegd dat Hij de koning van de Joden is.” ’ 22 ‘Wat ik geschreven heb, blijft staan,’ antwoordde Pilatus.

23 De vier soldaten die Jezus aan het kruis hadden geslagen, verdeelden zijn kleren onder elkaar. Zijn onderkleed was naadloos geweven 24 en daarom zeiden zij tegen elkaar: ‘We moeten het niet in stukken scheuren, we gaan erom loten.’ Dat klopte met wat in de Boeken staat geschreven: ‘Zij hebben mijn kleren onder elkaar verdeeld, zij hebben om mijn kleding geloot.’

25 Jezusʼ moeder stond met haar zuster, Maria van Klopas en Maria van Magdala bij het kruis. 26 Jezus zag zijn moeder staan bij de leerling die zijn beste vriend was. ‘Kijk, hij is uw zoon,’ zei Hij tegen haar. 27 En tegen de leerling zei Hij: ‘Zij is uw moeder.’ Van toen af aan nam die leerling haar bij zich in huis.

28 Jezus wist dat alles wat gedaan moest worden, nu gedaan was en zei, zoals er geschreven staat: ‘Ik heb dorst.’ 29 Een van de soldaten doopte een spons in een kan met zure wijn. Hij stak die op een stok en hield hem bij Jezusʼ mond. 30 Toen Jezus wat van de wijn gedronken had, zei Hij: ‘Mijn taak is vervuld!’ Hij boog zijn hoofd en gaf de geest.

31 Die avond zou de sabbat beginnen. Daarom wilden de Joden niet dat de lichamen nog langer aan de kruisen zouden blijven hangen. Zij vroegen Pilatus hun benen te laten breken. Dan zouden zij eerder sterven en konden de lichamen vóór de sabbat van het kruis worden afgenomen, want dat was erg belangrijk. 32 Daarop braken de soldaten eerst de benen van de twee mannen die gelijk met Jezus waren gekruisigd. 33 Maar toen zij bij Jezus kwamen, zagen zij dat Hij al gestorven was. Daarom braken zij zijn benen niet. 34 Wel stak een van de soldaten zijn speer in Jezusʼ zij. Meteen kwam er bloed en water uit. 35 Johannes heeft dit met eigen ogen gezien en zijn verklaring is betrouwbaar. Hij weet dat hij de waarheid spreekt en wil dat ook u gelooft. 36 Wat er met Jezus gebeurde, klopt met wat er geschreven staat: ‘Geen van zijn botten zal gebroken worden.’ 37 En ergens anders staat: ‘Zij zullen kijken naar Hem die zij hebben doorstoken.’

38 Na deze gebeurtenissen vroeg Jozef van Arimathea aan Pilatus of hij Jezusʼ lichaam mocht wegnemen. Pilatus vond het goed. Deze Jozef was een leerling van Jezus. Maar hij had er niet voor durven uitkomen, omdat hij bang was voor de Joden. Daarop haalde hij Jezusʼ lichaam van het kruis af. 39 Nikodemus, die op een nacht met Jezus was komen praten, ging met hem mee. Hij had ruim dertig kilo balsemkruiden bij zich, een mengsel van mirre en aloë.

40 De twee mannen wikkelden Jezusʼ lichaam met de geurige kruiden in linnen doeken, want dat is bij de Joden de gewoonte als ze iemand gaan begraven. 41 Niet ver van de plaats waar Jezus gekruisigd was, lag een tuin. In die tuin was een nieuw graf waarin nog nooit een dode had gelegen. 42 Omdat de zon bijna onderging en dan de sabbat zou beginnen, legden zij Jezus in dat graf.