New Living Translation

Psalm 119

Psalm 119[a]


Joyful are people of integrity,
    who follow the instructions of the Lord.
Joyful are those who obey his laws
    and search for him with all their hearts.
They do not compromise with evil,
    and they walk only in his paths.
You have charged us
    to keep your commandments carefully.
Oh, that my actions would consistently
    reflect your decrees!
Then I will not be ashamed
    when I compare my life with your commands.
As I learn your righteous regulations,
    I will thank you by living as I should!
I will obey your decrees.
    Please don’t give up on me!


How can a young person stay pure?
    By obeying your word.
10 I have tried hard to find you—
    don’t let me wander from your commands.
11 I have hidden your word in my heart,
    that I might not sin against you.
12 I praise you, O Lord;
    teach me your decrees.
13 I have recited aloud
    all the regulations you have given us.
14 I have rejoiced in your laws
    as much as in riches.
15 I will study your commandments
    and reflect on your ways.
16 I will delight in your decrees
    and not forget your word.


17 Be good to your servant,
    that I may live and obey your word.
18 Open my eyes to see
    the wonderful truths in your instructions.
19 I am only a foreigner in the land.
    Don’t hide your commands from me!
20 I am always overwhelmed
    with a desire for your regulations.
21 You rebuke the arrogant;
    those who wander from your commands are cursed.
22 Don’t let them scorn and insult me,
    for I have obeyed your laws.
23 Even princes sit and speak against me,
    but I will meditate on your decrees.
24 Your laws please me;
    they give me wise advice.


25 I lie in the dust;
    revive me by your word.
26 I told you my plans, and you answered.
    Now teach me your decrees.
27 Help me understand the meaning of your commandments,
    and I will meditate on your wonderful deeds.
28 I weep with sorrow;
    encourage me by your word.
29 Keep me from lying to myself;
    give me the privilege of knowing your instructions.
30 I have chosen to be faithful;
    I have determined to live by your regulations.
31 I cling to your laws.
    Lord, don’t let me be put to shame!
32 I will pursue your commands,
    for you expand my understanding.


33 Teach me your decrees, O Lord;
    I will keep them to the end.
34 Give me understanding and I will obey your instructions;
    I will put them into practice with all my heart.
35 Make me walk along the path of your commands,
    for that is where my happiness is found.
36 Give me an eagerness for your laws
    rather than a love for money!
37 Turn my eyes from worthless things,
    and give me life through your word.[b]
38 Reassure me of your promise,
    made to those who fear you.
39 Help me abandon my shameful ways;
    for your regulations are good.
40 I long to obey your commandments!
    Renew my life with your goodness.


41 Lord, give me your unfailing love,
    the salvation that you promised me.
42 Then I can answer those who taunt me,
    for I trust in your word.
43 Do not snatch your word of truth from me,
    for your regulations are my only hope.
44 I will keep on obeying your instructions
    forever and ever.
45 I will walk in freedom,
    for I have devoted myself to your commandments.
46 I will speak to kings about your laws,
    and I will not be ashamed.
47 How I delight in your commands!
    How I love them!
48 I honor and love your commands.
    I meditate on your decrees.


49 Remember your promise to me;
    it is my only hope.
50 Your promise revives me;
    it comforts me in all my troubles.
51 The proud hold me in utter contempt,
    but I do not turn away from your instructions.
52 I meditate on your age-old regulations;
    O Lord, they comfort me.
53 I become furious with the wicked,
    because they reject your instructions.
54 Your decrees have been the theme of my songs
    wherever I have lived.
55 I reflect at night on who you are, O Lord;
    therefore, I obey your instructions.
56 This is how I spend my life:
    obeying your commandments.


57 Lord, you are mine!
    I promise to obey your words!
58 With all my heart I want your blessings.
    Be merciful as you promised.
59 I pondered the direction of my life,
    and I turned to follow your laws.
60 I will hurry, without delay,
    to obey your commands.
61 Evil people try to drag me into sin,
    but I am firmly anchored to your instructions.
62 I rise at midnight to thank you
    for your just regulations.
63 I am a friend to anyone who fears you—
    anyone who obeys your commandments.
64 O Lord, your unfailing love fills the earth;
    teach me your decrees.


