New Living Translation

Psalm 73

Book three (Psalms 73–89)

Psalm 73

A psalm of Asaph.

Truly God is good to Israel,
    to those whose hearts are pure.
But as for me, I almost lost my footing.
    My feet were slipping, and I was almost gone.
For I envied the proud
    when I saw them prosper despite their wickedness.
They seem to live such painless lives;
    their bodies are so healthy and strong.
They don’t have troubles like other people;
    they’re not plagued with problems like everyone else.
They wear pride like a jeweled necklace
    and clothe themselves with cruelty.
These fat cats have everything
    their hearts could ever wish for!
They scoff and speak only evil;
    in their pride they seek to crush others.
They boast against the very heavens,
    and their words strut throughout the earth.
10 And so the people are dismayed and confused,
    drinking in all their words.
11 “What does God know?” they ask.
    “Does the Most High even know what’s happening?”
12 Look at these wicked people—
    enjoying a life of ease while their riches multiply.

13 Did I keep my heart pure for nothing?
    Did I keep myself innocent for no reason?
14 I get nothing but trouble all day long;
    every morning brings me pain.

15 If I had really spoken this way to others,
    I would have been a traitor to your people.
16 So I tried to understand why the wicked prosper.
    But what a difficult task it is!
17 Then I went into your sanctuary, O God,
    and I finally understood the destiny of the wicked.
18 Truly, you put them on a slippery path
    and send them sliding over the cliff to destruction.
19 In an instant they are destroyed,
    completely swept away by terrors.
20 When you arise, O Lord,
    you will laugh at their silly ideas
    as a person laughs at dreams in the morning.

21 Then I realized that my heart was bitter,
    and I was all torn up inside.
22 I was so foolish and ignorant—
    I must have seemed like a senseless animal to you.
23 Yet I still belong to you;
    you hold my right hand.
24 You guide me with your counsel,
    leading me to a glorious destiny.
25 Whom have I in heaven but you?
    I desire you more than anything on earth.
26 My health may fail, and my spirit may grow weak,
    but God remains the strength of my heart;
    he is mine forever.

27 Those who desert him will perish,
    for you destroy those who abandon you.
28 But as for me, how good it is to be near God!
    I have made the Sovereign Lord my shelter,
    and I will tell everyone about the wonderful things you do.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 73

Ang Matarong nga Paghukom sang Dios

1Maayo gid ang Dios sa Israel,
labi na gid sa mga matinlo ang tagipusuon.
Pero ako, diutayan lang madulaan sang pagtuo,
kay nahisa ako sa bugalon kag malaot nga mga tawo sang makita ko nga nagauswag sila.
Maayo ang ila lawas kag indi masakit ang ila kamatayon.
Wala sila nagaantos kag wala sila sing mga kalisod pareho sa iban nga mga tawo.
Gani ginapakita-kita nila ang ila pagkabugalon kag pagpamintas.[a]
Ang ila mga tagipusuon puno sang kalautan,[b]
kag ang ila lang permi nga ginahunahuna amo ang paghimo sang malain.
Ginayaguta nila kag ginahambalan sang malain ang iban.
Sa ila nga pagkabugalon nagapamahog sila sa pagpamigos sa iban.
Nagahambal sila sang malain sa Dios sa langit kag sa mga tawo sa kalibutan.
10 Bisan ang katawhan sang Dios nagasunod sa ila,
kag nagabaton lang sa ila ginahambal.[c]
11 Nagasiling sila, “Paano makahibalo ang Dios?
Wala sing inalung-ong ang Labing Mataas nga Dios.”

12 Amo ina ang mga malaot, wala sing palaligban kag nagamanggaranon pa gid.
13 Gani wala bala sing pulos ang pagkabuhi ko nga matinlo kag wala sing sala?
14 Kay permi mo ako ginapaantos, O Dios;
halos kada aga ginasilutan mo ako.
15 Kon ginyaguta ko man ikaw pareho sang ginhambal sang mga malaot, mahimo nga ginluiban ko ang imo katawhan.
16 Karon gintinguhaan ko gid nga intiendihon ini nga mga butang
pero binudlayan ako,
17 hasta nga nagkadto ako sa imo templo,
kag dayon naintiendihan ko kon ano ang matabo sa mga malaot.
18 Matuod gid man nga ginabutang mo sila sa indi sigurado nga kahimtangan,
kag laglagon mo sila.
19 Gulpi lang sila nga malaglag;
magakalamatay sila tanan sa ila makahaladlok nga dangatan.
20 Pareho sila sa damgo nga pagkaaga wala na.
Indi na sila madumduman pa kon silutan mo na sila, O Ginoo.

21 Sang naglain sadto ang akon buot kag nasakitan ang akon balatyagon,
22 nangin pareho ako sa sapat sa imo panulok nga balingag kag wala nakaintiendi.
23 Pero sa gihapon nagapalapit ako sa imo kag ginatuytuyan mo ako.
24 Ginatuytuyan mo ako paagi sa imo mga paglaygay,
kag sa ulihi dal-on mo ako sa maayo gid nga kahimtangan.
25 Wala na sing iban pa sa langit nga akon ginakinahanglan kundi ikaw lang.
Tungod kay ikaw ari sa akon, wala na ako sing iban pa nga ginahandom sa kalibutan.
26 Bisan magluya ang akon lawas kag hunahuna, ikaw, O Dios, amo ang akon kusog.
Ikaw lang gid ang akon ginakinahanglan hasta san-o.
27 Sigurado gid nga magakawala ang mga tawo nga nagapalayo sa imo;
laglagon mo sila nga indi matutom sa imo.
28 Pero ako iya, kabigon ko nga maayo ang pagpalapit sa imo, O Dios.
Ikaw Ginoong Dios ang ginhimo ko nga akon manugprotektar,
agod masugid ko ang tanan mo nga binuhatan.

Notas al pie

  1. 73:6 ginapakita-kita… pagpamintas: sa literal, nagapangulintas sila sang bugal kag nagabayo sang kapintas.
  2. 73:7 Ang ila… kalautan: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  3. 73:10 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.