65 You have done many good things for me, Lord,
    just as you promised.
66 I believe in your commands;
    now teach me good judgment and knowledge.
67 I used to wander off until you disciplined me;
    but now I closely follow your word.
68 You are good and do only good;
    teach me your decrees.
69 Arrogant people smear me with lies,
    but in truth I obey your commandments with all my heart.
70 Their hearts are dull and stupid,
    but I delight in your instructions.
71 My suffering was good for me,
    for it taught me to pay attention to your decrees.
72 Your instructions are more valuable to me
    than millions in gold and silver.


73 You made me; you created me.
    Now give me the sense to follow your commands.
74 May all who fear you find in me a cause for joy,
    for I have put my hope in your word.
75 I know, O Lord, that your regulations are fair;
    you disciplined me because I needed it.
76 Now let your unfailing love comfort me,
    just as you promised me, your servant.
77 Surround me with your tender mercies so I may live,
    for your instructions are my delight.
78 Bring disgrace upon the arrogant people who lied about me;
    meanwhile, I will concentrate on your commandments.
79 Let me be united with all who fear you,
    with those who know your laws.
80 May I be blameless in keeping your decrees;
    then I will never be ashamed.


81 I am worn out waiting for your rescue,
    but I have put my hope in your word.
82 My eyes are straining to see your promises come true.
    When will you comfort me?
83 I am shriveled like a wineskin in the smoke,
    but I have not forgotten to obey your decrees.
84 How long must I wait?
    When will you punish those who persecute me?
85 These arrogant people who hate your instructions
    have dug deep pits to trap me.
86 All your commands are trustworthy.
    Protect me from those who hunt me down without cause.
87 They almost finished me off,
    but I refused to abandon your commandments.
88 In your unfailing love, spare my life;
    then I can continue to obey your laws.


89 Your eternal word, O Lord,
    stands firm in heaven.
90 Your faithfulness extends to every generation,
    as enduring as the earth you created.
91 Your regulations remain true to this day,
    for everything serves your plans.
92 If your instructions hadn’t sustained me with joy,
    I would have died in my misery.
93 I will never forget your commandments,
    for by them you give me life.
94 I am yours; rescue me!
    For I have worked hard at obeying your commandments.
95 Though the wicked hide along the way to kill me,
    I will quietly keep my mind on your laws.
96 Even perfection has its limits,
    but your commands have no limit.


97 Oh, how I love your instructions!
    I think about them all day long.
98 Your commands make me wiser than my enemies,
    for they are my constant guide.
99 Yes, I have more insight than my teachers,
    for I am always thinking of your laws.
100 I am even wiser than my elders,
    for I have kept your commandments.
101 I have refused to walk on any evil path,
    so that I may remain obedient to your word.
102 I haven’t turned away from your regulations,
    for you have taught me well.
103 How sweet your words taste to me;
    they are sweeter than honey.
104 Your commandments give me understanding;
    no wonder I hate every false way of life.


105 Your word is a lamp to guide my feet
    and a light for my path.
106 I’ve promised it once, and I’ll promise it again:
    I will obey your righteous regulations.
107 I have suffered much, O Lord;
    restore my life again as you promised.
108 Lord, accept my offering of praise,
    and teach me your regulations.
109 My life constantly hangs in the balance,
    but I will not stop obeying your instructions.
110 The wicked have set their traps for me,
    but I will not turn from your commandments.
111 Your laws are my treasure;
    they are my heart’s delight.
112 I am determined to keep your decrees
    to the very end.


113 I hate those with divided loyalties,
    but I love your instructions.
114 You are my refuge and my shield;
    your word is my source of hope.
115 Get out of my life, you evil-minded people,
    for I intend to obey the commands of my God.
116 Lord, sustain me as you promised, that I may live!
    Do not let my hope be crushed.
117 Sustain me, and I will be rescued;
    then I will meditate continually on your decrees.
118 But you have rejected all who stray from your decrees.
    They are only fooling themselves.
119 You skim off the wicked of the earth like scum;
    no wonder I love to obey your laws!
120 I tremble in fear of you;
    I stand in awe of your regulations.


121 Don’t leave me to the mercy of my enemies,
    for I have done what is just and right.
122 Please guarantee a blessing for me.
    Don’t let the arrogant oppress me!
123 My eyes strain to see your rescue,
    to see the truth of your promise fulfilled.
124 I am your servant; deal with me in unfailing love,
    and teach me your decrees.
125 Give discernment to me, your servant;
    then I will understand your laws.
126 Lord, it is time for you to act,
    for these evil people have violated your instructions.
127 Truly, I love your commands
    more than gold, even the finest gold.
128 Each of your commandments is right.
    That is why I hate every false way.


129 Your laws are wonderful.
    No wonder I obey them!
130 The teaching of your word gives light,
    so even the simple can understand.
131 I pant with expectation,
    longing for your commands.
132 Come and show me your mercy,
    as you do for all who love your name.
133 Guide my steps by your word,
    so I will not be overcome by evil.
134 Ransom me from the oppression of evil people;
    then I can obey your commandments.
135 Look upon me with love;
    teach me your decrees.
136 Rivers of tears gush from my eyes
    because people disobey your instructions.


137 O Lord, you are righteous,
    and your regulations are fair.
138 Your laws are perfect
    and completely trustworthy.
139 I am overwhelmed with indignation,
    for my enemies have disregarded your words.
140 Your promises have been thoroughly tested;
    that is why I love them so much.
141 I am insignificant and despised,
    but I don’t forget your commandments.
142 Your justice is eternal,
    and your instructions are perfectly true.
143 As pressure and stress bear down on me,
    I find joy in your commands.
144 Your laws are always right;
    help me to understand them so I may live.


145 I pray with all my heart; answer me, Lord!
    I will obey your decrees.
146 I cry out to you; rescue me,
    that I may obey your laws.
147 I rise early, before the sun is up;
    I cry out for help and put my hope in your words.
148 I stay awake through the night,
    thinking about your promise.
149 In your faithful love, O Lord, hear my cry;
    let me be revived by following your regulations.
150 Lawless people are coming to attack me;
    they live far from your instructions.
151 But you are near, O Lord,
    and all your commands are true.
152 I have known from my earliest days
    that your laws will last forever.


153 Look upon my suffering and rescue me,
    for I have not forgotten your instructions.
154 Argue my case; take my side!
    Protect my life as you promised.
155 The wicked are far from rescue,
    for they do not bother with your decrees.
156 Lord, how great is your mercy;
    let me be revived by following your regulations.
157 Many persecute and trouble me,
    yet I have not swerved from your laws.
158 Seeing these traitors makes me sick at heart,
    because they care nothing for your word.
159 See how I love your commandments, Lord.
    Give back my life because of your unfailing love.
160 The very essence of your words is truth;
    all your just regulations will stand forever.


161 Powerful people harass me without cause,
    but my heart trembles only at your word.
162 I rejoice in your word
    like one who discovers a great treasure.
163 I hate and abhor all falsehood,
    but I love your instructions.
164 I will praise you seven times a day
    because all your regulations are just.
165 Those who love your instructions have great peace
    and do not stumble.
166 I long for your rescue, Lord,
    so I have obeyed your commands.
167 I have obeyed your laws,
    for I love them very much.
168 Yes, I obey your commandments and laws
    because you know everything I do.


169 O Lord, listen to my cry;
    give me the discerning mind you promised.
170 Listen to my prayer;
    rescue me as you promised.
171 Let praise flow from my lips,
    for you have taught me your decrees.
172 Let my tongue sing about your word,
    for all your commands are right.
173 Give me a helping hand,
    for I have chosen to follow your commandments.
174 O Lord, I have longed for your rescue,
    and your instructions are my delight.
175 Let me live so I can praise you,
    and may your regulations help me.
176 I have wandered away like a lost sheep;
    come and find me,
    for I have not forgotten your commands.

Notas al pie

  1. 119 This psalm is a Hebrew acrostic poem; there are twenty-two stanzas, one for each successive letter of the Hebrew alphabet. Each of the eight verses within each stanza begins with the Hebrew letter named in its heading.
  2. 119:37 Some manuscripts read in your ways.

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 119

Ang Kasuguan sang Dios

1Bulahan ang mga tawo nga wala kasawayan ang ila kabuhi, nga nagakabuhi suno sa kasuguan sang Ginoo.
Bulahan ang mga tawo nga nagasunod sa mga pagpanudlo sang Dios, nga nagatuman sa iya sa ila bug-os nga tagipusuon.
Wala sila nagahimo sang malain kundi nagasunod sila sa mga pamaagi sang Dios.
Ginoo, ginhatag mo sa amon ang imo mga pagsulundan agod tumanon namon ini nga may katutom.
Dako gid ang akon handom nga ang akon pagkabuhi permi matutom sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
Kon tumanon ko ang tanan mo nga mga sugo, indi ako mahuy-an.
Dayawon ko ikaw nga may matinlo nga tagipusuon samtang nagatuon ako sang imo matarong nga mga sugo.
Tumanon ko ang imo mga pagsulundan, gani indi gid ako pagpabay-i.

Ano bala ang himuon sang isa ka pamatan-on agod mangin matinlo ang iya kabuhi?
Ang iya himuon amo ang pagsunod sa imo pulong.
10 Nagadangop ako sa imo sa bug-os ko nga tagipusuon,
gani indi pag-itugot nga talikdan ko ang imo mga sugo.
11 Ginatipigan ko ang imo pulong sa akon tagipusuon agod indi ako makasala sa imo.
12 Dalayawon ikaw, Ginoo!
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
13 Ginasulit-sulit ko hambal ang tanan nga sugo nga imo ginhatag.
14 Nagakalipay ako sa pagsunod sang imo mga pagpanudlo, labaw pa sa kalipay nga ginahatag sang manggad.
15 Nagapamalandong ako sa imo mga pagsulundan
kag ginahunahuna ko sing maayo ang imo mga pamaagi.
16 Nagakalipay ako sa imo mga pagsulundan
kag indi ko pagkalimtan ang imo pulong.

17 Magmaayo ka sa akon nga imo alagad
agod padayon ako nga magkabuhi kag magtuman sang imo pulong.
18 Buksi ang akon hunahuna
agod nga maintiendihan ko ang matahom nga mga kamatuoran sa imo kasuguan.
19 Umalagi lang ako sa sining kalibutan,
gani ipahayag sa akon ang imo mga sugo.
20 Sa tanan nga tion nagahandom gid ako sa paghibalo sang imo mga sugo.
21 Ginasabdong mo ang mga bugalon, nga imo ginapakamalaot.
Ini sila nagatalikod sa imo mga sugo.
22 Ilikaw ako sa ila nga pagpakahuya kag pagyaguta,
kay ginatuman ko ang imo mga pagpanudlo.
23 Bisan pa magtipon ang mga manugdumala sa paglibak sa akon,
ako nga imo alagad magapamalandong sa imo mga pagsulundan.
24 Ang imo mga pagpanudlo nagahatag sa akon sang kalipay;
amo ini ang akon manuglaygay.

25 Daw mapatay na ako, gani padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
26 Ginsugid ko sa imo ang parte sa akon kabuhi kag ginpamatian mo ako.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
27 Paintiendiha ako sang imo mga pagsulundan
agod mapamalandungan ko ang imo makatilingala nga mga binuhatan.
28 Daw malumos ako sa kasubo, gani pabaskuga ako suno sa imo promisa.
29 Buligi ako nga indi magkabuhi nga madaya;
kag kaluoyi ako nga matuman ko ang imo kasuguan.[a]
30 Ginpili ko ang husto nga dalan;
gusto ko gid nga magsunod sa imo mga sugo.
31 Ginasunod ko, Ginoo, ang imo mga pagpanudlo,
gani indi pag-itugot nga mahuy-an ako.
32 Ginatinguhaan ko gid ang pagkabuhi nga matinumanon sa imo mga sugo tungod kay ginadugangan mo ang akon pag-intiendi.[b]

33 Tudlui ako, Ginoo, sang imo mga pagsulundan,
kag pagatumanon ko ini hasta san-o.
34 Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo kasuguan,
kag sundon ko ini kag tipigan sa bug-os ko nga tagipusuon.
35 Tuytuyi ako sa pagsunod sang imo mga sugo,
kay sa sini may kalipay ako.
36 Hatagi ako sang handom sa pagtuman sang imo mga pagpanudlo sang sa paghandom nga magmanggaranon.
37 Ilikaw ako sa paghandom sang mga butang nga wala sing pulos.
Padayuna[c] ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
38 Tumana ang imo promisa sa akon nga imo alagad, nga ginapromisa mo sa mga nagatahod sa imo.
39 Kuhaa ang mga pagpakahuya sa akon nga akon ginakahadlukan
kay ginakabig ko nga maayo ang imo mga sugo.
40 Luyag ko nga magtuman sang imo mga pagsulundan.
Tungod nga ikaw matarong, padayuna[d] ang akon kabuhi.

41 Ginoo, ipakita ang imo paghigugma kag pagluwas sa akon, suno sa imo promisa.
42 Dayon masabat ko ang mga nagapakahuya sa akon,
kay nagasalig ako sa imo mga pulong.
43 Pahambala ako sang imo matuod nga mga pulong sa tanan nga tion,
kay ang akon paglaom ara lamang sa imo mga sugo.
44 Permi ko tumanon ang imo kasuguan hasta san-o.
45 Magakabuhi ako nga may kahilwayan,
kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo nga pagsulundan.
46 Indi ako magkahuya sa pagsugid sang imo mga pagpanudlo sa atubangan sang mga hari.
47 Nagakalipay gid ako sa pagsunod sa imo mga sugo nga akon ginahigugma.
48 Ginatahod ko ang imo mga sugo nga akon ginahigugma,
kag ginapamalandungan ko ang imo mga pagsulundan.

49 Dumduma ang imo promisa sa akon nga imo alagad,
kay sa sina ginahatagan mo ako sang paglaom.
50 Ang imo promisa nagapabuhi sa akon kag nagahatag sa akon sang kalipay sa akon mga pag-antos.
51 Puwerte gid ang paghikay sa akon sang mga bugalon,
pero wala ako nagabiya sa imo kasuguan.
52 Ginoo, ginadumdom ko ang imo mga sugo nga dugay na nimo nga ginhatag,
kay nagahatag ini sa akon sang kalipay.
53 Akig gid ako katama tungod sa mga malaot, nga nagasikway sang imo kasuguan.
54 Nagakanta ako parte sa imo mga pagsulundan bisan diin ako mag-estar.[e]
55 Ginoo, sa kagab-ihon ginadumdom ko ikaw kag ang imo kasuguan, kon paano ko ini matuman.
56 Amo ini ang akon kalipay: ang pagsunod sa imo mga pagsulundan.

57 Ikaw lang gid Ginoo ang akon kinahanglan.
Nagapromisa ako sa pagtuman sang imo mga pulong.
58 Ginapangabay ko ikaw sa bug-os ko nga tagipusuon nga kaluoyan mo ako suno sa imo promisa.
59 Ginhunahuna ko kon paano ako nagkabuhi,
kag nagdesisyon ako nga magsunod sa imo mga pagpanudlo.
60 Ginatuman ko gilayon ang imo mga sugo.
61 Bisan pa ginagapos ako sang mga malaot, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
62 Bisan pa sa tungang gab-i nagamata ako sa pagpasalamat sa imo tungod sang imo matarong nga mga sugo.
63 Abyan ako sang tanan nga nagatahod sa imo kag nagatuman sang imo mga pagsulundan.
64 Ginoo, ginahigugma mo ang tanan nga tawo sa kalibutan.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.

65 Ginoo, magmaayo ka sa akon nga imo alagad, suno sa imo promisa.
66 Hatagi ako sang kaalam kag ihibalo
kay nagasalig ako sa imo mga sugo.
67 Sang una, sang wala mo pa ako pagdisiplinaha, nagbiya ako sa imo,
pero subong ginatuman ko na ang imo pulong.
68 Maayo ka gid kag maayo ang imo mga ginahimo.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
69 Bisan ginabutang-butangan ako sang mga bugalon, ginatuman ko gihapon ang imo mga pagsulundan sa bug-os ko nga tagipusuon.
70 Ina nga mga bugalon wala sing pag-intiendi sa imo kasuguan,
pero ako iya nagakalipay sa pagsunod sini.
71 Maayo nga ginsilutan mo ako,
kay paagi sini nakatuon ako sang imo mga pagsulundan.
72 Para sa akon, ang kasuguan nga imo ginhatag mas bilidhon pa sang sa madamo gid nga manggad.

73 Gintuga mo ako kag ginporma;
hatagi ako sang pag-intiendi agod makatuon ako sang imo mga sugo.
74 Nagakalipay ang mga nagatahod sa imo kon makita nila ako,
kay nagasalig ako sa imo pulong.
75 Nakahibalo ako, Ginoo, nga matarong ang imo mga sugo.
Kag tungod nga matutom ka, gindisiplina mo ako.
76 Kabay pa nga lipayon mo ako sang imo gugma suno sa imo promisa sa akon nga imo alagad.
77 Kaluoyi ako agod padayon ako nga magakabuhi,
kay nagakalipay ako sa pagsunod sa imo kasuguan.
78 Kabay pa nga mahuy-an ang mga bugalon tungod kay ginabutang-butangan nila ako.
Kon sa akon, magapamalandong ako sa imo mga pagsulundan.
79 Kabay pa nga magpalapit sa akon ang mga nagatahod sa imo kag nakahibalo sang imo mga pagpanudlo.
80 Kabay pa nga tumanon ko sa bug-os ko nga tagipusuon ang imo mga pagsulundan agod indi ako mahuy-an.

81 Ginakapoy na ako sa paghulat sang imo pagluwas sa akon,
pero nagasalig ako sa imo pulong.
82 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa.
Nagapamangkot ako, “San-o mo pa bala ako pabaskugon kag lipayon?”
83 Bisan pa pareho na ako sa indi na mapuslan nga panit nga suludlan sang bino, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
84 Hasta san-o pa bala ang akon paghulat?
San-o mo pa bala silutan ang mga nagahingabot sa akon nga imo alagad?
85 Nagkutkot sang mga buho sa pagsiod sa akon ang mga bugalon nga wala nagasunod sa imo kasuguan.
86 Masaligan gid ang tanan mo nga mga sugo.
Buligi ako, kay ginahingabot ako sang mga tawo bisan wala sing kabangdanan.
87 Diutayan na lang ako nila mapatay,
pero wala ko ginsikway ang imo mga pagsulundan.
88 Tipigi ang akon kabuhi suno sa imo gugma;
tumanon ko ang pagpanudlo nga ginhatag mo.

89 Ginoo, ang imo pulong magapadayon sa wala sing katapusan;
malig-on ini pareho sa langit.
90 Ang imo katutom nagapadayon hasta san-o.
Ginpahamtang mo sing malig-on ang kalibutan, gani nagapabilin ini.
91 Ang tanan nga butang nagapabilin hasta subong tungod sa imo pagbuot.
Kay ini sila nagaalagad sa imo.
92 Kon ang imo kasuguan wala nagalipay sa akon, kuntani napatay na ako tungod sang akon pag-antos.
93 Indi ko gid pagkalimtan ang imo mga pagsulundan,
kay paagi sini ginapadayon[f] mo ang akon kabuhi.
94 Imo ako, gani luwasa ako!
Kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
95 Nagahulat ang mga malaot sa pagpatay sa akon,
pero pamalandungan ko ang imo mga pagpanudlo.
96 Nakita ko nga ang tanan nga butang may limitasyon,
pero ang imo mga sugo wala.

97 Daw ano ang paghigugma ko sang imo kasuguan.
Ginapamalandungan ko gid ini permi.
98 Kag tungod nga ari sa akon permi ang imo mga sugo,
mas maalam ako sang sa akon mga kaaway.
99 Madamo pa ang akon naintiendihan sang sa akon mga manunudlo,
kay ang imo pagpanudlo amo ang akon ginapamalandungan.
100 Labaw pa ang akon pag-intiendi sang sa mga tigulang,
kay ginatuman ko ang imo mga pagsulundan.
101 Ginalikawan ko ang tanan nga malain nga pagginawi agod matuman ko ang imo pulong.
102 Wala ako nagbiya sa imo mga sugo,
kay ikaw ang nagatudlo sa akon.
103 Daw ano katam-is sang imo mga promisa, mas matam-is pa ini sang sa dugos.
104 Nagakuha ako sing pag-intiendi halin sa imo mga pagsulundan,
gani ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

105 Ang imo pulong pareho sa suga nga nagahatag kasanag sa akon alagyan.
106 Tumanon ko gid ang akon ginsumpa nga magsunod sa imo matarong nga mga sugo.
107 Puwerte gid ang akon pag-antos;
padayuna ang akon kabuhi, Ginoo, suno sa imo promisa.
108 Batuna, Ginoo, ang akon kinabubut-on nga pagdayaw sa imo,
kag tudlui ako sang imo mga sugo.
109 Bisan pa ara ako permi sa peligro sang kamatayon, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
110 Nagbutang sang siod para sa akon ang mga malaot,
pero wala ako magbiya sa imo mga pagsulundan.
111 Ang imo mga pagpanudlo amo ang akon bilidhon nga pagkabutang sa wala sing katapusan,
kay amo ini ang akon kalipay.
112 Nagdesisyon ako nga tumanon ko gid ang imo mga pagsulundan hasta san-o.

113 Ginakaugtan ko ang mga tawo nga indi mainunungon sa imo,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
114 Ikaw ang akon palanaguan kag manugprotektar;
nagasalig ako sa imo pulong.
115 Palayo kamo sa akon, kamo nga mga nagahimo sing malain,
agod matuman ko ang mga sugo sang akon Dios.
116 Hatagi ako sang kusog suno sa imo promisa
agod padayon ako nga magakabuhi;
kag indi pag-itugot nga mapaslawan ako sa akon paglaom sa imo.
117 Buligi ako agod maluwas ako;
kag isentro ko permi ang akon hunahuna sa imo mga pagsulundan.
118 Ginasikway mo ang tanan nga nagabiya sa imo mga pagsulundan.
Sa pagkamatuod, ang ila pagpanunto wala sing pulos.
119 Ginakabig mo nga pareho sa basura ang tanan nga malaot nga mga tawo diri sa kalibutan.
Tungod sini ginahigugma ko ang imo pagpanudlo.
120 Nagakurog ako sa kahadlok sa imo;
nahadlok gid ako sa imo paghukom.[g]

121 Ginhimo ko ang matarong kag husto,
gani indi ako pagpabay-i sa akon mga kaaway.
122 Magpromisa ka nga buligan mo ako nga imo alagad;
indi pag-itugot nga piguson ako sang mga bugalon.
123 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa nga luwason mo ako.
124 Himua sa akon nga imo alagad ang suno sa imo paghigugma,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
125 Alagad mo ako, gani hatagi ako sing pag-intiendi
agod maintiendihan ko ang imo mga pagpanudlo.
126 Ginoo, tion na ini nga maghulag ka,
kay wala na nagasunod ang mga tawo sa imo kasuguan.
127 Tungod nga ginahigugma ko ang imo mga sugo labaw pa sa bulawan, bisan pa sa pinakapuraw nga bulawan,
128 kag tungod nga ginasunod ko ang tanan mo nga pagsulundan,
ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

129 Maayo gid ang imo mga pagpanudlo,
gani ginasunod ko ini sa bug-os ko nga tagipusuon.
130 Ang pagpahayag sang imo mga pulong nagahatag sang kasanag sa hunahuna sang mga tawo kag kaalam sa mga wala sing alam.
131 Puwerte gid ang akon handom sa imo mga sugo.
132 Talupangda ako kag kaluoyi, pareho sang imo ginahimo permi sa mga nagahigugma sa imo.
133 Tuytuyi ako paagi sa imo pulong;
indi pag-itugot nga gamhan ako sang kalautan.
134 Luwasa ako sa mga nagapigos sa akon
agod matuman ko ang imo mga pagsulundan.
135 Ipakita ang imo kaayo sa akon nga imo alagad,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
136 Puwerte gid ang akon hilibion tungod kay wala nagtuman ang mga tawo sa imo kasuguan.

137 Matarong ka, Ginoo, kag husto ang imo mga sugo.
138 Matarong kag masaligan gid ang mga pagpanudlo nga ginhatag mo.
139 Puwerte gid ang akon kaakig kay ginasikway sang akon mga kaaway ang imo mga pulong.
140 Napamatud-an nga masaligan gid ang imo promisa,
kag ini ginahigugma ko nga imo alagad.
141 Bisan kubos ako kag ginahikayan, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
142 Wala sing katapusan ang imo pagkamatarong
kag matuod ang imo kasuguan.
143 Nag-abot sa akon ang kalisod kag kasakit, pero ang imo mga sugo naghatag sa akon sang kalipay.
144 Matarong ang imo mga pagpanudlo sa wala sing katapusan.
Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo mga pagpanudlo agod padayon ako nga magakabuhi.

145 Nagapanawag ako sa imo, Ginoo, sa bug-os ko nga tagipusuon;
sabta ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagsulundan.
146 Nagapanawag ako sa imo;
luwasa ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagpanudlo.
147 Nagabugtaw ako sa wala pa magbutlak ang adlaw
kag nagapangayo ako sang bulig sa imo.
Nagasalig ako sa imo promisa.
148 Nagapulaw ako sa bilog nga gab-i sa pagpamalandong sang imo mga promisa.
149 Pamatii ako, Ginoo, suno sa imo gugma;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[h]
150 Nagapalapit sa akon ang mga malaot nga nagahingabot sa akon, nga nagasikway sang imo kasuguan.
151 Pero malapit ka sa akon, Ginoo; kag masaligan[i] ang tanan mo nga mga sugo.
152 Sa akon nga pagtuon sang imo mga pagpanudlo, dugay na nga nahibaluan ko nga ang ining imo mga pagpanudlo ginhimo mo nga magpadayon sa wala sing katapusan.

153 Tan-awa bala ang akon pag-antos kag luwasa ako,
kay wala ko ginkalimtan ang imo kasuguan.
154 Depensahi ako sa mga nagaakusar sa akon kag luwasa ako;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
155 Indi maluwas ang mga malaot, kay wala sila nagatinguha sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
156 Dako ang imo kaluoy, Ginoo;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[j]
157 Madamo nga mga kaaway ang nagahingabot sa akon,
pero wala gid ako magbiya sa imo mga pagpanudlo.
158 Ginakangil-aran ko ang mga indi matutom sa imo,
kay wala nila ginatuman ang imo pulong.
159 Tan-awa, Ginoo, kon daw ano ang akon paghigugma sa imo mga pagsulundan.
Padayuna ang akon kabuhi suno sa imo gugma.
160 Matuod ang tanan mo nga pulong,
kag wala sing katapusan ang tanan mo nga matarong nga mga sugo.

161 Ginahingabot ako sang mga manugdumala bisan wala sing kabangdanan,
pero ang akon tagipusuon nagatahod gid sa imo pulong.
162 Nagakalipay ako sa imo promisa pareho sa isa ka tawo nga nakakita sang dako nga manggad.
163 Ginakaugtan ko kag ginakangil-aran ang kabutigan,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
164 Makapila[k] ako magdayaw sa imo sa isa ka adlaw, tungod sang imo matarong nga mga sugo.
165 Makaangkon sang maayo gid nga kahimtangan ang mga nagahigugma sang imo kasuguan,
kag wala sing may makalaglag sa ila.
166 Nagalaom ako nga imo ako luwason, Ginoo,
kag nagasunod ako sa imo mga sugo.
167 Dako gid ang akon paghigugma sa imo mga pagpanudlo,
gani ginatuman ko gid ini.
168 Nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahimo,
gani ginatuman ko ang imo mga pagsulundan kag mga pagpanudlo.

169 Ginoo, kabay pa nga pamatian mo ang akon pagpanawag sa imo.
Hatagi ako sang pag-intiendi suno sa imo promisa.
170 Kabay pa nga pamatian mo ang akon pangamuyo.
Luwasa ako suno sa imo promisa.
171 Magadayaw ako permi sa imo,
kay gintudluan mo ako sang imo mga pagsulundan.
172 Magakanta ako parte sa imo pulong,
kay matarong ang tanan mo nga mga sugo.
173 Kabay pa nga handa ka permi sa pagbulig sa akon,
kay ginpili ko ang pagtuman sang imo mga pagsulundan.
174 Nagahandom ako nga luwason mo ako, Ginoo.
Ang imo kasuguan nagahatag sa akon sang kalipay.
175 Padayuna ang akon kabuhi agod madayaw ko ikaw,
kag kabay pa nga magbulig sa akon ang imo mga sugo.
176 Nagtalang ako pareho sa nadula nga karnero,
gani pangitaa ako nga imo alagad
kay wala ko ginkalimtan ang imo mga sugo.

Notas al pie

  1. 119:29 nga matuman ko ang imo kasuguan: ukon, paagi sa imo kasuguan.
  2. 119:32 ginadugangan… pag-intiendi: ukon, ginapalipay mo ako.
  3. 119:37 padayuna: ukon, bag-uha.
  4. 119:40 padayuna: ukon, bag-uha.
  5. 119:54 bisan… mag-estar: ukon, diri sa kalibutan nga sa diin umalagi lang ako.
  6. 119:93 ginapadayon: ukon, ginabag-o.
  7. 119:120 nahadlok… paghukom: ukon, nagatahod ako sa imo mga sugo.
  8. 119:149 paghukom: ukon, mga sugo.
  9. 119:151 masaligan: ukon, matuod.
  10. 119:156 paghukom: ukon, mga sugo.
  11. 119:164 Makapila: sa literal, Pito ka beses.